Share

บทที่ 1606

Author: อี้ซัวเยียนอวี่
สีหน้าของตงฟางซื่อดูไม่เหมือนกำลังพูดเล่น เขามองไปยังที่ไกล ๆ พลางเอ่ยพึมพำ

“หลุมศพของฮ่องเต้ซวี่หยางยังไม่เคยถูกค้นพบ

“ที่ที่เป็นไปได้มากที่สุด ก็คือที่ตั้งของจุดศูนย์กลาง ‘ใยแมงมุม’ นั่นเอง”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมีสีหน้าเรียบเฉย

“หาจุดศูนย์กลางให้เจอก่อน”

......

ในแคว้นตงซาน

เหล่าแม่ทัพกล่าวกับถานไถเหยี่ยน: “ท่านกุนซือ เสบียงของพวกเราเหลือน้อยลงทุกทีแล้ว! เช่นนั้นจะทำอย่างไรกันดี?”

ถานไถเหยี่ยนย้อนถาม: “คนเพียงเท่านี้ จะไม่พอกินได้อย่างไร?”

“ถึงแม้พวกเราจะมีคนน้อย ทว่าก็มาอยู่ที่แคว้นตงซานได้หลายเดือนแล้ว อีกทั้ง...อีกทั้งก็ยังมีการเผาเมือง เสบียงจึงไม่ได้เก็บไว้แม้แต่น้อย”

แม่ทัพผู้นั้นพูดจบ ก็เสนอขึ้นว่า “ท่านกุนซือ ท่านราชครูมิใช่กำลังจะนำทหารห้าหมื่นนายมาแล้วหรอกหรือ? มิสู้ส่งจดหมายไปแจ้งเขา ให้เขานำเสบียงมาเพิ่มอีกหน่อย?”

ถานไถเหยี่ยนไม่ได้คัดค้าน

“ได้ ใครก็ได้ นำหมึกกับพู่กันมาที”

อีกด้านหนึ่ง

ที่คุกหลวง

ฮ่องเต้ถูกคุมขังอยู่ พร้อมทั้งด่าทอหยวนจั้นว่าเป็นคนทรยศต่อแผ่นดิน

ทุกวันหยวนจั้นจะมาเยี่ยมเยียน และนำอาหารมาส่งให้ด้วยตนเอง

ฮ่องเต้ก็ทรงทราบว่า หยวนจั้นเกลียดตนเอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1607

    นอกเมืองหลวง ในหมู่บ้านเล็ก ๆองครักษ์นำข่าวการจับกุมเซี่ยหวั่นเฉินมารายงานต่อถานไถเหยี่ยนเมื่อถานไถเหยี่ยนได้ยิน กลับมีสีหน้าเรียบเฉยและสงบนิ่งจากนั้นองครักษ์ผู้นั้นเอ่ยต่อ: “แผนการของหยวนจั้นคือ จับกุมสมาชิกราชวงศ์คนอื่น ๆ และกำจัดให้สิ้นซาก”ถานไถเหยี่ยนยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ“เช่นนั้นก็มอบหมายให้เขาไปจัดการ”“ท่านกุนซือ แล้วฮ่องเต้กับองค์รัชทายาท จะไม่สังหารก่อนจริงหรือ?”“อืม ทำตามแผนการของหยวนจั้น ถึงอย่างไรทั้งหมดนั้นก็เป็นศัตรูของเขา”ถานไถเหยี่ยนดูจะเข้าอกเข้าใจอยู่พอสมควรเขาถาม: “กองทัพฉีมีความเคลื่อนไหวอย่างไรบ้าง?”“ตอนนี้ยังคงตรึงกำลังอยู่ แต่พวกเขาตัดเส้นทางเสบียงของพวกเราอย่างชั่วร้าย ดูเหมือนวางแผนจะปิดล้อมพวกเราไว้”ถานไถเหยี่ยนไม่รู้สึกตื่นตระหนกแม้แต่น้อย“ไม่เป็นไร ตราบใดที่พวกเรายังยึดครองแคว้นตงซานอยู่ ก็ไม่ต้องกังวลว่าผืนดินแห่งนี้จะปลูกข้าวไม่ได้”......ณ แคว้นหนานเจียงหร่วนฝูอวี้ควบคุมตัวรุ่ยอ๋องไว้ ทว่ากลับเป็นแผนการที่แย่ที่สุดนางรู้ดีว่า รุ่ยหลินผู้นี้ ที่ดูเหมือนอ่อนโยนและเจรจาง่าย ความจริงแล้วดื้อดึงกว่าใครทั้งหมดอีกทั้งยังไม่รู้ว่าเขาซ่

