Share

บทที่ 7

Penulis: อี้เสี่ยวเหวิน
“อะไรนะ?”

เจียงเหมียนพูดด้วยสายตาสงบนิ่ง “ฉันบอกว่าคุณกับคุณเซี่ย ล้วนเป็นผู้เกี่ยวข้องกับคดี”

เผยเหยี่ยนจือชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจียงเหมียนจะกล้าต่อต้านตน

เจียงเหมียนเห็นสีหน้าของเขาอยู่ในสายตา แต่ไม่ใส่ใจ เดินไปตรงหน้าอันธพาลสองคนนั้นโดยตรง

“เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง จำไว้ว่า ฉันต้องการแบบไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว”

อันธพาลสองคนถูกสายตาของเจียงเหมียนกวาดผ่าน รีบพยักหน้า เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอีกครั้ง

ตอนพวกเขาพูดถึงประโยคที่ว่าอยากลองชิมผู้หญิงของคุณชายรอง ก็มองไปที่เผยเหยี่ยนจือพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

สีหน้าของเผยเหยี่ยนจือและเซี่ยหว่านหนิงย่ำแย่ขึ้นมาทันที

เรื่องความสัมพันธ์ของเจียงเหมียนกับเผยเหยี่ยนจือ ในที่นี้ นอกจากเจียงเหมียนแล้ว มีเพียงเผยเหยี่ยนจือกับเซี่ยหว่านหนิงเท่านั้นที่รู้

เผยเหยี่ยนจือคือคุณชายรองตระกูลเผยผู้สูงส่ง

แม้เขาจะเลิกกับเจียงเหมียนไปแล้ว แต่ในใจเขา เจียงเหมียนยังคงเป็นของของเขา

ตอนนี้เขาไม่ต้องการ ก็จะไม่ให้พวกอันธพาลแตะต้องเด็ดขาด

ถ้าอย่างนั้นก็เหลือแค่…

เซี่ยหว่านหนิงควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เล็กน้อย โต้กลับว่า “เจียงเหมียน เธอหมายความว่ายังไง? เธออยากบอกว่าฉันหาคนไปย่ำยีเธองั้นเหรอ? หลังจากฉันกับคุณชายรองเปิดตัว เธอก็ตามตื๊อเขาตลอด ตอนนี้ยังหาอันธพาลสองคนมาสร้างเรื่องหลอกลวงอีก เธอจะทำลายความสัมพันธ์ของฉันกับคุณชายรองให้ได้เลยใช่ไหม?”

เธอทำให้ลำดับเวลาคลุมเครือ และยังบรรยายเจียงเหมียนให้เป็นผู้หญิงที่ไม่ได้รับความรักตอบ

ประกอบกับอารมณ์ที่น้ำตาไหลริน ดูสมจริงเอามาก ๆ

แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็ชะงัก

เจียงเหมียนถึงขั้นปรบมือ

“คุณเซี่ย คุณพูดได้ดีมาก แต่คนธรรมดาอย่างฉัน จะตามตื๊อคุณชายรองได้ยังไง? คุณชายรองก็ไม่ใช่คนโง่ จะถูกผู้หญิงตามตื๊อได้ง่าย ๆ เหรอ?”

“ดังนั้นฉันเลยสงสัยว่ามีคนกำลังใช้ฉันทำลายความสัมพันธ์ของคุณกับคุณชายรอง ไม่งั้นใครจะโง่ขนาดนั้น จงใจบอกคนนอกสองคนว่าฉันเป็นผู้หญิงของคุณชายรอง?”

“อีกอย่าง…ฉันไม่ใช่สักหน่อย ใช่ไหมคะ คุณชายรอง?”

