พิษมาเฟีย

"คุณอัฐ..ฉันฝากดูแลหนูพิงค์ด้วยนะคะ^^"

"ได้ ไม่มีปัญหา..ผมจะดูแลอย่างดี^^"

"........"

"ไงหนูพิงค์เต็มใจแต่งงานใช่มั้ย^^"

มือเล็กที่วางบนตักประสานกันแน่น หญิงสาวมองคนถามสักพัก ก่อนจะหันไปเห็นแม่บุญธรรมตัวเอง ที่นั่งกัดฟันจิกตาใส่

ลักษณะท่าทางแบบนั้นไม่ใช่อะไร เธอกำลังถูกเร่งให้ตอบคำถามที่ถูกเตรียมไว้..กับชายแก่ที่เธอต้องแต่งงานด้วย

"ค่ะ..หนูเต็มใจ"

"งั้นก็ดีจะได้ไม่มีปัญหา คุณผกา..หนี้คุณผมจะยกให้ครึ่งนึง และหลังจากแต่งงานมีทายาท..ผมจะยกที่เหลือให้ แบบนี้สมเหตุสมผลไหม?^^"

แม่บุญธรรมพยักหน้ารัวยิ้มหน้าระรื่น ส่วนหญิงสาววัยละอ่อนนั่งคอตกมองนิ้วนางข้างซ้ายตัวเอง ที่ต่อไปต้องสวมแหวนเพชรเม็ดโต..และตบแต่งกับพ่อม่ายมาเฟียรุ่นราวคราวพ่อ

"แบบนั้นดีเลยค่ะ แต่ตอนนี้หนูพิงค์ยังเรียนไม่จบนะคะ อีกตั้งสามเดือน อดทนรอได้มั้ย^^"

"ได้สิ แต่สามเดือนนี้..ผมขอให้หนูพิงค์ไปอยู่ที่บ้านผมก่อน จะได้คุ้นเคยกับตาอิฐก่อนแต่งงาน^^"

คุ้นเคยก่อนแต่งงาน? เหอะ!

โง่เง่าเต่าตุ่น! ไม่มีสัจจะในหมู่โจรหรอก คนพวกนี้ปล่อยเงินกู้นอกระบบ..แถมยังชอบข่มขู่รีดไถคนอื่น ถ้าขืนเธอเข้าไปอยู่บ้านหลังนั้น จะไม่โดนปู้ยี่ปู้ยำจนหมดราศรี และเฉดหัวทิ้งก่อนวันเข้าพิธีเหรอ?!

ใครเชื่อก็โง่แล้ว!

"ตกลงค่ะ ไม่มีปัญหา^^"

คุณหญิงแม่!! O_O

ตั้งแต่วันนั้นผู้หญิงเบี้ยน้อยหอยบางก็เดินคอตกถือกระเป๋าเดินทางเข้าคฤหาสน์สีเทา สีเทาที่ว่าไม่ใช่แค่รั้วบ้าน

แต่ที่มาของเงินที่กวาดจ้างบอดิการ์ด แม่บ้าน คนสวนและเสวยสุขตอนนี้ มาจากการรีดไถดอกเบี้ยแสนโหดล้วนๆ

ซึ่งทุกคนให้การต้อนรับพิงค์ และเคารพเธอในฐานะนายหญิงของบ้าน แต่มีเทวดาปกป้องรักษาก็ย่อมมีมาร และมารตัวนั้นมันก็จ้องจองล้างจองผลาญเธอไม่จบไม่สิ้น !!

เขาชื่อ อิฐ..ลูกชายคนเดียวของพ่อม่ายมาเฟีย ที่อนาคตเขาต้องเป็นลูกเลี้ยงเธอ!!!

"พ่อบ้าไปแล้วเหรอวะ?! เอาผู้หญิงหิวเงินมานั่งรอนอนรอพ่อตาย และได้สมบัติง่ายๆ พ่อเอาอะไรคิด!!"

"พูดอะไร รักษาน้ำใจหนูพิงค์ด้วยนะตาอิฐ!!"

"รักษาทำไม!..ผู้หญิงไร้ยางอาย! พ่ออย่าเผลอนะ ผมจะเอาปืนกรอกปากยัยนั่น..และฝังศพลึกๆไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน ไม่มีใครแทนแม่ผมได้ทั้งนั้น โดยเฉพาะยังเด็กเมื่อวานซืนที่พ่อพาเข้ามา!!"

ผู้ถูกกล่าวถึงเอามือปิดปากตกใจ เธอไม่ได้อยู่ในวงสนทนา แต่เธอก็ได้ยินเสียงชัดและเต็มสองรูหู คำก็จะฆ่าสองคำก็จะฆ่า เธอจะอยู่ที่นี่และคิดแผนล้มเลิกงานแต่งงานต่อไปได้ยังไง จะไม่นอนคุยกับรากต้นไม้ก่อนเหรอ?!!!

"อิฐจะไปไหน!!"

"ไปหาว่าที่เมียตัวดีพ่อไง!"

พูดจบชายหนุ่มก็ดึงปืนที่เหน็บไว้ออกมา แต่ยัยตัวดีที่เขาว่าไม่รู้หรอก ว่าปืนกระบอกนั้นไม่มีลูก

แค่แอบดูห่างๆเห็นกระบอกดำๆเงาวับ ก็รีบหันหลังวิ่งออกไปหลังบ้านแล้ว

แต่ความไวของอิฐกับขายาวๆของเขาก้าวเร็วมาก ไม่ทันไรเขาก็เอื้อมจับข้อมือหญิงสาว และกระตุกกลับมา

จ่อปืนเข้ากลางหน้าผากเธอ!!!

