โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่

โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-02
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
37Bab
1.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ธีรดนนายตำรวจหนุ่มอายุสามสิบผู้ผันตัวเองคอยช่วยเหลือชาวบ้านบนพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองเขาเป็นทั้งครูดอยสอนหนังสือให้เด็กๆในหมู่บ้านให้มีความรู้เพราะเบื่อชีวิตในเมืองเพราะเป็นเด็กกำพร้าจึงไม่มีห่วง

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
37 Bab
บทที่ 1
ธีรดนลืมตาขึ้นมาช้าๆแบบงงๆนี้เขามานอนอยู่ในห้องที่มีกลิ่นเหม็นอับได้ไง ทั้งยังมีผู้หญิงร่างกายผอมแห้งนอนอยู่ข้าง ทั้งตัวของเธอกับเขาไม่มีเสื้อผ้าใส่ นี้มันเกิดอะไรขึ้นวะก่อนจะมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเข้ามากระทันหันเด็กหนุ่มอาภัพแห่งหมู่บ้านต้าลี่ ซึ่งพ่อแม่ตายจากไปหลายปีเขาต้องอยู่ตัวคนเดียวในบ้านดินหลังน้อยติดตีนเขาไร้ญาติพี่น้องเพราะทุกคนตัดขาดจากเขา เพราะความยากจน ของคนยุคอดอยาก เขาเติบโตมาแบบต่อสู้ด้วยตัวคนเดียว โชคดีได้อาจารย์จากในเมืองหลวงถูกส่งตัวมาใช้แรงงานทางการเมืองสอนหนังสือให้ชายหนุ่ม เพราะสงสารพบกันคือโชคชะตา อาจารย์ทั้งสองคนอาศัยในคอกวัวของหมู่บ้านสอนทุกสิ่งจากพวกท่านจนหมดไส้หมดพุงกันเลยทีเดียว โจวเหวินซานนั้นอาศัยในหมู่บ้านที่มีป่าอุดมสมบรูณ์มาก เขาโชคดีมีพ่อสอนให้ล่าสัตว์เมื่อตอนท่านยังมีชีวิต นี้คือการตอบแทนบุญคุณของอาจารย์ทั้งสองคนของเขา เขาคอยแบ่งปันเนื้อไก่ป่าที่ล่าได้ให้กับอาจารย์ทั้งสองคนตลอดมา อีกไม่กี่ปีคงจะสิ้นสุดใช้แรงงานของคนคิดต่างกับเหล่ายุวปัญญาชน นี้เราคงข้ามมาโลกคู่ขนานไม่ได้มีชื่อบุคคลอ้างอิงในยุคนี้แล้วทำไมต้องเป็นเราด้วยนะ เมื่อวานจำได้ว่าเข
Baca selengkapnya
บทที่ 2
"ว่ายังไงโจวเหวินซานเธอกับหลานสาวของฉันทำผิดผีหลับนอนกันก่อนแต่งงานกันช่างใจกล้าหน้าด้านกันเหลือเกิน เธอต้องแต่งงานกับต้วนอี้หลันทันที ค่าสินสอดเงิน100หยวนค่าพวกฉันเลี้ยงดูมันมา แล้วตัดขาดออกจากบ้านใหญ่ไม่รับตัวมันคืนเพราะมันทำตัวให้บ้านใหญ่เสียหาย