เผยเหยี่ยนจือเงียบไม่พูดอะไร สีหน้าไม่นับว่าดี

เจียงเหมียนก็ไม่ใส่ใจ พูดต่อว่า

“ตอนนี้ทั้งอินเทอร์เน็ต ใครไม่รู้เรื่องรักโรแมนติกของพวกคุณสองคนบ้าง ถ้าเป็นคนปกติก็ไม่มีทางเป็นมือที่สามหรอก ถูกไหมคะ? คุณเซี่ย”

“เพราะฉะนั้น คนคนนี้จงใจพูดถึงคุณชายรอง ต้องคิดร้ายต่อคุณชายรองแน่ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ให้ตำรวจตรวจสอบให้ดีดีกว่า คืนความบริสุทธิ์ให้พวกเราสามคน”

“งั้นก็เริ่มจากอันธพาลสองคนนี้ก่อนเลยดีกว่า”

เจียงเหมียนพูดพลางชี้ไปที่อันธพาลทั้งสองคนเล็กน้อย

เธออยากเห็นจริง ๆ ว่า ตอนนี้คนที่ควรตื่นตระหนกคือใคร

จะให้ตำรวจสืบเจออดีตของเธอกับเผยเหยี่ยนจือ แล้วรู้เรื่องที่เซี่ยหว่านหนิงเป็นมือที่สาม

หรือจะให้เซี่ยหว่านหนิงกับอันธพาลกัดกันเอง

ไม่ว่าเรื่องไหนแพร่ออกไป ล้วนเป็นละครฉากใหญ่ทั้งนั้น

อันธพาลสองคนเดิมทีก็โดนคนซ้อมอย่างหนัก ตอนนี้หายใจยังเจ็บไปทั้งตัว

พอได้ยินว่ายังต้องพัวพันกับข้อหาปองร้ายคุณชายรองตระกูลเผย พวกเขาจะกล้ายอมรับเสียที่ไหน

“ไม่ใช่! พวกเราพูดความจริงทั้งหมด!”

“เป็นเขา! ตอนโทรมาเขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงที่คุณชายรองทิ้ง ให้พวกเราอย่าออมมือ!”

บอดี้การ์ดของเซี่ยหว่านหนิงพูดอย่างดุดัน “เหลวไหล! ฉันก็แค่เล่นไพ่นกกระจอกบนโต๊ะเดียวกันกับพวกแกสองรอบ แล้วเสียเงินให้พวกแกนิดหน่อยเท่านั้นเอง!”

อันธพาลควักโทรศัพท์ออกมาโดยตรง “ฉันอัดเสียงไว้! พวกแกคิดว่าพวกเราสองโง่จริง ๆ หรือไง? เรื่องแบบนี้จะไม่เหลือทางหนีทีไล่ได้ยังไง!”

ไม่นาน อันธพาลควักโทรศัพท์ออกมา เปิดบันทึกเสียงที่บอดี้การ์ดโทรหาเขา

“…เจียงเหมียนเป็นผู้หญิงของคุณชายรอง ถ่ายให้เยอะหน่อย ยิ่งโป๊ยิ่งดี ผู้หญิงคนนั้นหุ่นดีมาก เห็นแวบเดียวก็เคลิ้ม พวกแกไม่ขาดทุนแน่ เสร็จงานแล้วค่อยให้พวกแกอีกห้าแสน”

เจียงเหมียนฟังคนอื่นวิจารณ์รูปร่างของตัวเอง รู้สึกคลื่นไส้จนอยากอาเจียน

ตำรวจหญิงข้าง ๆ ดูเหมือนก็สังเกตเห็นปฏิกิริยาของเธอแล้ว จึงมายืนข้าง ๆ เธอ

ตำรวจหญิงพูดเสียงดัง “คิดว่าที่นี่คือที่ไหน? ห้องน้ำชาเหรอ? อยากมาก็มา อยากไปก็ไป? ทุกอย่างทำตามขั้นตอน!”

