Share

ตอนที่ 26 วิธีรักษาใหม่

last update publish date: 2026-08-07 06:27:01

ตอนที่ 26 วิธีรักษาใหม่

แสงเช้าของวันที่สี่ค่อย ๆ ส่องผ่านหลังคาไม้ของโรงหมอหลี่ ลมเย็นยามรุ่งสางพัดผ่านลานเล็กด้านใน ทำให้กลิ่นสมุนไพรอ่อนจางลงบ้าง

หม้อทองแดงสามใบตั้งเรียงอยู่เหนือเตาถ่าน น้ำกำลังเดือดปุด เสียงฟองน้ำกระทบขอบหม้อดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ด้านนอกถนนยังมีชาวเมืองบางคนยืนเฝ้าอยู่ แม้จำนวนจะน้อยลงจากเมื่อวาน แต่สายตาของพวกเขายังเต็มไปด้วยความระแวง

เถาอาเจี่ยยกตะกร้าผ้าออกมาจากห้องแยกผู้ป่วย ก่อนจะโยนผ้าลงในหม้อน้ำเดือดอย่างระมัดระวัง

ไอน้ำพุ่งขึ้นทันที

หญิงชราคนหนึ่งที่ยืนดูอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนกระซิบกับเพื่อน

"พวกเขาต้มผ้าทุกวันจริง ๆ"

ชายอีกคนพึมพำ

"ข้าไม่เคยเห็นหมอทำแบบนี้"

"ปกติหมอก็แค่ให้ยา"

เสียงกระซิบเหล่านั้นลอยเข้ามาในลานโรงหมอ แต่เถาอาเจี่ยไม่ได้ตอบอะไร นางเพียงทำงานต่อไปตามที่ได้รับคำสั่ง

ในห้องแยกผู้ป่วย หลี่เซวียนอิงกำลังตรวจชีพจรเด็กหญิง

ชีพจรยังอ่อน แต่ไม่วุ่นวายเหมือนเมื่อสองวันก่อน

ไข้ลดลงเล็กน้อย

ผื่นที่หน้าอกเริ่มแห้ง

ตุ่มหนองบางจุดยุบลง

นั่นหมายความว่าวิธีรักษาเริ่มเห็นผล

เด็กหญิงลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกถึงมือที่จับข้อมือ

ดวงตายังอ่อนแรง แต่มีสติชัดขึ้นกว่าเดิม

"ท่านหมอ"

เสียงนางเบาแต่ไม่ขาดเหมือนก่อน

หลี่เซวียนอิงพยักหน้าเล็กน้อย

"วันนี้หายใจดีขึ้น"

เด็กหญิงกระพริบตาช้า ๆ

"ข้าไม่ฝันแล้ว"

หลี่เซวียนอิงถาม

"ฝันอะไร"

เด็กหญิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

"ฝันว่ามีคนเอาข้าไปโยนทิ้ง"

คำตอบนั้นทำให้เงียบไปชั่วขณะ

หลี่เซวียนอิงจึงพูดอย่างสงบ

"ตอนนี้เจ้าอยู่ที่โรงหมอ"

"ไม่มีใครโยนเจ้าไปไหน"

เด็กหญิงพยักหน้าเบา ๆ เหมือนกำลังเก็บคำพูดนั้นไว้ในใจ

หลี่เซวียนอิงใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดผื่นที่คออย่างระมัดระวัง

นางตรวจตุ่มหนองอีกครั้งแล้วจึงพูด

"วันนี้ข้าจะเปลี่ยนยา"

เด็กหญิงถามอย่างงง

"ทำไม"

"เพราะโรคกำลังเปลี่ยน"

