Masukไทเกอร์ PART
“เป็นเชี่ยไรของมึงว่าทีเมียไม่รับรัก?”ใครก็เอาไอ้เชี่ยเบสไปทิ้งลงคลองทีคนเชี้ยอะไรรู้มาก!แม่งมีจิตสัมผัสพิเศษรึเปล่าวะ
“มึงเลิกเรียนบริหารและไปเป็นหมอดูเถอะสัส!”ผมด่ามันคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ตั้งแต่เมื่อวานที่ผมลงรูปไปก็ไม่เห็นมิลล์จะมีท่าทีอะไรเลยเม้นก็ไม่มีแม้แต่หัวใจก็ยังไม่กด!
“เอ้า!กูดูอาการมึงก็รู้แล้วป่ะวะ..ถ้าเขารับรักมึงมึงจะมานั่งเป็นหมาขอส่วนบุญตรงนี้หรอ”
“ไอ้สัส!”ผมถอนหายใจแรงๆอย่างหงุดหงิดถ้าไม่คบก็น่าจะตอบเม้นผมสิแต่นี่อะไรหายเข้ากลีบเมฆไปเลย
“ไทเกอร์”เสียงหวานๆเรียกชื่อผมอยู่ด้านหลัง ใครวะ? ผมมองหน้าไอ้เบสที่ทำตาลุกวาวผมเลยหันหลังไปดูบ้าง
“มิลล์!”ใช่!เธอคือมิลล์
“เอ่อ..คือขอโทษนะที่ไม่ได้ตอบอะไรเลยคือโทรศัพท์เราส่งซ่อมอยู่อ่ะT^T”อ๋อเพราะแบบนี้สินะเลยไม่ได้ตอบเม้นผมเลยผมก็นึกว่าเธอเกลียดผมไปแล้วซะอีก
“งั้นสินะ”
“คือ..เราจะมาให้คำตอบ”ผมมองมิลล์อย่างใจจดใจจ่อมิลล์มีอาการเกร็งนิดๆด้วยโอ้ยกูลุ้นฉิบหาย!
“วะ.ว่ามาเลยกกะ..เกอร์รอฟังอยู่”และผมจะติดอ่างทำไมวะเนี่ยเสียลุคคนหล่อชะมัดแต่มันก็อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆอ่ะ
“เรา..เอ่อ...เราตกลง>.<”
“0.0”อึ้งแดกเลยครับ..มิลล์ตอบตกลง..เห้ย!นี่ผมจะมีแฟนคนแรกแล้วหรอเชี่ยดีใจสัสๆ
“วู้วๆ..สหายกูมีเมียเอ้ย!มีแฟนแล้วโว้ย!!”คือไอ้เบสมันจำเป็นต้องประกาศขนาดนั้นไหมแค่กูมีแฟนครับไม่ได้ไปกู้ชาติให้ประเทศไทย-.-
“สัสเบส!คนมองกันหมดแล้ว!”ผมห้ามมันที่ยังคงแหกปากจนคนทั้งมหาลัยต้องวิ่งมาดู ผมเลยเดินไปหามิลล์อย่างอารมณ์ดีส่วนเธอก็เอาแต่ก้มมองพื้นสงสัยจะเขิน
“เขินอ๋อ”ผมจิ้มแก้มแดงๆนั่นอย่างหยอกล้อ....น่ารัก>.<
“บ้า!..ใครเขิน..ไม่มี๊”มิลล์เงยหน้ามาตอบผมเสียงเธอนี่สูงกว่าเสาไฟฟ้าตามถนนซะอีก
“กรี๊ดดดด!!”
ไม่ต้องตกใจครับเสียงผู้หญิงที่มามุงเนี่ยแหละอะไรคนเป็นแฟนกันหยอกกันแค่นี้ก็ดิ้นแล้วหรอคนโสดทั้งหลายฮ่าๆ
“เป็นแฟนกันแล้วไปเดทกันเลยป่ะ”ผมพามิลล์มานั่งที่ม้าหินอ่อนหลังจากที่เหตุการณ์กลับมาเป็นปกติแล้ว
“เดท?”มิลล์ทำหน้าตาใสซื่อโอ้ยเชี่ยน่ารักชิบ!
“อืม..เป็นแฟนกันแล้วก็ต้องเดทกันสิวันเสาร์นี้ดีไหม?”ผมถามมิลล์
“อ่อ...อืมๆได้ๆ^^”มิลล์พูดพร้อมส่งรอยยิ้มให้ผมโห้ต่างจากที่เจอในผับมากอะเริ่มจะสงสัยและว่าอันไหนนิสัยที่แท้จริงของเธอแต่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงผมก็รักครับ♥
“งั้นเดี๋ยวเกอร์ไปรับเนอะ”
“คือว่าเรา..”
