ลูกค้า

- หลายวันต่อมา –

“อีน้ำช่วงนี้ทำงานหนักหรอวะสภาพเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน” เอลลี่เอ่ยทักฉันหลังจบคาบเรียนช่วงเช้า

“มึงทำงานเยอะขนาดนั้นเลยหรอวะเบาๆ บ้างนะมีอะไรก็บอกพวกกูได้ ขอบตามึงเหมือนหมีแพนด้าเลยวะ” เมลเบิร์นที่เอ่ยเสริมทัพกับเอลลี่เอ่ยขึ้นแล้วจับหน้าฉันไปดูใกล้ๆ

“กูไม่เป็นไรแค่ช่วงนี้อ่านหนังสือดึกพวกมึงคิดมาก”

ก็แง่หละสิตั้งแต่ฉันย้ายไปอยู่กับแอสตันถึงความเป็นอยู่จะค่อนข้างที่จะสบายมากถึงมากที่สุดแต่หมอนั้นแทบไม่ให้ฉันได้พักเลยจะเช้ากลางวันเย็นก่อนนอนหรือฉันนอนไปแล้วหมอนั้นมีอารมณ์เขาก็จับฉันมาปลดปล่อยอารมณ์ของเขาอยู่ดีจนฉันแทบอยากจะให้เขาไปหาหมอเช็คสุขภาพจิตเพราะเขาค่อนข้างจะเช็กจัดแล้วมีอารมณ์อยู่ตลอดเวลา

“สายน้ำ เดียววันนี้ไปเสนอหัวข้อโปรเจ็คกับอาจารย์กันนะ” นิวตันที่เดินมาหาฉันเอ่ยขึ้นพร้อมชูแฟ้มงานขึ้น

“ได้สิ แล้วพวกมึงได้หัวข้อกันยัง”

“ได้แล้วแต่ยังไม่ค่อยมีข้อมูลมึงไปเสนอก่อนเลย” เอลลี่ตอบ

“เค งั้นเดียวกูไปก่อนนะเจอกันพรุ่งนี้”

ฉันหันไปบอกยัยเพื่อนรักสองคนนั้นก่อนจะรีบเก็บของแล้วเดินตามนิวตันไปห้องพักครูที่อยู่อีกตึก

ติ๊ง

Line

แอสตัน: อยู่ไหน

ฉันเห็นแอสตันส่งข้อความมาหาแต่ฉันก็เลือกเมินและยังไม่ตอบเขาเพราะต้องรีบเดินขึ้นตึกก่อนไปนำเสนอหัวข้อก่อนและตอนนี้ใกล้จะเที่ยงแล้วด้วยฉันกลัวอาจารย์จะออกไปกินข้าวแล้วจะสวนกัน

ก๊อกๆ

“ขออนุญาตินะครับ” นิวตันเคาะประตูห้องพักครูก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

“อ้าว พวกเธอสองคนว่าไง” อาจารย์ที่เห็นฉันกับนิวตันเอ่ยทักขึ้น

“ผมกับสายน้ำเอาหัวข้อโปรเจ็คมานำเสนอครับ”

“สมกับเป็นนักเรียนดีเด่นกันจริงๆ เลยสองคนนี้ไวมาก มาๆ ไหนอาจารย์ดูหน่อย” อาจารย์เอ่ยชมอย่างภูมิใจในตัวฉันและนิวตันก่อนจะกวักมือเรียกให้เราเข้าไปเอางานให้ดู

“นี้ครับ พวกผมหาข้อมูลบางส่วนมาไว้ด้วยแล้วครับ” นิวตันเอ่ยก่อนจะส่งแฟ้มงานให้อาจารย์เปิดดู

“ใช้ได้ โอเคผ่านจ๊ะเริ่มทำกันต่อได้เลย” อาจารย์เปิดดูเอกสารเเล้วเอ่ยขึ้น

“ขอบคุณครับ/ค่ะ” ฉันกับนิวตันเอ่ยขอบคุณอาจารย์ก่อนจะเดินออกมาจากห้องพักครู

“แล้วนี้สายน้ำจะกลับหอเลยป่าวให้ฉันไปส่งไหม”

“เดียวเราว่าจะไปคุยกะอาจารย์เรื่องขอเปิดวิชาเพิ่มเทอมหน้านะ ไม่ต้องไปส่งหรอก”

“โอเคงั้นฉันไปก่อนนะ มีนัดเล่นบอลกับพวกไอยิมมัน”

“โอเคจ๊ะ บ๊ายบายนะ”

ฉันโบยมือให้นิวตันจนเขาลับสายตา ฉันที่กำลังจะหันหลังเดินไปห้องน้ำก่อนแล้วค่อยกลับไปห้องพักอาจารย์นั้น….