หัวหน้าหมู่บ้านต้องเป็นพยานด้วยกับชาวบ้านทุกคนยืนอยู่หน้าบ้านของเธอในวันนี้"ต้วนอี้หลันถึงกับกรอกตามองบนกับการละครบ้านใหญ่ ช่างกล้าพูดว่าจะเรียกสินสอดร้อยหยวนคิดจะฮุบสินสอดฉันเหรอยายแกหน้าด้านมาดูกันว่าใครจะได้เงินไป"เมื่อตอนค่ำต้วนอี้หลันนำน้ำแกงไก่มาให้ผมเพราะว่าตอนลงเขาผมเห็นเธอซักผ้ารอบค่ำข้างแม่น้ำหลังหมู่บ้านจึงสงสารเลยให้ไก่เธอไปทำอาหารบำรุงตัวเอง เพราะว่าเหมือนเธอจะไม่ค่อยสบายพอกลับมาบ้านผมก็ไม่ได้คิดอะไรจนได้ยินเสียงเรียกหน้าบ้าน ว่าม่านอี้หลันนำแกงไก่มาให้ผมเดินมารับแล้วนำไปเทใส่ถ้วยในครัวแต่พอหันกับมาทุกอย่างก็ดับมืด มาตื่นอีกทีก็ได้ยินเสียงเรียกหน้าบ้านนี้ล่ะครับลุงหัวหน้าหมู่บ้าน""แก!ไม่ต้องมาหาข้อแก้ตัวเลยไอ้เหวินซาน" ย่าต้วนรีบสวนกลับเพราะไม่อยากให้สอบถามให้มากความ"ยายต้านแกหยุดสอดปากได้แล้วฉันจะฟังความทุกข้างไม่ใช่ฟัง
Baca selengkapnya
บทที่ 3
"ลุงจะเขียนหนังสือตัดขาดให้ก่อนแล้วต่อด้วยเรื่องไล่ญาติของสะใภ้ใหญ่ต้วนออกจากบ้านของพ่อแม่ของต้วนอี้หลันภายในสามวัน พร้อมเงินหนึ่งพันหยวนค่าเสียหายทุกอย่างตั้งแต่ค่าบ้านข้าวของในบ้านทุกอย่างไม่มีข้อยกเว้น แล้วก็เงินของพ่อกับแม่ของต้วนอี้หลันอีกสามพันหยวน แกต้องคืนให้ครบทุกบาทถ้าไม่อยากไปนอนในคุกข้อหาทำร้ายร่างกายและจัดฉากใส่ร้ายโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลัน หลักฐานนะหรือก็บาดแผลท้ายทอยของโจวเหวินซานกับต้วนอี้หลันยังไงล่ะ ถ้าไปหาหมอในอนามัยให้ออกใบรักษาว่าโดนทำร้ายทั้งสองคน แกกับลูกสะใภ้หรือจะมีคนร่วมแผนการอีกตำรวจคงจะสอบสวนเองว่าใครร่วมแผนการในครั้งนี้บ้าง"หัวหน้าหมู่บ้านพูดให้ย่าต้วนฟังตกใจหน้าซีดเผือดเรื่องนี้ถึงขั้นติดคุกติดตารางเลยหรือ คิดว่าวางแผนการเอาไว้แยบยลจนไม่มีคนต่อต้านได้แต่นังหลานชั่วกับแข็งข้อรวมถึงไอ้คนไร้ประโยชน์ด้วยมันหัวหมอพอกันหึยเจ็บใจจริงๆ"ได้ฉันจะยอมจ่ายเงินคืนแกแต่ห้ามแจ้งความ" ยายต้วนตัดใจยอมกัดฟันนำเงินมาคืนนังหลานสิ้นคิดทั้งสาบแช่งกรนด่าไม่ยอมหยุดทุกคนไปบ้านของผู้นำเพื่อลงนามหนังสือตัดขาด แล้วไล่ญาติของป้าสะใภ้ใหญ่ออกจากบ้านของต้วนอี้หลัน มีชาวบ้านร่วมเป็นพย
