LOGINShare
ตอนที่สาม ไม่อยากโดดเด่น2
Last Updated:
2026-01-19 12:37:53ตอนที่สาม
ไม่อยากโดดเด่น
อาจารย์ผู้ฝึกสอนชุ่ยเหยาเอ่ยชมเมื่อเห็นร่างของลูกศิษย์คนโปรดก้าวย่างเข้ามาด้วยชุดที่จะใส่ร่ายรำในวันงาน
“นี่มิเปิดเผยเนื้อตัวเกินไปหรือเจ้าคะ” หลินหลินโอดครวญเบาๆ ขณะเดินกระบิดกระบวนออกมาอย่างไม่มั่นใจนัก
“เราควรเปิดเผยในสิ่งที่งดงามนะหลินหลิน เจ้ามีทรวงอกอวบอิ่ม หน้าท้องแบนราบ ช่วงขาเรียวงาม ชุดนี้ขับเด่นความงดงามของเจ้าออกมาให้ได้เห็นอย่างเด่นชัด อาจารย์มั่นใจ ไม่ว่าชายหนุ่มคนใดได้เห็นเจ้าร่ายรำในชุดนี้ย่อมตกหลุมเสน่ห์ของเจ้าอย่างแน่นอน” อาจารย์สาวใหญ่จับร่างลูกศิษย์สาวน้อยหมุนกายไปมาอย่างชื่นชม
“โอ้...หลินหลิน เจ้า...เหตุใดจึงใหญ่ถึงเพียงนี้” เสี่ยวจูซึ่งเพิ่งเดินเข้ามาร้องโวยวายก่อนที่จะวิ่งเข้ามาจับทรวงอกอิ่มของเพื่อนสาวอย่างกลั่นแกล้ง
“ว๊าย...เสี่ยวจู อย่าได้แกล้งข้า” หลินหลินขยับถอยอย่างตกใจด้วยไม่คาดว่าเพื่อนจะถลามาขยำทรวงอกของตนเอง
“ข้าอิจฉาเจ้ายิ่งนักหลินหลิน เจ้าทั้งมีใบหน้างดงาม มีทรวงอกใหญ่ล้น เอวคอด ขาเรียว โอ๊ย...เหตุใดความงดงามจึงไปรวมอยู่ที่เจ้าผู้เดียว เหตุใดสวรรค์จึงไม่แบ่งปันมาให้ข้าบ้าง” เสี่ยวจูโอดครวญกล่าวโทษว่าสวรรค์กลั่นแกล้งอย่างเสแสร้งแกล้งทำ
“หยุดกลั่นแกล้งหลินหลินได้แล้ว เสี่ยวจู ชุดของเจ้าเล่าเหตุใดยังไม่ลองใส่มาให้อาจารย์ได้ชม” อาจารย์สาวใหญ่เอ่ยขัดขึ้น
“ข้าลองแล้วแต่สวมใส่ไม่ได้เจ้าคะ เกรงว่าช่วงนี้ข้าจะกินมากเกินไปชุดจึงคับแน่นยิ่งนัก ข้าคงต้องนำไปขยายออกอีกสักหน่อยเจ้าคะ” เสี่ยวจูแสร้งทำหน้าเศร้า
“เจ้านี่น้า มัวแต่ห่วงเล่น ห่วงกิน สงสัยคงต้องอยู่เป็นเพื่อนอาจารย์ที่นี่จนแก่ตาย” ผู้เป็นอาจารย์ได้แต่ส่ายหัวให้กับลูกศิษย์สาวจอมทะเล้น
“หากไม่มีข้าอยู่ ท่านอาจารย์จะเหงานะเจ้าคะ” เสี่ยวจูยังไม่วายแหย่กลับ
“เอาล่ะ เจ้าพาหลินหลินไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ แล้วเก็บรักษาชุดเอาไว้ให้ดีด้วยล่ะ” อาจารย์สั่งก่อนจะเดินไปดูลูกศิษย์คนอื่นๆบ้าง
“ชุดนี้งดงามมากจริงๆ งานนี้เจ้าต้องโดดเด่นมากอย่างแน่นอนหลินหลิน” เสี่ยวจูหันมาเอ่ยชมก่อนจะช่วยเพื่อนสาวเปลี่ยนชุดออก
แต่นางไม่อยากโดดเด่น ชุดนี้เปิดเปลือยอย่างตั้งใจมากเกินไปจนนางไม่มั่นใจเลย จะแก้ไขอย่างไรดี
หลี่ลี่หลินหอบชุดไปปรึกษากับฝ่ายภูษาด้วยตนเองเพื่อขอแก้ไขให้เปิดเผยเนื้อตัวน้อยลงโดยอ้างว่านางไม่มั่นใจในการร่ายรำ ไม่นานอาจารย์ผู้สอนก็มาเรียกสาวน้อยไปพูดคุย
“ชุดนี้งดงามมากเหตุใดเจ้าจึงจะขอแก้ไขเล่า หลินหลิน”
“ข้าไม่มั่นใจเจ้าคะอาจารย์ ชุดนี้เปิดเปลือยทั้งทรวงอก และเรียวขา อีกทั้งยังไม่มีผ้าปิดช่วงหน้าท้องเลยแม้สักนิด ข้ารู้สึกว่าตนเองคล้ายจะเปลือยเรือนร่างให้เหล่าชายหนุ่มได้ชมมากจนเกินไป ข้า...เกรงว่าจะร่ายรำได้ไม่ดีหากใส่ชุดนี้เจ้าคะ” หลี่ลี่หลินพยายามอธิบาย