“แทนตัวเองว่ามิลล์สิเป็นแฟนกันแล้วนะและก็ไม่ต้องพยายามเป็นคนอื่นด้วยเป็นตัวของตัวเองเถอะ”ผมเดาจากอาการเธอก็รู้ว่าเธอน่าจะพึ่งมีแฟนเลยค่อนข้างเกร็งและไม่กล้าคุยหยาบๆกับผม
“เออก็ได้”ครับ-.-ไม่เกร็งแล้วล่ะ
“งั้นไปเรียนก่อนนะ”
“เกอร์เดินไปส่งนะ”
“ไม่อ่ะเดี๋ยวสาวๆมองมิลล์หวง”และคำพูดของมิลล์ทำเอาผมเขินขึ้นมาซะงั้นใครว่าผู้ชายเขินไม่เป็นไม่ใช่เลยเพราะตอนนี้ผมก็กำลังเขินอยู่
“เดินดีๆนะถ้ามีผู้ชายมองตะโกนไปว่ามีผัวแล้วเข้าใจป่าว!”ผมบอกมิลล์เธอยิ้มขำนิดๆและเดินจากไปผมมองแผ่นหลังบางไปจนลับสายตาอย่างมีความสุข
“ไง..หน้าบานเป็นกระทะหอยทอดเลยดิ”ไอ้เบสแซวผมแต่มึงก็ช่างเอาหน้ากูไปเปรียบกับกระทะได้เนอะ
“ครวย”พูดพร้อมโชว์นิ้วกลางให้มัน
“พรุ่งนี้ยืมรถไปรับสาวหน่อยรถกูซ่อมอยู่”ไอเบสพูดขึ้น
“ชั่วโมงละแปดพัน”ผมบอกมันทีมันยังเก็บตังค์ผมค่ากล้องเลยทำไมผมจะเก็บตังค่ารถผมไม่ได้
“สัส!ชั่วโมงละแปดพันกูว่ากูซื้อรถใหม่ดีกว่าอีก”
“ล้อเล่นเดี๋ยวเอากุญแจมาให้ล่ะกัน”ผมเอ่ยบอกกับเพื่อนกับฟูงผมค่อนข้างใจกว้างเลยแหละ
“เยี่ยมขอบพระคุณมากครับเพื่อน”ไอเบสมันยกมือไหว้ผมอยากขอบคุณก็ยังดีที่มันรู้จักหาพูดขอบคุณล่ะนะ
วันเสาร์ 10.00น.
มิลล์ PART
ตอนนี้ฉันยืนรอไทเกอร์อยู่หน้าคอนโดพี่มีนรู้เรื่องที่ฉันมีแฟนแล้วเขาก็ไม่ว่าอะไรเขาบอกว่าฉันก็โตพอที่คบหาใครก็ได้ตามใจฉันแต่ขอแค่เลือกคนดีๆหน่อยไม่ใช่พวกมั่วเหล้าเคล้านารีทุกวันแต่แบบไทเกอร์ฉันก็ว่าเข้าข่ายอยู่นะ
เอี๊ยดด
เสียงจอดรถตรงหน้าฉันดังสนั่นฉันมองรถหรูเงาวับอย่างกับรถใหม่ก็ไม่ปานและไม่นานก็ปรากฏร่างสูงที่ฉันรอคอย
“รอนานเปล่ารถติดมากๆเลย”ไทเกอร์เดินลงมาจากรถก่อนจะมาหยุดตรงหน้าฉันวันนี้เขามาในโทนดำซึ่งฉันมาในโทนขาวอะไรมันจะเข้าคู่ขนาดนี้
“ไม่เป็นไรหรอกไปกันยัง”ไทเกอร์ส่งยิ้มหล่อๆมาให้ฉันโอ้ยอยากจิจับมาจูบๆๆ
“สัญญาว่าเดทแรกของเราต้องออกมาดีที่สุด”ฉันเบือนหน้าหนีแก้เขินไทเกอร์ทำไมมันน่ารักขนาดนี้นะจากตอนแรกที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าตอนนี้ฉันหลงหัวปักหัวปำเลยก็ว่าได้
“ขึ้นรถกัน”ไทเกอร์เดินมาเปิดประตูรถให้ฉันได้เข้าไปนั่งในรถหรูราคาน่าจะเหยียบสิบล้านแน่ๆวาสนาตูดฉันจริงๆ
“อ่ามันเด้งตูดดีจริง”ฉันกระเด้งๆตัวอย่างสนุกเบาะนุ่มมากอ่ะพอเห็นว่าไทเกอร์เข้ามานั่งแล้วฉันก็เลยหยุดกระเด้งเดี๋ยวมันจะหาว่าฉันชอบรถมันแต่จริงๆก็ชอบแหละชอบทั้งรถทั้งเจ้าของรถ^.^
“มือ”ไทเกอร์หันมาหาฉันพรางพูดออกมาว่ามือมือไรวะ?มือถือ?มือฉัน?มือมัน?
