บทที่สอง

"ดูคุณหนูเถียนเถียนพูดเหมือนอยู่ด้วยกันบนสะพานในตอนที่ข้ากับคุณหนูฟางเจี้ยนผิงนั้นตกลงไปในน้ำเลยนะเจ้าคะ หรือเจาะจงว่าข้าคือคนที่ผลักเพื่อนของเจ้าถึงตัวข้าจะเป็นคนปากร้าย แต่ถ้าไม่มีคนเสแสร้งว่าเป็นผู้ถูกกระทำตลอดเวลาถ้าอยู่ต่อหน้าข้าและผู้อื่นสิ่งที่นางแสดงต่อหน้าคนอื่นคือข้านั้นรังแกนางตลอดเวลา หยุดตอแหลเอ้ยแสดงต่อหน้าคนอื่นได้แล้ว เพราะถ้าเพื่อนสนิทคนดีของเจ้าอยู่ต่อหน้าข้านางเก่งมากที่จะสร้างเหตุการณ์เหมือนตัวเองโดนข้าทำร้ายอยู่ตลอดเวลาเลยนี้นะ ข้าก็ใคร่แปลกใจยิ่งนักไม่เหมือนที่ปากเก่งต่อล้อเถียงกับข้าเมื่อตอนยืนอยู่บนสะพานนั้นเลยนี้นาใช่ไหมคุณหนูฟางเจี้ยนผิง"

ว่านลี่ถิงถามแม่ดอกบัวขาวตรงหน้าพร้อมทั้งจ้องมองหน้านางนิ่งๆ

"ก็ที่ผ่านมามีแต่เจ้าที่ทำร้ายคุณหนูฟางเจี้ยนผิงมาโดยตลอดเลยนี้นา!"  จางเถียนเถียนตอบแทนทุกคนเรื่องที่ผ่านมาที่ทั้งสองสาวเจอกันจะต้องมีเรื่องตลอด

"นั้นสินะข้ายังสงสัยเลยว่าตัวของเจ้าเป็นพยาธิในท้องของข้าหรือเปล่าและข้ายังสงสัยเช่นเดียวกันว่าไม่ว่าข้าจะไปที่ไหนจะต้องพบเจอเจ้าสองคนเพื่อนรักที่เหมือนจะตั้งใจไปทุกที่  ที่ข้าไปเดินเล่นตามร้านขายผ้าบ้างละเหลาอาหารโรงเตี้ยมบ้างละเหมือนเจ้าสองคนนั้นรู้ความเคลื่อนไหวของข้าอยู่ตลอดว่าข้าเดินทางออกจากจวนวันไหนสงสัยเจ้าสองคนคงเป็นพยาธิในท้องของข้ากระมังจริงไหม แต่ละที่พวกเจ้าสองคนจะสร้างสถานการณ์ว่าข้านั้นทำร้ายคุณหนูฟางเจี้ยนผิงตลอดเวลาให้ผู้คนหาว่าข้าร้ายกาจนิสัยไม่ดีชอบทำร้ายตบตีเจ้าทั้งที่ข้ายืนของข้าอยู่ดีๆทุกครั้ง  เจ้าชอบเข้ามาหาข้าพูดหาเรื่องให้ข้าโกรธอีกทั้งชอบยื้อยุดฉุดข้าทำเหมือนว่าตนเองโดนรังแกก่อน   บนสะพานไม้นี้ก็เช่นกันเจ้าเข้ามาหาข้าก่อนแล้วพูดเรื่องคู่หมั้นของข้าว่าข้าไม่คู่ควรกับท่านแม่ทัพที่มีคู่หมั้นที่นิสัยไม่ดี  ข้าขอถามหน่อยถ้าข้านิสัยไม่ดีแล้วหมาตัวไหนมันดีกว่าข้าหรือ  หรือเป็นเจ้าที่จ้องจะคาบท่านแม่ทัพคู่หมั้นของข้าอยู่ตลอดเวลายื้อยุดจนข้าตกลงน้ำพร้อมกับเจ้าเสแสร้งทำตัวอ่อนแอเหมือนว่าข้าเป็นคนทำเจ้าตลอดละคุณหนูฟางเจี้ยนผิง"   ว่านลี่ถิงถามเสียงเย็น

