Masuk“ไปทั้งสองนั่นแหละจ้ะ อยากเดินรอบบ้านเลย” ซินนี่ลูบหัวเจ้าบิ๊กกับเจ้าโบ้ สุนัขแสนรู้ทั้งสองกระตือรือร้นรีบพาเธอไปเดินดูรอบบ้าน
เอกภาพเลี้ยงสุนัขอย่างอิสระจึงไม่ได้ล่ามโซ่เหมือนสุนัขบ้านอื่น เพราะมันแสนรู้ แค่เพียงปรามก็ไม่ดื้อ ยอมทำตามที่เจ้านายบอก
“วันนี้ซินนี่เซ็กซี่จัง” เจ้าบิ๊กเริ่มเจ้าชู้ ส่วนเจ้าโบ้ถึงกับน้ำลายยืดเลยทีเดียว เห็นขาสวยๆ ของสาวๆ แล้วกระชุ่มกระชวยหัวใจดีพิลึก
เดินไปไม่เท่าไหร่ก็เจอกับทองคำ นกแก้วแสนรู้ที่เอกภาพเลี้ยงไว้ ซินนี่สังเกตว่าสัตว์ทุกชีวิตในบ้านไม่ได้ถูกกักขังแต่อย่างใด เขาเก่งมากที่เลี้ยงสัตว์พวกนี้ได้โดยไม่กักขัง
“สวัสดีจ้ะคนสวย ยินดีต้อนรับ” ทองคำทักซินนี่เสียงใส
“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อซินนี่”
“ฉันชื่อทองคำ” ทองคำ นกแก้วสาวแนะนำตัวเองด้วยเช่นกัน
หลังจากนั้นสรรพสัตว์ทั้งหลายในบ้านต่างทักทายซินนี่กันใหญ่ รู้สึกสนุกสนานทีเดียว เพราะปกติตอนอยู่โลกเวทมนตร์ เธอเป็นขวัญใจของบรรดาสรรพสัตว์อยู่แล้ว
“อ้าว ปิแอร์หนีไปเที่ยวไหนมา” ซินนี่ยกแขนให้ปิแอร์กระโดดลงมายืนเกาะ
“ในบ้านนี่แหละ บ้านหลังนี้ร่มรื่นชะมัด แถมเพื่อนๆ ยังเป็นมิตรอีกด้วย ว้าว ซินนี่ วันนี้เซ็กซี่จัง” ปิแอร์กล่าวชม
“นิดหน่อยจ้ะ แต่เขาไม่เห็นสนใจซินนี่เลย” ซินนี่แอบผิดหวังเล็กน้อย อุตส่าห์เดินไปมาให้เขาเห็นแล้วเขายังไม่สนใจอีก คนอะไรยั่วยากชะมัด
“ไม่เห็นจะยากเลย สู้ๆ นะซินนี่ ปกติเจ้านายเรียบร้อย อยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน ลองยั่วอีกนิด เดี๋ยวเจ้านายก็ขันแตกแล้ว” เจ้าบิ๊กที่แอบฟังรีบเสนอความคิดเห็น
“แต่ถ้าเจ้านายไม่ขันแตก ยั่วพี่โบ้ก็ได้นะจ๊ะ น้องซินนี่จ๋า” เจ้าโบ้รีบส่งสายตาปิ๊งๆ ใส่ซินนี่
แม่มดสาวนั่งยองๆ ลงใกล้สุนัขหนุ่ม แล้วหอมแก้มเจ้าโบ้ฟอดใหญ่ เจ้าโบ้ถึงกับตาลอยทิ้งตัวลงนอนหงาย หัวใจกับพองโตคับอก
“น้องซินนี่ขี้โกง” เจ้าบิ๊กออดอ้อน ซินนี่เลยหอมเจ้าบิ๊กฟอดใหญ่เพื่อไม่ให้น้อยใจ เจ้าบิ๊กลงไปนอนหงายกลิ้งไปกลิ้งมา ชอบอกชอบใจไม่แพ้เจ้าโบ้
“แหมๆ ๆ ไม่ค่อยเลยนะ วันนี้นึกว่าจะไปจีบจำปีกับจำปาเสียอีก” ทองคำล้อสุนัขสองหนุ่มที่กำลังเห่อสมาชิกใหม่ของบ้าน
