LOGIN“ขนมจ้ะ… พี่ซื้อมาฝาก”
เขาเดินมาหาหล่อน
“สักครู่นะจ๊ะ”
นวลรีบเอาลูกที่พาดบ่ากล่อมจนหลับ วางลงในเปล เดินกลับมาที่หน้าต่าง
และในขณะที่หล่อนต้องก้ม เอื้อมมือมารับของฝากผ่านช่องหน้าต่าง เต้านมแม่ลูกอ่อนอวบใหญ่โน้มลงมาอวดความรัดรึงตึงแน่นอยู่ภายใต้เสื้อบางๆ
‘โอ้ว… ’
พันน์แอบอุทานในใจ ตาเบิกโพลงจ้องมองสองเต้าเต็มตึงอยู่ในเสื้อคอกระเช้าบางๆ เห็นชัดเพราะหล่อนไม่ได้สวมเสื้อใน น้ำนมสีขาวชื้นเป็นวงคราบจางๆ บอกตำแหน่งหัวนมสองข้างแทงตุงขึ้นมาจากเสื้อของนวล ทำเอาพันน์ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงลำคอแห้งผาก หล่อนช่างเป็นแม่ลูกอ่อนที่เซ็กซี่นัก
“ขอบคุณจ้ะพี่พันน์”
นวลกล่าว ยิ้มหวานให้เขา
“วันนี้พี่พันน์ไปไหนมาทั้งวันจ๊ะ”
นวลถามด้วยความสงสัย หล่อนเพิ่งย้ายเข้ามาวันแรก ตั้งแต่เช้าจนป่านนี้ก็เพิ่งเห็นพันน์ขับรถกลับเข้ามาบ้านในตอนใกล้ค่ำ
“พี่เอาของไปส่งที่ตลาดจ้ะ”
พันน์ตอบเสียงหวาน ทุกวันนี้นอกจากจะทำสวนผักและผลไม้ พันน์ก็ยังรับซื้อผลไม้จากชาวบ้านในละแวก เพื่อนำไปส่งขายต่ออีกที จึงต้องขับรถเข้ากรุงเทพฯ บ่อยๆ
อีกหนึ่งสัปดาห์ผ่านมา
ตอนค่ำ หลังจากให้นมลูกน้อยจนหลับคาเต้าแล้วอุ้มใส่เปล นวลทอดร่างลงบนเตียงนอน พยายามจะหลับเพราะดึกมากแล้ว ทว่าหล่อนก็ไม่อาจหลับลงได้
ก็จะอะไรเสียอีกล่ะ… ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเสียงครางของสามีภรรยาสองคู่ที่ขนาบอยู่สองข้างของห้องนอนหล่อน
ด้านซ้ายเป็นห้องของพันน์กับทองสร้อย ส่วนด้านขวานั้นเป็นห้องของพ่อผัวกับแม่ผัวของหล่อน และช่างบังเอิญที่มวยสองคู่ต้องมาชกในวันเดียวกัน
“อ๊ะ… อ๊า… พี่พันน์จ๋า… เบาๆ นะ ของฉันปริหมดแล้ว… อูย… ของพี่พันน์ใหญ่เหลือเกิน… งือออ… เท่าแขนฉันแน่ะ”
เสียงโอดครวญของทองสร้อย ทำเอานวลใจเต้นระส่ำ ไม่คิดว่าจะมารู้ความลับของพันน์เข้าโดยไม่ตั้งใจ
‘เท่าแขนแน่ะ’
ประโยคที่ได้ยินทำเอานวลใจเต้น ของเขาคงใหญ่มากสินะ ไม่งั้นทองสร้อยคงไม่ร้องครางโอดโอยจะขาดใจอย่างที่กำลังได้ยินอยู่ในตอนนี้
“สร้อยโดนเจ้าดุ้นนี้ของพี่กระแทกมาหลายปีแล้วนะ… จนป่านนี้ยังไม่ชินกับของใหญ่อีกหรือจ๊ะเมียจ๋า”
เสียงของพันน์กระเส่า จากนั้นเสียงครางลั่นของทองสร้อยก็ตามมา
“บ้าจริง… ”
นวลสบถออกมา ด้วยหล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาเจอกับสถานการณ์นี้ ผนังห้องที่ขนาบอยู่สองข้างแทบเก็บเสียงอะไรไม่ได้เลย
“ให้ตายเถอะ… คุณพระช่วย… ”
นวลยกมือขึ้นทาบทรวงอกแม่ลูกอ่อนอวบใหญ่ หล่อนได้ยินแม้กระทั่งเสียงร่างกายที่สาดเข้าหากันอย่างดุดัน
นวลหนีบหน้าขาแน่น ปลายเท้าถีบถูไปมาจนผ้าปูที่นอนยันย่น ทนฟังอยู่ครู่สั้นๆ พยายามเอามือปิดหู รีบกลิ้งมาอีกฟากของเตียงนอนเพื่อจะหนีเสียงของพันน์กับทองสร้อย
หากก็ยังไม่วายจะได้ยินเสียงของหญิงชายรุ่นใหญ่ที่กำลังใส่กันไม่ยั้งอยู่อีกห้องข้างๆ ก็คือพ่อผัวกับแม่ผัวของหล่อน กำลังร่วมรักกันอย่างดุดันไม่แพ้คู่ของลูกสาวกับลูกเขยที่นวลเพิ่งเบือนหน้าหนีมาหมาดๆ
“อ๊อย… พี่โมกข์จ๋า… ฮือ… ฉันเสียว พี่โมกข์เลียหอยฉันแฉะหมดแล้ว… ทรมานเหลือเกิน… กระแทกเถอะพี่โมกข์จ๋าฉันเสียวจะแย่แล้ว”
เสียงของนางชบากระเส่าไปด้วยความเสียวซ่าน เรียกร้องลืมอาย ด้วยโมกข์สามีของหล่อนนั้นลีลาเบิร์นขั้นเทพ โดนลงลิ้นเมื่อไรชบาก็เป็นอันต้องดิ้นเร่าทุรนทุรายทุกทีไป
“เดี๋ยวสิ… พี่ชอบเบิร์น… ขอพี่เลียอีกนิดนะจ๊ะ เดี๋ยวจะกระแทกให้ครางลั่นห้องเลยคอยดู”
“ของพี่โมกข์ใหญ่ยังกับแขนเด็ก… ค่อยๆ ใส่นะจ๊ะเดี๋ยวของฉันระบม”
“งั้นเอาเป็นว่าเจ้าไม่ต้องจ่ายเงินค่าเช่าห้องก็ย่อมได้ แต่ต้องยอมให้ข้าเอา… ยอมเป็นเมียข้าเถอะนะ… ” ความต้องการอันมืดดำซ่อนเร้นอยู่ภายในใจเจ้าของบ้านเช่าเผยออกมาแล้ว รีบอุ้มร่างเอิบอิ่มของเหมยลี่ขึ้นมานอนบนแคร่ไม้ไผ่ตั้งอยู่ชิดผนังภายในห้องเล็กๆ“ข้าอยากเอาเข้ามานานแล้ว… ”ตงหยางหื่นจัด…รีบถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน อวดท่อนเอ็นยาวใหญ่มหึมา ตั้งลำขนานขึ้นมากับพุงใหญ่แน่นเพราะเป็นคนร่างท้วมรีบกระโจมขึ้นมาโถมทับเหมยลี่ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทางตกใจ สีหน้าของนางอยู่ในอาการสองจิตสองใจว่าจะยินยอมหรือไม่“อ๊ะ… ว๊ายยย… ”เหมยลี่ร้อง…แต่ร่างกำยำที่โถมทับอยู่ด้านบนก็ไม่หยุดรุกราน เสื้อผ้าโดนเปลื้องหลุดลุ่ย“ขอข้าดูนมเจ้าชัดๆ เถอะนะแม่นาง… ”มือหยาบใหญ่ขยุ้มคอเสื้อแล้วแหวกออกจากกัน ตาวาวมองสองเต้าเนียนขาวใหญ่มหึมา ทะลักออกมาอวดความอะร้าอร่าม “อู้ววว… ใหญ่สุดๆ น่าดูดน่ากินเหลือเกินแม่นางคนงาม”ตงหยางตะลึงมองปทุมถันคู่งามของแม่ลูกอ่อน ใหญ่มหึมามากจนล้นออกมาสองข้างของลำตัว.....รีบก้มลงจูบไซ้ซอกคอและดูดนมสองเต้าสลับไปมาอย่างหิวกระหายลนลาน.....“อ๊ะ... อ๊อย… ”เหมยลี่ตกใ
โดยเฉพาะวันสิ้นเดือนที่ต้องมารอเก็บเงินค่าเช่า ตงหยางมีห้องเช่าอยู่หลายแห่งในย่านนี้ในเวลาต่อมา…เหมยลี่ใช้เวลาไม่นานนักก็กล่อมลูกน้อยจนหลับคาอก นางอุ้มร่างจ้ำม่ำมาวางลงนอนในเปลแล้วเดินออกมาจากห้องตามที่นัดหมายกับตงหยางเอาไว้“เข้ามาเลยแม่นาง… ”ตงหยางกล่าว…ความดีใจปรากฏขึ้นในแววตา หลังจากได้ยินเสียงหลังมือของเหมยลี่กระทบประตูเบาๆ จึงลุกขึ้นจากโต๊ะ ก้าวมาเปิดประตูรับเหมยลี่จ้องมองประกายแสงแดดยามสายที่สาดเข้ามากระทบแขนและมือของตงหยางทำให้มองเห็นเส้นเลือดกระจายเป็นสายเหมือนรากไม้ ปูดโปนเป็นริ้วปรากฏชัดเจนอยู่ที่หลังมือและแขนกำยำทั้งสองข้างของเขา ตงหยางเป็นชายที่มีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงมาก“นั่งก่อน… ”ตงหยางผายมือมายังเก้าอี้…ตั้งอยู่ตรงหน้าโต๊ะไม้ซึ่งเป็นโต๊ะทำงานตัวใหญ่ มีสมุดบัญชีเก่าๆ เอาไว้จดบันทึกเป็นหลักฐานการเก็บเงินค่าเช่าห้องพักในแต่ละเดือนเหมยลี่ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่ที่เขาผายมือเชื้อเชิญ หลังจากนั่งลงแล้วนางดึงคอเสื้อปาดทับลงมาอีกข้างซ่อนเต้านมเบียดกันคับแน่น กำลังเป็นเป้าสายตาให้ตงหยางเผลอมองแล้วมองอีก“เรื่องค่าเช่าที่าค้างเอาไว้ เจ้าจะชำระเมื่อไรว่ามาแม่นางคนงาม…