เสียงผู้คนสูดปากกับคำถามของว่านลี่ถิงที่ชี้หน้าด่าสองคุณฟางเจี้ยนผิงกับคุณหนูจางเถียนเถียน อีกคนนั่งร้องให้กระซิกๆอีกคนปกป้องและต่อว่าว่านลี่ถิงเหมือนว่าตนเองอยู่ในเหตุการด้วยทุกอย่าง

"ก็มีแค่เจ้าคนเดียวอยู่บนสะพานกับคุณหนูฟางเจี้ยนผิงสองคนแล้วเจ้าก็ทำร้ายนางมาโดยตลอดจนคนทั้งเมืองหลวงเขารู้ฉายากันไปทั่วเมืองหลวง เรื่องที่เจ้าชอบทำร้ายคุณหนูฟางเจี้ยนผิงเพราะหึงหวงท่านแม่ทัพเผิงเย่ห่าวอย่างไรละ"  จางเถียนเถียนตอบโต้ไม่ยอม

"อ้อหรือข้าพึ่งจะรู้ว่าตัวข้ามีฉายาที่ร้ายกาจถึงเพียงนั้น เพราะมีคนบางจำพวกที่ปล่อยข่าวเพื่อหวังแย่งชิงคู่หมั้นของข้าดูเหมือนเจ้าสองคนจะลงแรงไปไม่น้อยเลยนี้นา แม้แต่เรื่องในวันนี้ก็ยังเป็นข้าที่ผิดอีกสินะแต่เพื่อให้สมจริงกับฉายาที่ว่าข้าเป็นคุณหนูที่ร้ายกาจ ข้าจึงอยากจะทำให้สมจริงเสียหน่อยจะได้เห็นกันทุกคนตรงนี้ว่าข้านั้นร้ายกาจต่อหน้าทุกคนจริงๆ" ขอสักหน่อยเถอะตบนี้เพื่อเจ้าของร่างคนเก่า

จบคำพูดว่านลี่ถิงเดินเข้าไปตบหน้าของคุณหนูทั้งสองคนทันทีโดยไม่ทันมีใครคาดคิด

   ด้านแม่ทัพเผิงเย่ห่าวนั้นพอดึงคุณหนูทั้งสองช่วยสาวใช้ของนางแล้วเขาเอาเสื้อคลุมไหล่ให้กับคุณหนูฟางเจี้ยนผิงกันอุดจาดตาเพียงเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรกับนางแล้วเดินไปรวมกับเหล่าเพื่อนทั้งหลายเพราะชายหญิงไม่ควรอยู่รวมกันเดี๋ยวฝ่ายหญิงจะเสียหาย เพียงยืนฟังหญิงสาวตอบโต้กัน

ฟังดีๆเหมือนว่าตัวเขาเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ช่างน่ารำคาญพวกผู้หญิงเหลือเกิน ชายหนุ่มคิดและมองดูคู่หมั้นของตัวเองที่ด่าให้กับคู่กรณีที่ตอนนี้โดนนางตบแล้วถีบทั้งสองสาวลงน้ำไปแล้วเรียบร้อยหลังจากที่นางด่าจบ

ชายหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งที่เห็นคู่หมั้นของเขาแสดงออกในตอนนี้ที่บอกว่าให้นางร้ายนางจึงตบให้ดูต่อหน้าเสียเลย หึนางร้ายกาจไม่เบาจริงๆเสียด้วยสิท่านแม่ทัพยกยิ้มที่มุมปากแล้วจางหายไปอย่างรวดเร็วจนคนมองไม่ทัน