“เฮ้อ... จีบยากจีบเย็นชะมัดยาด เล่นตัวสุดๆ แถมยังเชิดใส่เราทั้งสองตัวอีก” เจ้าบิ๊กโอดครวญ เพราะไปจีบจำปี จำปา หมาพุดเดิ้ลข้างบ้านของคุณนายวิภามานานนมไม่สำเร็จเสียที
“ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น เดี๋ยวซินนี่จะช่วย”
ซินนี่นึกถึงยาเสน่ห์ของอาจารย์อูลก้าแล้วหัวเราะคิกคัก จริงแบบที่ท่านอาจารย์บอก ว่าวันหนึ่งต้องใช้ ไม่ใช้กับคน ใช้กับสุนัขก็ได้นี่ ไม่ได้มีข้อจำกัดเสียหน่อย
ถึงเวลาอาหารกลางวัน หลังจากที่หญิงสาวทำความสะอาดบ้าน เพียงไม่กี่นาทีก็เรียบร้อยทุกซอกทุกมุม
เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานดังขึ้นอีกครั้ง เอกภาพวางมือจากงาน คลายเครียดด้วยการทำสบู่แทนการอ่านข้อมูลทำการทดลอง ส่วนผสมการทำสบู่ก็ไม่มีอะไรมาก ใช้น้ำมันพืชซึ่งเขาสกัดเองจากธรรมชาติ เป็นการนำมะพร้าวมาสกัดเย็นเพื่อไม่ให้มีกลิ่นหื่น เพราะหากนำมาเคี่ยวจะหืน โซเดียมไฮดรอกไซด์ น้ำสะอาดและสมุนไพรในสวนที่เขากับหลานๆ ช่วยกันปลูก เช่น ขมิ้น อัญชัน เพียงแค่นี้ก็สามารถผลิตสบู่ได้แล้ว
ปกติที่บ้านไม่เคยซื้อผลิตภัณฑ์จากในท้องตลาด ทั้งสบู่ ยาสีฟัน น้ำยาบ้วนปาก ยาสระผม น้ำยาล้างจาน เขากับหลานๆ ทำเองหมด ดังนั้น ในสวนของบ้านจึงมีสมุนไพรปลูกไว้มากมายเพื่อผลิตสิ่งจำเป็นเหล่านี้
คำกล่าวอนุญาตทำให้ซินนี่เดินเข้ามามองดูเขาที่กำลังล้างมือเมื่อเอาส่วนผสมของสบู่ใส่พิมพ์เรียบร้อยแล้ว
เอกภาพกลืนน้ำลายอีกเอื้อกใหญ่
แม่เจ้า เขาขยี้ตาอีกรอบ เธอจะบ้าหรือไงเล่นใส่เสื้อเข้ามาตัวเดียว อะตอมเอ๊ย คราวนี้คงต้องถึงกับชีวาวายเป็นแน่
“ทำไมแต่งตัวแบบนี้” เอกภาพถามเสียงสั่นแม้จะพยายามบังคับเสียงเอาไว้เพียงใดก็ตาม
ซินนี่แกล้งก้มมองตัวเองที่ใส่เสื้อเพียงตัวเดียวปิดแก้มก้นด้วยสีหน้าไร้เดียงสาสุดขีด และรอยยิ้มที่ทำให้เขาแทบละลาย
เอกภาพต้องกุมหัวใจเอาไว้ เพราะรู้สึกเหมือนมันจะทะลุออกมานอกอกเสียให้ได้
“ใส่แบบนี้มันสบายดี ไม่ร้อนด้วย อากาศบนโลกมนุษย์ร้อนชะมัดเลยค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงใส
เอกภาพถึงกับถอนใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขาเข้าใจว่าปัจจุบันโลกร้อนขึ้น เนื่องจากชั้นบรรยากาศถูกทำลาย อนาคตข้างหน้า ชั้นบรรยากาศของโลกจะถูกทำลายมากกว่านี้ อุณหภูมิของโลกจะยิ่งเพิ่มขึ้นทุกปีหากคนยังไม่สำนึก คิดที่จะอนุรักษ์และปลูกต้นไม้ให้มากขึ้น รวมถึงยังไม่เลิกทำลายธรรมชาติ