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ย่าต้วนตบตีลูกสะใภ้ด้วยความโกรธเพราะโดนโกงเงินค่าเช่าบ้านไปเดือนละตั้งหนึ่งหยวนเลยนะ เพราะความงกโลภมากกับทรัพย์ของคนอื่นพอโดนคนใกล้ตัวหักหลังจึงลืมตัวเผยธาตุแท้ออกมาให้ชาวบ้านได้ดูด้วยความสนุก "แยกออกจากกันก่อนเดี๋ยวจะมาตีกันตายลานบ้านฉัน!" ผู้ใหญ่บ้านถึงกับส่ายหัวดีนะวันนี้วันหยุดชาวบ้านจึงมาชมความคึกคักผู้คนจึงเยอะกว่าทุกวัน แต่บางคนก็ขึ้นเขาเข้าป่าหาอาหารมาเลี้ยงครอบครัว"เอาล่ะถ้าอยากจะตีกันพวกแกไปตีบ้านของตัวเองตอนนี้มาชำระความกันให้จบเป็นเรื่องๆก่อน ฮั่วหุยนี้คือความต้องการบ้านคืนของลูกสาวของบ้านเช่าต้องการเอาบ้านคืนเพราะเธอจะมาอยู่ต่อหรือจะให้ใครเช่าต่ออันนี้มันเป็นสิทธิ์โดยชอบธรรมของเจ้าบ้านรวมถึงต้องชดใช้ค่าเสียหายทุกอย่าง ถ้าพวกเธอนำมาใช้โดยพลการเรื่องเช่าบ้านต่อกับยายต้วนไปคุยกันเอง เพราะบ้านต้วนไม่ได้บอกนังหนูม่านอี้หลันเรื่องให้คนเช่าได้เงินเพราะฉะนั้นเงินทุกหยวน ค่าเช่าบ้านมาปีกว่าคำนวณได้เท่าไรบ้านต้วนจะต้องคืนในม่านอี้หลันทุกบาท เพราะแกบอกคนเช่าจะเก็บเงินเอาไว้ให้ม่านอี้หลันตอนเธอแต่งงานจากคำพูดของฮั่วหุย ฉันจะยึดเอาคำพูดของคนเช่า หนูอี้หลันเธอเห็นด้วยไหมกับคำพูดต
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ม่านอี้หลันซดข้าวต้มไก่ของชายหมดหมดไปสองถ้วยใหญ่เพราะปกติเธอเป็นคนกินเยอะอยู่แล้ว ดูเหมือนร่างนี้จะไม่ค่อยได้กินอะไรดีๆมานานมากจึงต้องการพลังงานดีๆเข้ามาซ่อมแซมร่างกายให้เยอะที่สุด ก่อนจะดื่มน้ำล้างปากนิดหน่อยเพราะตอนนี้ถ้วยยามารอตรงหน้าของเธอแล้ว ล้วนแต่เป็นชายหนุ่มยกมาให้ทั้งหมดเธอมองเขาแล้วขอบคุณเขาไปด้วยความซาบซึ้งใจ"จะดื่มยาไหวไหมนี้ทานข้าวไปเยอะเลยทีเดียวนะเรา คงจะหิวมาก คงเพราะตอนเช้าได้ซาลาเปาลูกเดียวเอง""อืมขอบคุณค่ะพี่เหวินซานรอให้หายร้อนอีกนิดหนึ่งนะคะเหมือนจะขมมากเลยนะคะพี่" เธอทำหน้าเหยเกออกมาตายแน่ๆแกนังจันทร์เจ้าต้องมาดื่มยาต้มยุคปู่ย่าตายายเคยได้ยินเรื่องเล่ามา คนสมัยก่อนดื่มยาต้มเป็นส่วนมาก แล้วยาลูกกลอนเม็ดใหญ่มากๆด้วย ไหนๆก็ได้รับความโชคดีมาเกิดใหม่ทั้งทีมีอะไรให้กินฉันจะซัดมันทุกอย่างเลยขมขื่นหัวใจจริงๆเลยเราลูกเมียน้อยพระเจ้าหรือไรนะ เธอชอบใช้คำนี้กับเพื่อนจนติดปากในภพเก่าของตัวเองธีรดนมองดูเด็กสาวตรงหน้าก็ให้สงสารอายุสิบเจ็ดแต่ตัวเล็กมากเหมือนขาดสารอาหารอย่างหนักคงต้องขุนให้มีเนื้อหนังมากว่านี้ ค่อยว่ากันเรื่องอนาค ต่อไปถ้าหากเธอสามารถช่วยตัวเองหรือยืนได้ด้