ตำรวจคนอื่นก็ขวางประตูไว้

เห็นดังนั้น เจียงเหมียนซาบซึ้งใจมาก ใจที่กังวลอยู่ก็ค่อย ๆ คลายลง

คราวนี้ถึงตาเซี่ยหว่านหนิงที่นั่งไม่ติดแล้ว

เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจียงเหมียนถึงขั้นกล้าแจ้งตำรวจ

ตอนนี้ไม่ว่าตำรวจจะสืบยังไง ล้วนไม่เป็นผลดีต่อเธอ

นังเจียงเหมียนนี่

ทำไมรถไม่ชนมันให้ตายไปซะ!

เซี่ยหว่านหนิงกัดฟันกรอด จ้องบอดี้การ์ดที่ทำงานพลาดแวบหนึ่ง

บอดี้การ์ดเข้าใจความหมาย ก้าวออกมาทันที

“นี่เป็นความคิดของผมคนเดียว ไม่เกี่ยวกับคุณหนู ครอบครัวคุณหนูดีกับผมมาก ผมแค่เห็นว่าเจียงเหมียนตามตื๊อคุณชายรอง ทำให้คุณหนูทุกข์ใจมาก เลยคิดจะใช้เรื่องนี้กำจัดเธอ”

บอดี้การ์ดรู้ดีว่า เทียบกับการทำให้ตระกูลเซี่ยไม่พอใจ เขายอมรับผิดติดคุกแทนเสียยังดีกว่า

เซี่ยหว่านหนิงแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตาเล็กน้อยอย่างตกใจ

“นาย…นายทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ได้ยังไง? ตระกูลเซี่ยจะเก็บนายไว้ไม่ได้ แต่นายไม่ต้องห่วง เราจะช่วยจัดการเรื่องพ่อแม่ของนายให้เรียบร้อยเอง อยู่ในนั้นก็ปรับปรุงตัวให้ดี”

บอดี้การ์ดเข้าใจคำขู่ในคำพูดของเซี่ยหว่านหนิง แต่ก็จนปัญญา ได้แต่พยักหน้ารับผิด

เซี่ยหว่านหนิงพลันสะอื้น พลางเขย่าแขนเผยเหยี่ยนจือเบา ๆ

แต่กลับพบว่าเขาใจลอย

เมื่อมองตามสายตาของเขาไป ก็คือทิศทางของเจียงเหมียน

เซี่ยหว่านหนิงเกือบจะคุมสีหน้าที่อ่อนแอและน้อยใจไว้ไม่อยู่

โชคดีที่เสียงของตำรวจทำลายบรรยากาศ

“คุณเจียง คุณยังมีข้อสงสัยอะไร สามารถพูดได้เลยนะคะ”

“ไม่มีแล้วค่ะ”

ไม่ใช่ว่าเจียงเหมียนไม่อยากชี้ตัวตัวการอย่างเซี่ยหว่านหนิง

แต่เพราะตระกูลเซี่ยไม่อนุญาต เผยเหยี่ยนจือไม่อนุญาต

ด้วยความสามารถของเธอ ไม่มีทางต่อกรกับคนพวกนี้ได้เลย

อย่างไรเสีย เป้าหมายของเธอก็บรรลุแล้ว

การเชือดไก่ให้ลิงดูครั้งนี้ ก็พอจะทำให้เซี่ยหว่านหนิงไม่กล้ามายุ่งกับเธอชั่วคราว

ขณะคิดอยู่ เจียงเหมียนก็สังเกตเห็นสายตาที่ผิดปกติของเผยเหยี่ยนจือ

เธอเผลอมองแวบหนึ่ง รู้สึกอึดอัดนิดหน่อย จึงเบี่ยงตัวเล็กน้อย

ตำรวจพูดต่อ “ถ้าอย่างนั้น คุณตามฉันมาตรวจสอบคำให้การสักหน่อย ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นชื่อ คุณก็กลับก่อนได้เลยค่ะ”

“ค่ะ”