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1606

    สีหน้าของตงฟางซื่อดูไม่เหมือนกำลังพูดเล่น เขามองไปยังที่ไกล ๆ พลางเอ่ยพึมพำ“หลุมศพของฮ่องเต้ซวี่หยางยังไม่เคยถูกค้นพบ“ที่ที่เป็นไปได้มากที่สุด ก็คือที่ตั้งของจุดศูนย์กลาง ‘ใยแมงมุม’ นั่นเอง”เฟิ่งจิ่วเหยียนมีสีหน้าเรียบเฉย“หาจุดศูนย์กลางให้เจอก่อน”......ในแคว้นตงซานเหล่าแม่ทัพกล่าวกับถานไถเหยี่ยน: “ท่านกุนซือ เสบียงของพวกเราเหลือน้อยลงทุกทีแล้ว! เช่นนั้นจะทำอย่างไรกันดี?”ถานไถเหยี่ยนย้อนถาม: “คนเพียงเท่านี้ จะไม่พอกินได้อย่างไร?”“ถึงแม้พวกเราจะมีคนน้อย ทว่าก็มาอยู่ที่แคว้นตงซานได้หลายเดือนแล้ว อีกทั้ง...อีกทั้งก็ยังมีการเผาเมือง เสบียงจึงไม่ได้เก็บไว้แม้แต่น้อย”แม่ทัพผู้นั้นพูดจบ ก็เสนอขึ้นว่า “ท่านกุนซือ ท่านราชครูมิใช่กำลังจะนำทหารห้าหมื่นนายมาแล้วหรอกหรือ? มิสู้ส่งจดหมายไปแจ้งเขา ให้เขานำเสบียงมาเพิ่มอีกหน่อย?”ถานไถเหยี่ยนไม่ได้คัดค้าน“ได้ ใครก็ได้ นำหมึกกับพู่กันมาที”อีกด้านหนึ่งที่คุกหลวงฮ่องเต้ถูกคุมขังอยู่ พร้อมทั้งด่าทอหยวนจั้นว่าเป็นคนทรยศต่อแผ่นดินทุกวันหยวนจั้นจะมาเยี่ยมเยียน และนำอาหารมาส่งให้ด้วยตนเองฮ่องเต้ก็ทรงทราบว่า หยวนจั้นเกลียดตนเอง

