LOGINShare
บทที่6 ยิ่งยากยิ่งอยากได้
publish date:
2026-05-01 11:11:03ด้านไทเลอร์
นอนอยู่ริมชายหาด ข้างกายมีสาวสวยเซ็กซี่คลอเคลียอยู่ไม่ห่าง “ไทเลอร์ มึงจะไปร้านแม่กูจริงเหรอ ที่นอนอยู่ข้างๆ มึงตอนนี้ก็เต็มไม้เต็มมือมากแล้วนะ” ไวท์ถามเป็นภาษาไทยให้รู้กันแค่สองคน “อืม…ไปสิ มันไม่เหมือนกัน ที่อยากได้ก็ต้องเอาให้ได้รึเปล่าวะ” ไวท์ได้แต่ส่ายหัว “มึงไม่พูดไปเลยล่ะวะ บางทีคุณโซดาอาจจะง่ายรึเปล่า ผู้หญิงคาดเดาไม่ได้หรอก จะได้จบๆ ไปไม่ต้องเสียเวลา” “หึ! มึงก็เจอแต่ที่ง่ายๆ ไง เลยคิดแบบนี้ ยัยนั่นดูไว้ตัวจะตาย คงมีอะไรแค่กับแฟนแหละ” “งั้นเหรอวะ ก็จริงพวกเราเจอแต่ง่ายๆ วิ่งเข้ามาหาเอง ไม่ต้องพูดเยอะ ยากเกินก็ไม่ใช่ทางกูว่ะ รำคาญ” ไวท์ยักไหล่ไปตามประสา ไทเลอร์หัวเราะ “คุยอะไรกันสองคน พูดภาษาไทยด้วย คือไม่ต้องการจะให้มีล่ารู้ใช่ไหมคะ” สาวสวยข้างกายไทเลอร์พูดพร้อมกับส่งมือเรียวลูบไล้แผงอกเขา “ใช่ไวท์ก็เหมือนกัน เอมม่าเสียใจนะคะ” สาวสวยข้างกายไวท์พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ผมอยู่กับคุณตรงนี้คุณจะไปคิดมากทำไม” ไทเลอร์จับมือเรียวขึ้นมาจูบ คนสวยยิ้มหวานให้เขา “ผมก็เหมือนกัน ไม่มีอะไร คุยเรื่องธุรกิจของไทเลอร์นิดหน่อย พูดภาษาไทยมันเข้าใจกว่าน่ะ คุณเข้าใจผมหน่อยนะที่รัก เรื่องงานน่ะ” ไวท์อธิบายสาวสวยข้างกายเขา ช่วงค่ำ ไทเลอร์ขับรถมาจอดที่ร้านของคุณแม่ไวท์ แล้วทักหาโซดา ไทเลอร์ : ผมรออยู่ด้านนอก โซดาอ่านข้อความ เสร็จแล้วหยิบกระเป๋าสะพาย ยังคงตอบตัวเองไม่ได้ ว่าทำไมเขาต้องมารับฉันทุกวัน ถ้าแค่เป็นห่วงเพราะเขาช่วยหางานให้ ก็ไม่น่าจะต้องห่วงอะไรแล้ว ได้แต่คิดวนไปวนมาอยู่ในหัว แล้วก็เดินออกมาจากร้าน ไทเลอร์เปิดประตูรถลงมายืนรอเมื่อเห็นฉัน “ผมมารับครับ อย่าพูดว่าไม่น่าลำบากเลย” ไทเลอร์รีบพูดดักคอเธอทันที โซดาหัวเราะ ขำคนรู้ทัน “วันนี้เหนื่อยไหมครับ” “ก็นิดหน่อยค่ะ” “ไปหาที่นั่งเล่น รีเล็กกันหน่อยดีไหมครับ ดูเหมือนคุณจะเครียดเกินไปนะครับ เรียนเสร็จก็ทำงาน วนอยู่แบบนี้ตลอดเลย ไปนะครับ” เขาเอ่ยชวนมองเธอด้วยสายตาอ้อนวอน “ก็ได้ค่ะ” โซดามองสบตาเขาแล้วไม่รู้จะปฏิเสธเขายังไง ใจอ่อนกับน้ำเสียงและสายตาแบบนั้นของเขาขึ้นมา ไทเลอร์ขับรถพาโซดามานั่งเล่นที่สวนสาธารณะ เขาเปิดประตูรถให้เธอ และพากันเดินไปหาที่นั่ง “เซ็นทรัลพาร์ค สวยจังเลยค่ะ” ฉันมองสำรวจไปรอบๆ ที่นี่สวยมาก และหันมายิ้มให้เขาเป็นการขอบคุณ “ชอบขนาดนี้ คุณว่างวันไหนอีก เอาเป็นช่วงกลางวัน ผมจะพามาอีกจะเป็นตากล้องถ่ายรูปสวยๆ ให้คุณดีไหมครับ ห้ามเกรงใจอีกนะครับ” โซดาหัวเราะ “จะไม่ให้เกรงใจได้ยังไงล่ะคะ เราเพิ่งจะรู้จักกันเองนะคะ” “ที่อยากเจอบ่อยๆ เพราะผมอยากสนิทกับคุณโซดาเร็วๆ คุณดูไม่ออกเหรอครับ ผมเปิดเผยซะขนาดนี้” ไทเลอร์เริ่มพูดความรู้สึกตัวเอง เพราะเขาคิดถึงคำพูดของไวท์ เลยดึงเกมเร็วก็ดีจะได้ไม่เสียเวลา “ก็ดูออกค่ะ แต่ไม่เข้าใจ” เขายิ้ม “ผมไม่ซับซ้อนนะ แสดงออกชัดมากว่าสนใจคุณ คุณไม่เข้าใจตรงไหน รึติดที่คุณมีแฟนแล้ว” เขารีบยิงคำถามสำคัญเลยดีกว่า จะได้แน่ใจว่าทางสะดวก “เปล่าค่ะ โซดายังไม่มีแฟน” “งั้นผมไม่ใช่สำหรับคุณเหรอครับ” “คือ…ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือคุณไทเลอร์ เราต่างกันเกินไป คือ…” ฉันพูดตะกุกตะกัก มั่วไปหมด มันประหม่าเกินไป ที่อยู่ๆ เขาก็มาพูดกันตรงๆ แบบนี้ ตั้งตัวไม่ทันเลยแฮะ ไทเลอร์ยิ้มจับมือเธอมากุมไว้ “อย่าคิดเยอะสิ ผมโสด คุณก็โสด ถ้าผมจะชอบคุณก็ไม่เห็นจะมีอะไรผิด จริงไหม แล้วถ้าคุณจะชอบผมกลับก็จะขอบคุณมาก ที่เราใจตรงกัน คุณคือสเปคผมทุกอย่างเลยครับคุณโซดา” “คุณไทเลอร์ โสดงั้นเหรอคะ” โซดามองเขาแบบไม่อยากจะเชื่อ “คุณไม่เชื่อที่ไวท์พูดเหรอ” “คือโซดาคิดว่า คุณไวท์พูดเล่นค่ะ” “ผมโสดจริงครับ รอคุณที่ใช่อยู่ กว่าจะเจอกันนะครับ” เขายิ้มให้เธอ โปรยเสน่ห์ “มันเร็วไปค่ะ” “คุณคิดงั้นก็ได้นะ แต่ผมว่าผมรอมา 26 ปีแล้วนะครับ ช้าไปนะสำหรับผม เราลองคุยกันดูไหมครับ อย่าเพิ่งปฏิเสธผมเลย” เขาส่งสายตามองเธอ บีบมือเล็กที่กุมไว้เบาๆ จะตัดสินใจยังไงดีล่ะโซดา มันเร็วไปหมด ทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่ไม่ทันตั้งตัว จริงเหรอนี่ คนหล่อรวยขนาดนี้ จะมาชอบฉันจริงเหรอ ก่อนหน้านี้ฉันไปหาข้อมูลของเขาแล้วเพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นใคร จะถามมิวมิวก็เกรงใจเพราะไม่ได้สนิทถึงขั้นจะคุยอะไรแบบนั้นได้ ไทเลอร์เป็นถึงหลานชายของเจ้าของบริษัทไอที เป็นผู้จัดจำหน่ายฮาร์ดแวร์และโซลูชันด้านเทคโนโลยี คุณปู่เขารวยมาก ส่วนคุณพ่อเขามีร้านอาหาร และโรงแรมที่นิวยอร์กด้วย แต่ท่านเพิ่งเสียชีวิตไปไม่นาน ฉันหาข้อมูลคร่าวๆ เกี่ยวกับเขามาได้เท่านี้ แต่ที่สำคัญฉันไม่คู่ควรกับเขาเลย จะให้ตอบเขายังไงดีล่ะ “คุณโซดา ทำไม่คิดเยอะจัง” ฉันยิ้มให้เขา “เอาเถอะ ผมถือว่าคุณตกลง