LOGINภรรยาอยากหย่าสามีอยากแต่ง
โดย วันว่างว่างของหญิงใหญ่
ยังมีตอนพิเศษอีกสามตอนค่ะ
ตอนพิเศษหนึ่ง
บรรยากาศร้อนระอุและเหงื่อที่ไหลจนท่วมตัวบวกกับความเจ็บปวดยังส่วนกลางกายทำให้ฟางถิงถิงแทบทนไม่ไหว
“โอ๊ย! ปวดมาก ฮือๆๆๆๆ โอ๊ย!...”
“อดทนหน่อยนะ คุณหนู เจ็บอีกนิดเดียวเท่านั้น” แม่นมลู่ซึ่งจับมือนุ่มเอาไว้พยายามปลุกปลอบให้กำลังใจ
“ออกแรงเบ่งอีกหน่อยเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย”
หมอตำแยที่คอยนวดเฟ้นอยู่ด้านล่างตะโกนบอกขณะฟางถิงถิงกลั้นหายใจแล้วออกแรงเบ่งตามเสียงเร่ง
ฮึบ ฮึบ
โอ๊ย!...เหตุใดคลอดลูกจึงเจ็บปางตายเพียงนี้ ข้าไม่ไหวแล้ว ขอเพียงคนเดียวเท่านั้น เจ็บเหลือเกิน
“ฮึบ ฮึบ เบ่งอีกเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย”
เสียงหมอตำแยยังคงเร่งเร้าพาให้หญิงสาวตั้งสติออกแรงเบ่งอย่างสุดกำลัง
“อุแว้ อุแว้”
เสียงร้องไห้ที่ดังออกมาทำให้ฟางถิงถิงยิ้มรับแทบลืมความเจ็บก่อนหน้าแล้วสลบไปด้วยความเหนื่อยอ่อน
หญิงสาวทะนุ
ตอนพิเศษสามเสียงเนื้อกระทบกระแทกดังสอดประสานเป็นท่วงทำนองจนไฉ่ฮูหยินผู้เฒ่าต้องพาเหลนทั้งหลายไปนอนในห้องที่ห่างออกไป“พอแล้ว ข้าไม่ไหวแล้ว”ภรรยาสาวจำต้องร้องขอชีวิตเมื่อถูกสามีกระหน่ำลีลารักเปลี่ยนท่วงท่าไปมาทั้งยืนทั้งนั่งจนหมดเรี่ยวแรงแทบยกขาไม่ไหวเก้าเดือนหลังจากนั้น เสียงกรีดร้องโวยวายก็ดังขึ้นในจวนสกุลไฉ่อีกครั้งพร้อมเสียงเด็กร้องไห้ที่ดังตามออกมา“เป็นคุณชายน้อยเจ้าค่ะ”ฟางถิงถิงชะโงกมองบุตรชายอีกคนที่ถูกชำระล้างเนื้อตัวจนสะอาดเอี่ยมในอ้อมแขนของแม่นมลู่เฮ้อ...พอแล้ว นางเหน็ดเหนื่อยแทบตายแล้วแม้จะคิดเช่นนั้น แต่อีกไม่กี่เดือนฟางถิงถิงก็ถูกสามีปลุกเร้าเริงรักเร่าร้อนอย่างต่อเนื่องเขามีชั้นเชิงลีลาที่ไม่อาจปฏิเสธจนนางตั้งครรภ์ติดต่อกันอีกหลายครั้งสร้างความอิ่มอกอิ่มใจแก่ไฉ่ฮูหยินผู้เฒ่าและแม่นมลู่“ข้าบอกแล้วว่าถิงถิงมีลักษณะดีเหมาะแก่การคลอดบุตร ดูสิ นางให้ทายาทสกุลไฉ่ของเราติดต่อกันมาถึง5คนแล้ว”“ต้องบอกว่าคุณชายหานเกิงขยันขันแข็
