Share

บทที่ 3

Author: มอร์ลิน
ฉันทิ้งตัวนั่งทรุดอยู่บนเตียง ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด

สิ่งที่ฉันกำลังจะเผชิญคือการเดิมพันครั้งใหญ่

แต่ฉันไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อยว่าจะเป็นฝ่ายชนะ

ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่เสียใจที่เสนอเดิมพันแบบนี้ออกไป

นี่คือโอกาสที่ฉันมอบให้ลู่เยี่ยนฉือได้เลือก หากเขาเป็นฝ่ายปล่อยมือก่อน ฉันก็จะจากเขาไปโดยไม่ลังเล!

เช้าวันถัดมา เมื่อลืมตาตื่นขึ้น กลิ่นหอมของกาแฟก็ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ พร้อมกับครัวซองต์ครีมที่ฉันชอบที่สุด

ฉันสวมเสื้อคลุมแล้วค่อย ๆ เดินลงบันได จากไกล ๆ ก็เห็นร่างของคนสองคนกำลังวุ่นอยู่ในครัว

ลู่เยี่ยนฉือถือกระทะกับตะหลิว ยืนทอดไข่อยู่หน้าเตา

ลู่ซีเจ๋อตัวน้อยถือจานไว้ด้วยสองมือ คอยกำชับไม่หยุดว่า

“แม่ชอบไข่เยิ้ม ๆ นะ อย่าทอดจนสุกเกินไปล่ะ!”

จากนั้นสองพ่อลูกก็เริ่มเถียงกันอีกว่าฉันชอบไข่ทรงกลมหรือรูปหัวใจกันแน่

ลู่ซีเจ๋อเป็นคนแรกที่เห็นฉัน ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นทันที เขาวางจานลง แล้วประคองถ้วยกาแฟบนโต๊ะ เดินตรงมาหาฉันอย่างเงอะงะ

“แม่ครับ สุขสันต์วันครบรอบนะครับ นี่คือกาแฟรสที่ผมเลือกให้แม่ ส่วนไข่ใบนั้นที่พ่อทอด ผมก็เป็นคนเลือกใบที่สดที่สุดมาให้ด้วย!”

เขาพูดอวดผลงานของตัวเองเสียยืดยาว ราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยที่เปี่ยมไปด้วยความสดใส

ลู่เยี่ยนฉือแกล้งบ่นขึ้นมาว่า

“กาแฟก็พ่อเป็นคนชง ไข่ก็พ่อเป็นคนทอด แต่นายแค่ขยับปากไม่กี่คำก็แย่งความสนใจจากแม่ไปหมด แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย!”

ลู่ซีเจ๋อแลบลิ้นทำหน้าทะเล้นใส่เขา

“แต่พ่อก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะแม่ชอบผมมากกว่า!”

ฉันเหม่อลอยไปชั่วขณะ ราวกับได้ย้อนกลับไปยังช่วงเวลาแสนสุขเมื่อสองปีก่อน ตอนที่ทั้งสองคนยังคอยรักและเอาอกเอาใจฉันอย่างเต็มที่

ฉันรับกาแฟมา แล้วค่อย ๆ ลองจิบอย่างระมัดระวัง

เป็นกาแฟรสเฮเซลนัตที่ฉันชอบที่สุด

ความชอบทุกอย่างของฉัน พวกเขารู้ดีเสียยิ่งกว่าใคร

ทุกคนต่างอิจฉาฉัน ผู้หญิงที่ได้รับการทะนุถนอมราวกับไข่ในหินจากผู้นำตระกูลโมรัคและทายาทผู้สืบทอดในอนาคต ไม่มีใครโชคดีไปกว่าฉันอีกแล้ว

แต่ภาพบรรยากาศอบอุ่นตรงหน้าก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว

โทรศัพท์มือถือของลู่เยี่ยนฉือสั่นไม่หยุดราวกับจะเร่งเร้าเอาชีวิต

ตอนที่เขาปลดล็อกหน้าจอ ฉันก็เห็นชื่อกู้อีฝูได้ในพริบตา

ลู่เยี่ยนฉือลุกพรวดขึ้น ก่อนเดินกลับเข้าไปในครัวอีกครั้ง

ลู่ซีเจ๋อกลอกตาไปมา ก่อนดึงฉันไปนั่งที่เก้าอี้ในห้องนั่งเล่น แล้วทำทีพูดกับฉันว่า

“แม่นั่งตรงนี้นะครับ แล้วค่อย ๆ รับการดูแลจากผมกับพ่อให้เต็มที่เลย”

เขารีบวิ่งเข้าครัวอย่างร้อนใจ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าฉันแอบเดินตามไปเงียบ ๆ ข้างหลัง

พวกเขากดเสียงคุยกันเบามากจนฉันไม่ได้ยินอะไรเลย แต่กลับมองเห็นความตื่นเต้นบนใบหน้าของลู่ซีเจ๋อได้อย่างชัดเจน

ไม่นานนัก เหมือนพวกเขาจะตกลงอะไรกันได้แล้ว จึงลุกขึ้นพร้อมกันและเดินออกไปข้างนอก

ฉันรีบเดินกลับไปที่นั่ง ทำเป็นเหมือนไม่รู้อะไรเลย

ใบหน้าของลู่เยี่ยนฉือเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“ที่รัก จู่ ๆ ผู้อาวุโสในตระกูลก็เรียกผมไปพบเพราะมีธุระด่วน ผมต้องกลับไปที่สำนักงานใหญ่สักหน่อย”

เขาหันไปกำชับลู่ซีเจ๋ออย่างละเอียดรอบคอบ

“ดูแลแม่นะ รอพ่อกลับมา”

ลู่ซีเจ๋อพยักหน้า แต่บนใบหน้ากลับมีความไม่เต็มใจที่แทบไม่เคยเห็นมาก่อน

“ผมก็อยากไปกับพ่อด้วย”

เขาพึมพำเสียงเบา คิดว่าฉันคงไม่ได้ยิน

“พาซีเจ๋อไปด้วยเถอะ จะได้ให้ฉันได้อยู่เงียบ ๆ บ้าง”

จู่ ๆ ฉันก็เอ่ยปากขึ้น พร้อมยื่นข้อเสนอที่ทำให้ทั้งคู่คาดไม่ถึง

ลู่เยี่ยนฉือดูตกตะลึงเล็กน้อย แต่ลู่ซีเจ๋อกลับส่งเสียงดีใจแล้วพุ่งเข้าไปกอดเขาทันที

เขาจึงได้แต่อุ้มลูกชายขึ้นมา ก่อนออกไปก็ยังไม่ลืมหันมาพูดกับฉันว่า

“อย่าลืมกินอาหารเช้าตอนยังร้อนนะ อีกเดี๋ยวจะมีทีมช่างแต่งหน้าส่วนตัวมาที่บ้านเพื่อจัดแต่งลุคให้คุณ คุณอยู่บ้านรอผมดี ๆ นะ ผมจะรีบกลับมารับคุณ”

แต่ฉันรู้ดีว่าพวกเขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว

เพราะในเวลาเดียวกันนั้นเอง กู้อีฝูก็ส่งข้อความมาหาฉันเช่นกัน

“ฉันท้องแล้ว! พอเขารู้ข่าวนี้ก็ดีใจมาก รีบมาหาฉันทันที แม้แต่ลูกชายของเธอก็ยังดีใจกับฉันด้วย! เสิ่นทิงหลาน ครั้งนี้เธอแพ้แน่ ต่อให้เธอไม่ยอมไป ลู่เยี่ยนฉือก็จะขอหย่ากับเธอในไม่ช้า เขาไม่มีทางปล่อยให้ลูกของฉันกลายเป็นลูกนอกสมรสหรอก!”