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1605

    เวยเฉียงเป็นห่วงสุขภาพของพี่หญิง เหนือกว่าทุกสิ่งนายหญิงเฟิ่งก็เช่นเดียวกัน พยายามเกลี้ยกล่อมนางให้พักฟื้นอีกสักระยะทว่า เรื่องที่เฟิ่งจิ่วเหยียนตัดสินใจแล้ว พวกนางก็ไม่อาจเกลี้ยกล่อมได้บุตรชายสองคน นางจะทิ้งไว้ที่แคว้นซีหนี่ว์หากหนานฉีพ่ายแพ้จริง ๆ มือของถานไถเหยี่ยนคงเอื้อมมาไม่ถึงแคว้นซีหนี่ว์ในทันที เด็กทั้งสองยังพอมีโอกาสหนีเอาชีวิตรอดได้เหล่าองครักษ์ที่ติดตามนางมายังแคว้นซีหนี่ว์ ทุกคนก็ถูกทิ้งไว้เพื่อปกป้ององค์ชายทั้งสองนางพาอู๋ไป๋ไปเพียงคนเดียวเท่านั้นแม้พี่หญิงจะไม่ได้เปิดเผยสิ่งใด แต่เฟิ่งเวยเฉียงก็พอรับรู้ได้ถึงความหวาดหวั่นคล้ายสถานการณ์ตึงเครียดบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นครั้นถึงเวลาจากลา เฟิ่งเวยเฉียงจึงเอ่ยถาม“พี่หญิง หนานฉีจะโจมตีแคว้นตงซานแล้วใช่หรือไม่?”เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้ตอบอย่างชัดเจน เพียงแต่กำชับนาง“ต้องทุ่มเทสุดความสามารถของเจ้า เพื่อปกป้องแคว้นซีหนี่ว์ไว้“มันไม่เพียงเป็นคำฝากฝังของเสด็จป้า แต่ในใต้หล้านี้ ที่นี่ยิ่งเป็นแผ่นดินที่เป็นของสตรีโดยเฉพาะ”เฟิ่งเวยเฉียงพยักหน้า“ข้ารู้ ความหมายของพี่หญิง ข้าเข้าใจทุกอย่าง!“พี่หญิง ข้าจะปกป้องอ

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1604

    ในแคว้นตงซานถานไถเหยี่ยนกำลังฟังรายงานจากทหาร“ท่านกุนซือ! กองทัพฉียึดครองหนานเจียงแล้ว ท่านอ๋อง...เขาถูกสังหารแล้ว!”เมื่อแม่ทัพคนอื่น ๆ ได้ยินข่าวต่างก็โศกเศร้า“ท่านกุนซือ! พวกเราต้องล้างแค้นให้ท่านอ๋อง!”“ท่านกุนซือ โปรดอนุญาตให้ข้านำทัพกลับหนานเจียง และสังหารกองทัพฉีเหล่านั้นให้สิ้นซาก!”พวกเขาล้วนเป็นชาวหนานเจียง ไม่อาจทนเห็นกองทัพฉียึดครองแคว้นของตนได้ยอมละทิ้งการคุ้มกันแคว้นตงซาน ก็ต้องกลับไปถานไถเหยี่ยนนั่งอยู่ประจำที่ ด้วยแววตาโศกเศร้า“เป็นข้าที่วางแผนผิดพลาด ประเมินกำลังรบของกองทัพฉีต่ำเกินไป”แม่ทัพผู้หนึ่งในนั้นถามว่า“ท่านกุนซือ ท่านว่าพวกเราควรจะทำอย่างไรต่อไป? ข้าเชื่อฟังท่านทุกอย่าง!”เขาเชื่อมั่นว่า ถานไถเหยี่ยนจะนำพวกเขากลับไปสู้รบที่หนานเจียง และชิงแผ่นดินที่เสียไปกลับคืนมาได้ทว่า ถานไถเหยี่ยนเอ่ยต่อทันที“หยุดเคลื่อนทัพ ถึงจะเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด”เหล่าแม่ทัพมองหน้ากันด้วยความงุนงง จากนั้นก็พากันโต้แย้ง“ไม่ได้นะท่านกุนซือ! ก็เห็นอยู่ว่ากองทัพฉียึดครองแผ่นดินเรา เหตุใดถึงไม่ตอบโต้?”ถานไถเหยี่ยนสั่งการโดยไม่เปิดโอกาสให้หารือ“พวกเรามีกำลังทห