ต่อไปเราจะอยู่ในสถาณะคนคุย อยากถามอะไรเกี่ยวกับตัวผมไหม รึเล่าเรื่องคุณให้ฟังหน่อย มาทำความรู้จักกันครับ” “ได้ค่ะ” ฉันยอมตกลงเปิดเผยเรื่องตัวเองให้เขารู้ เพราะอย่างน้อยเขาก็แสดงความจริงใจพูดทุกอย่างออกมาตรงๆ คงไม่ผิดอะไรหรอกเหมือนที่เขาพูด ถ้าเราจะชอบกัน “เริ่มจากครอบครัวนะคะ โซดาเป็นลูกคนเดียวค่ะ อยู่กับพ่อจนอายุ22 พ่อก็จากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ส่วนคุณแม่ก็ทิ้งไปตั้งแต่โซดาอายุ13 หลังจากคุณพ่อเสียก็ใช้ชีวิตคนเดียวมาโดยตลอดค่ะ ทำงานทุกอย่างเท่าที่ทำได้ รับเป็นติวเตอร์น่าจะเป็นงานที่ช่วยชีวิตโซดาไว้เลยก็ว่าได้ค่ะ จนมาได้ทุนเรียนต่อ ก็มีแค่นี้ค่ะ มันต่างกันมากใช่ไหมคะ เราสองคน” ไทเลอร์ยิ้ม “ผมก็เด็กกำพร้าเหมือนกัน ไม่ต่างจากคุณหรอก คุณแม่ผมจากไปตั้งแต่ผมสิบขวบ คุณพ่อผมมีแฟนใหม่ แล้วก็มีน้องกับแม่ใหม่ ตอนนี้คุณพ่อผมท่านก็จากผมไปแล้ว ทิ้งน้องกับแม่ใหม่ไว้กับผม คุณรู้ไหมผมโคตรไม่ชอบเลย แม่เล็กก็ดูแลผมดีนะ แต่ท่านไม่ใช่แม่ผม มันแทนกันไม่ได้”
Latest chapter
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่45 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
หกเดือนต่อมา โซดายืนชมวิวอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของไทเลอร์ที่นิวยอร์ก ฉันดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ที่นี่สวยมากเลยไม่ว่าฤดูไหน ยิ่งตอนนี้เป็นใบไม่กำลังเปลี่ยนสี เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ยิ่งทำให้ที่นี่สวยแปลกตาไปอีกแบบ “ที่รักอยู่ข้างนอกนานแล้วนะ ไม่หนาวเหรอครับ” ไทเลอร์เดินออกมากอดเอวภรรยา “วิวสวยจนไม่อยากเดินไปไหนเลยค่ะ ที่รัก” ไทเลอร์หัวเราะ “ชอบมากเลยสินะ โปรแกรมฮันนีมูนของเราจะไม่ไปที่อื่นเลยใช่ไหมที่รัก”“ไปได้ค่ะ คุณอยากไปไหนโซดาก็ตามใจคุณอยู่แล้วค่ะ แต่ที่โซดาเลือกที่นี่ก็เพราะความรักของเราทั้งคู่เริ่มที่นี่ไงคะ ถึงแม้ตอนนั้นจะเป็นแค่โซดารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม” “แล้วกันที่รัก ไม่งอแงผัวสิ ผมจะไม่รู้สึกได้ยังไงละครับ ถ้าไม่รู้สึก ผมคงไม่ตามจีบคุณขนาดนั้นหรอกครับ” “ก็แค่ถูกใจไงคะ แค่อยากได้เฉยๆ” ไทเลอร์หัวเราะ “พอได้แล้วก็ติดใจไงครับที่รัก ติดหนึบแบบไปไหนไม่รอด คิดถึงแค่เมีย” “ปากหวานเก่งที่สุด” “หึ! แล้วหลงเลยไหมครับ” “ไปค่ะเข้าบ้านดีกว่า หนาวแล้วค่ะ” โซดาแกะมือสามีออกจากเอวเดินหนีเข้าบ้าน ไม่ยอมตอบคำถามเขา ไทเลอร์รีบเดินตามมาติดๆ ด้วยความอยากได้คำตอบ และรู้
