บทที่ 1 เปลี่ยนเป็นคนใหม่ (3)

เมื่อไร้ร่างใหญ่ของวินเทอร์ เคทธีก็จะเดินไปเข้าห้องน้ำ แต่ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหน มือหนาของใครบางคนก็เอื้อมมาปิดปากของเธอเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอร้องแหกปากออกมา

            “อื้อ!!” ไม่ถึงสองนาที ร่างเล็กของเคทธีก็โดนลากเข้ามาในห้องน้ำ ยังดีที่มันกว้างมากพอให้สามารถอยู่ได้หลายคน มิเช่นนั้นคงอึดอัดน่าดู

            เมื่อปากเล็กเป็นอิสระ เคทธีก็รีบหมุนตัวหันหลับมา พร้อมกับเบิกตากว้างเมื่อเจอใครบางคนที่เธอพยายามหลบหน้ามาตลอดสี่ปี แต่ตอนนี้เขามายืนตรงนี้ ข้างหน้าของเธอ

            “ไง...ไม่เจอกันนานเลยนะ” มุมปากของขุนศึกยกขึ้น แต่ดวงตาคมเข้มกลับไม่ละสายตาออกจากใบหน้าหวานละมุนของเคทธี เธอสวยขึ้นมาก สวยจนเขาแทบจำไม่ได้เลย

            “พี่ศึก...”

            “อืม...ฉันเอง”

            “ถอยออกไปค่ะ เคทธีจะออกไปจากตรงนี้” เคทธีกดเสียงต่ำและจ้องเขม็งมองร่างหนาของขุนศึกอย่างไม่พอใจ ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ชายหนุ่มก็ยังนิสัยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน สิ่งที่เปลี่ยนก็คงเป็นโครงสร้างของร่างกายที่ดูกำยำมากขึ้นแต่ก่อน

            “ทำไม อยู่กับฉันมันจะตายเหรอ”

            “ค่ะ...แทบจะตายเลยล่ะตอนนี้อยากจะอ้วกมากด้วย” เคทธีบอกแกมประชดเพราะแค่เห็นหน้าของเขา เธอก็รู้สึกอยากจะอาเจียนออกมาเต็มทนความรักที่มีให้กับผู้ชายคนนี้มันหายไปตั้งแต่วันที่เขาย่ำยีเธอจนย่อยยับแล้วและเธอไม่กล้าที่จะแบกหน้าไปบอกพ่อกับแม่ด้วยซ้ำว่าเธอต้องเจอกับอะไรบ้างขุนศึกเหมือนปีศาจร้ายที่คอยหลอกหลอนเธอไปตลอด

            “เคทธี!!” ขุนศึกกัดกรามของตัวเองแน่นเมื่อคนตัวเล็กทำเหมือนรังเกียจเขา ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ยังกอดแทบจะสิงลูกพี่ลูกน้องของเขาอย่างวินเทอร์อยู่เลย “ทีกับพี่วิน แทบจะปรี่เข้าหา”

            “ค่ะ สำหรับเคทธี พี่วินคือคนสำคัญเสมอ”

            “เธอคงลืมว่าฉันคือคนที่เธอพร่ำบอกว่ารักเมื่อก่อนนี้ไม่ใช่เหรอ”

            “ค่ะ...ไม่ลืมหรอก และไม่ลืมความชั่วของพี่ด้วยว่าทำอะไรกับเคทธีเอาไว้ เคทธีจำได้หมด และอีกอย่างไอ้ความรักโง่ ๆ แบบนั้นเคทธีไม่อยากจำหรอก พอกลับมาย้อนความคิดของตัวเองก็คิดได้ว่าทำไมเคทธีต้องไปรักไปชอบคนเลว ๆ แบบพี่ด้วย แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว!”

            “เคทธี...มึงพูดแบบนี้เหรอ กูผัวมึงนะ!!” ขุนศึกถึงกับฟิวส์ขาดเมื่อหญิงสาวตอบกลับมาอย่างเจ็บแสบ

            “ผัวอะไร! เคทธีไม่เคยมี เคทธียังโสด พร้อมหาผัวใหม่ เอ๊ย ผัวดี ๆ สักคนเสมอ”

            “อย่ามาทำเป็นปากดีนักเคทธี อย่าให้กูต้องหมดความอดทน!!” ขณะที่พูดขุนศึกก็จัดการจับเรียวแขนเล็กของหญิงสาวอย่างแรง จนเธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เมื่อมือขนาดใหญ่ราวกับคีมของเขากำลังบีบรัดต้นแขนของเธอแรงมากขึ้น

            “เจ็บนะ”

            “อย่ามาปากดีให้มาก เลิกยุ่งกับพี่วินซะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับเธอ”

            “ไม่เลิก...พี่มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน ฉันจะยุ่งกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม!” เคทธีบอกอย่างรำคาญ และไม่เข้าใจว่าขุนศึกจะยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเธอนักหนา ทั้ง ๆ ที่เธอยอมถอยแล้ว

            “เคทธี!”

            “อย่ามาเสียงดัง ไม่กลัวคนแห่มาหรือไง” เคทธีจ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ เมื่อชายหนุ่มเรียกชื่อเธอเสียงดังลั่นห้องน้ำ

            “แห่มาก็ดี จะได้มาดูผู้หญิงหน้าด้านสักหน่อย เอากับน้องไม่พอ ยังคิดจะเอากับคนเป็นพี่อีก!”

            เพียะ!!

            “ไอ้ทุเรศ!! พูดอะไรออกมา ฉันจะเอากับใครมันก็เรื่องของฉันไหม พี่มายุ่งอะไรด้วย” ฝ่ามือน้อย ๆ ของเคทธียกขึ้นฟาดที่ใบหน้าหล่อเหลาของขุนศึกเต็มแรงด้วยความไม่พอใจ เธอไม่เข้าใจขุนศึกเลยว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่

            “ทุเรศอย่างนั้นเหรอ” ไม่ทันขาดคำขุนศึกก็จัดการกระชากร่างเล็กให้เข้าหาพร้อมกับตะโบมจูบที่ปากจิ้มลิ้มของเธออย่างแรง ซึ่งเคทธีรับรู้ว่าปากของเธอนั้นมีรอยแตกเพราะการกระแทกอย่างรุนแรงเมื่อครู่ ซึ่งชายหนุ่มหาได้สนใจไม่ เขาใช้มือหนาของตัวเองบีบที่ปลายคางของเธอ จากนั้นก็ค่อย ๆ สอดลิ้นหนาของตัวเองเข้าในโพรงปากสวยแล้วไล้เล็มความหวานข้างในของเธอ