Latest chapter
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ ตอนที่สาม ไม่อยากโดดเด่น2
ตอนที่สาม ไม่อยากโดดเด่นอาจารย์ผู้ฝึกสอนชุ่ยเหยาเอ่ยชมเมื่อเห็นร่างของลูกศิษย์คนโปรดก้าวย่างเข้ามาด้วยชุดที่จะใส่ร่ายรำในวันงาน “นี่มิเปิดเผยเนื้อตัวเกินไปหรือเจ้าคะ” หลินหลินโอดครวญเบาๆ ขณะเดินกระบิดกระบวนออกมาอย่างไม่มั่นใจนัก “เราควรเปิดเผยในสิ่งที่งดงามนะหลินหลิน เจ้ามีทรวงอกอวบอิ่ม หน้าท้องแบนราบ ช่วงขาเรียวงาม ชุดนี้ขับเด่นความงดงามของเจ้าออกมาให้ได้เห็นอย่างเด่นชัด อาจารย์มั่นใจ ไม่ว่าชายหนุ่มคนใดได้เห็นเจ้าร่ายรำในชุดนี้ย่อมตกหลุมเสน่ห์ของเจ้าอย่างแน่นอน” อาจารย์สาวใหญ่จับร่างลูกศิษย์สาวน้อยหมุนกายไปมาอย่างชื่นชม “โอ้...หลินหลิน เจ้า...เหตุใดจึงใหญ่ถึงเพียงนี้” เสี่ยวจูซึ่งเพิ่งเดินเข้ามาร้องโวยวายก่อนที่จะวิ่งเข้ามาจับทรวงอกอิ่มของเพื่อนสาวอย่างกลั่นแกล้ง “ว๊าย...เสี่ยวจู อย่าได้แกล้งข้า” หลินหลินขยับถอยอย่างตกใจด้วยไม่คาดว่าเพื่อนจะถลามาขยำทรวงอกของตนเอง “ข้าอิจฉาเจ้ายิ่งนักหลินหลิน เจ้าทั้งมีใบหน้างดงาม มีทรวงอกใหญ่ล้น เอวคอด ขาเรียว โอ๊ย...เหตุใดความงดงามจึงไปรวมอยู่ที่เจ้าผู้เดียว เหตุใดสวรร
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ ตอนที่สาม ไม่อยากโดดเด่น
ตอนที่สาม ไม่อยากโดดเด่นหลี่ลี่หลินใช้เวลาฝึกซ้อมการแสดงชุดพิเศษอย่างคร่ำเคร่ง แม้สาวน้อยจะร่ายรำจนชำนาญแต่การแสดงออกซึ่งความยั่วยวนให้ติดตราตรึงใจยังคงต้องใช้เวลาด้วยนางไม่คุ้นชิน “อย่าเคร่งเครียดไปนักเลยหลินหลิน เจ้างดงามถึงเพียงนี้ เพียงทิ้งหางตาใส่ ไม่ว่าชายหนุ่มคนใดก็ต้องหลงใหลแน่นอน” เสี่ยวจูซึ่งนั่งพักอยู่ด้านข้างปลอบเพื่อนสาว “แต่อาจารย์ฝากความหวังไว้ที่ข้ามากนัก ข้าเกรงท่านจะผิดหวัง” “ใช่ว่าชายหนุ่มเหล่านั้นจะชื่นชอบหญิงสาวอย่างพวกเรากันทุกคน พวกเราเป็นเพียงนางรำเท่านั้น หากได้ตัวพวกเราไปก็ต้องเลี้ยงดูอย่างดี อีกทั้งยังทอดทิ้งไม่ได้ พวกเขาคงต้องคิดให้มากสักหน่อย” “อาจารย์บอกว่าการได้ไปอยู่กับชายหนุ่มเหล่านั้นคือความสุขสบาย ข้าเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ แต่เจ้ากลับบอกว่า พวกเขาต้องเลี้ยงดูพวกเราห้ามทอดทิ้ง นี่คือกฎเกณฑ์อันใดหรือ” “พวกเราเป็นคนของสำนักสังคีตหลวง ย่อมนับว่าเป็นข้ารับใช้ของฮ่องเต้ หากพระองค์พระราชทานพวกเราให้แก่ผู้ใด ผู้นั้นย่อมต้องเลี้ยงดูอย่างดี หากทอดทิ้งโดยไร้เหตุผลก็คือการขัดดำริของฮ่อ
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ ตอนที่สอง ฝึกซ้อมร่ายรำ2