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่44 ตอนพิเศษ
@สถาบันติวไม้เหมือน โซดาสอนนักเรียนตามปกติ ถึงแม้ว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านไทเลอร์แล้วก็ตาม ฉันไม่อยากหยุดสอนเด็กๆ ยังไงก็จะขออนุญาตที่บ้านของเขา ทำอาชีพที่ฉันรักต่อไป โซดาเล่าทุกอย่างให้อาจารย์ไม้เหมือนฟังทั้งหมด ท่านทั้งรับฟังและคอยให้กำลังใจ ช่วยคิดช่วยแก้ปัญหาทุกอย่าง เหมือนฉันเป็นลูกสาวท่านคนหนึ่ง “โซดาถ้ามั่นใจแล้วก็ทำตามใจตัวเองบ้างเถอะนะ โซดารักคุณไทเลอร์ เขาก็รักโซดามาก เรื่องคู่หมายของเขาอย่าไปคิดมากเลยนะ เธอคนนั้นอาจจะดีใจก็ได้นะที่ได้อิสระคืน ลองคิดถึงตัวเราเองสิ ถ้าถูกบังคับให้แต่งงาน เป็นใครก็คงไม่ชอบจริงไหม” “ค่ะอาจารย์ แต่โซดาคิดว่าอยากไปเจอเธอสักครั้งค่ะอาจารย์ อยากไปชี้แจง และอยากไปขอโทษ โซดาว่าถ้าโซดาได้เจอและได้ขอโทษ ตัวโซดาเองจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ค่ะ แต่อยากไปเจอโดยที่ไม่มีคุณไทเลอร์ไปด้วยนะคะ โซดาเข้าใจนะคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ว่าการที่ถูกผู้ชายปฏิเสธมันเสียความรู้สึกแค่ไหน ก็เลยคิดว่าถ้าจะไปกับคุณไทเลอร์คงไม่เหมาะ อาจารย์คิดว่าโซดาทำถูกไหมคะ” “ถ้าโซดาคิดแบบนั้นอาจารย์ก็เห็นด้วยนะ ถ้ายังไงก็หาคนกลางไปเป็นเพื่อนสักคนดีกว่านะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณไทเลอร์” “
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่43 จบด้วยรัก
“โซดาก็ดีใจค่ะ เหมือนตัวเองฝันไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าคุณอย่างคนไทเลอร์จะมาตามง้อผู้หญิงธรรมดาๆ แบบโซดาด้วยซ้ำค่ะ” “เพราะตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นไงครับ คุณเป็นคนน่ารัก แล้วก็จิตใจดี รักผมจริงๆ” ไทเลอร์กอดเธอแน่น จูบผมนุ่มเบาๆ “แล้วเรื่องนิกโก้ละคะ เราควรทำยังไงดีคะคุณไทเลอร์ โซดาเป็นห่วงนิกโก้มากเลยค่ะ” “ไม่ฟังหรอกครับ ทุกคนพูดหมดแล้ว คงต้องปล่อยเขา ในเมื่อเขายืนยันว่าอยากทำแบบนี้จริงๆ ก็คงต้องปล่อย เราคอยดู และคอยช่วยเหลือเวลาที่เขาต้องการก็พอครับ นิกโก้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ ห้ามยังไงก็ไม่ฟังหรอกครับ” “ค่ะ” โซดารับคำ แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ “เราไปทานข้าวกันเถอะครับ กว่าจะขับรถกลับไปที่บ้านคุณอีก กว่าจะได้ทำนั่นนี่อีก เดี๋ยวก็มีบางคนบ่นผมอีกว่าดึกแล้ว ให้รีบนอน” โซดาหัวเราะ เพราะทุกคำที่เขาเอามาพูด มันเป็นคำพูดของฉันทั้งนั้น “โซดาขี้บ่นขนาดนั้นจริงเหรอคะ” “เปล่านะ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลย” “จะบ่นคุณน้อยลงก็ได้ค่ะ คุณก็เลิกเกเรสิคะ บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ ถ้าไม่ดื้อโซดาก็ไม่บ่นหรอก” “โอเคครับ เมียถูกเสมอ ไปกันทานข้าวครับ” ไทเลอร์อุ้มคนตัวเล็กลงจากเตียง หนึ่งเดือนต่อมา ไทเลอร์คุยกั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่42 ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ
หลังจากสอนนิกโก้เสร็จ โซดานั่งคุยกับนิกโก้ เพราะยังเป็นห่วงอยู่มาก เลยอดถามไม่ได้ “นิกโก้ เหมือนครูจะเคยได้ยินว่านิกโก้มีคนคุยแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงคิดจะหมั้นขึ้นมาล่ะ บอกครูตามตรงได้ไหม” “ผมเปลี่ยนใจแล้วครับครู น้ำชาสวยกว่าไงครับ แล้วคนคุยผมก็เพื่อนๆ กันครับ ไม่จริงจังอะไรตามที่บอกครับ” นิกโก้ยิ้มให้ครูโซดา ทำสีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไร เพราะอยากให้ครูโซดาสบายใจ “ครูเป็นห่วงนะนิกโก้ และคิดว่าคุณนฤนาถก็คงห่วงมากเลยล่ะ” “ผมรู้ครับ แต่ก็นั่นแหละครับตามที่บอก ไม่มีอะไรต้องกังวลครับ ผมกับน้ำชาสมัครใจด้วยกันทั้งคู่ แบบนี้ยิ่งไม่น่าห่วงครับ ครูรีบง้อพี่ไทเลอร์เถอะนะครับ ปล่อยให้พี่ผมงอนนานๆ น่าสงสารนะครับ” “เข้าข้างกันเก่งนักนะ” โซดาคุยไปเก็บของไปด้วยเตรียมจะกลับ ก๊อกๆ “เรียนเสร็จกันรึยังครับ” ไทเลอร์เคาะประตู และส่งเสียงถามเข้ามา “เสร็จแล้วครับพี่เข้ามาได้เลยครับ” ไทเลอร์เปิดประตูเข้ามา ส่งยิ้มให้โซดา “ที่รักไปทานข้าวกันครับ” โซดาหันมามองพร้อมส่งสายตาดุ ใส่เขา “อ้าว! นิกโก้ดูสิ คุณครูของนายปกติสอนนายเขาดุนายแบบนี้บ้างไหม” “ไม่เลยครับ ครูใจดีกับผมมากครับ” นิ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่41 เคลียร์ปัญหาหัวใจ