ตอนพิเศษสองเสียงครวญครางซ่านกระเส่าดังต่อเนื่องอยู่หลายคืนโดยผู้อาวุโสรีบสั่งการไม่ให้ผู้อื่นไปรบกวนสองสามีภรรยาเพื่อให้พวกเขาปั้นก้อนแป้งจนสมใจเพียงไม่ถึงเดือน ไฉ่หานเกิงก็ถูกย้ายไปทำงานยังเมืองข้างเคียง ฟางถิงถิงจึงต้องขี่ม้าไปมาทุก3-5วันก่อนจะเวียนหัวจนเกือบตกจากหลังม้า“ถิงถิง ตามหมอเร็วเข้า” เสียงแตกตื่นของสามีที่รีบพุ่งมารับร่างของภรรยาสาวทำให้ชาวบ้านรายล้อมต่างมุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นเมื่อหมอเดินออกมาและประกาศว่าไฉ่ฮูหยินน้อยตั้งครรภ์ที่สองแล้ว เสียงโห่ร้องอย่างยินดีจึงดังกึกก้องไปทั่วท้องถนนฟางถิงถิงต้องทะนุถนอมก้อนแป้งน้อยอยู่ในจวนสกุลไฉ่จึงไม่ได้แวะเวียนมาหาสามีบ่อยครั้งอย่างเคย มีแต่เขาที่ต้องวนเวียนไปให้นางเห็นหน้าเพื่อป้องกันการน้อยอกน้อยใจไม่คิดว่าขณะที่หญิงสาวตัดสินใจไปหาสามีด้วยเขาติดภารกิจสำคัญไม่ได้มาเยี่ยมเยือนนางเกือบเดือนแล้ว จู่ๆกลับปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหันทันทีที่รถม้าจอดลงตรงหน้าอำเภอ ความโกลาหลจึงเกิดขึ้นโดยมีคนวิ่งไปวิ่งมาแทบจะชนกันตาย“เจ้าห
ภรรยาอยากหย่าสามีอยากแต่งโดย วันว่างว่างของหญิงใหญ่ยังมีตอนพิเศษอีกสามตอนค่ะตอนพิเศษหนึ่งบรรยากาศร้อนระอุและเหงื่อที่ไหลจนท่วมตัวบวกกับความเจ็บปวดยังส่วนกลางกายทำให้ฟางถิงถิงแทบทนไม่ไหว“โอ๊ย! ปวดมาก ฮือๆๆๆๆ โอ๊ย!...”“อดทนหน่อยนะ คุณหนู เจ็บอีกนิดเดียวเท่านั้น” แม่นมลู่ซึ่งจับมือนุ่มเอาไว้พยายามปลุกปลอบให้กำลังใจ“ออกแรงเบ่งอีกหน่อยเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย”หมอตำแยที่คอยนวดเฟ้นอยู่ด้านล่างตะโกนบอกขณะฟางถิงถิงกลั้นหายใจแล้วออกแรงเบ่งตามเสียงเร่งฮึบ ฮึบโอ๊ย!...เหตุใดคลอดลูกจึงเจ็บปางตายเพียงนี้ ข้าไม่ไหวแล้ว ขอเพียงคนเดียวเท่านั้น เจ็บเหลือเกิน “ฮึบ ฮึบ เบ่งอีกเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย”เสียงหมอตำแยยังคงเร่งเร้าพาให้หญิงสาวตั้งสติออกแรงเบ่งอย่างสุดกำลัง“อุแว้ อุแว้”เสียงร้องไห้ที่ดังออกมาทำให้ฟางถิงถิงยิ้มรับแทบลืมความเจ็บก่อนหน้าแล้วสลบไปด้วยความเหนื่อยอ่อนหญิงสาวทะนุ
ตอนที่ยี่สิบห้า ยังคิดจะหย่าอีกหรือสองหนุ่มสาวโต้เถียงกันจนกลายเป็นเรื่องขบขันและคุ้นชินของคนในจวนไฉ่ฟางถิงถิงย่อมไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้เห็นภาพสามีสวมเพียงกางเกงตัวเดียวอยู่ในห้องกับหลี่หรันเจียวสองต่อสองจึงโกรธมากกว่าเดิมหลายเท่านักคุณหนูหลี่ ยังอยู่อีกหรือ? ด้วยฝังใจว่าหลี่หรันเจียวคือนางเอกที่ถูกวางตัวไว้ บัดนี้ฟางถิงถิงจึงไม่อาจยอมให้ไฉ่หานเกิงมีความสัมพันธ์กับนางเพราะนั่นหมายความว่าตัวเองจะโดนเขี่ยทิ้ง“พวกเจ้ากล้าหยามเกียรติเริงรักกันในจวนของข้าในห้องของข้าเชียวหรือ”“ถิงถิง เจ้าฟังก่อน ข้าเพียงมาช่วยพี่เกิง เอ่อ....”