“ไง” เสียงแอสตันที่ยืนพิงกอดอกพิงกำแพงเลิกคิ้วให้ฉันอย่างจับผิด

“นาย”

“ที่อยู่กับผู้ชายคนอื่นหน้าตาระริกระรี้ไม่เห็นเหมือนตอนอยู่กับผัวเลยนะ” แอสตันเอ่ยกับฉันด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

“นายไม่ใช่ผัวฉัน”

“แล้วที่เธอนอนแหกขาให้ฉันเอาอยู่มันเรียกว่าอะไร”

“ลูกค้า”

“หึ งั้นฉันขอใช้บริการให้สมกับค่าจ้างหน่อยแล้วกัน” แอสตันพูดจบแล้วลากแขนฉันไปที่ห้องน้ำ

แกร๊ก (เสียงแอสตันล็อคประตูห้องน้ำด้านใน)

“นี่นายจะทำอะไรปล่อยฉันนะ” ฉันหันไปวีนใส่แอสตันที่เขาลากฉันมาแล้วดันฉันเข้าไปยังห้องน้ำด้านใน

“ปล่อยแน่แต่ปล่อยในเหมือนเมื่อเช้านะ” แอสตันพูดพร้อมยิ้มหน้าตายียวน

“แต่นี้มันในมหาวิทยาลัยนะแล้วก็ในห้องน้ำด้วยนายไม่กลัวโดนจับได้รึไง”

ฉันเอ่ยขึ้นเพื่อเตือนแอสตันว่าที่นี้มันไม่เหมาะสมแต่ถึงพูดไปคนเอาแต่ใจแบบเขาก็ไม่สนใจอยู่ดี

“แล้วไง เธอก็รู้ฉันชอบความตื่นเต้น” แอสตันเอ่ยก่อนจะเอื่อมมือมาปิดฝาชักโครกแล้วนั่งลงไปก่อนจะถอดเข็มขัด

“นี่ ถึงนายจะหน้าด้านหน้าหนาไม่อายฟ้าอายดินแต่ฉันอาย” ฉันเอ่ยแล้วพยายามที่จะไปเปิดประตูห้องน้ำเพื่อที่จะออกไปแต่โดนแอสตันเอาเท้าถีบประตูไว้แล้วกระชากแขนฉันให้มานั่งตักเขา

“ถ้าเธอไม่อยากให้โดนจับได้ก็อย่าพูดมาก” แอสตันเอ่ยพลางใช้มือหนาเลื่อนมาบีบขยำหน้าอกของฉัน

“นี่ รอกลับก่อนไม่ได้รึไง”

“ฉันเ_ี่ยนแล้วอมให้หน่อย” แอสตันไม่พูดเปล่าเขาให้มือหนาดันฉันให้ลงไปนั่งข้างล่างระหว่าง หว่างขาของเขาก่อนจะรูดชิปกางเกงนักศึกษาของเขาลงแล้วควักแก่นกายมหึมาที่ตอนที่แข็งชูชันเด่นขึ้นมา

“อมเร็วๆ ก่อนฉันจะลากเธอไปเ_็ดข้างนอก” แอสตันออกคำสั่งแล้วใช้มือกดหัวฉันลงทำให้ปากฉันจ่ออยู่กับแท่งแก่นกายของเขาพอดี

“รู้แล้วๆ ”

อ๊อก อ๊อกๆ

ฉันเอ่ยจบแล้วใช้มือคว้าแก่นกายของเขาเข้าปาก แล้วใช้เรียวลิ้นน้อยๆ ตวัดเรียวปลายหัวเห็ดของเขาไปมาก่อนจะถอนริมฝีปากออกแล้วไปขบเม้นพวงไข่ของเขาเบาๆ ก่อนจะกลับมาดูดแท่งไอติมยักษ์ของเขาขึ้นลงเร็วๆ อย่างรู้ใจเขาดีว่าเขาชอบแบบไหน เพราะฉันทำให้เขาทุกวันทั้งวันจนรู้ทุกอย่างว่าเขาชอบแบบไหนทำแบบไหนเขาถึงจะเสียวแทบบ้า

จ๊วบ จ๊วบๆ

“อ่าส์ สายน้ำ” แอสตันครางออกมาเสียงกระเส่าแล้วกดหัวฉันเอาไว้อย่างนั้น

SAYNAM END