ANMELDENธีรดนนายตำรวจหนุ่มอายุสามสิบผู้ผันตัวเองคอยช่วยเหลือชาวบ้านบนพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองเขาเป็นทั้งครูดอยสอนหนังสือให้เด็กๆในหมู่บ้านให้มีความรู้เพราะเบื่อชีวิตในเมืองเพราะเป็นเด็กกำพร้าจึงไม่มีห่วง
Mehr anzeigenหลายปีผ่านไปตอนนี้โจวเหวินซานกับม่านอี้หลันนั้นให้ลูกชายลุงกู้หยวนดูแลบ้านให้เขาอาจจะมาพักเพียงปีละครั้งกับพ่อบุญธรรมกับลูกชายฝาแฝดทั้งสาม ใช่แล้วม่านอี้หลันคลอดลูกออกมาทีเดียวสามคนสร้างความตื่นตะลึงไปทั้งหมู่บ้านและโรงพยาบาลของอำเภอคลอดแบบผ่าจากแพทย์จบจากเมืองนอกที่ดินในหมู่บ้านก็ให้ลูกชายคนเล็กของลุงกู้หยวนทำกินขอเพียงรักษามรดกของพวกเขาให้ดีก็พอเขาไม่ต้องการส่วนแบ่งอะไรจากคนในหมู่บ้านเดียวกัน เพราะนั่งรอเงินค่าเช่าตึกกับที่ดินของอำเภอกับเมืองปักกิ่งก็รวยเละแล้ว แต่เปิดร้านค้าที่เดียวคืออาหารจากป่าในมิติให้คนงานดูแลแทนในเมืองปักกิ่งเธอเข้าไปทำบัญชีกับเติมของทุกต้นเดือนกับกลางเดือนก็พอและเปิดสวนผลไม้แบบให้เก็บกินได้ไม่อั้นเก็บค่าบริการรายหัวไปมีที่พักสุดชิวห่างจากตัวเมืองไม่ถึงสิบกิโลเมตรอาหารหลากหลายให้เลือกสั่งทาน ฝึกสอนให้สาวน้อยมีมี่กับลีลี่ผู้สืบทอดความรู้จากคุณม่านอี้หลันทุกอย่างจนเก่งกาจหาคนเทียบไม่ได้เลยพี่เหวินซานเปิดรับออกแบบบ้านอาคารทุกอย่างแต่หน้าที่สร้างคือลุงช่างมีคนในหมู่บ้านทำงานกับลุงช่างคือลูกชายคนกลางของลุงกู้หยวนตอนนี้ซื้อบ้านในเมืองได้แล้วคนโตเลี้ยงพ่อแม่ คนเ
ตลอดเวลาสองเดือนของโจวเหวินซานกับม่านอี้หลันได้ไปเที่ยวหาพ่อบุญธรรม ทั้งสองคนในวันหยุดพวกของท่านจะพาขับรถออกไปเที่ยวตั้งเช้าจนมืดค่ำดึกดื่นของวันหยุดจะชดเชยด้วยการต้องอยู่ด้วยกันให้นานที่สุด กว่าจะเดินทางมาหากันแต่ละครั้งต้องใช้เวลานานนับปีจนม่านอี้หลันบอกจะมาหาพวกท่านปีละสองครั้งต้องจัดการงานทางหมู่บ้านต้าลี่ให้ลงตัวทุกอย่างตามที่จริงก็ไม่อยากจะทำอะไรมากหรอกนอกจากกินนอนเที่ยวในภพนี้ให้เบื่อไปเลยกะจะเป็นเจ้าของที่ดินกับตึกเอาไว้ให้เช่าหลายๆที่หน่อย นั่งเก็บกินกำไรของการลงทุนกับการวางแผนล่วงหน้าเอาไว้กินนานๆ ได้ตึกมาจากพวกท่านคนละสามตึกที่ดินเปล่าอีกสามแปลงสวยๆทั้งนั้นและซื้อเองไปอีกหลายตึกที่ดินเปล่านอกตัวเมืองในเมืองเอาไว้เก็งกำไรในอีกไม่กี่ปีราคาคงจะพุ่งยิ่งกว่าตอนนี้มากมายหลายเท่า ทำให้ม่านอี้หลันยิ้มด้วยความดีใจกับความฝันของตัวเองนั้นเห็นๆรออยู่ข้างหน้าหุๆและยาดมของเธอนั้นพ่อบุญธรรมนำขวดเล็กสำหรับให้ดมฟรีไปแจกผลตอบรับเกินคาดทำเงินได้ไม่น้อยเลย ก่อนจะกลับบ้านยังแวะไปหาป้าฉินกับอ้ายผิงทำการค้าได้เงินมาอีกหลายพันหยวน ไม่ว่าสถานที่ไหนสำคัญพ่อบุญธรรมพาไปเที่ยวจนหมดแม้วันไหนพวกท่
รถไฟเดินทางเกือบสองวันก็หยุดลงสถาณีเมืองปักกิ่ง โจวเหวินซานกับม่านอี้หลันต่างเตรียมตัวลงรถด้วยความตื่นเต้นและร่ำลากันกับครอบครัวของป้าอ้ายฉินนั้นให้ทั้งที่อยู่และเบอร์โทรกับม่านอี้หลัน เพราะติดใจอาหารทุกอย่างของเธอละสิทำเงินไปเป็นร้อยหยวนเลยทีเดียว ไม่ว่าม่านอี้หลันจะนำอะไรออกมาจากในกระเป๋าสารพัดนึกของเธอ เพื่อนใหม่อย่างคุณหนูอ้ายผิงจะต้องของซื้อไปกินทุกอย่างจนทุกคนแทบจะไม่อยากเชื่อเลยว่าม่านอี้หลันนั้นพกพาของกินจนเต็มกระเป๋า แถมพี่เหวินซานยังได้เพื่อนใหม่เป็นสามีของคุณหนูอ้ายผิงอีกด้วยดูเหมือนว่าเขาจะมียศนายพลเลยทีเดียวตอนเธอพาอ้ายผิงไปห้องน้ำโดนพวกค้ามนุษย์ตีเนียนเข้ามาทำเป็นสามีของพวกเธอทั้งสองคน โดนพี่เหวินซานกับพี่ห่าวเฉิงซัดจนนอนหมอบสลบเมือดรอตำรวจรถไฟใส่กุญแจมือไปทั้งสาม อ้อมียายป้ามหาภัยอีกคนแกล้งมาทำเป็นแม่สามีของพวกเธอด้วยม่านอี้หลันจึงทั้งเตะทั้งตบจนหน้าบวมเป็นหัวหมู ป้าฉินเองตอนแรกตกใจมากจนทำตัวแทบจะไม่ถูก พอม่านอี้หลันด่าสวนคืนแบบไม่เกรงกลัวแถมยังจัดป้ามหาภัยคงจะหยอดน้ำข้าวต้มไปนับเดือน หึสมน้ำหน้าคงจะทำกันมานานไม่รู้ใครตกเป็นเหยื่อพวกมันบ้างพอลงรถมาก็เจอกันกับพ่อบุญธ
วันนี้ม่านอี้หลันตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อจะเดินทางเข้าไปในเมืองเพื่อจะขึ้นรถไฟเที่ยวแรกโจวเหวินซานฝากบ้านกับลุงกู้หยวนและภรรยาเพราะข้าวของส่วนใหญ่จะเป็นของภพเก่าของทั้งสองคน จึงพากันนำเข้ามิติเอาไว้ก่อนนอกนั้นใช้ผ้าคลุมเอาไว้ เพราะโจวเหวินซานนั้นมีจักรยานเขาบอกจะปั่นไปกับภรรยาเองเขาอ้างว่ากระเป๋าก็ขนไปก่อนแล้วและมีที่รับฝากเอาไว้บ้านของนายช่างใหญ่คนที่มาสร้างบ้านให้เขาลุงกู้หยวนจึงไม่สงสัยอะไร