เด็กหญิงฟังอย่างไม่เข้าใจนัก แต่ก็พยักหน้าเชื่อฟัง

ในขณะนั้นเอง เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลี่เซวียนอิง

ภารกิจย่อย

พัฒนาวิธีรักษาที่ปลอดภัยต่อชุมชน

เงื่อนไข

ควบคุมโรคโดยไม่ให้เกิดการติดเชื้อใหม่

รางวัล

คะแนนระบบ 35

ปลดล็อกตำราการควบคุมโรคขั้นต้น

บทลงโทษหากล้มเหลว

ลดคะแนนระบบ 20

หลี่เซวียนอิงนิ่งไปครู่หนึ่ง

แม้ระบบจะเรียกว่าวิธีใหม่ แต่ในความรู้ของนาง สิ่งนี้คือหลักพื้นฐานของการแพทย์

การแยกผู้ป่วย

ป้องกันการแพร่โรค

แต่ในยุคนี้ แนวคิดนี้ยังไม่ถูกใช้จริง

หมอส่วนใหญ่คิดเพียงรักษาคนตรงหน้า

ไม่มีใครคิดถึงคนที่ยังไม่ป่วย

นางลุกขึ้นแล้วเปิดประตูห้อง

เถาอาเจี่ยกำลังตักน้ำเดือดใส่อ่าง

"คุณหนู ผ้าชุดนี้ต้มเสร็จแล้ว"

หลี่เซวียนอิงพยักหน้า

"ดี"

นางเดินไปที่ลาน

ชาวเมืองสองสามคนยังยืนมองจากระยะไกล

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งถาม

"หมอหลี่"

"เด็กคนนั้นตายหรือยัง"

เถาอาเจี่ยหน้าแดงทันที

แต่หลี่เซวียนอิงตอบอย่างสงบ

"ยัง"

ชายคนนั้นดูประหลาดใจเล็กน้อย

"โรคแบบนั้นยังไม่ตายอีกหรือ"

หลี่เซวียนอิงพูด

"เพราะรักษา"

หญิงชราคนหนึ่งขมวดคิ้ว

"แล้วพวกเราจะไม่ติดหรือ"

หลี่เซวียนอิงชี้ไปที่หม้อน้ำเดือด

"ผ้าถูกต้ม"

"ของใช้ถูกแยก"

"คนป่วยอยู่ห้องเดียว"

นางหยุดเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

"โรคไม่ได้ลอยไปทั่วอากาศเหมือนผี"

ชายอีกคนถาม

"แล้วมันแพร่อย่างไร"

หลี่เซวียนอิงตอบ

"ผ่านตัวคน"

"ผ่านของที่ใช้ร่วมกัน"

ผู้คนเริ่มมองหม้อน้ำเดือดด้วยสายตาใหม่

พวกเขาไม่เคยคิดว่าผ้าหรือชามจะเกี่ยวกับโรค

เถาอาเจี่ยกระซิบ

"คุณหนู ท่านกำลังสอนพวกเขาหรือ"

หลี่เซวียนอิงตอบเบา

"ถ้าไม่สอน พวกเขาจะกลัวตลอดไป"

จากนั้นนางก็เดินไปที่โต๊ะไม้ในลาน

หยิบถ่านก้อนหนึ่งขึ้นมา

แล้วเริ่มวาดลงบนแผ่นไม้เก่า

รูปวงกลมหนึ่งแทนคนป่วย

เส้นเชื่อมหลายเส้นแทนการสัมผัส

ผู้คนค่อย ๆ ขยับเข้ามาดู

เด็กชายคนหนึ่งถาม

"นี่คืออะไร"

หลี่เซวียนอิงตอบ

"เส้นทางของโรค"

นางวาดเส้นจากคนป่วยไปยังอีกวงกลมหนึ่ง

"ถ้าใช้ชามเดียวกัน โรคก็ไป"

นางวาดอีกเส้น

"ถ้าใช้ผ้าเดียวกัน โรคก็ไป"

จากนั้นนางใช้มือปาดเส้นออก

"แต่ถ้าแยก"

"เส้นก็ขาด"

ความเงียบตกลงในกลุ่มคนดู

แนวคิดนั้นเรียบง่าย

แต่ใหม่มาก

ชายวัยกลางคนพึมพำ

"ถ้าอย่างนั้นโรคก็หยุดได้"

หลี่เซวียนอิงพยักหน้า

"ใช่"

หญิงอุ้มลูกเมื่อวานถาม

"แล้วเด็กคนนั้น"

"นางจะหยุดโรคได้หรือ"

หลี่เซวียนอิงตอบ

"ถ้านางหาย"