เจียงเหมียนเดินผ่านเผยเหยี่ยนจือและเซี่ยหว่านหนิงไปโดยตรง ตามตำรวจหญิงไปเซ็นชื่อ

แต่สายตาของเผยเหยี่ยนจือไม่ละไปจากเธอ

เห็นดังนั้น เซี่ยหว่านหนิงก็เม้มริมฝีปากแน่น

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอคล้องแขนเผยเหยี่ยนจือ กระซิบว่า

“คุณชายรอง ขอโทษนะคะ เป็นฉันเองที่ทำให้คุณกับเจียงเหมียนเข้าใจผิดกัน แต่ฉันดูจากสีหน้าของเจียงเหมียน เหมือนจะรู้อยู่นานแล้ว ทำไมยังต้องก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้อีกนะ? หรือว่าอยากให้คุณชายรองสงสารเธอ?”

เผยเหยี่ยนจือได้สติกลับมา

แววตาเปลี่ยนจากความสงสัยเป็นเป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ

เพื่อปลุกความทรงจำของเขา เจียงเหมียนถึงขั้นใช้อุบายแกล้งเจ็บตัว

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

รอให้เขา ‘ฟื้นความทรงจำ’ แล้ว ไม่ต้องมีเหตุผลอะไร เจียงเหมียนก็จะกลับมาอยู่ข้างกายเขาอย่างเชื่อฟัง

เขาหัวเราะเสียงเย็น “ก็มีแค่เธอที่คิดวิธีแบบนี้ออก”

เซี่ยหว่านหนิงแสร้งทำเป็นกังวล พูดว่า “เดี๋ยวเธอต้องมาหาคุณเพื่อระบายความทุกข์แน่ ๆ ยังไงซะ บอดี้การ์ดบ้านฉันเป็นฝ่ายผิด ฉันควรทำยังไงดีคะ?”

เผยเหยี่ยนจือยื่นมือโอบเธอเข้ามา นิ้วมือเชยคางเธอขึ้น

“งานของเจียงเหมียนก็คือบริการคนอื่น น้อยใจจนชินแล้ว เธอไม่เหมือนกัน มีฉันอยู่ ใครกล้าทำให้เธอน้อยเนื้อต่ำใจ?”

เซี่ยหว่านหนิงพลันดีใจ ยิ้มพลางซุกเข้าไปในอ้อมอกของเขา

แต่ในที่ที่เธอมองไม่เห็น เผยเหยี่ยนจือจ้องประตู บนใบหน้ามีความเย้ยหยันบาง ๆ วาบผ่าน

มิน่าล่ะ ตอนที่เจียงเหมียนจากไป ถึงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

ที่แท้ก็รอให้เขาเอ่ยปาก

เดี๋ยวพอเจียงเหมียนมา เขาจะทำให้เธอเข้าใจว่า อุบายแกล้งเจ็บตัวของเธอ ไม่มีความหมายสำหรับเขาเลย

ขณะนี้เอง เสียงฝีเท้าดังขึ้นนอกประตู…
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 30