แท้จริงแล้วเขาซิ่งวิบากเข้าเมืองกับภรรยาสองคนชิวๆอย่างไม่มีใครเห็นเลยสักคน"วันนี้คนก็เยอะอยู่นะคะพี่เหวินซานแต่คงจะไม่เท่าตอนปีใหม่ นี่ขนาดเราเลือกเดินทางกลางเดือนไปแล้วนะคะ"ทั้งสองคนถือแค่กระเป๋าเสื้อผ้าตบตาคนสองใบอีกใบหนึ่งของกินล้วนๆ สำหรับแกล้งหยิบของในกระเป๋าออกมาตอนนั่งนอนบนรถไฟตั้งเกือบสองวันแนะนี่ถ้านั่งตู้ธรรมดาคงจะปวดหลังน่าดูแต่จะทำอะไรได้ล่ะในเมื่อความจนมันน่ากล้ว เพราะไม่มีใครอยากจะนั่งเบียดกับคนอื่นทั้งกลิ่นตัวกลิ่นเหงื่อคนจนจะอ้วก แต่ทุกคนก็ต้องจำใจขึ้นเพราะความจำเป็นไหนจะต้องเสี่ยงอันตรายจากพวกค้ามนุษย์อีกมิจฉาชีพเองก็เยอะ ไม่มีอะไรน่ากล้วเท่าจิตใจของคนแล้วล่ะตอนนี้"เดินตามพี่มา
ย่าต้วนตบตีลูกสะใภ้ด้วยความโกรธเพราะโดนโกงเงินค่าเช่าบ้านไปเดือนละตั้งหนึ่งหยวนเลยนะ เพราะความงกโลภมากกับทรัพย์ของคนอื่นพอโดนคนใกล้ตัวหักหลังจึงลืมตัวเผยธาตุแท้ออกมาให้ชาวบ้านได้ดูด้วยความสนุก "แยกออกจากกันก่อนเดี๋ยวจะมาตีกันตายลานบ้านฉัน!" ผู้ใหญ่บ้านถึงกับส่ายหัวดีนะวันนี้วันหยุดชาวบ้านจึงมาช
"ลุงจะเขียนหนังสือตัดขาดให้ก่อนแล้วต่อด้วยเรื่องไล่ญาติของสะใภ้ใหญ่ต้วนออกจากบ้านของพ่อแม่ของต้วนอี้หลันภายในสามวัน พร้อมเงินหนึ่งพันหยวนค่าเสียหายทุกอย่างตั้งแต่ค่าบ้านข้าวของในบ้านทุกอย่างไม่มีข้อยกเว้น แล้วก็เงินของพ่อกับแม่ของต้วนอี้หลันอีกสามพันหยวน แกต้องคืนให้ครบทุกบาทถ้าไม่อยากไปนอนในคุกข้อ
"ว่ายังไงโจวเหวินซานเธอกับหลานสาวของฉันทำผิดผีหลับนอนกันก่อนแต่งงานกันช่างใจกล้าหน้าด้านกันเหลือเกิน เธอต้องแต่งงานกับต้วนอี้หลันทันที ค่าสินสอดเงิน100หยวนค่าพวกฉันเลี้ยงดูมันมา แล้วตัดขาดออกจากบ้านใหญ่ไม่รับตัวมันคืนเพราะมันทำตัวให้บ้านใหญ่เสียหาย หัวหน้าหมู่บ้านต้องเป็นพยานด้วยกับชาวบ้านทุกคนยืนอ
ธีรดนลืมตาขึ้นมาช้าๆแบบงงๆนี้เขามานอนอยู่ในห้องที่มีกลิ่นเหม็นอับได้ไง ทั้งยังมีผู้หญิงร่างกายผอมแห้งนอนอยู่ข้าง ทั้งตัวของเธอกับเขาไม่มีเสื้อผ้าใส่ นี้มันเกิดอะไรขึ้นวะก่อนจะมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเข้ามากระทันหันเด็กหนุ่มอาภัพแห่งหมู่บ้านต้าลี่ ซึ่งพ่อแม่ตายจากไปหลายปีเขาต้องอยู่ตัวคนเดียว