ในหัวของฉันว่างเปล่าไปหมด รู้สึกเพียงว่าทุกอย่างรอบตัวหมุนคว้าง ราวกับโลกทั้งใบสูญเสียสีสันไปสิ้น

ฉันใช้เวลาอยู่นานกว่าจะตั้งสติได้ ก่อนจะฝืนกดโทรหากู้ถิงเซินอย่างยากลำบาก

“เริ่มแผนได้ ลู่เยี่ยนฉือไปหากู้อีฝูแล้ว ตามตำแหน่งที่ระบุ พวกนายเตรียมตัวดักระหว่างทางได้เลย หุ่นจำลองมนุษย์ต้องตายใต้รถของเขาให้ได้”

หลังวางสาย ฉันหักซิมการ์ดทิ้ง แล้วลบข้อความติดต่อทั้งหมดระหว่างฉันกับกู้ถิงเซินออกจนหมด

มีเพียงประวัติแชตตลอดสองปีระหว่างฉันกับกู้อีฝูเท่านั้นที่ฉันจงใจเก็บไว้

โทรศัพท์เครื่องนี้ ฉันให้คนเอาไปใส่ไว้ในมือของหุ่นจำลองมนุษย์

ต่อให้ต้องจากไป ฉันก็จะทำให้ลู่เยี่ยนฉือได้รู้ความจริงอย่างชัดเจนทุกอย่าง

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ฉันไม่ได้หยิบอะไรติดตัวไปเลย ก่อนจะขึ้นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่กู้ถิงเซินจัดเตรียมไว้ เพื่อออกจากนาโปลี

นับจากนี้ไป บนโลกนี้จะไม่มีเสิ่นทิงหลานอีกต่อไปแล้ว

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 10

    ลู่เยี่ยนฉือผิดจริง ๆ คนที่ตายไปแล้ว จะกลับมาได้อย่างไรกัน?ฉันออกจากเนเปิลส์ไปนานแล้ว ภายใต้การจัดการอย่างรอบคอบของกู้ถิงเซิน ฉันได้ตัวตนใหม่อย่างสมบูรณ์ในอีกประเทศหนึ่งกู้ถิงเซินไม่เคยเป็นฝ่ายหยิบยกเรื่องที่เนเปิลส์ขึ้นมาพูดกับฉันก่อน ส่วนฉันเองก็ไม่คิดจะถามไถ่เช่นกันสองพ่อลูกคู่นั้น ไม่ว่าเรื่องใดของพวกเขา ฉันก็ไม่อยากรับรู้อีกต่อไป และมันก็ไม่เกี่ยวข้องกับฉันอีกแล้วฉันค่อย ๆ ทุ่มเททั้งกายทั้งใจให้กับงานใหม่ จนบาดแผลและความเจ็บปวดในอดีตค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อยกู้ถิงเซินเองก็อยู่เคียงข้างฉันมาโดยตลอดอย่างเงียบ ๆเวลาปกติเขายุ่งกับงานจนปลีกตัวมาดูแลไม่ได้ ก็จะให้ผู้ช่วยนำผักสดและวัตถุดิบใหม่ ๆ มาส่งให้ฉันตรงเวลาเขากำชับฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้กินข้าวให้ตรงเวลาและดูแลตัวเองให้ดีวันนั้นตอนผู้ช่วยเอาของมาส่ง พอเห็นว่าสีหน้าของฉันดูดีขึ้นมาก เขาก็อดพูดคุยกับฉันเพิ่มอีกสองสามประโยคไม่ได้“คุณเสิ่น คุณต้องดูแลสุขภาพให้ดีนะครับ ตลอดหลายปีมานี้ คนที่หัวหน้ากู้เป็นห่วงที่สุดก็คือคุณ”ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง“อะไรนะ?”ผู้ช่วยเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดหลุดปาก จึงอึกอักอยู่พักใหญ่ สุ