    หลังจากได้ยินเสียงชัดเจน เจียงเหมียนก็ไม่อยากหันหน้ากลับไปจริง ๆ แต่ผู้ที่มาคือแขก ส่วนเธอเป็นพนักงานดังนั้น เจียงเหมียนยังคงหันตัวไปด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เจิ้งเหย่กับอีกสองสามคนลงมาจากรถสปอร์ต โยนกุญแจรถใส่มือพนักงานต้อนรับ แล้วเดินตรงดิ่งมาอยู่ตรงหน้าเจียงเหมียนสายตาของพวกเขากวาดมองตัวเธออยู่หลายรอบมีคนพูดหยอกล้อว่า “เจียงเหมียน ก่อนหน้านี้ยังดูถูกเธอไปสินะ มิน่าล่ะคุณชายรองถึงแอบซ่อนเธอไว้ตั้งหลายปี นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าหุ่นเธอจะดีขนาดนี้ ชุดเครื่องแบบนี่... ใครจะทนไหวล่ะ”“พี่เหย่คลั่งชุดเครื่องแบบบไม่ใช่เหรอ? เคยเจอชุดเครื่องแบบทางการแบบนี้หรือเปล่า?”พวกเขาพูดพลางผลักไหล่เจิ้งเหย่เจิ้งเหย่เลิกคิ้ว “ไม่เคยนะ”เจียงเหมียนเม้มริมฝีปาก พยายามควบคุมอารมณให้สงบนิ่ง“ถ้าเกิดทุกท่านไม่มีธุระอะไร งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ พนักงานต้อนรับจะพาพวกคุณเข้าไปข้างในเองค่ะ”เมื่อพูดจบ เธอก็จะเดินจากไปปรากฏว่าพวกเขากลับโมโหขึ้นมา ขวางทางเดินเจียงเหมียนไว้ทันที“เจียงเหมียน เธอจะแสร้งทำตัวสูงส่งอะไร? รสชาติของการโดนทิ้งมันทรมานใช่ไหมล่ะ?”“เธอทำตัวแบบนี้ไป ต่อให้พวกเราช่วยเธอ คุณชายรองก็อาจ

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 29

    “ลูกค้าต่างชาติเข้าพักเรียบร้อยแล้วครับ คุณเจียงจัดการได้ดีมาก พวกเขาพอใจกันมากเลย แต่ว่าคุณชายรองก็มาที่นี่ด้วย และเมื่อกี้ที่ล็อบบี...”มือของเผยเหิงที่กำลังเซ็นชื่อชะงักไป ก่อนจะเชยตามองหยางเฉิงหยางเฉิงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “ผมทราบแล้วครับ”เวลานี้เอง เจียงเหมียนก็เคาะประตูเดินเข้ามาหยางเฉิงเลยฉวยโอกาสออกไปจากห้องหนังสือเจียงเหมียนวางถ้วยชาลงอย่างระมัดระวัง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกประหม่าเมื่อเผชิญหน้ากับลูกค้า“ประธานเผย เชิญดื่มชาค่ะ”สถานที่ทำงานจะมานับญาติกันส่งเดชไม่ได้ เรื่องแค่นี้เธอยังเข้าใจดีเผยเหิงปิดแฟ้มเอกสารแล้วเอนหลังพิงลงไปแสงแดดลอดผ่านกิ่งไม้ด้านนอกหน้าต่างทอดลงมาบนตัวเขา ขับเน้นใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาให้โดดเด่น“ไม่ติดอ่างแล้วเหรอ?”เขาเชยตาขึ้นเล็กน้อย แววตาเย็นชาดำทะมึนลุ่มลึกอย่างถึงที่สุด จนไม่อาจจะเข้าใจได้ทำให้เจียงเหมียนรู้สึกเหมือนไม่มีที่ให้หลบหนีเธอหลบสายตา เมื่อเห็นว่าในห้องหนังสือไม่มีคนอื่นแล้ว ก็รีบควักกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นไปให้ในที่สุดก็เบี่ยงเบนสายตาของเผยเหิงได้เสียทีเจียงเหมียนเอ่ยปากพูดว่า “ใบรับสภาพหนี