ชายหนุ่มพยายามจะไม่หันมองร่างอวบอัดอีก แต่ก็ละสายตาไม่ได้เสียที แต่พยายามแสดงออกด้วยสีหน้าเรียบเฉยนิ่งสนิท สายตาที่ร้อนแรงเพียงชั่ววูบเปลี่ยนเป็นตำหนิหญิงสาวแทน
ซินนี่หาได้สนใจไม่ เธอกำลังนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา แล้วรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏแก่หญิงสาว เธออยากทดสอบเวทมนตร์ที่ร่ำเรียนมา เป็นการหยุดเวลาเอาไว้ แล้วสะกดให้เขาทำตามใจปรารถนา เธอยังอ่อนหัดจึงสามารถหยุดเวลาได้แค่ไม่กี่นาที แต่อยากพิสูจน์อะไรสนุกๆ เช่นไรเสีย เอกภาพก็ไม่มีทางจำได้ สิ่งสำคัญคือเป็นการฝึกฝนวิชาการหยุดเวลาให้ดียิ่งขึ้น หากอาจารย์คูลโซ่รู้คงดีใจไม่แพ้ผู้เป็นยายและแม่
หญิงสาวร่ายมนตร์เพียงชั่วพริบตา ทุกอย่างก็หยุดนิ่ง กระดุมเสื้อตัวสวยที่ปิดเพียงแก้มก้นหลุดออกจากรังดุมทันที เอกภาพร้อนซู่ซ่าขึ้นมาแบบปัจจุบันทันด่วน ถึงเขาจะถือตัวรักษาพรหมจรรย์มาตลอดชีวิต แต่ตอนนี้อะไรก็ฉุดไม่อยู่
ซินนี่ค่อยๆ เรียกชายหนุ่มด้วยปลายนิ้วชี้ที่กระดิกด้วยกิริยายั่วยวนเต็มที่ ร่างสูงเดินมาหาร่างอิ่มของสาวสวยแสนเซ็กซี่ตรงหน้าด้วยหัวใจสั่นไหว เอกภาพไม่รอช้า เขารีบคุกเข่าคลานมาหาเธอ จิตใต้สำนึกบอกให้เขาสัมผัสเรือนร่างหอมกรุ่นเบื้องหน้า ดวงตามีแววหลงใหล หวานเชื่อมตามจิตใจที่เขาซุกซ่อนความต้องการเธอเอาไว้ด้วยความรวดร้าว
อุ้งมือใหญ่จับมั่นที่แก้มก้นงอนงาม แล้วปลายลิ้นอุ่นร้อนก็ตวัดไล้เลียกลีบกายสาวหอมกรุ่นจรุงใจแทบจะทันที ซินนี่ก้มมองด้วยความรัญจวนใจ เธออำนวยความสะดวกโดยการแยกเรียวขาให้กว้างที่สุด มือเรียววางบนศีรษะเขาลูบไล้เบาๆ เหมือนปลอบประโลม ให้เขาค่อยๆ ไม่ตะกละตะกลามมากนัก เขาอาจไม่เคยเชยชิมความเอร็ดอร่อยเช่นนี้มาก่อน
ปลายลิ้นร้อนตวัดกวาดเลียไม่หยุดหย่อน ทั้งสอดแทรกซอกซอนทุกตารางนิ้ว น้ำทิพย์หอมหวานกลิ่นประหลาดไหลซึมออกมาไม่ขาดสาย เขารีบเก็บกวาดกลืนกินทุกหยาดหยด รวมถึงเริ่มกระตุ้นให้ดอกไม้แสนหวานหลั่งรินน้ำทิพย์ที่บรรจุอยู่ในแอ่งน้ำหวานออกมาอีก เพราะยิ่งดื่มกิน ก็ยิ่งติดใจในรสชาติจนไม่อยากถอดถอนใบหน้าออกเลยแม้แต่วินาทีเดียว
“อะ โอ...”