“คือ?”
“มือมิลล์ไงครับขอจับได้ป่าวจะได้ไม่เหงาเวลาขับรถ”
ฉ่า~
เสียงหน้าฉันไหม้เองค่ะโอ้ยเขินแรงบอกแล้วไงผู้ชายคนนี้ดาเมจมันรุนแรงมาก
“อืม”ฉันวางมือตัวเองลงบนมือหนาที่แบให้ฉันอยู่ก่อนแล้วไทเกอร์กระชับมือฉันเบาๆและส่งยิ้มมาให้ฉัน
ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจฉันมันทำงานหนักไปรึเปล่านะฉันพยายามทำตัวสบายๆแอบมีเล่มองคนข้างๆเป็นระยะส่วนมือก็ยังจับกันอยู่ขับรถมือเดียวเก่งจังเลยอ่า~
“อ๊ะ”เพราะความเขินทำให้ฉันเก็บอาการไม่อยู่ขาเลยเพลอไปเตะขอบรถ เจ็บT^T
“เป็นไรอ่ะ”ไทเกอร์ถามฉันน้ำเสียงปนไปด้วยความเป็นห่วง
“อ่อเปล่าๆ”ฉันส่งยิ้มไปให้และก้มดูเท้าตัวเองคือฉันใส่รองเท้าแฟชั่นไม่ใช่ผ้าใบหรือส้นสูงเลยโคตรจะเจ็บ
“สายอะไร?”ฉันมองสายสีแดงๆที่มันเกี่ยวกับรองเท้าฉันฉันจึงค่อยๆก้มลงไปหยิบมันมาและก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อสิ่งที่ฉันเจอนั้นมันคือ!!!
“เสื้อในสีแดงสด!”
มองเห็นหายนะไม่ใกล้ไม่ไกลนี้555
คอมเม้นกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ด้วยนะคะ พรีสสสส
เบส PART1ปีต่อมาผมพยามหักห้ามใจไม่ทำอิงฟ้าท้องก่อนจบมาตลอด1ปีที่ผ่านมาผมต้องทนทุกข์ทรมานร่างกายแต่ตอนนี้!!!ตัวเล็กของผมเรียนจบแล้ว ฮูเร่!!อิงฟ้าจบบริหารพร้อมกับเกียรตินิยมอับดับ1ผมรู้สึกภูมิใจมากจริงๆมีเมียเก่งแถมยังน่ารักน่าฟัดอีก“พี่เบส..”น้ำเสียงหวานของตัวเล็กเอ่ยเรียกผมผมจึงต้องหันไปตามเสียงเรียกและก็เจอเธอ....ผู้เป็นที่รักของผมเอง อุ้ยเขิน><“ว่าไงครับตัวเล็ก...จุ๊บ”ผมรวบคนตัวเล็กมานั่งตักพร้อมกับหอมแก้มไปหนึ่งที“อาทิตย์หน้าก็จะถึงงานแต่งแล้วจัดปาร์ตี้สละโสดหน่อยไหม”อ่า..ใช่ครับอาทิตย์เป็นงานแต่งของเราสองคนเองครับความฝันลูกแฝดสามของผมกำลังจะเป็นจริง!“ได้สิครับ”ผมตอบกลับไป
เบส PART“เซอร์ไพส์ครับตัวเล็ก^^”ผมยื่นช่อดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่ให้คนที่ยืนเอ๋ออยู่ข้างหน้าผมใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาซึ่งสาเหตุก็คงมาจากผมนั้นแหละวู้วววๆๆๆเสียงคนรอบข้างดังขึ้นเมื่อคนตัวเล็กค่อยๆเดินเข้ามาแล้ว..เพี้ยะ!เธอตบหน้าผม!“เล่นบ้าอะไรกัน!...ฮึกทำไมชอบมาเล่นกับความรู้สึกของหนูจังฮื่ออ”“พี่รู้ไหมว่าหนูรีบใจสั่นแค่ไหนเมื่อมีคนบอกว่าพี่โดนรถชนโทรศัพท์หนูก็ดันตกพื้นแตก!..แถมเจอคุณป้าบอกว่าศพพี่เละน่ากลัว..ทะไมฮื่ออทำไมถึงหลอกหนู”ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบเมื่อสถานการณ์ผลิกแบบโคตรจะหนังคนละม้วนเลยก็ว่าได้หมับ“ขอโทษครับพี่แค่อยากเซอร์ไพส์ตัวเล็กแค่นั้นเอง”ผมกอดอิงฟ้าที่ร้องไห้จนต