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 28

    เจียงเหมียนกับถงซินสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะมองไปยังวิทยุสื่อสารบนโต๊ะพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายแบตเตอรี่หมดเหรอเนี่ย!มิน่าล่ะถึงไม่ได้ยินเสียงยืนยันจากพนักงานรักษาความปลอดภัยที่มาส่งลูกค้าเจียงเหมียนทำได้เพียงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงกระแอมไอจากด้านหลังฝืนใจพูดกลบเกลื่อนคำพูดของตัวเอง“บางที...บางทีคนอื่นเขาก็แค่อยากตั้งใจทำงาน เลยไม่อยากโดนรบกวนไง”“ใช่ ๆ ลูกค้าแบบนี้ทำงานเหนื่อยมากเกินไปจริง ๆ”ถงซินอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา ทำได้เพียงพยายามเข้าคู่กับเจียงเหมียนพอพูดจบ เจียงเหมียนก็หันตัวไปพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้มหลังจากเห็นผู้ที่มาได้ชัด ๆ เธอก็หน้ามืดวิงเวียนเล็กน้อยทันที แย้มยิ้มเสแสร้งไม่ออกแล้ว“ประ... ประ... ประธานเผย ยินดีต้อนรับค่ะ”เป็นเผยเหิงเหรอเนี่ยชายหนุ่มในชุดสูทสีดำ รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ยืนอยู่ท่ามกลางการตกแต่งสไตล์โบราณ ดูสงบนิ่งราวกับคนในภาพวาดเงาไม้ด้านหลังไหวเอน พัดพาหมอกควันสีขาวที่เอ่อล้นออกมาจากริมฝีปากของเขาให้จางหายไป เผยให้เห็นดวงตาสีดำที่ดูลุ่มลึกเย็นชาในขณะที่สายตาทอดมองมาที่เจียงเหมียน ชายหนุ่มก็ยืนอยู่เบื้องหน้าเธอแล้วเขาโน้มตัวเล็กน้อ

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 27

    แผนกการตลาด สวี่จือเหยาน่าสนใจนิดหน่อยผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ช่วยพูดให้เจียงเหมียนเลยสักนิดแต่พูดจาเหน็บแนมว่าเจียงเหมียนไม่มีความเป็นมืออาชีพ เอาอารมณ์ส่วนตัวมาปนกับงานถ้าพูดเรื่องแบบนี้กันเอง ก็เป็นการบ่นทั่วไปแต่ถ้าพูดต่อหน้าเผยเหยี่ยนจือ หากเรื่องมันร้ายแรงก็ทำให้เจียงเหมียนโดนลดตำแหน่งได้เลยดูเหมือนว่าคนที่อยากกำจัดเจียงเหมียนจะไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวสวี่จือเหยาเห็นว่าทั้งสองคนไม่ได้ห้ามเธอพูด จึงพูดต่อไป“ระหว่างทางที่มา พอพูดถึงแฟนเก่าของเจียงเหมียน เธอก็น้ำตาคลอ ดูเสียใจมากกว่าตอนที่บอกว่าเธอเป็นลูกสาวฆาตกรอีก เมื่อก่อนเธอก็ชอบอวดเรื่องแฟนลึกลับคนนั้นของเธอต่อหน้าพวกเรา ก็ไม่แปลกหรอกค่ะที่ตอนนี้จะดูทุกข์ใจขนาดนั้น ได้แต่หวังว่าเธอจะไม่เอามากระทบกับงานก็พอค่ะ”สวี่จือเหยาทำท่าทางดูเหมือนนึกเสียใจ แต่ความจริงแล้วเธอกำลังปั้นเรื่องให้เจียงเหมียนกลายเป็นคนคลั่งรักเต็มเปี่ยมคิดในใจว่าพอเผยเหยี่ยนจือได้ยินแล้วจะต้องกังขาความสามารถในการทำงานของเจียงเหมียนแน่ ๆหารู้ไม่ว่าพอเผยเหยี่ยนจือได้ยินแล้วกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอกเขารู้อยู่แล้วว่าเจียงเหมียนไม่มีทางไปจากเขาได้หรอ