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1603

    พลังที่เก๋อสือชีระเบิดออกมาในวินาทีนั้น ผลักหร่วนฝูอวี้ออกไปไกลหลายก้าวเขายืนอยู่ข้างหน้ารุ่ยอ๋อง ท่าทางเหมือนแม่ไก่ที่ปกป้องลูก“รุ่ยอ๋องท่านคงไม่เป็นไรกระมัง! ท่านวางใจได้ มีข้าอยู่ จะไม่ยอมให้ศิษย์พี่ฆ่าท่านแน่! พวกเราแค่ต้องการให้ท่านถอยทัพเท่านั้น...”หร่วนฝูอวี้ยืนได้มั่นคงแล้ว ก็ตะคอกด้วยความโมโห“เจ้าสือชี! เจ้าอยู่ข้างใดกันแน่!!”เจ้าเด็กคนนี้ บังอาจมาผลักนาง!ซ้ำยังผลักนางเพื่อปกป้องรุ่ยหลินอีกต่างหาก!อย่าว่าแต่หร่วนฝูอวี้เลย แม้แต่รุ่ยอ๋องก็แปลกใจกับปฏิกิริยาของเก๋อสือชีเช่นกันทว่า เมื่อครู่เก๋อสือชีเพียงแค่ยังไม่ทันได้สติ คิดแต่ว่าจะต้องไม่ให้ศิษย์พี่วู่วามทำเรื่องผิดพลาด จึงเผลอยืนอยู่ข้างรุ่ยอ๋องตอนนี้เขารีบเปลี่ยนข้างทันที พร้อมกับเตือนรุ่ยอ๋องด้วยท่าทางดุดัน“ท่านอย่าขยับ! มิเช่นนั้นมีดของข้าจะไม่ปรานีใคร!”รุ่ยอ๋องมองมีดสั้นที่เก๋อสือชีจ่อเข้ามา มุมปากพลันกระตุกเบา ๆหร่วนฝูอวี้โกรธจัดจนหัวเราะออกมา“เจ้าใช้มีดสั้นแค่นั้นข่มขู่ผู้ใด! เจ้าดูสิว่าเขามีท่าทางกลัวหรือไม่!”เก๋อสือชีใช้มีดสั้นจี้ไปที่รุ่ยอ๋อง พลางเอ่ยด้วยความอัดอั้นตันใจ“ศิษย์พี่ อาวุธหา

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1602

    รุ่ยอ๋องเดินเข้าไปใกล้หนานเจียงอ๋องที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หนานเจียงอ๋องลุกขึ้นยืน ราวกับรู้ล่วงหน้าถึงจุดจบของตัวเอง จึงตะโกนขึ้น“เป็นเซียวเหิงกับถานไถเหยี่ยนที่หลอกเรา——”ฉึบ!!แสงกระบี่ส่องประกายวาบหนึ่งศีรษะของหนานเจียงอ๋องก็ร่วงลงพื้นทันทีเหล่าเสนาบดีกับเหล่าองครักษ์ของหนานเจียงในท้องพระโรง ทุกคนต่างยืนนิ่งอยู่กับที่ รู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมากเมื่อมองไปยังรุ่ยอ๋อง ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้รุ่ยอ๋องชักกระบี่ที่เปื้อนเลือดกลับมา และเก็บเข้าฝักเขากวาดตามองไปรอบ ๆ กองทัพฉีควบคุมชาวหนานเจียงที่อยู่ในท้องพระโรงได้แล้วสายตาที่คนเหล่านั้นมองมาที่เขา มีทั้งความหวาดกลัว ความโกรธแค้น และความเกลียดชังเขาจัดการอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด พร้อมออกคำสั่ง“ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกสังหาร”พอเอ่ยจบ ก็มองไปยังศีรษะของหนานเจียงอ๋องด้วยสายตาเย็นชาเพราะคนผู้นี้ ทำให้จี๋เอ๋อร์เกือบจะสังเวยชีวิต ตอนนี้อายุน้อยเท่านี้แต่กลับได้รับบาดเจ็บภายใน จำต้องพึ่งพายาต่อไปอีกหลายปี ส่วนหร่วนฝูอวี้ก็ต้องกลายเป็นนักโทษที่ถูกหมายจับ ต้องหลบหนีไปทั่ว และเผชิญอันตรายอยู่หลายครั้งการสังหารด้วยกระบี่ครั้งเดียว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status