3เดือนต่อมาอิงฟ้า PARTมันเป็นสามเดือนที่ฉันต้องเรียนหนังสือหนักมาก!แถมยังได้รู้ว่าอิพี่เบสมันโง่ขนาดไหนแต่แปลกที่เขาสามารถบริหารบริษัทตัวเองได้แปลกคนชะมัด-.-วันนี้พ่อกับแม่ฉันจะลงมาเยี่ยมพวกท่านรู้แล้วว่าฉันคบกับพี่เบสพวกท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรติดแต่พ่อฉันที่หวงฉันมากไม่ค่อยชอบเวลาที่พวกฉันสวีทกันครอบครัวฉันกับพี่เบสเคยเจอกันมาแล้วหลายต่อหลายครั้งและแต่ละครั้งพี่เบสก็ชอบสร้างเรื่องให้พ่อฉันไมเกรนขึ้นตลอดอย่าเช่นตอนนี้....ห้องรับแขกฉันกำลังนั่งคุยกับพ่อและแม่อยู่พี่เบสยังไม่กลับจากที่ทำงานนั่งคุยไปสักพักเสียงรถยนต์ก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าพี่เบสได้กลับมาถึงบ้านแล้ว“ตัวเล็กจุ๊บ!”ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อพี่เบสเอี้ยวตัวมาจุ๊บแก้มฉันต่อหน้าพ่อแม่ของฉัน“อะฮึ่ม&
เบส PART“อี๋ๆ..พี่ทำบ้าอะไรพะ..อื้อ!”ผมจับใบหน้าเล็กมาคล็อตไว้เอียงปรับมุมให้ดีและประกบจูบเธอทันทีคิดถึงริมฝีปากหวานฉ่ำแบบนี้เหลือเกิน“อื้อ..อะ..พะพอแล้ว”ผมระดมจูบไปตามใบหน้าและซอกคอขาวของอิงฟ้าอย่างบ้าคลั่งนานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้สัมผัสร่างเล็กนี้อิงฟ้าเอาหน้าหลบผมเป็นพัลวัน“อย่าหนี”ผมเอ่ยเสียงนิ่ง“ก็นี่มันห้องทำงานรอให้ถึงที่บ้านก่อนไหมล่ะ!”คำพูดของอิงฟ้าทำเอาผมเอ๋อแดกไปเลยนี่เธอไม่ได้อ่อยใช่ไหมบอกผมที“ก็ได้..ถึงบ้านแล้วจะจัดให้ฟ้าเลือง!”ผมพูดขู่คนตัวเล็กอิงฟ้าเบ้ปากใส่ผมก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งโชฟาเหมือนเดิม“ผากไว้ก่อนยัยตัวแสบ!”ผมพูดออกมาเบาๆมือก็ค่อยๆกดลูกชายนอนลงไอ้นี่ก็อารมณ์ขึ้นง่ายรึเกิน!อิงฟ้า PART
เบส PART“อะ...อิงฟ้า!”ผมตาโตทันทีเมื่อได้เห็นหน้าคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงประตู“น้าปิ่นให้มาบอกว่าพรุ่งนี้ให้เข้าไปหาด้วยค่ะ”อิงฟ้าเดินเข้ามายกมือไหว้ทุกคนอย่างน้อมโน้มและมองหน้าผมก่อนจะพูดออกมา“อ่อๆ..ไอ้ไทเกอร์มึงติดธุระไม่ใช่หรอรีบๆไปสิ”ผมส่งซิกไปให้ไอ้ไทเกอร์และมันก็รู้ดีว่าผมต้องการอะไร“เออๆใช่ๆมิลล์เราไปกันเถอะ”“แต่ว่าเราไม่มะ..”“ไปเถอะหน่าา..กูไปล่ะอย่าลืมงานแต่งกู”และไอ้ไทเกอร์ก็เดินออกไปผมเลยหันมาสนใจคนตัวเล็กที่นั่งหน้างออยู่ที่โชฟาอีกด้านนึง“กินขนมไหมเดี๋ยวพี่ให้เลขาไปซื้อให้”ผมถามอิงฟ้าถึงผมยังเรียนไม่จบดีแต่ผมก็ช่วยพ่อช่วยแม่ทำงานมาหลายปีแล้ว“หนูโตแล้วค่ะไม่ต้องเอาขนม