ตอนที่สอง ฝึกซ้อมร่ายรำลิลลี่พยายามพูดตามน้ำเพื่อถามรายละเอียดให้ได้มากที่สุด “โธ่ หลินหลิน ช่างน่าสงสารยิ่งนัก” เสี่ยวจูคร่ำครวญกว่าสองสาวจะพูดจาเล่าเรื่องราวจนเป็นอันเข้าใจก็ผ่านไปนานจนลิลลี่รู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก โชคดีที่เธอยังฟังและเข้าใจคำพูดเหล่านั้นไม่อย่างนั้นเธอคงต้องถูกกล่าวหาว่าความจำเลอะเลือนไปแล้วอย่างแน่นอนลิลลี่จับใจความได้ว่า ร่างหญิงสาวที่เธออยู่นางนี้มีนามว่า’หลี่ลี่หลิน’ แต่เพื่อนๆและอาจารย์มักเรียกนางว่า’หลินหลิน’ สาวน้อยโดนซื้อตัวมาอยู่ในสำนักสังคีตหลวงตั้งแต่วัยยังไม่เต็มสิบขวบดี และอาศัยอยู่ที่นี่มาโดยตลอด ที่สำนักสังคีตหลวงได้แบ่งหน่วยงานออกไปอีกมากมายทั้ง หน่วยเครื่องดนตรี เครื่องสาย ร้องเพลง และการร่ายรำซึ่งหลี่ลี่หลินได้รับการจัดให้อยู่ในหน่วยหลังนี้ หญิงสาวได้รับการสั่งสอนและฝึกซ้อมการรำมาหลายปี นางมีเพื่อนรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นหลายคน แต่ที่สนิทที่สุดก็คือเสี่ยวจูซึ่งโดนซื้อตัวเข้ามาในเวลาไล่ๆกัน แม้การฝึกซ้อมจะเข้มงวดมาก แต่ด้วยนิสัยร่าเริงสดใสของเสี่ยวจูจึงทำให้พวกนางไม่เคร่งเครียดกับการซ้อมจนมากเกิ
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ ตอนที่สอง ฝึกซ้อมร่ายรำ
ตอนที่สอง ฝึกซ้อมร่ายรำ“อาจารย์ ท่านเอาแต่สอนให้หลินหลิน ไม่ใส่ใจพวกเราเลย” เสียงเพื่อนร่วมเรียนเอ่ยทักท้วงอย่างไม่จริงจัง พวกนางใช้ชีวิตอยู่ในสำนักสังคีตหลวงด้วยกันมาหลายปี กินร่วมกัน นอนร่วมกัน ฝึกซ้อมร่วมกัน จึงมีความสนิทสนมกันอย่างมาก แม้จะอิจฉาริษยากันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับให้ร้ายกันจนน่าเกลียด การที่หลี่ลี่หลินได้เป็นดาวเด่นทุกคนย่อมยอมรับได้ ด้วยหญิงสาวมีข้อได้เปรียบเรื่องรูปร่างหน้าตาอยู่แล้ว เมื่อนางสามารถร่ายรำได้ดีจึงกลายเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ไม่ยาก การจะเป็นคู่แข่งกับนางจึงต้องคิดให้มากสักหน่อย “พวกเจ้าเองก็ขยันฝึกซ้อมเข้า การแสดงชุดนี้ต้องให้พวกเจ้าช่วยส่งเสริมจึงจะสมบูรณ์ได้” อาจารย์หันไปเอ่ยกับลูกศิษย์คนอื่นๆ “อ้าว...พวกเราเป็นพวกตัวเสริมเท่านั้นหรือ น่าน้อยใจนัก” เสี่ยวจูเพื่อนสนิทของหลี่ลี่หลินแสร้งเอ่ย “อย่าน้อยใจไปเลย ถึงอย่างไรการแสดงชุดอื่นๆ เจ้าก็ได้เป็นตัวเด่นเช่นกัน” หลินหลินรีบหันไปปลอบใจเพื่อน “ข้าไม่ได้น้อยใจจริงหรอก เพียงกลั่นแกล้งอาจารย์เล่นเท่านั้น” เสี่ยวจูห
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ ตอนที่หนึ่ง อนุหลี่
