7.ไปส่งมั้ย

ตอนที่ 3

3/1

หลังกษิดิศจากไปขวัญข้าวกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง  แทบอยากจะกระโดดโลดเต้นเหมือนคนบ้า  ติดอยู่ตรงที่ว่าป้าขายอาหารตามสั่งร้องเรียกก่อน  พอจ่ายเงินแล้วก็ถือกลับมายังสถานที่จัดงานเอาข้าวให้กองทัพ  ระหว่างยืนจัดดอกไม้ก็ฉีกยิ้มไปอย่างอารมณ์ดี  ในใจก็เอาแต่ตั้งคำถามเหมือนเดิมซ้ำ ๆ

...เมื่อกี้นี้เขาทอดสะพานให้ถูกต้องมั้ย?

"พี่ข้าว  ทัพว่ามันโอเคแล้วนะ"

กองทัพพูดแล้วถอยไปตั้งหลักดูองค์ประกอบรวมไกล ๆ  เธอเองก็เห็นด้วยจึงหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายผลงานแล้วส่งรูปให้กัลยา  พอกัลยาตอบกลับมาว่าโอเคแล้วขวัญข้าวจึงหันมาพยักหน้าให้กองทัพ

"เราออกไปรอข้างนอกก่อน  พองานเลิกค่อยมาเก็บของกลับ"

กว่างานจะเลิกก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่ม  หากไม่ติดตรงเจ้าของสถานที่บอกว่าพรุ่งนี้จะใช้ห้องโถงจัดงานอื่นต่อก็คงไม่ต้องนั่งรอจนดึกปานนี้  ในขณะที่กำลังนั่งสัปหงกอยู่ในสวนหย่อมเสียงของกองทัพที่ร้องปลุกก็ดังขึ้น 

คนในงานเริ่มทยอยออกมาจนจะหมดแล้ว  ขวัญข้าวลุกขึ้นยืนขยี้ตาอ้าปากหาวสะลึมสะลือ  รีบเดินตามเด็กหนุ่มเข้าไปในห้องโถง  ช่วยกันเก็บพล็อพประกอบฉากต่าง ๆ ขนขึ้นรถ  ขณะที่รถกะบะแล่นออกสู่ถนนกว้างได้ไม่นานจู่ ๆ ก็เกิดส่ายไปมากระทันหัน  กองทัพรีบตีไฟเลี้ยวและพยายามบังคับพวงมาลัยเข้าจอดข้างทาง  พอลงมาดูพบว่ายางล้อหน้าแตกจนแบนติดถนน  เขายกมือกุมศีรษะถอนหายใจเฮือกใหญ่

"โอ้ย  จะบ้าตาย!  จะมายางแตกอะไรตอนนี้แล้วอู่ที่ไหนจะเปิดเที่ยงคืนวะ"

"เอาไงดี"

ขวัญข้าวถามหนุ่มรุ่นน้องด้วยความกังวล  รู้สึกว่าวันนี้มีทั้งโชคดีและโชคร้ายปนเปกันอยู่  โชคดีของวันนี้คือเธอได้เจอกษิดิศแล้วถามชื่อเขา  มิหนำซ้ำยังรู้มาอีกว่าเขาเป็นหนุ่มโสด  ส่วนโชคร้ายของวันนี้คือรถยางแตกตอนเที่ยงคืน  ขณะที่ทั้งสองกำลังหัวเสียอยู่นั้นก็เหลือบไปเห็นไฟกระพริบจากรถคันหนึ่งที่กำลังเลี้ยวเข้ามาจอดต่อท้าย  กองทัพมองโลโก้รถยี่ห้อรถหรูถึงกับห่อปากร้องโฮ

"โห  รถมหาเศษฐีที่ไหนละนั่น  อย่าบอกว่ายางแตกเหมือนรถเรานะ"

"ไม่ใช่หรอกมั้ง"

แต่เมื่อเห็นหน้าคนที่เปิดประตูลงจากรถขวัญข้าวอ้าปากค้าง  มหาเศษฐีที่กองทัพพูดถึงไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นกษิดิศ  เขาขับรถหรูราคาไม่น่าจะต่ำกว่าสิบล้าน  เธอย่นคิ้วเข้าหากันเพราะกำลังครุ่นคิดบางอย่าง  และจากที่สมองส่วนน้อย ๆ ของขวัญข้าวประมวลผลออกมาได้ก็คือ...

กษิดิศคือคนขับรถบ้านคนรวย!  และอาจจะเป็นคนขับรถของผู้บริหารสักคนของบริษัท GSD กรุ๊ป

"คุณต่อ  บังเอิญจังเลยค่ะ"

"รถเป็นอะไรครับ"

เขาถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล  เป็นแค่ประโยคสุดแสนธรรมดาแต่ก็ทำให้ขวัญข้าวเคลิ้มได้  เธอจ้องเขาตาปริบ ๆ  ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรสักคำ  กองทัพที่เห็นความคลั่งคนหล่อของขวัญข้าวแล้วรำคาญจึงชิงตอบก่อน  

"รถยางแตกอ่ะพี่  มาแตกเอาอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้  เหนื่อยก็เหนื่อยง่วงก็ง่วงจะได้กลับไปนอนตอนไหนละเนี่ย"

"ดึกขนาดนี้อู่ใกล้ๆ คงจะปิดหมดแล้ว  งั้นผมโทรเบอร์ฉุกเฉินเรียกคนมาช่วยให้ก็แล้วกัน"