"ไสหัวออกไป ดินที่เธอเหยียบอยู่...รู้มั้ยว่ามีกี่ศพ-_-"

หญิงสาวไม่รู้..แม้แต่ลูกตาก็ไม่กล้าขยับ เธอยืนตัวแข็งเพ่งมองปืนกระบอกนั้นปากสั่นระริก แต่ในหัวกำลังคิดหาคำพูดดีๆ ที่จะทำให้ขายหนุ่มเอาปืนที่จ่ออยู่นี้..ออกไปจากหน้าผากเธอ

จะสวดมนต์ให้เขาเย็นลงก็ไม่ช่วยอะไร..เพราะจิตใจเขาหยาบกระด้างและมีแต่บาป แต่สรรพนามอะไรนะ..ที่มันซอฟที่สุด เวลาผู้หญิงเรียกผู้ชาย? และทำให้ผู้ชายมือไม้อ่อนปวกเปียกได้

"หูหนวกเหรอ?! หรือจะให้ฉันกรอกลูกปืนใส่หูเธอ!!"

พูดจบเขาก็เปลี่ยนเป้าหมายจ่อปืนเข้าหูเธอทันที ก่อนที่ปลายกระบอกเย็นๆจะทำให้หญิงสาวคนลุกซู่

...จนต้องรีบยกมือสองข้างกล้าๆกลัวๆอธิบายเขา

"ตะ..ตัว เค้าก็อยากไปนะ..แต่เค้าไปไม่ได้ เค้าต้องเป็นแม่ตัว...อุ๊ปO_O"

พูดไม่ทันจบมือเล็กก็รีบปิดปากตัวเองเบิกตากว้าง เธอหลุดพูดคำต้องห้ามที่เขาเกลียดนักหนา จนตอนนี้รู้สึกได้ว่าเขากำลังหน้าแดงเลือดขึ้นหน้า และลงน้ำหนักมือกดลำปืนหนักขึ้น...หนักขึ้น

"เธออยากตายมากใช่มั้ย!?"

เขากัดฟันถาม น้ำเสียงสายตาแสดงออกชัด ว่าอิฐคนนี้จะไม่ปราณีเธอทุกกรณี จะเค้า..จะตัว..จะครางแอ๋งๆเป็นหมาใส่ เขาก็จะไล่เธอออกไปจากบ้านให้ได้..ไม่ก็ฆ่าทิ้ง!

"มะ..ไม่อยาก ตัวอย่าโมโหสิ คุยกันดีๆเราอยู่บ้านเดียวกันนะ คือ..คือเมื่อกี้พูดผิด ซอรี่จริงๆนะตัว ปากเค้ามันลั่น"

"หุบปาก! ถ้าไม่กลัวปืนในมือฉันลั่นตาม!! ขึ้นไปเก็บกระเป๋าออกไปจากบ้านฉันซะ ก่อนที่ฉันจะอัดลูกปืนใส่หัวเธอ!-_-"

"ถ้าเค้าไป..หนี้ทั้งหมดเป็นโมฆะใช่ไหม ขอบคุณนะ ตัว ตัวใจดีมากๆเลย^^"

พูดจบก็ยิ้มแห้งๆใจดีสู้เสือ

"ไม่!! เธอต้องหาเงินมาใช้หนี้พร้อมดอกภายในสามเดือน!!-_-"

หญิงสาวหุบยิ้มทันที สามเดือนเงินสี่สิบล้าน! ดอกเบี้ยอีกกี่บาท ทำไมคุณหญิงแม่ต้องไปสร้างหนี้มากมาย และให้ลูกนอกไส้อย่างฉันมารับกรรมด้วย !!!!

หรือเธอจะหนีมันตั้งแต่ตอนนี้เลย โกหกว่าไปหาเงินและชิงหนีไปซะ

"...."

"เงียบทำไม? อย่าคิดหนีหนี้ฉัน! เพราะถ้าฉันจับได้ฉันจะส่งเธอไปอยู่ซ่องและขายตัวใช้หนี้จนกว่าฉันจะได้เงินครบสี่สิบล้าน!! "

"บ้า!ไม่เอา!หอยเน่าพอดี ขายให้ตัวคนเดียวได้มั้ย ตัวยังหนุ่มยังแน่นเค้ายอมก็ได้ อย่างน้อยๆเค้าก็ได้เลือกแขกเอง"

เธอพูดเล่น และพูดเพื่อให้ชายหนุ่มขยาด ถึงใจจะกลัวตายมากก็ตาม แต่เธอก็เชื่อว่าอิฐ..รังเกียจเธอกับเรื่องราวฉาวๆที่เธอตั้งใจโกหกไว้

เธอโกหกว่ามั่วมาไม่รู้เท่าไหร่ จะสวิงกิ้งสามพีสี่พี เธอก็เคยมาหมดแล้ว

จนอิฐยกยิ้มที่มุมปากช้าๆ และบีบแก้มขาวๆของเธอเชิดหน้าขึ้น

"หึ!..ขอบคุณที่แนะนำ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าพ่อฉันจะโง่เอาผู้หญิงที่ฉันฟันแล้วเป็นเมียรึป่าว!"

"ว้าย!! อย่า! ~~~~~~"

ผิดคาดและพังไม่เป็นท่า ต่อจากนี้ชมพูพิงค์ต้องเจอกับหายนะ ที่พร้อมจะพรากพรหมจรรย์เธอทุกเมื่อ..ทุกเวลา ที่เธอเผลอ

ศึกครั้งนี้ยิ่งใหญ่นัก..นอกจากชีวิต ก็มีพรหมจรรย์นี่แหละเป็น 'เดิมพัน'