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ตื่นมาตอนค่ำพอดีไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีอะไรทำในยุคนี้เพราะมีมิติให้เข้าไปในร้านอาหารตัวเอง จะนำออกไปก็กลัวว่าที่สามีจะสงสัยต้องหาทางคุยกันเรื่องอาหารการกิน ถ้าเรายังไม่แข็งแรงจะไม่ลงทำงานในแปลงนาไปก่อนสักพักให้ร่างกายนี้แข็งแรงเสียก่อนม่านอี้หลันคิดในใจอืมเราคงต้องออกไปจากในห้องแล้วล่ะนี้ก็ค่ำแล้วป่านนี้พี่เหวินซานคงจะทำอาหารรอแล้ว เอาไว้ค่อยเข้ามาในมิติกินก่อนจะนอนก็ได้เพราะในมิตินั้นสว่างทั้งวันแต่ในบ้านเปิดไฟปิดเองได้ตามปกติช่างวิเศษเสียจริง ก่อนจะเดินออกมาจากในห้องนอนสอดส่องสายตาหาคนร่วมบ้านอีกหนึ่งคน สงสัยจะอยู่ในครัวเธอคิดในใจ"ตื่นแล้วเหรอครับหิวหรือยังปวดหัวอยู่ไหมตอนนี้" โจวเหวินซานถามเด็กสาวพอเห็นเธอเดินออกจากในห้องมา เขานั้นตื่นมานานแล้วสำรวจมิติของตัวเองจนพอใจจึงนำผักบางอย่างออกมาทำอาหาร รวมถึงไข่ไก่เนื้อปลาใส่ข้าวต้มเพิ่มเพื่อบำรุงเด็กสาวให้ร่างกายแข็งแรง"ไปล้างมือมาทานข้าวก่อนแล้วค่อยคุยกันครับ""ได้ค่ะ" ม่านอี้หลันตอบแล้วเดินไปล้างมือมานั่งโต๊ะกินข้าวหลังบ้านมีถ้วยข้าวต้มร้อนๆหอมฉุยรอให้เธอมากินมันอืมอร่อยมากสงสัยว่าพี่เหวินซานคงจะหาปลามาใส่ข้าวต้มให้แถมมีไข่ด้วย ถึง
Baca selengkapnya
บทที่ 7
รุ่งเช้ามาเยือนโจวเหวินซานตื่นนอนด้วยความสดชื่น เขาตื่นแต่เช้าขึ้นภูเขาไปดูกับดักไก่ป่าบนเขาชายหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวในมิติ ดื่มกาแฟออกไปทางหลังบ้านขึ้นบนเขาแล้วไป ทางที่ไม่มีคนขึ้น นำรองเท้าเดินป่าออกมารวมถึงปืนและธนูของตัวเองออกมาแล้ววิ่งขึ้นเขาออกกำลังกายไปในตัวด้วย เขาได้บอกม่านอี้หลันเอาไว้แล้วก่อนจะเข้านอนว่าเขาจะไปดูกับดักบนเขาไม่ต้องตื่นมาแต่เช้าวันนี้เขาจะหยุดเพิ่มอีกหนึ่งวัน เมื่อตอนหัวค่ำเขาได้ไปลางานเพิ่มจะพาม่านอี้หลันไปจดทะเบียนสมรสให้เรียบร้อยและหาช่างมาทำห้องน้ำกับเสริมคานไม้หลังคาบ้านให้แข็งแรง เขาจึงลาต่ออีกหลายวันจะได้ทำงานให้เสร็จเรียบร้อยก่อนจะทำงานในสวนรวมต่อ ม่านอี้หลันตื่นมาวิ่งออกกำลังกายในมิติจนหกโมงเช้า เธอจึงออกมาจากในห้องเพราะจะทำอาหารรอพี่เหวินซาน ที่ขึ้นเขายังไม่ลงมา ส่วนเธออาบน้ำดื่มกาแฟกับผลไม้จนอิ่มออกมาแล้ว แต่ต้องหาอะไรทำเอาไว้ให้ชายหนุ่มแล้วทานข้าวเช้าด้วยกันก่อนจะพากันเข้าอำเภอไปจดทะเบียนสมรสกับพี่เหวินซาน จันทร์เจ้าเธอจะมีสามีเป็นตัวคนจริงๆแล้วนะอืมมีอะไรให้เราทำบ้านนะในครัวเธอเดินไปเปิดถังในครัวดูข้าวมีครึ่งถังมีไข่อีกสิบฟองมีน้ำมันหมูใส่ขวดเอาไว
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ทั้งสองคนเดินทางมาถึงบ้านก็ยามบ่ายกว่าๆขนของเข้าบ้านได้ไม่นานนายช่างก็มาจากอำเภอ เขาจึงเอาแบบวาดบ้านออกมาให้ช่างดูห้องน้ำกับห้องอาบน้ำแล้วมุงหลังคาใหม่หมดทั้งหลัง เขาพอจะมีเงินเก็บของร่างเดิมอยู่เด็กคนนี้ขยันไม่เบา อีกทั้งได้รับโอกาสจากอาจารย์ในคอกวัวทั้งสองท่าน และ เขาใช้ชีวิตด้วยความเรียบง่ายไม่ค่อยได้ใช้เงิน เขาจึงมีเงินเก็บจากการขึ้นเขาขายของป่าในตลาดมืดมานานหลายปี"อืมคงไม่เกินสี่ร้อยหยวนลุงว่าเริ่มงานเลยไหม"ประตูห้องทำใหม่หมดรวมถึงล้อมรั้วรอบบ้านด้วยราคานี้ในยุคนี้ถือว่าแพงมาก เพราะชาวบ้านนั้นส่วนใหญ่ยากจนมากยังทำงานในแปลงนารวมกันอยู่เลย ถ้าไม่ใช่มีลูกหลานทำงานในโรงงานคือชามข้าวเหล็กของคนในยุคนี้"ลุงว่าสี่ร้อยหยวนได้บ้านทั้งหลังเลยหรือครับ""ใช่แล้วล่ะลุงไม่เอาเปรียบลูกค้าหรอกเธอจะให้ทำทั้งหลังเลยไหมล่ะ""ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับขอให้ทำห้องพักชั่วคราวให้ผมกับภรรยาก่อนจะได้ไหมครับ""อืมลุงก็จะทำตอนนี้เลยจึงได้นำช่างมาด้วยเราจะขึ้นไปตัดไม้ไผ่ลงมาทำบ้านให้พวกเธอกับครัวทำกินก่อน ก่อนจะเริ่มทำห้องน้ำใหม่ พวกเธอจะใช้บ้านเดิมหรือยกใหม่ทั้งหลัง เพราะพื้นที่ทำบ้านของเธอเยอะ แต่ถ้าหากไม่อ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ส่วนอีกคนยังไม่ได้รับรู้ว่าโดนจับความลับได้แล้วเช่นเดียวกันกับชายหนุ่น ตอนนี้ก็โดนฝ่ายของหญิงสาวจับได้เช่นเดียวกันแต่เธอเองเลือกจะอยู่ให้เป็นเย็นให้ได้คือตามน้ำ และไม่คิดจะถามให้เขาต้องอึดอัดใจคนเราย่อมมีความลับส่วนตัวกันทุกคน ถ้าเขาไว้ใจคงจะถามเธอเองก็พร้อมจะตอบ ม่านอี้หลันทำงานเสร็จก็เข้าอาบน้ำในมิติแต่งตัวใส่ชุดนอนของตัวเอง