"ก็หยุด"

เถาอาเจี่ยมองผู้คนที่เริ่มซุบซิบกันเบา ๆ

ความกลัวในสายตาหลายคนเริ่มลดลงเล็กน้อย

บางคนยังไม่เชื่อ

แต่บางคนเริ่มคิด

ในขณะนั้น

เสียงไอเบา ๆ ก็ดังจากห้องแยก

หลี่เซวียนอิงหันกลับทันที

นางเดินเข้าไปในห้อง

เด็กหญิงกำลังพยายามลุกขึ้นนั่ง

"อย่าขยับ"

หลี่เซวียนอิงพูด

เด็กหญิงถาม

"คนข้างนอกยังอยู่หรือ"

"อยู่"

เด็กหญิงมองไปทางประตู

"พวกเขายังกลัวข้า"

หลี่เซวียนอิงตอบ

"พวกเขากลัวสิ่งที่ไม่เข้าใจ"

เด็กหญิงเงียบไป

จากนั้นถาม

"แล้วท่านไม่กลัวหรือ"

คำถามนั้นตรงมาก

หลี่เซวียนอิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ข้ากลัว"

เด็กหญิงประหลาดใจ

"จริงหรือ"

หลี่เซวียนอิงพยักหน้า

"แต่หมอมีหน้าที่ทำงานต่อแม้จะกลัว"

เด็กหญิงมองนางด้วยสายตาที่ต่างจากวันแรก

มันไม่ใช่แค่ความหวัง

แต่เป็นความเชื่อ

ในขณะนั้น

เสียงระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ภารกิจสำเร็จบางส่วน

เผยแพร่แนวคิดควบคุมการติดเชื้อ

คะแนนระบบ เพิ่มขึ้น 15

หลี่เซวียนอิงมองข้อความในใจ

นางไม่ได้ต้องการคะแนน

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นด้านนอกสำคัญกว่า

เพราะความกลัวของเมืองชิงเหอกำลังเริ่มเปลี่ยน

ไม่ใช่หายไป

แต่เริ่มถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจ

เถาอาเจี่ยเดินเข้ามาในห้อง

"คุณหนู"

"คนข้างนอกบางคนกลับไปแล้ว"

หลี่เซวียนอิงพยักหน้า

นางมองเด็กหญิงอีกครั้ง

"วันนี้เจ้ากินข้าวได้หรือยัง"

เด็กหญิงคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบ

"หิว"

เถาอาเจี่ยหัวเราะเบา ๆ

"ถ้าหิวแปลว่ากำลังดีขึ้น"

