พิสูจน์ใจให้เธอรัก

อลันมีกำหนดกลับออสเตรียในวันพรุ่งนี้ ช่วงเย็นเขาจึงชวนข้าวหอมไปดินเนอร์ก่อนกลับ ซึ่งตอนแรกข้าวหอมไม่อยากไป แต่อลันกลับทำหน้าดุใส่และบังคับให้เธอไปด้วยจนได้ ในใจข้าวหอมได้แต่บ่นว่าท่านประธานอย่างอลัน เธอเป็นแค่เลขาผู้จัดการตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง แต่หลายเดือนมานี้กลับถูกอลันเรียกไปหาบ่อย ๆ จนพนักงานคนอื่นสงสัย

“คุณ.. คุณเข้ามาทำไมครับ” อลันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ถามออกมา ทั้งที่เขากำลังตัวเปียกโชกจากน้ำอยู่

“อืม... ฉันอยากเข้าห้องน้ำค่ะ” ข้าวหอมงัวเงียตอบและนั่งลงทำธุระอย่างไม่อายผู้ชายที่กำลังอ้าปากค้างอยู่แม้แต่นิดเดียว

“คุณ..คุณจะทำอะไรคะ” ข้าวหอมถามอย่างมึนงง เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝันยังไงยังงั้น

“อา... อื้อ...” ข้าวหอมครางจนแทบเสียงแหบแห้ง เธอใช้มือเล็กกดหัวของอลันที่กำลังดูดดึงปทุมถันของเธออย่างอดไม่ได้ ความรู้สึกมวนในท้องน้อยตีขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ข้าวหอมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะไม่ทรมาน

“เด็กดี รอก่อนนะ ขอผมเตรียมความพร้อมให้คุณก่อน” อลันเองก็ปวดหนึบมากที่กลางกายเช่นกัน เพียงแต่เขากลัวว่าจะทำให้ข้าวหอมเจ็บจึงต้องอดทนอย่างค่อยเป็นค่อยไป

“อื้อ... ฉะ...ฉัน...อ่า...” ข้าวหอมพูดอย่างไม่เป็นคำ เธอไม่สามารถบรรยายความรู้สึกแปลกประหลาดที่กำลังรู้สึกอยู่ขึ้นมากได้ ข้าวหอมทำได้แค่ครวญครางและบิดร่างไปมาตามการไล้เลียของอลันเท่านั้น