บ้านแม่เบสหลังจากที่อิงฟ้าออกจากโรงพยาบาลเธอก็มาอยู่ที่บ้านแม่ผมส่วนผมก็กลับมานอนบ้านเกือบทุกวันเพราะอะไรคงไม่ต้องบอกก็รู้เนอะผมเดินหาอิงฟ้าทั่วบ้านนี่พึ่งจะสิบโมงเช้าเธอหายไปไหนะ“คุณเบสหาอะไรหรือคะ?”ป้าแม่บ้านถามผม“เห็นอิงฟ้าไหมครับป้าจัน”“อ่อเธอนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ศาลาริมน้ำน่ะค่ะ”พอผมได้ยินแบบนั้นเดินจะไปหาอิงฟ้าทันทีผมมองคนตัวเล็กที่ปูเสื่อนอนอ่านหนังสืออย่างอารมณ์ดี“อิงฟ้า”“อ๊ะพี่เบส!”อิงฟ้าทำหน้าตกใจเมื่อผมแอบย่องไปจี้เอวจนคนตัวเล็กสะดุ้งโหย่ง“แดดร้อนจะตายทำไมไม่ไปอ่านในบ้านครับ”ผมนอนลงที่ว่างข้างๆ“ตรงนี้สงบแถมลมเย็นดีอิงฟ้าชอบ”คนตัวเล็กระบายยิ้มออกมาอย่างน่ารักผมมองรอยยิ้มสดใสพลันหัวใจผมก็เต้นถี่รัวถ้าผมไม่ทำร้ายเธอในวันนั้นวันนี้ผมคงได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของอิงฟ้าทุกวันแล้วล่ะ“พี่เบสมองอะไรคะ?”สติผมกลับมาทันทีเมื่อมือเล็กแสนนุ่มมาสัมผัสที่ใบหน้าผม“ป่าว..อยากกินผลไม้ไหมพี่ไปเอามาให้”
อิงฟ้า PART“ไปไหนมา!”ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เห็นพี่เบสยื่นทำหน้าดุดันอยู่ตรงประตูซวยแล้วยัยอิงเอ้ยย!“อะ...อิงไปช้อปปิ้งมา”ฉันพูดเสียงสั่นคือรายงานตัวมันเร็วมากไงฉันเองก็ยังไม่อยากกลับคอนโดเลยแวะหาที่เที่ยวไปเรื่อยรู้ตัวอีกทีออกมาจากห้า
มิลล์ PARTหลังจากทานข้าวเสร็จพวกเราก็พากันไปดำน้ำดูปะการังกันอย่างสนุกฉันไม่คิดเลยว่าปะการังพวกนี้จะสวยมากเมื่อมันอยู่ใต้น้ำจุ๊บ!“อ๊ะ!”ฉันหันควับไปมองไทเกอร์ที่แอบหอมแก้มฉันตอนที่ทุกคนกำลังดำน้ำอยากจะบอกว่าหลังจากที่ไทเกอร์รู้ว่าซันเป็นเกย์และชอบเขาไทเกอร์ก็ทำตัวติดฉันแจเลยจร้าสงสัยคงจะกลัวๆซันอ
1สัปดาห์ผ่านไปไทเกอร์ PARTผมอยู่โรงบาลครบ1สัปดาห์แล้วผมไม่รู้ว่าเวลานี้มันกี่โมงเพราะผมมองไม่เห็นใช่ครับผมมองไม่เห็นผมกลายเป็นคนตาบอดช่วงแรกที่ผมตื่นมาและมันมีแต่ความมืดผมแทบคุมสติตัวเองไม่ได้คุ้มคลั่งเป็นผีบ้าอยู่หลายวันซึ่งตอนนี้ผมเริ่มจะทำใจได้แล้วแกร้กเสียงประต
คอนโดและแล้วฉันก็โดนไทเกอร์ลากมายังคอนโดเขาจนได้พลั่ก!“อะ...โอ้ย!!”ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดไทเกอร์ผลักฉันลงเตียงอย่างแรงฉันที่เจ็บตัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งเจ็บเข้าไปอีก“เรามาสนุกกันดีกว่าเบบี๋”ไทเกอร์กระโจนขึ้นคล่อมฉันและ....แคว่