หลี่เซวียนอิงยิ้มจาง ๆ

นางรู้ดีว่าการต่อสู้กับโรคยังไม่จบ

แต่วันนี้มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไป

ไม่ใช่แค่ร่างกายของเด็กหญิง

แต่เป็นความคิดของผู้คน

และในโรงหมอเล็กของตระกูลหลี่

แนวคิดใหม่เกี่ยวกับการรักษา

กำลังเริ่มหยั่งรากในเมืองชิงเหออย่างช้า ๆ

แม้จะไม่มีใครรู้ในตอนนี้

ว่าวิธีง่าย ๆ อย่างการแยกผู้ป่วย

จะกลายเป็นสิ่งที่เปลี่ยนการแพทย์ของทั้งเมืองในอนาคต

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 88 ความจริงที่ต้องแลก

    ตอนที่ 88 ความจริงที่ต้องแลกข่าวเดินเร็วกว่าไฟลามฟางเสมอ โดยเฉพาะข่าวที่มีทั้งชื่อเสียง สมาคมแพทย์ และคำว่าขโมยเข้ามาเกี่ยวข้อง เพียงครึ่งวันหลังหมอฉู่เหวินซานพาคนมาปรากฏตัวที่โรงหมอหลี่ คำลือก็เริ่มแตกแขนงไปทั่วตรอก ผู้คนบางส่วนพูดว่าโรงหมอหลี่กำลังสืบคดียาลวงจริง บางส่วนกลับพูดว่าเซวียนอิงทำตัวเกินฐานะจนไปแตะของต้องห้ามของสมาคม และอีกไม่น้อยเริ่มไม่แน่ใจว่าหญิงสาวผู้ตรวจยาจนคนยอมต่อคิวหน้าประตูนั้นเป็นหมอที่กล้าหาญ หรือเป็นคนหัวแข็งที่กำลังพาตัวเองและคนรอบข้างลงเหวในห้องหน้าของโรงหมอ หลี่เซวียนอิงยังนั่งตรวจคนไข้ต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกคำถามที่ดังขึ้นวันนี้ล้วนต่างจากเมื่อวาน“ท่านหมอหลี่ ยาบำรุงนี้กินได้จริงหรือ”“ท่านไปเอาของจากสมาคมมาจริงหรือไม่”“สมาคมว่าอย่างนั้น โรงหมอหลี่จะมีปัญหาหรือเปล่า”“ถ้าข้าส่งยามาให้ท่านดู ชื่อข้าจะหลุดหรือไม่”คำถามเรื่องโรคกับคำถามเรื่องความเชื่อใจถักปนกันจนแยกไม่ออก อาเยวี่ยวิ่งเข้าออกจนหน้าซีดแต่ยังไม่บ่นสักคำ เพราะรู้ดีว่าตั้งแต่นาทีนี้ไป โรงหมอหลี่ไม่ใช่แค่ที่รักษาคนอีกต่อไป มันกำลังกลายเป็นสนามที่คนทั้งตรอกใช้ตัดสินว่าตนจะเชื่อหมอแ

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 87 หมอฉู่โต้กลับ

    ตอนที่ 87 หมอฉู่โต้กลับเช้าวันถัดจากคืนที่ศาลาเหนือถูกแตะต้อง เมืองหลวงดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยน แผงขายโจ๊กยังตั้งเรียงตรงหัวมุมตรอกเหมือนเดิม คนหาบสมุนไพรยังเดินตะโกนชื่อของแห้งตามถนน และหน้าหอสมาคมแพทย์ก็ยังมีรถม้ามาจอดส่งแขกตามปกติ หากมองเพียงผิวเผิน ทุกอย่างสงบเรียบร้อยราวกับความลับทั้งหลายยังนอนนิ่งใต้พื้นไม้แต่หลี่เซวียนอิงรู้ดีว่า ความเงียบเช่นนี้มักเป็นความเงียบก่อนมีดจะลงนางนั่งอยู่ในห้องด้านในของโรงหมอหลี่ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ สมุดสองเล่มที่นำออกมาจากห้องผสมหลังศาลาเหนือถูกกางไว้ตรงหน้า ซองยาหลายชุดเรียงอยู่บนผ้าสะอาด ส่วนกระดาษฉีกครึ่งที่ประกบกันสมบูรณ์แล้ววางอยู่ข้างตะเกียงเช่นหลักฐานที่มีลมหายใจของตัวเอง แสงเช้าตกลงบนข้อความ ชุดเหนือ สี่ สาม ส่งต่อเฉพาะรายผ่านหอชิงหลาน ประทับตราชงซื่อหาน อย่างเย็นชาจนแม้แต่หมึกก็ดูเหมือนจะซ่อนพิษไว้จ้าวเยี่ยนยืนพิงเสาใกล้หน้าต่าง มองออกไปยังลานด้านหน้าโรงหมอซึ่งเริ่มมีคนทยอยมารอคิวตั้งแต่เช้า ท่าทีของเขายังนิ่ง แต่เซวียนอิงเห็นว่าเขาระวังมากกว่าปกติ สายตาไม่ได้หยุดเพียงคนไข้ หากกวาดถึงเงามุมถนนและชายชุดเรียบที่ยืนคุยกันไกลออกไปด