ซินนี่ครางยาวหยัดสะโพกผายเข้าหา หญิงสาวเพิ่งสัมผัสความรู้สึกของเพศรสก็คราวนี้เอง มันเป็นแบบนี้นี่เอง เธอเพิ่งเข้าใจว่าเหตุใดอาจารย์อูลก้าถึงได้ติดอกติดใจสาวๆ บนโลกมนุษย์นัก และทำไมสาวๆ บนโลกถึงได้ติดใจอาจารย์สุดหล่อของเธอเช่นกัน
ซินนี่ครวญครางไม่หยุดแยกเรียวขาเปิดเปลือยให้เขาเชยชิมเต็มที่ ลิ้นอุ่นร้อนที่ลากไล้ขบกัดอย่างเอร็ดอร่อยทำให้เธอสะดุ้งด้วยความเสียวซ่านกระสันรัญจวน จนร่างสั่นสะท้านหวามไหว กำลังจะไปสู่ห้วงความสุขเต็มตื้นที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน กำลังจะไขว่คว้าหามันได้อยู่แล้วเชียว แต่ทุกอย่างหยุดลงเพราะเวทมนตร์ของเธอยังไม่ถึงขั้นที่จะหยุดเวลาได้มากพอ
เวลาเริ่มเดินใหม่ดังเดิม เอกภาพกลับไปที่เดิม ยืนมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าใส่เสื้อตัวเดียวแล้วก็หน้าแดง เขาหันหลังให้เธอ เป็นกิริยาก่อนหน้าที่จะถูกหยุดเวลา เพื่อจะถอนสายตาออกจากร่างสาวทรงโต สะโพกผายที่กระชากใจให้เขาตบะแตกอยู่เนืองๆ
ซินนี่ถอนใจด้วยความเสียดาย อารมณ์ค้างรุนแรง นึกโทษตัวเองที่ไม่ได้สนใจร่ำเรียนวิชาที่อาจารย์สอนให้มากว่านี้ เธอบอกตัวเองว่าจะต้องรีบฝึกฝนเวทมนตร์ให้แก่กล้ากว่านี้
แค่สัมผัสภายนอกยังขนาดนี้ หากเป็นสัมผัสลึกซึ้งระหว่างชายหญิงจะขนาดไหนกันนะ
เธออยากรู้อยากลองจริงๆ แต่ยังไงก็ยังไม่ถึงเวลานั้น เขาคงได้แค่สัมผัสภายนอกเท่านั้น
ชายหนุ่มกอดเมียสาวแนบอกทันทีที่เธอเกร็งกระตุกไปเยือนสวรรค์อีกครั้ง จับร่างสาวนอนตะแคงแล้วยกขาข้างหนึ่งพาดบนบ่า กายชายเข้าสอดแทรกส่วนลี้ลับที่เปิดรับด้วยความเต็มใจ คุกเข่าจับขาด้านบนของหญิงสาวอีกด้านหนีบใต้รักแร้ได้สำเร็จ เขาเริ่มขยับอีกหญิงสาวสะอื้นจวนเจียนขาดใจกับเรือนตัวตนองอาจที่บดเบียดล้ำลึกยิ่งกว่าเดิม มือสาวขยำผ้าพรมจิกทึ้งระบายอารมณ์หวามไหวที่ก่อตัวขึ้นใจกลางสาว มือใหญ่เอื้อมไปนวดเฟ้นทรวงอกเคร่งครัดอวบตึง อีกข้างเคล้นคลึงสะโพกผายงอนงามไปพร้อมๆ กันกับลีลารักที่เน้นหนักเร่าร้อนสายลมเย็นรอบกายพัดมากระทบผิวเนื้อของหนุ่มสาว แต่ไม่ได้ช่วยลดความร้อนแรงในรสสัมผัสแม้แต่น้อย