“ทำไมคะ นิกโก้เป็นอะไร”โซดารีบถามหน้าตาตื่น “ถ้าคุณไม่รีบกลับไปสอน นิกโก้แย่แน่นอนครับ เข้าคณะที่ตั้งใจไม่ได้ คุณปู่ยิ่งโกรธกว่าเดิมแน่ๆ” “นิกโก้ทำอะไรคะ ทำไมคุณปู่ต้องโกรธ” “ดูเป็นห่วงจังเลยนะ พอเป็นนิกโก้ ทำไมไม่ห่วงผมแบบนี้บ้าง วันก่อนก็บอกไอ้บ้านั่นว่าผมเป็นแค่คนรู้จัก ผมบอกว่างอนคุณก็ไม่สนใจ” ไทเลอร์ทำหน้างอใส่โซดา และพูดตัดพ้อไปตามประสา “เรียกคนอื่นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่เขาชื่อเมฆค่ะ” “ทำไม ก็ผมไม่ชอบขี้หน้ามันนี่น่า เห็นๆ กันอยู่ว่ามันตั้งใจมาจีบคุณ” “ถ้าไม่ฟัง จะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ ฉันถามคุณเรื่องนิกโก้อยู่นะคะ” “ผมไม่อยากพูดที่นี่ คุณไปคุยกับนิกโก้เอง แล้วก็ช่วยกลับไปสอนนิกโก้หน่อยได้ไหม น้องชายผมขอให้ผมช่วยพูดกับคุณเรื่องนี้” “ก็ได้ค่ะ จะไปคุยกับนิกโก้ให้นะคะ” ไทเลอร์ยิ้ม “งั้นไปเลยไหม” โซดาพยักหน้า แล้วก็เดินตามเขาไปที่รถ @บ้านไทเลอร์ “ไหนนิกโก้ละคะ” “เดี๋ยวมา แม่บ้านไปตามแล้ว ที่รักมานั่งก่อนเถอะ” “เลิกเรียกที่รักก่อนได้ไหมคะ” “โซดาผมโกรธนะ” โซดามองหน้าเขานิ่ง เดินไปนั่งลงเพื่อรอนิกโก้ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก ไม่นานนิกโก้เดินเข้ามา “สวัสดีครับครูโซ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่40 จบเรื่องคู่หมาย
“ทางผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณธวัฒชัย สำหรับเรื่องทั้งหมด ที่ทำตามสัญญาไม่ได้ ผมไม่มีอะไรจะมาแก้ตัวครับ ผมเลี้ยงหลานไม่ดีเอง ทางผมยินดีที่จะชดเชยให้หนูน้ำขิงทุกอย่าง สินสอดที่ทางภรรยาผมได้ตกลงไว้กับทางคุณย่าของหนูน้ำขิง จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผมขอยกทุกอย่างให้เป็นของหนูน้ำขิงแทนคำขอโทษครับคุณธวัฒชัย” วิลเลี่ยมพูดขอโทษและตั้งใจรับผิดชอบทุกอย่างตามสมควร ด้วยความจริงใจ “แต่คุณธวัฒชัย ผมอยากขอร้อง ผมไม่อยากให้พวกเราจบความสัมพันกันเพราะเรื่องนี้ ช่วยอย่าถือสาและให้อภัยไทเลอร์ได้ไหมครับ”ธวัฒชัยมองผู้สูงวัยด้วยความเคารพ และเห็นใจต่อการแสดงซึ่งความจริงใจที่ท่านมีต่อครอบครัวเขา “คุณวิลเลี่ยมครับผมยังนับถือคุณเหมือนเดิมครับ คุณนฤนาถก็เช่นกัน ครอบครัวเราผูกพันกันมานาน แต่เรื่องราวครั้งนี้มันต้องใช้เวลา” ธวัฒชัยมองสบตาวิลเลี่ยมและมองเลยมาที่ไทเลอร์ “คุณอาครับผมเข้าใจคุณอานะครับ ผมขอโทษนะครับ” ไทเลอร์ก้มหัวเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ธวัฒชัยมองสบตาไทเลอร์อยู่ชั่วอึดใจ “อาให้อภัยนะไทเลอร์ แต่ต่อไปไทเลอร์ต้องมารับช่วงต่อคุณปู่ และทางอาน้ำขิงจะมาช่วยงานอาเหมือนกัน อาไม่อยากให้ลูกสาวของอาต้องลำบากใจ ยังไ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่36 เคลียร์ใจกับน้ำขิง