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 86 ศาลาเหนือ

    ตอนที่ 86 ศาลาเหนือคืนวันนั้นมาเร็วกว่าปกติ หรืออย่างน้อยหลี่เซวียนอิงก็รู้สึกเช่นนั้น แสงสนธยาบนหลังคาเมืองหลวงยังไม่ทันเลือนหมดดี ความมืดกลับเหมือนค่อย ๆ ไหลลงมาตามชายคาและตรอกซอยราวน้ำหมึกที่มีเจตนา โรงหมอหลี่ปิดประตูหน้าเร็วกว่าทุกวัน อาเยวี่ยถูกกำชับให้นับจำนวนยาทุกขวด ลั่นกลอนทุกบาน และห้ามเปิดรับใครหลังยามซวีเด็ดขาด แม้จะมีคนไข้มาเคาะประตูก็ตามจ้าวเยี่ยนยืนอยู่ในลานหลังเรือนใต้เงาไม้แห้ง มือหนึ่งถือแผนผังที่ขีดอย่างคร่าวจากความทรงจำของผู้เคยเข้าเขตสมาคม อีกมือแตะดาบสั้นที่ซ่อนอยู่ข้างเอว เขาไม่พูดมากตั้งแต่กลับจากศาลาเก่า บางทีเพราะเขาเองก็รู้ว่าคำว่า ห้องผสมหลังศาลาเหนือ นั้นมีน้ำหนักเพียงใด หากเป็นเพียงห้องเก็บตำรับผิดกฎหมายก็ว่าไปอย่าง แต่เมื่อผูกเข้ากับห้องยาใต้หอสมาคม บัญชีเก่า รหัสเหนือ สี่ สาม และคนคุมคลังที่ถูกปิดปาก มันย่อมหมายถึงศูนย์กลางระดับหนึ่งของเครือข่ายนี้เซวียนอิงเดินออกมาจากห้องในพร้อมเสื้อคลุมสีเข้มกว่าปกติ รวบผมขึ้นแน่นไม่มีปิ่นเงินใ

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 85 ผู้เฒ่าที่ถูกปิดปาก

    ตอนที่ 85 ผู้เฒ่าที่ถูกปิดปากยามบ่ายของเมืองหลวงอบอ้าวกว่าปกติ แม้ฟ้าจะมีเมฆบางคลุมอยู่ตลอด แต่ลมกลับไม่ยอมพัดให้หายแน่นหน้าอกสักนิด กลิ่นสมุนไพรตากแดดจากลานหลังโรงหมอหลี่ลอยอวลปะปนกับกลิ่นหมึกและกระดาษเก่าจากห้องใน หลี่เซวียนอิงกำลังนั่งจัดบันทึกร่องรอยนิติเวชจากสองศพที่เพิ่งตรวจไปในช่วงเช้า ปลายพู่กันของนางลากลงบนกระดาษอย่างมั่นคง เขียนแยกอาการที่เกิดจากโรคธรรมชาติออกจากอาการที่ถูกเร่งด้วยตำรับพิษอย่างละเอียดทีละบรรทัดนับจากระบบปลดล็อกนิติเวชแพทย์ขั้นต้น ดวงตาของนางก็ดูเหมือนจะมองเห็นความผิดปกติในร่างคนมากขึ้นทุกวัน ไม่ใช่เพียงสีลิ้น เล็บ หรือตาขาวที่ต่างไปจากเดิม แต่คือความเชื่อมโยงระหว่างสิ่งเล็กที่สุดกับสาเหตุของความตายที่คนทั่วไปมักมองข้าม ความรู้เช่นนี้ทำให้คดีใต้หอสมาคมคมชัดขึ้น ทว่าก็ทำให้ความน่ากลัวของศัตรูยิ่งเด่นชัดขึ้นเช่นกัน เพราะยิ่งมองออกมากเท่าไร นางก็ยิ่งรู้ว่าคนเหล่านั้นตั้งใจซ่อนความตายได้ลึกเพียงใดอาเยวี่ยเพิ่งจะยกชาร้อนเข้ามาวางข้างมือ เมื่อเสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากด้านหน้าโรงหมอ พร้อมเสียงหอบหายใจของเด็กใช้คนหนึ่งที่แทบพุ่งเข้ามาทั้งตัว“ท่านหมอหลี่ ท่าน

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 84 ระบบปลดล็อกนิติเวชแพทย์ขั้นต้น