กลับยิ่งโหมกระพืออารมณ์ร้อนให้ยิ่งมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวครั้งนี้เอกภาพต้องการจับจูงเมียสาวเข้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์อีกมิติหนึ่งพร้อมๆ กัน เขาจึงทุ่มสุดใจเพื่อทำให้เธอและเขามีความสุขไปด้วยกัน เวลายังผ่านไปเท่าไหร่ เขายิ่งได้เห็นความสุขสมที่ไหลบ่าสู่เรือนกายสาวที่ตอดรัดเขาทุกครั้งที่ไปถึงเส้นชัย ทิ้งให้เขาต้องวิ่งตามเอกภาพรั้งขาทั้งสองของหญิงสาวพาดบนบ่าให้เธอนอนหงายสบายในท่านั้น บั้นท้ายงอนงามลอยแทบไม่ติดพื้นพรมที่รอง
“ขา... คุณอะตอม” เสียงหวานขานรับด้วยดวงตาหยาดเยิ้มช่างยั่วเสียจริง เอกภาพได้ยินเสียงและเห็นสายตาหวาดหยดที่สบด้วยก็สะท้านในอก เรือนกายหนุ่มผงาดกล้าขึ้นมาทันที“แบบนี้ไม่ใส่เสียดีกว่า” เขาว่าให้“ไม่ใส่ก็ถอดสิคะ” หญิงสาวยิ้มแพรวพราวดวงตาเป็นประกาย คนอยากปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นน้อยตาเป็นประกายระยับ“งั้นก็ถอดออก” คนพูดทำท่าจะถอดคนที่ยั่วให้ถอดวิ่งหนี ร่ายมนตร์เพียงแค่เสี้ยววินาทีก็หลุดออกปลิวไปตามสายลม คนวิ่งตามไม่อยากปลดอีกแล้วอยากทำอย่างอื่นมากกว่า เพราะตอนนี้สิ่งที่อยากเห็นล่อตาล่อใจกำลังสั่นไหวไปมาท้าทายให้เขาเข้าไปสัมผัสฟอนเฟ้น“หนีไม่รอดแล้ว” เอกภาพทำท่าจะตะครุบร่างที่แกล้งหยุดยืนนิ่งอยู่ด้านหน้า เขาใช้ลำแขนแกร่งทั้งสองคว้าร่างเธอไม่ได้ ต้องผิดหวังคว้าอากาศแทน“ไปไหนแล้ว แน่จริงอย่าใช้เวทมนตร์สิ” เอกภาพเหลียวมองรอบกาย เห็นร่างเปลือยเปล่าขาวนวลชวนน้ำลายหกกำลังยืนยิ้มยั่วเขาอยู่“ความเร็วเท่ามด” เธอยอกย้อนให้เจ็บใจเล่น“คอยดู จะต้องจับให้ได้” เขาหมายมาดวิ่งตาม แต่เพียงยกมือขึ้นทำท่าจะโอบรัดร่างอวบ เธอใช้ความเร็วเกินมนุษย์ธรรมดาโดนการย่อตัวลงเพื่อหลบเขาได้สำเร็จอีกครั้งเอกภาพกะจากสายต
ณัฐรวีหยัดกายตอบสนองทุกจังหวะกดคลึงสัมผัส ใบหน้าคมเข้มเลื่อนลงประทับจุมพิตทั่วเรือนกายสาวอย่างเอาใจใส่“อืม” เสียงหวานบอกถึงอารมณ์หวามที่เขาหยิบยื่นให้ด้วยความรัญจวนใจ“เจ้าน่ารักเหลือเกินหนูนิ่ม” เขาผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าสวยหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์เสน่หาดวงตาพราวระยับณัฐรวียิ่งหน้าแดงมากขึ้นในคำชมนั้น แม้จะขัดเขินแต่ยกกายตอบสนองเขาทุกบทรัก