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 9

    หลังจากดราม่าไลฟ์สดผ่านพ้นไป ก็ไม่มีใครได้พบกู้อีฝูอีกเลยไม่มีใครรู้ว่าเธอไปอยู่ที่ไหนบางคนบอกว่าเธอออกจากเนเปิลส์ไปแล้ว บางคนก็บอกว่าเธอมีแฟนใหม่แต่มีเพียงลู่เยี่ยนฉือเท่านั้นที่รู้ดีว่า แท้จริงแล้วเธอไปอยู่ที่ไหนชื่อของกู้อีฝูราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ หายไปอย่างสิ้นเชิงส่วนในคฤหาสน์โมรัค ลู่ซีเจ๋อขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ออกมาข้างนอกติดต่อกันสองวันเต็มแล้วตั้งแต่วันที่ได้เห็นพ่อทะเลาะกับคุณน้ากู้ด้วยตาตัวเอง ลู่ซีเจ๋อก็เหมือนกลายเป็นคนละคนเขาไม่คอยตามตื๊อให้พวกคนรับใช้เล่านิทานให้อีก แม้แต่บล็อกตัวต่อที่เขาชอบที่สุดก็ไม่แตะต้องเขาเริ่มค่อย ๆ เข้าใจแล้วว่า คำว่า “ความตาย” หมายถึงอะไรเขารู้ว่าแม่ตายแล้ว และจะไม่มีวันกลับมาอีกเขาเอาแต่คิดว่า หากวันครบรอบวันนั้นเขาไม่ได้ไปหาคุณน้ากู้กับพ่อ แม่ก็คงไม่ต้องตายใช่ไหมเขายิ่งเงียบลงเรื่อย ๆ ไม่ยอมพูดคุยกับใคร ไม่ว่าใครจะเรียก ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยขณะเดียวกัน ลู่เยี่ยนฉือก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงขณะที่ต้องแบกรับความเจ็บปวดจากการสูญเสียฉัน เขายังต้องเผชิญกับกระแสโจมตีจากสังคมภายนอกและการก่อกบฏของกลุ่มอำนาจภายใ

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 8

    ลู่เยี่ยนฉือบีบคอกู้อีฝูไว้ นิ้วมือค่อย ๆ เพิ่มแรงบีบแน่นขึ้นเรื่อย ๆกู้อีฝูดิ้นรนสุดแรง ใบหน้าแดงก่ำ มือทั้งสองข้างพยายามทุบแขนของเขา แต่ไม่ว่าอย่างไรก็สลัดไม่หลุด“ลู่เยี่ยนฉือ… ปล่อย… ปล่อยฉัน…”เสียงของเธอขาดเป็นห้วง ๆ เพราะถูกบีบคอจนแทบเปล่งเสียงไม่ออกลู่เยี่ยนฉือจ้องเธอเขม็ง สายตาไม่กะพริบ“ฉันเคยเตือนเธอแล้วใช่ไหม? ห้ามไปก่อเรื่องต่อหน้าเสิ่นทิงหลาน!”น้ำตาของกู้อีฝูไหลไม่หยุด เธอส่ายหน้าอย่างสุดแรง“ก็เพราะเธอ ทิงหลานถึงต้องตาย ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไป!”ลู่เยี่ยนฉือตะโกนคำรามด้วยความโกรธแค้นเขาเหวี่ยงกู้อีฝูลงกับพื้นอย่างแรง กู้อีฝูกุมคอไว้ พลางไอจนตัวงอลู่เยี่ยนฉือยืนมองเธอจากเบื้องบน สายตาไร้ซึ่งความอบอุ่นแม้แต่น้อย“เธอใช้ทุกเล่ห์เหลี่ยมจนทำให้ดอนน่าต้องตาย ตอนนี้ ฉันจะเอาทุกอย่างที่เคยให้เธอคืน ทั้งเงินทองและอำนาจ ออกไปจากนาโปลีเดี๋ยวนี้ แล้วอย่าให้ฉันได้เห็นหน้าเธออีกตลอดชีวิต”ใบหน้าของกู้อีฝูซีดเผือดลงในทันทีเธอคลานเข้าไปกอดขาของลู่เยี่ยนฉือไว้ ร้องไห้พลางวิงวอน“ฉันไม่ได้ทำให้เธอตาย! เยี่ยนฉือ นายทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! ฉันแค่รักนายมากเกินไป! ฉันไม่อยาก

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 7

    หลังจัดการงานศพของฉันเสร็จ ลู่เยี่ยนฉือก็กลับไปที่ห้องจัดเลี้ยงด้วยสภาพราวกับคนไร้วิญญาณห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่กลับว่างเปล่าไร้ผู้คน ไม่หลงเหลือแม้แต่ความคึกคักแบบที่ผ่านมาแต่เขายังคงจ้องมองไปที่ประตูไม่วางตา เพ้อฝันว่าฉันจะเดินยิ้มเข้ามาหาเขาเหมือนทุกครั้งเขานั่งเหม่ออยู่แบบนั้นโดยไม่กินไม่ดื่มตลอดสองวันเต็ม สภาพซูบโทรมจนแทบจำไม่ได้ ริมฝีปากเอาแต่พึมพำสะอื้นซ้ำไปซ้ำมา“ขอโทษนะ ทิงหลาน ขอโทษ…”เพื่อนของเขาทนดูต่อไปไม่ไหว รีบเดินตรงเข้าไปหา กระชากตัวเขาไว้ แล้วพูดเกลี้ยกล่อมอย่างร้อนใจ“เยี่ยนฉือ อย่าทำแบบนี้เลย! คิดถึงซีเจ๋อบ้าง เขายังรอนายอยู่ที่คฤหาสน์ นายจะไม่สนใจลูกไม่ได้นะ!”“ซีเจ๋อ…”เมื่อได้ยินชื่อลูกชาย ดวงตาที่เหม่อลอยของลู่เยี่ยนฉือก็ไหววูบขึ้นมาเล็กน้อย ราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขายังมีลูกชายที่ต้องดูแลเขานั่งต่อไม่ไหวอีกแล้ว รีบยันตัวลุกขึ้น ก่อนจะเซซัดเซพุ่งกลับไปที่คฤหาสน์ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องรับแขกของคฤหาสน์ ลู่ซีเจ๋อก็รีบวิ่งเข้ามาหา ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความน้อยใจ มือเล็กดึงชายเสื้อของเขาไว้แล้วถามออกมา“พ่อครับ สองวันที่ผ่านมาพ่อกับแม่ไปไหนกันมา? ผมค

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 6

    “คุณลู่ ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ”“อะไรนะ? แสดงความเสียใจเหรอ?”ลู่เยี่ยนฉือแทบไม่อยากเชื่อ สายตาของเขาคมกริบราวกับจะกินเลือดกินเนื้อคนตรงหน้า“คุณพูดบ้าอะไร! ครอบครัวของผมทุกคนยังสบายดี”ตำรวจถอนหายใจ ก่อนยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้เขา“พวกเราเพิ่งได้รับแจ้งเหตุที่ถนนเวียทรีบูนาลี จากสิ่งของที่ตกอยู่ในที่เกิดเหตุและการยืนยันตัวตน ผู้เสียชีวิตคือภรรยาของคุณ คุณเสิ่นทิงหลานครับ”ลู่เยี่ยนฉือชะงักค้างไปสองวินาที ก่อนพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อตำรวจ ดวงตาแดงก่ำจนน่าหวาดหวั่น“ภรรยาของผมยังสบายดี! ตอนนี้เธอกำลังออกจากคฤหาสน์มาร่วมงานครบรอบห้าปีของเรา! เธอไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรแน่! นี่คุณกำลังสาปแช่งเธออยู่หรือไง?!”ตำรวจถูกเขากระชากจนแทบหายใจไม่ออก เพื่อน ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ จึงรีบเข้ามาดึงเขาออกทันที“เยี่ยนฉือ ใจเย็นก่อน!”“จะให้ใจเย็นอะไร?!”ลู่เยี่ยนฉือตะโกนลั่นอย่างคลุ้มคลั่ง“นั่นไม่ใช่ดอนน่า! ไอ้พวกไร้ประโยชน์พวกนี้จำคนผิดแล้ว!”ตำรวจที่เป็นหัวหน้าสะบัดตัวหลุดออกมา ก่อนหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งจากกระเป๋าเอกสารแล้วยื่นให้เขา“คุณลู่ พวกเราเข้าใจความรู้สึกของคุณ แต่นี่คือหลักฐานจากที่เกิดเห