รอเวลาออกมาทานข้าวตอนเย็นเท่านั้นเรื่องบ้านจะทำใหม่เธอไม่คิดจะก้าวก่ายของสามีจำเป็น ให้เขาจัดการเองตามสบายเพราะมันคือบ้านของเขา เธอแค่รอเวลาเท่านั้นถ้าไปกันไม่ได้คนเราต้องแยกทางกัน การแต่งงานจำเป็นครั้งนี้เพื่อช่วยเธอจากคนบ้านต้วนเพียงเท่านั้น ม่านอี้หลันนั้นเข้าใจดีกับความช่วยเหลือของชายหนุ่มดีโจวเหวินซานสำรวจครัวแล้วจึงเดินกลับเข้าไปในห้องต้องตกใจกับกลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่มทำไมเขาจะไม่รู้จัก เขามองผ้าปูเตียงผืนใหม่ผ้าห่มหมอนมุ้งเธอเตรียมให้เขาครบหมดทุกอย่าง ชายหนุ่มเดินไปเปิดตู้ไม้เก่าใส่เสื้อผ้า ก็เจอชุดใหม่พับเอาไว้ให้เรียบร้อยกลิ่นหอมลอยมาให้สดชื่นอืม การมีเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านก็ไม่เลวเท่าไรนี้สาวน้อย เขาคิดในใจแล้วเข้ามิติอาบน้ำใส่ชุดใหม่ออก
Baca selengkapnya
บทที่ 10
รุ่งขึ้นทั้งสองคนต่างตื่นมาในมิติและทำอาหารออกมากินด้วยกัน ทุกคนต่างมีกาแฟขนมเป็นของตัวเองม่านอี้หลันจึงทำข้าวต้มปลากระพงหม้อหหนึง เธอยกหม้ออกมาด้วยเลยทั้งถ้วยใหม่ สงสัยเหวินซานจะขึ้นไปเก็บกับดักของร่างเดิมล่ะมัง เธอคิดในใจพอได้บอกว่ามีมิติทำให้เธอโล่งสบายเพราะไม่ต้องทนอึดอัดจะนำอะไรออกมากินที ต้องหาขออ้าง และเขาคงจะเหมือนกันเมื่อสังเกตุกันแล้วจึงพูดความจริงไปเลยดีกว่า ต่างคนต่างจะปรับตัวใช้ชีวิตในบ้านต่างยุคนี้ไปด้วยกันไม่ล้ำเส้นกันเพราะต่างคนก็มีอายุบรรลุนิติกันมาจากสถาบันการศึกษากันมาแล้วทั้งคู่ม่านอี้หลันนำของใช้ที่จำเป็นต้องมีออกมาจากในมิติจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบยามจะใช้จะหยิบได้เลยทันที อืมนี้พึ่งจะหกโมงกว่าเองเราตื่นตั้งแต่ตีห้า ในมิติกับข้างนอกเวลาจะต่างกันมาก ออกไปเดินดูหลังบ้านดีกว่าเห็นพี่เขาบอกว่าไม้พร้อมสำหรับสร้างบ้านแล้วม่านอี้หลันเดินออกไปตำแหน่งจะทำบ้านหลังใหม่ไม่ไกลกันมาก มองไปเจอกองไม้วางไว้เป็นจุดสะดวกต่อการตั้งเสาบ้าน โอ้!ไม้สักทองสิบหกต้นยังมีแปลงเป็นคานไว้ทำโครงบ้านอีกนับว่าพี่เหวินซานเก่งใช่ย่อยนะนี้ในภพเก่าขาทองคำต้องเกาะแน่นความคิดชั่วร้ายอิอิจากนั้นเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status