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 26

    พอเจียงเหมียนได้ยินว่าลูกค้าจะมาแล้ว ก็ไม่มีเวลามาเสียใจอีกเธอนวดแขนที่ชา แล้วรีบลงไปข้างล่างเพื่อเปลี่ยนชุดเซี่ยหว่านหนิงกลายมาเป็นหัวหน้าของเธอ เธอยิ่งประมาทไม่ได้เลยขณะที่เจียงเหมียนเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็ได้รับโทรศัพท์จากถงซินถงซินเป็นคนในแผนกแม่บ้าน ดังนั้นเมื่อกี้เลยไม่ได้อยู่ที่ล็อบบีพอรับสาย ถงซินก็รีบร้อนจนหอบหายใจ“เหมียนเหมียน! เมื่อกี้ฉันได้ยินในหูฟังบอกว่าที่ล็อบบีมีคนพกมีดสั้นจะฆ่าเธอ ฉันกำลังไปหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ!”“ฉันไม่เป็นไร ทุกคนไม่เป็นไร”รวมถึงผู้ชายคนนั้นด้วยเผยเหยี่ยนจือไม่มีทางปล่อยให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ถึงแม้เขาจะเป็นเพียงรองประธานของวิลล่า แต่วิลล่ากลับถูกบริหารภายใต้ชื่อของเขาและคุณนายเผยจ้าวอวิ๋นซูต่อให้เขาตามใจเซี่ยหว่านหนิงอีกแค่ไหน เขาก็ไม่มีทางเอาชื่อเสียงของตัวเองและตระกูลมาล้อเล่นเช่นกันนี่ก็คือเหตุผลที่เจียงเหมียนจงใจขยายความร้ายแรงของเรื่องต่อหน้าผู้คนถงซินพรูลมหายใจ ก่อนจะพูดอย่างระมัดระวังว่า “ฉันได้ยินมาว่าเซี่ยหว่านหนิงเสียบตำแหน่งแทนเธอ เป็นความคิดของคุณชายรองใช่ไหม? ทั้งที่เขารู้ว่าวิลล่ามีความหมายกับเธอเนี่ยนะ ทำ

  • แกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน   บทที่ 25

    เสียงของเขาดังวนเวียนอยู่ในล็อบบี้ราวกับคำสาปแช่งเพียงแค่ได้ยินก็ทำให้รู้สึกนึกกลัวขึ้นมาเจียงเหมียนเก็บสายตาลงเล็กน้อย เอ่ยด้วยเสียงเย็นชาว่า “ในเมื่อคุณเป็นผู้เสียหายในตอนนั้น งั้นก็แจ้งชื่อมาหน่อยค่ะ แล้วก็เข้าร่วมโครงการไหนของตระกูลเจียงที่มีการบันทึกไว้ที่สถานีตำรวจ เงินลงทุนทั้งหมดเท่าไหร่”“...”ชายคนนั้นอึ้งไป ดูร้อนตัวอย่างเห็นได้ชัดเจียงเหมียนบีบเข้าไปใกล้อีกพลางเอ่ยว่า “คุณคงไม่รู้สินะว่า ตอนนั้นตำรวจใช้เวลาหลายเดือนในการสืบสวนคดีของตระกูลเจียง? รายละเอียดทุกอย่างถูกบันทึกไว้ในสำนวนหมดแล้ว ตั้งแต่เงินก้อนเล็กไม่กี่พันไปจนถึงก้อนใหญ่หลักสิบล้าน ทั้งหมดมีลายเซ็นกับมือของผู้เสียหาย คุณคือคนไหนล่ะ?”“ฉัน... ฉัน...”ชายคนนั้นอึกอัก พูดไม่ออกไปพักใหญ่เจียงเหมียนฟันธงได้เลยว่าเขาไม่ใช่ผู้เสียหายจากคดีตระกูลเจียงในตอนนั้นส่วนเขาจะเป็นใครนั้นกดดันหน่อยก็รู้แล้วเจียงเหมียนพูดต่อว่า “ตอนนี้คุณกำลังถูกสงสัยว่าพยายามฆ่าผู้อื่น คุณคงไม่คิดว่าแค่ใช้คำสาปแช่งสองประโยค ฉันก็จะตกใจกลัวจนไม่สืบสาวเอาความหรอกนะ? คิดไว้หรือยังว่าจะจ้างทนายคนไหน? วิลล่าของเรามีทีมทนายมืออาชีพที่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status