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 5

    ลู่เยี่ยนฉือเหลือบมองนาฬิกา เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงกว่า งานเลี้ยงก็จะเริ่มแล้ว“คนขับ กลับไปรับดอนน่าที่คฤหาสน์โมรัคเดี๋ยวนี้”ลู่เยี่ยนฉือสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนหันไปพูดกับลู่ซีเจ๋อ“ซีเจ๋อ นั่งดี ๆ พวกเราจะขับรถไปที่ห้องจัดเลี้ยงกันเอง”รถพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งห่างจากคอนโดของกู้อีฝูลู่ซีเจ๋อที่นั่งอยู่เบาะหลังดูไม่ค่อยสบายใจ เขาขมวดคิ้วถามด้วยความกังวล“พ่อครับ ยังทันไหมครับ แม่จะโกรธหรือเปล่า? แม่เกลียดการมาสายที่สุดเลย”มือที่ลู่เยี่ยนฉือจับพวงมาลัยค่อย ๆ กำแน่นขึ้นเล็กน้อยในใจเขาเริ่มรู้สึกผิด และอดนึกเสียใจไม่ได้ที่มาหากู้อีฝูก่อนงานเลี้ยงเริ่มเขารีบหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วกดโทรหาฉันโทรศัพท์ดังอยู่นานมาก แต่ก็ไม่มีใครรับสายเลยสักทีลู่เยี่ยนฉือขมวดคิ้วแน่น ได้แต่ส่งข้อความเสียงไปด้วยความร้อนใจ“ทิงหลาน คุณถึงห้องจัดเลี้ยงแล้วใช่ไหม? พวกเราอยู่ระหว่างทางแล้ว อีกเดี๋ยวก็ถึง”ผ่านไปหลายนาที แต่ฉันก็ยังไม่ตอบกลับเลยแม้แต่น้อยในใจเขาเริ่มกระวนกระวายขึ้นมาทันที—ปกติฉันไม่เคยไม่รับสายแบบนี้ลมหายใจของลู่เยี่ยนฉือถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เท้าเผลอเหยียบคันเร่ง

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 1

    ฉันเอ่ยขอร้องกู้ถิงเซิน เพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันว่า“นายยินดีช่วยฉันไหม? ตอนนี้คนเดียวที่พอจะต่อกรกับลู่เยี่ยนฉือได้ก็มีแค่นาย ขอแค่นายช่วย ฉันถึงจะสามารถแกล้งตายแล้วจากไปได้อย่างราบรื่น”กู้ถิงเซินคือหัวหน้ามาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในซิซิลี สำหรับเขา การจัดฉากอุบัติเหตุเพื่อแกล้งตายสักครั้งเป็น

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 2

    ฉันเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างใจลอย ก่อนโยนช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างไม่ใส่ใจวิธีที่ลู่ซีเจ๋อใช้แสดงความรักนั้นเรียบง่ายมากไม่ว่าจะเป็นใบไม้ที่เก็บได้ระหว่างทาง ดอกไม้ที่เด็ดมา หรือแม้แต่ภาพวาดขีดเขียนง่าย ๆ สักภาพ…ฉันเคยทะนุถนอมของขวัญทุกชิ้นที่ลูกชายมอบให้ คิดว่านั่นคือของขวัญล้ำค่าที่สุดจา

  • แผนแกล้งตายของดอนน่า   บทที่ 4

    ตอนที่ลู่เยี่ยนฉือพาลูกชายมาถึงคอนโดของกู้อีฝู เธอก็ยืนรออยู่ที่หน้าประตูนานแล้วเธอสวมชุดอยู่บ้านหลวม ๆ มือหนึ่งถือกระดาษแผ่นหนึ่งไว้ พลางพิงกรอบประตูอย่างไม่ใส่ใจทันทีที่ประตูรถเปิดออก กู้อีฝูก็ก้าวเร็ว ๆ เข้ามาหา ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจที่ปิดไม่มิดเธอเอื้อมมือไปคล้องแขนลู่เยี่ยนฉือ ก่อนรีบย

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status