เขากดริมฝีปากหนาที่ขมับชื้นเหงื่อของหญิงสาว เรือนร่างสาวสั่นคลอนตามแรงรักที่ยังโหมกระหน่ำมากขึ้น อุ้งมือใหญ่รั้งร่างของหญิงสาวเอาไว้ให้นั่งทาบทับบนเรือนกายหนุ่ม คล้องแขนกลมกลึงบนไหล่แกร่งกล้า โยกกายตามมือใหญ่ที่รั้งสะโพกผายงอนงามเพื่อขยับทั้งสองสบตากันลึกซึ้ง มือแกร่งทำหน้าที่ลูบไล้แผ่นหลังเนียนระหว่างที่หยัดกายสอดแทรกกับร่างสาวที่ทิ้งกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลก ส่วนมือนุ่มนิ่มของณัฐรวีโอบกอดรอบคอเขาแน่นไม่คลาย“ข้าจะพาเจ้าเดินชมสวนดอกไม้” ร่างสูงสง่าของปิแอร์ยืนขึ้นด้วยความแข็งแรง มือทั้งสองโอบอุ้มบั้นท้ายงอนงามเอาไว้ หญิงสาวยิ่งเพิ่มแรงกระชับลำคอหนามากยิ่งขึ้น ทันทีที่เรือนร่างกำยำเดินย้ำไปด้านหน้าเพื่อพาเธอชื่นชมดื่มด่ำกับกลิ่นหอมของธรรมชาติ เสีย
“กี่ตัวก็ลูกของเราจ้ะ กี่ตัวก็ได้” เสียงหวานของเมียรักทำให้เจ้าบิ๊กเลียเมียไม่หยุดทางด้านเจ้าโบ้หวานไม่น้อยหน้าเพื่อน แม้จะย้ายตามเมียมาอยู่อีกบ้าน แต่มันทำตัวน่ารัก เฝ้าบ้านให้วิภาเป็นอย่างดี ทั้งประสิทธิ์และวิภาต่างก็รักใคร่เป็นที่สุด“เมียจ๋า” เสียงหวานของเจ้าโบ้ที่เรียกเมียทำให้จำปาส่ายก้นยั่วเย้า“จ๋าพี่โบ้ มาสิจ๊ะ” เมียยั่วขนาดนี้ถึงจะกำลังท้องกำลังไส้อยู่ก็เถอะ ขอแอ้มเมียหน่อยเถอะ“พี่โบ้อย่ารุนแรงนะจ๊ะ จำปากำลังท้องอยู่ แต่เราไปหาที่เงียบๆ ดีกว่า เดี๋ยวแม่มาเห็นเข้า” แม่ในที่นี่หมายถึงวิภานั่นเอง แหม... เจ้าโบ้น้ำลายยืด ถ้ารู้ว่าจำปาร้อนแรงขนาดนี้จับเผด็จศึกทำเมียเหมือนเจ้าบิ๊กเพื่อนรักเสียตั้งนานแล้ว ไม่รอมาจนขนาดนี้ แต่ยังดีที่มันขยันขันแข็งปั๊มลูกได้รวดเร็วไม่แพ้เพื่อน“ได้สิจ๊ะ” เจ้าโบ้รีบวิ่งตามก้นงอนงามที่ส่ายยั่ว ไปอีกมุมหนึ่งของบ้าน ด้วยดวงตาแวววับ น้ำลายไหลไม่หยุดด้วยความกระหายในที่สุดการก่อสร้างโรงงานผลิตไม้อัดกันปลวกจากวัสดุเศษเหลือก็เกิดขึ้นด้วยเงินลงทุนหลายสิบล้านบาทงานนี้ทั้งปิแอร์และซินนี่ดูจะเป็นสปอนเซอร์สำคัญในการสมทบทุนด้านการเงิน เอกภาพปฏิเสธด้วยความเกรงใ