เสียงกรีดร้องของสองสาวดังขึ้นด้วยความตกใจที่ไม่ทันจะได้ตั้งตัว กำลังทำหน้าแสแสร้วให้ดูเหมือนพวกตนโดนรังแกแต่พอว่านลี่ถิงพูดจบนางก็ม่ตบจนหน้าหันคนละสองครั้งจนมึนหัว ก่อนจะโดนถีบสองสาวลงน้ำลงไปติดๆจะไม่ให้ตกใจกรีดร้องได้เยี่ยงไรก่อนจะตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำอีกครั้งด้วยสภาพทุลักทุเลมีแต่สาวใช้ส่วนตัวเพียงเท่านั้นที่ช่วยเจ้านายของตัวเองในตอนนี้

"ท่านแม่ทัพเจ้าคะช่วยข้าด้วย"

ฟางเจี้ยนผิงส่งเสียงเรียกให้ท่านแม่ทัพเผิงเย่ห่าวให้มาช่วยตนขึ้นจากน้ำพร้อมทั้งร้องไห้น้ำตาอาบแก้มให้คนเห็นบอบบางน่าสงสารโฉมงามตรงหน้ายิ่งนัก

"หึในเมื่ออยากให้ข้าร้ายนักก็รับความร้ายกาจของข้าให้ได้ละ ที่ข้าตบเจ้าทั้งสองคนต่อหน้าทุกคนในงานเลี้ยงในวันนี้ข้ายอมรับว่าข้าได้กระทำจริงๆแต่ที่ผ่านมาข้าไม่ได้ลงมือแบบนี้ แต่เป็นเจ้าสองคนที่สร้างสถานการณ์ให้ข้าร้ายกาจต่อหน้าคนอื่นข้าว่านลี่ถิงถ้าทำและกล้ายอมรับว่าทำจริง  อ้อแล้วที่ให้บ่าวออกไปจ้างแม่ค้าที่ตลาดพูดให้ข้าเสียๆหายๆว่าชอบทำร้ายตัวเองนั้นเพราะสนใจคู่หมั้นของข้ามากสินะ เมื่อสักครู่ยังส่งเสียงเรียกหาอยู่เลยปากบอกคนอื่นว่าไม่ได้สนใจคู่หมั้นของข้าแต่ลับหลังและบนสะพานนั้นถึงกับกล้าบอกให้ข้าถอนหมั้นกับคู่หมั้นเพราะว่าข้าร้ายกาจไม่คู่ควรกับคู่หมั้นเช่นแม่ทัพคงอยากได้จนตัวสั่นกับคู่หมั้นของคนอื่น ลองทำให้เขาไปหมั้นกับเจ้าให้ได้สิข้าจะยอมถอนหมั้นเอง ถ้าเขาเดินมาขอถอนหมั้นกับข้าเองข้าอาจจะสงเคราะห์ให้เจ้าก็ได้นะฟางเจี้ยนผิง"

ว่านลี่ถิงพูดจบนางก็เดินออกจากงานเลี้ยงไปทันทีสร้างความอับอายให้กับสองสาวที่ตกน้ำโดนคนในงานมองเหมือนจะเป็นไปตามที่คำพูดของว่านลี่ถิง เพราะตอนที่นางตกน้ำนางยังเรียกให้ท่านแม่ทัพมาช่วยขึ้นจากน้ำอยู่เลยสมน้ำหน้าที่เจอตบสั่งสอน   

"พวกเราใครมีคู่หมั้นต้องระวังสองคุณหนูนี้ให้ดีนะอาจจะสร้างเรื่องให้เหมือนที่คุณหนูว่านลี่ถิงเจอก็ได้ช่างแสดงได้แนบเนียนเสียจริง"    เสียงนินทาระยะเผาขนสร้างความอับอายให้ฟางเจี้ยนผิงกับจางเถียนเถียนที่วางแผนจะทำให้แม่ทัพถอนหมั้นกับว่านลี่ถิง แต่กลายเป็นตัวเองสองคนอับอายที่ถูกตบด่าประจานจากว่านลี่ถิงคนไม่เคยทันเกมตนสองคนมาโดยตลอด นี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นจึงทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแบบนี้สองสาวรีบให้สาวใช้พากลับจวนเพราะคงทนฟังเสียงคนด่าให้ไม่ไหวพรุ่งนี้ข่าวของพวกนางคงจะดังไปทั่วเมืองหลวงอย่างแน่นอน