    ตอนที่ 84 ระบบปลดล็อกนิติเวชแพทย์ขั้นต้นเสียงฝนเมื่อคืนเพิ่งหยุดไปเมื่อยามอิ๋น แต่โรงหมอหลี่กลับไม่เคยได้พักตามสายฝนเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่ข่าวเรื่องยาบำรุงลวงแพร่ไปอย่างเงียบ ๆ ตามตรอกซอย คนที่เคยกล้ำกลืนสงสัยอยู่ในใจเริ่มหอบขวดยา ห่อยา ใบสั่งยาเก่า และอาการประหลาดของคนในบ้านมาหาเซวียนอิงทีละราย บางคนมาด้วยท่าทีลังเลคล้ายกลัวว่าตนกำลังคิดมากไปเอง บางคนมาด้วยสีหน้าขาวซีดราวเพิ่งเดินออกจากเงื้อมมือสิ่งที่มองไม่เห็น และบางคนไม่ได้มาด้วยหวังเพียงตรวจยา แต่อยากถามให้แน่ใจว่าคนที่จากไปแล้วตายเพราะชะตาจริงหรือถูกใครบางคนทำให้ดูเหมือนชะตาโต๊ะในห้องด้านในของเซวียนอิงจึงเต็มไปด้วยขวดยาและถุงผ้าจากหลายบ้าน เรียงกันจนดูเหมือนคลังยาขนาดย่อม แต่สำหรับนาง มันคือกองเงื่อนปมที่ส่งกลิ่นคาวจาง ๆ ของความตาย บนกระดาษแผ่นใหญ่ซึ่งกางอยู่กลางโต๊ะ นางเขียนชื่ออาการหลักของแต่ละรายไว้ด้วยหมึกดำแล้วโยงเส้นเข้าหากัน บางเส้นโยงไปทางพิษที่กระทบเลือด บางเส้นโยงไปทางพิษที่เล่นกับปอดหรือหัวใจ บางเส้นยังขาดอยู่เพราะหลักฐานไม่พอ แต่ทุกเส้นล้วนชี้ไปในทิศเดียวกันคนทำไม่เพียงเก่งแพทย์ หากยังเก่งการซ่อนแพทย์ไว้ใต้ผิวหน้าข

  • แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา   ตอนที่ 83 หญิงหม้ายกับยาบำรุงลวง

    ตอนที่ 83 หญิงหม้ายกับยาบำรุงลวงฝนปรอยบาง ๆ ตั้งแต่ยามเฉินจนกระทั่งสาย ละอองชื้นเกาะตามขอบหน้าต่างไม้ของโรงหมอหลี่เป็นเม็ดเล็กละเอียด กลิ่นดินเปียกผสมกับกลิ่นสมุนไพรตากแห้งในห้องโถงจนเกิดความรู้สึกสะอาดเงียบแบบที่ทำให้คนเจ็บอยากพูดความลับออกมาเอง หลี่เซวียนอิงนั่งคัดใบสั่งยาจากสองคดีเมื่อวานอยู่หลังโต๊ะตรวจ มือข้างหนึ่งถือพู่กัน อีกข้างแตะเม็ดยาที่เก็บมาจากบ้านชายไอเรื้อรังเป็นครั้งคราวราวกับจะบังคับให้ตัวเองจำพื้นผิวและกลิ่นของมันให้ติดถึงกระดูกนางยังไม่ได้หลับเต็มตาตั้งแต่คืนที่ลอบเข้าไปในห้องยาใต้หอสมาคม แต่สมองกลับยิ่งคมขึ้นทุกชั่วยาม คล้ายเมื่อเส้นทางของคดีเริ่มปรากฏ ความเหนื่อยทั้งหมดก็ถูกแรงค้ำจากความโกรธและความแน่วแน่กลบไปชั่วคราว บนกระดาษตรงหน้านางมีตัวอักษรเรียงแน่นเป็นสามคอลัมน์ คอลัมน์แรกคือโรคเดิมของเหยื่อ คอลัมน์ที่สองคืออาการแปลกหลังรับยา คอลัมน์ที่สามคือชนิดพิษหรือทิศทางพิษที่นางคาดไว้ ยิ่งเขียนมากเท่าไร รูปแบบยิ่งชัด คนทำกำลังใช้ตำรับลวงที่แทรกพิษเข้าไปอย่างกลมกลืนกับร่างเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status