เข้าสู่ระบบ(คนนี้คือเมียผม)ทันทีที่ขวัญฤทัยควงแขนผู้เป็นสามีเดินเข้ามาสู่ตัวงานเลี้ยงสำคัญระดับโลก เป็นงานประกาศมอบรางวัลให้แก่บรรดาผู้บริหารชั้นนำทั่วประเทศ แสงแฟลชจึงระรัวสาดใส่เธอพร้อมด้วยสามีที่วันนี้เขาดูหล่อเหลายิ่งกว่าทุกๆวันเสียอีก แสงไฟวูบวาบส่องสว่างไปทั่วทั้งงาน ขวัญฤทัยตัวแข็งข้างก้าวขาแทบไม่ออกกั
“สวย...แล้วก็น่าเอาสุดๆ”ดวงตามืดมนหรี่แคบยามสัมผัสไปตามเรือนร่างอรชรอวบอิ่ม น้ำคำเขาหวานยามเอ่ยชมเมียที่ตัวเองยืดอกรับไม่หยุดหย่อน ลำอวบในมือเขาเต้นตุบๆอยู่ในฝ่ามือนุ่ม ขวัญฤทัยช่ำชองมากฝีมือขึ้นเรื่อยก็เพราะเจ้าหล่อนมีครูดีอย่างเขาไง...“ผัวไม่ไหวแล้ว ขอเอาสักน้ำก่อนแล้วกันนะจ๊ะเมียจ๋า”ด้วยความอด
(ตื๊อ ดื้อด้านถึงจะสมหวัง)เกือบครบหนึ่งปีเลยทีเดียวที่ออสติน โคลต้องเดินทางไปและกลับระหว่างคอนโดส่วนตัวที่กรุงเทพฯกับร้านขนมของขวัญฤทัยที่ต่างจังหวัด เขาอาศัยความหน้าด้านหน้าทนเดินเข้าออกภายในร้านซึ่งเป็นตึกแถวถึงสามชั้นราวกับเป็นเจ้าของร่วม โดยไม่สนใจเสียงขับไล่ไสส่งเป็นพักๆของเจ้าของร้านขนมตัวจริ
“คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่...”สรรพนามทุกอย่างถูกเปลี่ยนไปทันทีที่ขวัญฤทัยฝากส่งข้อความส่งไปบอกว่าเธอขอลาออกจากเขา คนถูกถามถอนหายใจหนัก ถือวิสาสะคว้าข้อมือเล็กยัดช่อดอกไม้ไปให้ ขวัญฤทัยที่รู้สึกเหนื่อย“ไม่มีเรื่องอะไรของขวัญที่ฉันไม่รู้...”“ร้านปิดแล้วค่ะ...ขนมก็ขายหมดเกลี้ยงแล้วด้วย...” เ
(คนจะถูกทิ้งที่ไม่ยอมถูกทิ้ง...)ผ่านไปราวเดือนเศษความวุ่นวายในชีวิตของออสติน โคลก็กลับมาสู่สภาวะสงบสุข เขาเพิ่งจะบินกลับมาจากงานแต่งงานชนิดสายฟ้าแลบของมิลาด้ากับเจ้าของร้านอาหารจีนในประเทศฮ่องกงหมอนั่นเป็นพ่อตัวจริงของลูกในท้องมิลาด้า เจ้าหล่อนเป็นคนสารภาพเองกับปาก ก่อนจะยอมรับสารภาพ เขาทั้งปลอบทั
(ต่อ) ภายในห้องโถงใหญ่ มาดามซือเฉียว โจวกำลังนั่งหน้าเคร่งเครียดส่งสายตาดุกร้าวมองมาทางบุตรสาวด้วยความรู้สึกผิดหวังรุนแรง ทั้งที่ครอบครัวเพิ่งจะจัดการแก้ปัญหาเรื่องหนี้สินของบริษัทจนครบแล้วแท้ๆ วันนี้ลูกสาวกลับเดินมาบอก เจ้าตัวกำลังท้อง เธอกำลังจะดีใจอยู่แล้วเชียว กำลังจะได้เป็นยายคน ยังไงอีกไม่นาน
(ป้อนเสน่หา)“อร็อย...อืม...” ทรวงอกสล้างขาวอวบอิ่มหัวจะงอยสีชมพูหวานขยับยกขึ้นเป็นตุ่มไตยามถูกปากร้อนครอบลึกลงบนป้านปทุม เขาดูดแรงเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ ในขณะสะโพกผายยกขึ้นกระแทกบดเบียดอยู่บนตักแกร่ง ดุ้นเนื้อร้อนผ่าวครูดรูดไปตามผนังเนื้ออ่อน โดยออสติน โคลนั่งลงบนโซฟาอ้าขาออกกว้าง รองรับขวัญฤทัยซึ่งนั
จึงได้แต่ข่มความว้าวุ่นไว้ในใจเงียบๆ เขาบินไปต่างประเทศราวสามวันแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะบินกลับ อารมณ์เศร้าเกาะกินใจขวัญฤทัยได้เพียงไม่กี่วัน ข้อความจากทางบ้านที่ส่งมากลับกลบอารมณ์หม่นมัวทั้งหมดแล้วกลายเป็นความรู้สึกกังวลใจเข้ามาแทนเป็นข้อความจากโทรศัพท์ของพ่อ แต่คนพิมพ์เป็นคุณป้าข้างบ้านรายละเอียดใ
(ข่าวซุบซิบเท่ากับเรื่องจริง)ผ่านไปอีกอาทิตย์กว่าๆ สาวใช้คนงามของบ้านนักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อก็ถูกเพื่อนบ้านที่เป็นสาวใช้เหมือนกันกวักมือเรียกยิกๆ สีหน้าของคุณเธอฉายชัดถึงอาการอยากรู้อยากเห็น ขวัญฤทัยคลี่ยิ้มหวาน สะบัดผ้าตัวสุดท้ายในตะกร้าขึ้นแขวนบนราวตากผ้า แล้วจึงเดินไปหาเพื่อนบ้านที่อุตส่าห์ใช้บันไ
(คนที่ถูกใจกับคนที่ต้องตา)ดวงจันทร์เพียงครึ่งซีกกำลังเป็นพยานรักให้กับสองร่างที่ยังตั้งหน้าขยับโยกส่งความเสียวซ่านถึงกันไม่หยุดพัก ออสตินตวัดปลายลิ้นเลียน้ำรักเอ่อล้นมาถึงโคนขาอ่อน มือเขากุมข้อเท้าเล็กแลบลิ้นยาวออกมาเลียเสียงดังแผล็บ แผล็บ แผล็บ น้ำทิพย์รสชาติหวานหอมกลืนกินเท่าไรก็ไม่รู้จักพอ ลำอว





![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