“แบบนี้ดีกว่านะครับพี่ไทเลอร์ให้คุณแม่ไปด้วยเถอะ ผมเองก็อยากตามไปด้วย อยากเห็นหน้าลูกสาวบ้านนั้นเหมือนกันครับ” นิกโก้รีบพูดสนับสนุนความคิดของคุณแม่ของเขาขึ้นมา “ผมกลัวว่าจะทำให้แม่เล็กกับนิกโก้เดือดร้อนไปด้วยนะสิครับ เรื่องนี้ควรเป็นผมที่ต้องจัดการทุกอย่างเอง” “ไม่นะไทเลอร์อย่าคิดแบบนั้น ตัวไทเ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่3 สองหนึ่งNC🔥
ไทเลอร์เริ่มขยับตอกลำกายเข้าใส่ทันที รูร่องของเอวาไม่แน่นเลย เขาเลยต้องตอกแรงๆ ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้ เขากับไวท์เลยไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร และเธอก็เพิ่งบอกเมื่อกี้ว่าชอบสวิง คงโดนบ่อยจนหลวม และคงลองมาหมดแล้วทุกชาติ ปึก!…ปึก! ปึก!…ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊า…อ๊ะ..อื้อ! เสียว เสียวมากเลยไทเลอ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่2 สวิงNC🔥
ด้านโซดา ฉันต้องรีบหางานให้เร็วที่สุด ค่าใช้จ่ายที่นี่โคตรแพงเลย ทุนที่ได้มาก็ไม่ครอบคลุมทั้งหมด แต่ก็เอาเถอะสู้ละกันโซดา กลับไปภาษาดีขึ้นอย่างน้อยก็คุ้มแหละ จะได้รับสอนพิเศษเด็กอินเตอร์ได้ ค่าสอนเด็กบ้านรวยราคาก็ดีด้วย สู้เขาโซดาเพื่ออนาคตที่สดใส ครืดด…ครืดด…ครืดดเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์โซดา “ฮั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่1 หมายตา
@นิวยอร์ก“ไทเลอร์” เสียงหวานเรียกเขา คนตัวสูงหันตามเสียงเรียก แล้วส่งยิ้มให้สาวสวยที่มาของเสียง “จะไปเรียนแล้วเหรอ”“อืม! มิวก็จะไปด้วยใช่ไหม” ไทเลอร์ยิ้มให้เพื่อนสาว“ฉันรอเพื่อนอยู่น่ะ เพื่อนเพิ่งมาจากเมืองไทย”“งั้นเหรอ”“มิวมิว” โซดาส่งเสียงเรียกเพื่อนพร้อมกับวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล มิวมิวส่
You May Also Like
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.5K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก
C114.4K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.5K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.9K viewsซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา279 viewsชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว151 viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn26 viewsรักพรางใจใยเสน่หา
หงส์ จันรัญจวน แม่พลอยหุง96 views