โอ้ย  พ่อพระ  พ่อเทพบุตร  พ่อคนใจดีมีเมตตา  เป็นอันว่ากษิดิศโทรแจ้งเบอร์ฉุกเฉินให้  รอไม่เกินครึ่งชั่วโมงถึงจะมีคนมาให้ความช่วยเหลือ  กองทัพเลยบอกให้ขวัญข้าวโบกแท็กซี่กลับไปก่อนเพราะกลัวว่าจะดึกไปกว่านี้

"พี่ข้าวกลับไปก่อนเลย  เดี๋ยวผมจะอยู่ดูรถอีกหน่อย"

"เดี๋ยวพี่อยู่เป็นเพื่อน"  เธอบอกกองทัพแล้วก็หันไปทางกษิดิศ  "คุณต่อกลับเถอะค่ะ  ขอบคุณนะคะ"

กองทัพที่ได้ยินแบบนั้นจึงพูดขึ้นอีก

"พี่ข้าวก็กลับไปเลย  เดี๋ยวเสร็จจากตรงนี้แล้วผมจะไปนอนบ้านแฟนไม่ได้กลับไปนอนร้าน  แต่พี่ข้าวห้ามบอกพี่เตยนะว่าผมไม่ได้เข้าไปนอนร้าน"

"อ้าว"

เดิมทีขวัญข้าวไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งน้อง  แต่กลับกลายเป็นน้องมันจะทิ้งพี่  กองทัพมีแฟนสาวที่คบหาดูใจกันมาได้ไม่ถึงหนึ่งปี  กำลังอยู่ในช่วงอินเลิฟกันอยู่  เขาก็คงอยากจะนอนไปค้างกุ๊กกิ๊กหวานแหว๋วกันตามประสาวัยรุ่น  และที่ห้ามไม่ให้ขวัญข้าวบอกเรื่องนี้กับกัลยาก็เพราะกลัวว่าพี่สาวจะด่าจนหูชา  ปกติกองทัพได้รับมอบหมายให้นอนเฝ้าร้าน  ส่วนกัลยากลับไปนอนที่คอนโดกับแฟนหนุ่มซึ่งอยู่ห่างจากร้านดอกไม้ไม่ถึงสี่กิโลเมตร

"บ้านอยู่ไหนครับ  เดี๋ยวผมจะไปส่ง"

ขวัญข้าวชี้นิ้วเข้าหาตัวเองราวกับอยากถามให้มั่นใจว่าเขาเต็มใจที่จะไปส่งเธอจริงหรือเปล่า  พออีกฝ่ายพยักหน้าให้เธอก็ยิ้มกว้างอย่างดีอกดีใจ  ดูเหมือนว่าปลัดขิกลุงแท็กซี่จะได้ผล  นึกถึงเจ้าแท่งไม้ที่อยู่ในกระเป๋าแล้วหัวใจเต้นตึกตัก  มโนไปเองว่าอย่างไรเขาคนนี้จะต้องเสร็จฉันล่ะ  เพราะฉันมีของดี

"ไม่ไกลค่ะ  เดี๋ยวข้าวบอกทางให้"

กษิดคิศเดินนำไปที่รถ  ขวัญข้าวเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างคนขับแล้วหันไปลอบยิ้ม  โชคดีอะไรขนาดนี้หนอ  พรมหมลิขิตบันดาลชักพาเห็น ๆ  อย่างนี้สินะที่เขาพูดกันว่าคู่กันแล้วไม่แคล้วคาดกันหรอก  ถึงจะหมดเงินค่ากาแฟจนตาแข็งแต่ผีก็ยังผลักให้มาเจอกันอีกอยู่ดี

"รัดเข็มขัดด้วยครับ"

"ค่ะ"

เธอทำตามคำแนะนำ  นั่งเอนหลังพิงพนักเบาะด้วยท่าทางที่ผ่อนคลายกว่าเดิม  รถก็แพงเบาะก็นุ่มนิ่มเสียเหลือเกิน  ชาตินี้ยังไม่เคยมีโอกาสนั่งรถหรูเลยสักครั้ง  ขวัญข้าวคิดแล้วก็หลุดยิ้มตาหวานฉ่ำตลอดทาง  แต่พอนึกได้ว่าเขาเป็นคนขับรถบ้านคนรวยก็รู้สึกเป็นห่วงเขาขึ้นมาทันที  หากเขาไปส่งเธอที่หอพักอาจจะทำให้เอารถกลับไปคืนเจ้านายช้า  ขวัญข้าวจึงกลัวว่าตนจะเป็นต้นเหตุทำเขาเดือดร้อนไปใหญ่

ดาลีขอฝากเพจนักเขียนค่ะ

https://www.f******k.com/profile.php?id=61568679219236

สำหรับจักรวาลสี่หนุ่มนี้ไรท์ก็จะเขียนให้จบเป็นเรื่อง ๆ ไปนะคะ  รออ่านได้เลย

คุณนัยน์+ลลินา (นีล)  เส้นทางของแฟนเก่า  จบแล้วค่ะ

คุณต่อ+ขวัญข้าว (ข้าว) แค่คนที่คุณไม่มีวันจะรัก  กำลังเขียนอยู่ 

คุณชวิณ+น้ำค้าง ก็ไม่ได้อยากเป็นคนแพ้  เรื่องต่อไป

คุณอติ+เบญญา (เบล) ยังไม่คิดชื่อเรื่อง  เรื่องต่อๆ ไป