“ซินนี่” เสียงแหบห้าวทำให้หญิงสาวหยุดไม้กวาดเอาไว้ แล้วความแข็งแกร่งที่จิ้มอยู่ที่ก้นทำให้เธอรับรู้ แต่แกล้งไม่เข้าใจความต้องการนั้น“อะไรคะ” เธอแกล้งถามเขยิบไปด้านหน้าเหมือนหนี เอกภาพรั้งเอวคอดเอาไว้ไม่ให้หนี“หนีไปไหน” เขารัดร่างหญิงสาวแนบอก ระดมจุมพิตรุ่มร้อนเข้าจู่โจมที่ลำคอระหงและซอกหูหอมกรุ่น“อือ” เธอครางประท้วง“ไม่ให้หนี” เขาเบียดร่างแกร่งกับเรือนกายสาว“ไม่ได้หนีเสียหน่อย” คนอยากยั่วปฏิเสธเสียงหวานหยด“ซินนี่จ๋า” หญิงสาวรับรู้ความต้องการอันร้อนแรงของเรือนกายหนุ่ม แค่ได้ยินเสียงอ้อนก็ใจอ่อนยวบ เธอร่ายมนตร์เสกให้ท่อนล่างเปลือยเปล่าพร้อมๆ กับเขา เอกภาพครางด้วยความถูกใจจับร่างของหญิงสาวสวมสอดกับเรือนกายหนุ่ม หญิงสาวร่ายเวทมนตร์อีกครั้งเพื่อป้องกันใครเห็นเธอกับเขาเอกภาพใช้นิ้วแกร่งสะกิดยอดเกสรสวยสาวแสนสวยที่รัดรึงโอบล้อมเขาอยู่จนหญิงสาวครางสะท้านบิดกายในอ้อมกอดแกร่งไปมา ทำให้แผ่นหลังเปลือยเสียดสีกับผิวเรียบตึงของอกกว้างด้วยความวาบหวาม“ซินนี่”“คุณอะตอม”ทั้งสองครางพร้อมกันอย่างต่อเนื่องกับบทรักเร่าร้อนชวนตื่นเต้น ไม้กวาดน้อยพาทั้งสองมุ่งหน้าไปเรื่อยๆ ดวงจันทร์กับดวงดาวเปล่งแสงเ
“ที่รัก เบาๆ โอ้...” เอกภาพใบหน้าเหยเกกว่าเดิม หญิงสาวกระแทกกระทั้นบนเรือนกายหนุ่มไม่หยุดหย่อน“บอกมาว่าจะแต่งไม่แต่ง” หญิงสาวขู่เสียงกระเส่าหวานน่ารัญจวนใจยิ่งนัก ยิ่งเธอกดสะโพกใส่มากเท่าไหร่ เขาก็ได้เห็นแต่ความเซ็กซี่ของเธอ ใบหน้าสวยกำลังซ่านเสียวน่ามอง ทรวงอกอวบอิ่มเด้งไปมาส่ายตามแรงที่เธอโหมกระหน่ำใส่เขาอย่างเร่าร้อน“คนดี” เอกภาพใช้สองมือประคองบั้นท้ายงอนงามเพื่อให้เธอผ่อนแรงบ้างเนื่องจากเขากำลังจะขาดใจ“จะแต่งไม่แต่ง”“โอ๊ะ แต่งแล้วคนดี ฉันรักเธอที่สุดในโลก” หลังจากเอกภาพสารภาพเสียงแหบพร่า ซินนี่จึงหมุนวนกายไปบนเรือนกายหนุ่มเชื่องช้า ตอดรัดกลั่นแกล้งเขา“ซินนี่แกล้งอีกแล้วนะ” คนที่ควบขับเขาอยู่เหมือนจ๊อกกี้สาวกลายเป็นนั่งหมุนวนเสียดสีเขาแทน ชายหนุ่มจำต้องพลิกร่างสาวลงด้านล่าง“หมดเวลาเล่นแล้ว” เสียงห้าวทุ้มของเอกภาพสิ้นลง แล้วตามติดด้วยเสียงครางประสานกันระงมไปทั่วห้องเข้าจังหวะกับเสียงเนื้อกระทบกันสนั่นไปทั่ว ทั้งสองผลักดันร่างเข้าหากันอย่างร้อนแรง เอกภาพจับจูงมือของหญิงสาวไปพบกับเส้นรุ้งที่ขอบฟ้ากว้างไกลด้วยความสุขสมแสนหวาม ธารรักอุ่นร้อนเข้าประสานกับน้ำหวานที่ไหลรินออกมาชโลมเร