ยิ่งหลี่หรันเจียวพยายามแก้ตัวปากคอสั่น หญิงสาวยิ่งโมโหแต่ไฉ่หานเกิงกลับถอนหายใจ“มองดูให้ถี่ถ้วนเสียก่อน ข้าหาได้อยู่กับนางตามลำพัง ยังมีท่านย่าแล้วก็สาวใช้อยู่ด้านใน”ไฉ่ฮูหยินผู้เฒ่ารีบเดินออกมาจากฉากหลังก่อนที่เรื่องจะบานปลาย“เกิงเอ๋อร์กำลังจะอาบน้ำแต่กลับพบสัตว์หน้าตาประหลาดจึงเกรงว่าห
ตอนที่ยี่สิบสี่ มาแล้วหรือฟางถิงถิงคิดตามแล้วจึงพยักหน้ายอมรับแต่ยังคงข้องใจ“หมายความว่าท่านพ่อรักข้าที่สุดจึงทุ่มเททุกสิ่งที่คิดว่าดีมอบให้ แต่ข้าวของเหล่านั้นไม่อาจแทนความรักจากใจได้”แม่ทัพฟางได้ยินประโยคน้อยใจของบุตรสาวจึงเอ่ยถามอย่างเอาใจ“เจ้าอยากให้พ่อทำอย่างไรจึงจะพอใจหรือ ถิงถิง”“เอาเป็นว่า ท่านพ่อต้องแวะมาเยี่ยมข้าทุกปี หรือไม่ก็ให้ข้าแวะไปเยี่ยมท่านบ้าง สรุปว่าพวกเราต้องพบหน้ากันทุกปี ดีหรือไม่”“ได้ พ่อรับปาก พวกเราต้องพบกันทุกปี”หญิงสาวไม่คิดว่าอ้อมกอดของบิดาจะอบอุ่นเพียงนี้จึงเก็บเกี่ยวช่วงเวลาเอาไว้จนเต็มอิ่มพลางคิดไปถึงฟางถิงถิงตัวจริงที่มัวแต่คิดน้อยใจบิดาบางคราผู้ชายตัวใหญ่ที่ทำแต่การศึกก็แสดงความรักไม่เป็น หากไม่ใช่ท่านย่าช่วยชี้นำ วันนี้เขาก็คงไม่กล้าบอกความในใจกับนาง แล้วพวกเราสองพ่อลูกก็คงไม่ได้ปรับความเข้าใจกันเสียทีคงต้องไปขอบคุณท่านย่าแล้วหลังจากแม่ทัพใหญ่ฟางได้แ
ตอนที่ยี่สิบสาม เคียงข้างเจ้าหลังจากหาที่พักได้ ช่วงเวลาต่อจากนั้นฟางถิงถิงกลับอ่อนแอเอาแต่นอนทั้งวันจนสามีหนุ่มห่วงใยหน้านิ่วคิ้วขมวด“พี่เกิง ข้าไม่ไหวแล้ว เหตุใดกินอะไรก็อาเจียนเช่นนี้”“เจ้าอดทนหน่อยนะถิงถิง อีกไม่กี่วันก็ถึงบ้านแล้ว”หญิงสาวสงบได้ไม่นานก็ตื่นขึ้นมากระเง้ากระงอดงอแงใส่สามีอย่างไร้เหตุผล“เจ้าต้องการรั้งข้าเอาไว้ด้วยแค่ทายาทไม่ใช่ความรักที่แท้จริงสินะ”“ถิงถิงเจ้าไตร่ตรองให้ดี ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยรู้ว่าเจ้าตั้งครรภ์”“ไม่จริง เจ้าหลอกข้า ฮือๆๆๆ ต่อไปเจ้าจะรักลูกชายมากกว่าข้า”“เฮ้อ!...ข้าไม่มีวันรักลูกมากกว่าเจ้า”“ไม่จริง เจ้าไม่เคยรักข้าเลยต่างหาก”ฟางถิงถิงงอแงวนไปวนมาขณะที่ไฉ่หานเกิงทั้งปลอบทั้งขู่ด้วยความอดทน“ถิงถิง ข้ารักเจ้าที่สุด”“ข้าจะเป็นอ้อมแขนที่รอรับเจ้าไม่ให้เจ็บปวดไปชั่วชีวิต เป็นครอบครัวที่ปลอดภัยและเป็นสถานที่พักพิงยามเ







