26. ของขวัญวันเกิด

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ของขวัญวันเกิด

--------------------------------------------------------------------------

ชั้นล่างของบ้าน เวลาเที่ยงคืน…

ฉันแทบจะไม่เหลือแรงเดินลงมาทำเค้กแล้ว เพราะแด๊ดลูก้ารีดแรงฉันออกเกือบหมด แต่ยังไงก็ยังนอนไม่ได้อยู่ดี เพราะตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำเค้กวันเกิดให้แด๊ดเจได…

พอเดินลงมาถึงชั้นล่าง ก็เป็นจังหวะที่ฉันเดินสวนกับแด๊ดเจไดพอดี ซึ่งเขาก็เดินผ่านฉันขึ้นไปเฉย ๆ โดยไม่ทักทาย ดูท่าคงจะงอนอะไรขึ้นมาอีก…

ภายในครัว…

เธอเริ่มงานของเธอตามที่วางแผนไว้ ซึ่งนี่ก็เป็นสิ่งที่เธอทำจนถนัดไปแล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นวันเกิดของพวกเขาหรือของเธอเอง เด็กสาวก็จะเป็นคนทำหน้าที่นี้ตลอด

เธอลงมือทำมันอย่างตั้งใจในทุกๆ ขั้นตอน แม้ว่าจะยังไม่หายโกรธกับเรื่องชั่วๆ ที่เขาทำไว้

ในจังหวะที่ฉันเก็บล้างของในครัวอยู่นั้น ก็รู้สึกได้ถึงผู้บุกรุกที่เข้ามาประชิดตัวฉันแบบไม่ทันตั้งตัว…

หมับ!

ซึ่งเมื่อหันไปมองคนที่โอบกอดฉันจากทางด้านหลัง ก็เห็นว่าเป็นแด๊ดเจได เจ้าของวันเกิด เธอรีบล้างมือก่อนจะหมุนตัวกลับไปทางเขา…

“ขอบใจนะซานย์”

เขาเอ่ยขอบคุณเด็กสาวขึ้นถึงสิ่งที่เธอตั้งใจทำให้ แม้ว่าตนจะทำชั่วกับเธอไว้มากแค่ไหน ก่อนจะฉุดเอวบางของเธอเข้ามากอดอย่างแนบชิด

เธอเกร็งหน้ารับหอมจากเขาโดยไม่ขัดขืนหรือพูดตอบโต้สิ่งใด ได้แต่ยืนเงียบอยู่แบบนั้น เพราะเขาดันมาเห็นเค้กที่เธอวางไว้ที่เคาน์เตอร์กลางครัว

ผมยืนแอบดูเธออยู่นาน ตั้งแต่เธอเริ่มลงมือทำ พรางดีใจที่เธอไม่ลืมทำมันให้ผม และนั่นก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ทำไว้...

“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอกำลังจะหันไปล้างจานต่อ แต่ทว่าคนตัวสูงกลับยื้อไม่ให้เธอหันไป

“พรุ่งนี้วันเกิดแด๊ดแล้ว แด๊ดขอของขวัญจากซานย์ได้ไหม”

“…อยากได้อะไรคะ?” เธอถามเขากลับเพราะเกิดใจอ่อนขึ้น และเห็นแก่ว่าพรุ่งนี้คือวันเกิดของเขา

“ซานย์หายโกรธแด๊ดได้ไหมครับ”

ผมไม่รู้ว่าผมขอมากเกินไปหรือเปล่า แต่ก็อยากที่จะลองดู เผื่อว่าตอนนี้เธออาจจะใจอ่อนให้ผมบ้างแล้ว

“ให้หายโกรธแค่วันเกิดวันเดียวใช่ไหมคะ?” เธอแกล้งถามเขากลับ

“ไม่ใช่แบบนั้นสิ หายโกรธทุกวันเลยได้หรือเปล่า”

“งั้น...ถ้ายังไม่ถึงเวลาของแด๊ด แด๊ดก็ห้ามทำอะไรหนูเข้าใจไหมคะ ถ้าแด๊ดตกลง หนูก็จะหายโกรธ”

“ตกลงครับ...” เจไดตอบรับทันที พรางคิดว่านี่คงจะเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดของเขาในปีนี้

“ให้แด๊ดช่วยล้างจานไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้เสร็จแล้ว...”

ในขณะที่เธอหันกลับไปล้างจาน เจไดก็ยืนกอดเธออยู่จากทางด้านหลังไม่ปล่อย หนำซ้ำยังวางคางไว้ที่ไหล่สวยอย่างหมาขี้อ้อนอีกด้วย

เขาเฝ้ามองเธอจนเธอจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะดันเธอเข้าชิดกับซิ้งค์ล้างจานในจังหวะที่เธอหมุนตัวกลับมา

“อุ๊ย! แด๊ดจะทำอะไรคะ”

เขามองใบหน้าสวยใสของเธอด้วยความหลงใหล “ขอแด๊ดจูบซานย์หน่อยได้ไหม...”

ริมฝีปากสวยถูกนิ้วโป้งของคนตัวสูงเขี่ยเล่นอย่างเอาใจ จนทำเธอเขินหน้าแดง…

“หนูจะขึ้นนอนแล้วค่ะ”

“เดี๋ยวสิ...” เขาใช้สายตาอ้อนวอนลมองจ้องไปที่ริมฝีปากของเธอ ก่อนจะกลือน้ำลายอึกใหญ่ และเอ่ยปากขออนุญาตเธออีกครั้ง

“นะ แค่จูบเฉย ๆ”

“…”

เธอนิ่งและไม่ได้ตอบโต้คำขออะไรของเขา จนเริ่มรู้สึกว่าคนตัวสูงนั้น โน้มหน้าลงมาหาเธอใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนเมื่อรู้สึกตัวอีกที ริมฝีปากของเขาก็ประกบเข้ากับริมฝีปากของเธอเรียบร้อยแล้ว

ในขณะนั้นเขาก็ทำเธอแปลกใจไม่หาย กับรสชาติจูบที่แสนนุ่มนวล การบดจูบอย่างละเมียดละไมของเขา มันทำให้เธอไม่คิดต่อต้าน จนจูบนั้นเริ่มเร่าร้อนขึ้นเป็นระยะ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอแตกตื่นแต่อย่างใด

จ๊วบ ๆ~

คนหน้าหวานยืนหลับตาพริ้มก่อนที่จะเผลอจูบชายหนุ่มตอบกลับอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งมันก็ทำให้เจไดตกใจจนต้องถอนจูบออกมามองหน้าเธอ

“เอ่อ...” บ้าเอ๊ย

คนตัวเล็กผลักอีกคนออกห่างก่อนจะวิ่งหนีเขาขึ้นห้องไป เพราะอายที่ตัวเองนั้นเก็บอาการไว้ไม่อยู่

“^^” ส่วนหนุ่มหล่อก็ได้แต่ยืนยิ้มด้วยความดีใจ ที่ปัญหาระหว่างเขาและเธอนั้นจบลง

วันเกิดปีนี้ของผมคงจะมีแต่เรื่องดี ๆ สินะ… 

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~