ตอนที่หนึ่ง อนุหลี่“อนุหลี่จะกินอาหารหรืออาบน้ำก่อนดีเจ้าคะ” สาวใช้ผิงอันเอ่ยถามขึ้น “กินอาหารก่อนก็แล้วกัน” หญิงสาวตอบก่อนจะเดินเฉิดฉายไปยังห้องอาหารเพื่อกินมื้อเย็นโดยไม่ต้องรอผู้ใด แน่นอนว่ายามนี้นางคือเจ้านายเพียงคนเดียวในจวนแม่ทัพแห่งนี้ แม้นางจะเป็นเพียงหญิงสาวซึ่งท่านแม่ทัพพามาอยู่ด้วยได้เพียงสามวัน แล้วเขาก็จากไปโดยไม่ได้ร่ำลา แต่นางก็นับได้ว่าเป็นภรรยาคนหนึ่งของเขา ซ้ำยังเป็นภรรยาพระราชทานจากองค์ฮ่องเต้อีกด้วย จึงไม่มีผู้ใดกล้าเมินเฉยต่อนาง เมื่อแม่ทัพซุนควบม้ากลับไปยังชายแดน หญิงสาวจึงใช้ชีวิตอย่างสุขสบายอยู่ภายในจวนแห่งนี้ โดยพ่อบ้านและคนรับใช้ทุกคนล้วนให้เกียรติและปฏิบัติต่อนางอย่างมีมารยาทดุจเจ้านายคนหนึ่ง คำเรียกขานที่พวกเขาเรียกนางก็คือ’อนุหลี่’ ด้วยแม่ทัพซุนไม่ได้แต่งนางอย่างเป็นทางการอีกทั้งไม่มีคำสั่งใดออกมา นางจึงเป็นได้เพียงอนุคนหนึ่งซึ่งเคยนอนร่วมเตียงกับชายหนุ่มเท่านั้น หลี่ลี่หลินย่อมใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปวันวันโดยไม่อนาทรร้อนใจ ยิ่งไม่มีผู้ใดพักอยู่ในจวน นางก็ยิ่งมีความสุข ด้วยสามารถทำสิ่งใดได้ตา
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ แนะนำตัวละคร+ตอนที่หนึ่ง
แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำโดยแม่นางว่างจิงจิงสาวน้อยหลี่ลี่หลินฝึกฝนเพื่อการร่ายรำมาหลายปี เหตุไฉนจู่ๆแม่ทัพหนุ่มก็อุ้มนางออกมาแล้วโยกย้ายส่ายสะโพกใส่นางไม่ได้หยุด เขาทำเช่นนี้กับนางได้อย่างไรกันเนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลมากนักเน้นฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง เรื่องจบแบบHappy ค่ะชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ-------------------------------------------- แนะนำตัวละครหลี่ลี่หลิน อายุ15ขวบปี นางรำในสำนักสังคีตหลวง โดนซื้อตัวมาฝึกซ้อมร่ายรำตั้งแต่เยาว์วัยซุนหย่งเล่อ อายุ27ขวบปี แม่ทัพใหญ่ผู้เก่งกาจชนะการศึกใหญ่น้อยมากมากมายเยี่ยนเสี่ยวจู เพื่อนสาวคนสนิทของหลี่ลี่หลินชุ่ยเหยา อาจารย์สาวใหญ่ในสำนักสังคีตหลวงอู๋เจียวซิน สาวน้อยซึ่งพบเจอระหว่างทางซานเหวินฉี คุณชายรูปหล่อมาดดี บุตรชายของท่านเจ้าเมืองตอนที่หนึ่งอนุหลี่ผู้คนโดยรอบจวนแม่ทัพใหญ่สกุลซุนต่างสงสัยว่าเหตุใดช่วงนี้จึงมีเสียงหัวเราะอย่างสดใสดังขึ้นในจวนอยู่ทุกวี่วัน ทั้งที่เมื่อก่อนจวนแห่งนี้มักเงียบสงบด้วยร้างผู้อยู่อาศัย มีเพียงบ่าวไพร่อยู่กัน
You may also like
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ34.2K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย236.6K viewsลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ29.3K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว208.4K viewsการเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ
โหย่วหยวนเชียนหลี่1.3K viewsย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง
ป๋ายเยี่ยนลี่2.5K viewsตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว
ปลายพู่กันจันทรา486 viewsบุปผาเคียงบัลลังก์รบ
กวีดาบเดียว/คำพราย240 views