“เจ้าไม่จ่ายค่าห้องมาสองเดือนแล้วนะ… ถ้าไม่ทวงก็คงเงียบอีกตามเคยสินะ… ”ตงหยางเดินเข้ามาใกล้…“เอ่อ… ช่วงนี้ข้าหาเงินได้ไม่พอใช้… ขอผัดไปอีกเดือนได้ไหมเถ้าแก่… ” เหมยลี่ต่อรองเสียงอ่อน… หวังความเมตตา “จะผัดก็ได้… แต่เจ้าต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน” ตงหยางจ้องมองเรือนร่างของนางอย่างให้ความสนใจ “สามีข้าป่วยมานานแล้ว ขอท่านได้โปรดเมตตาข้าด้วยเถอะ… ” เหมยลี่วิงวอนเสียงอ่อน ขณะที่ท่อนเอ็นของตงหยางกำลังแข็งตัวขึ้นมาเป็นลำตุงแน่นอยู่ในกางเกงสายตาคมกริบยังจับจ้องมองเต้ามนมอวบคัดของเหมยลี่ไม่วางตา ด้วยกำลังเป็นแม่ลูกอ่อนจึงทำให้เต้านมของนางขยายใหญ่ขึ้นมาก ทั้งที่ก็ใหญ่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เรื่องนี้ตงหยางรู้ดีเพราะเคยแอบมองบ่อยๆ และแอบชื่นชมอยู่ในใจว่าเหมยลี่เป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงามเหลือเกิน “เอ่อ… ข้าขอเลื่อนไปอีกเดือนได้ไหม… ” เหมยลี่ต่อรอง… รู้ว่าตงหยางแอบมองนม นางจึงดึงชายเสื้อที่เลิกขึ้นไปกองอยู่เหนือสองเต้าปิดลง ทว่าตงหยางก็ยังไม่เลิกมอง…แม้เนื้อหนั่นสองเต้าจะถูกซ่อนเอาไว้ใต้เสื้อ แต่ก็ยังมองเห็นห
เมื่อเข้ามาในห้องตัวเอง เหมยลี่โล่งใจที่เห็นว่าลูกชายของนางยังหลับสนิทอยู่บนเตียงเหมือนตอนที่นางออกไปนางเดินเข้ามาอีกห้องเล็กๆ อยู่ด้านใน เป็นห้องที่โม่โฉวนอนประจำ หลังจากป่วยเขาก็แยกตัวมาอยู่คนเดียวในห้องเล็ก“ท่านพี่… หลับอยู่หรือเปล่า”เหมยลี่เดินเข้ามาใกล้เตียงของสามี…ด้วยความรู้สึกผิดที่ต่อโม่โฉวที่นางเพิ่งแอบไปมีสัมพันธ์สวาทกับหวังหย่งอย่างลึกซึ้ง ทำให้เหมยลี่เดินมาทรุดร่างลงนั่งที่ขอบเตียง ใกล้ร่างผ่ายผอมของสามี“ข้าหลับอยู่… เจ้าไปไหนมา เมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงเปิดประตู… ”โม่โฉวแสร้งลืมตาขึ้นมามองภรรยา“อ๋อ… ข้านั่งรับลมอยู่นอกบ้าน… ”เหมยลี่ตอบ…โม่โฉวไม่ได้ถามต่อ…“ท่านพี่นอนเถอะนะ… เดี๋ยวข้าจะอาบน้ำก่อน”เหมยลี่เอื้อมมือมากุมมือที่ผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกของสามี…ก่อนจะก้าวเดินออกมานางไม่ลืมดับตะเกียงเพื่อให้เขาหลับ ปล่อยให้โม่โฉวนอนลืมตาโพลงมองเพดานอยู่ลำพังเหมยลี่ออกไปแล้ว…แต่สามีของนางที่นอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ ยังคงไม่หลับ เมื่อกี้โม่โฉวได้ยินเสียงร้องครวญครางดังมาจากห้องของหวังหย่งที่อยู่ห่างกันเพียงแค่ฝาผนังกั้นโม่โฉวรู้ว่ามันคือเสียงคนเอากัน…โม่โฉวหลับตา ภ
หลังจากช่วยปลดเปลื้องความอัดอั้นทรมานที่สาดโหมเข้าใส่กันพักใหญ่ๆ พากันและกันไปถึงสวรรค์ในที่สุด“โอ๊ววววว… ”ตามมาด้วยเสียงร้องของเหมยลี่หวังหย่งรู้ได้ด้วยอาการบีบรัดภายในมดลูกของนาง ส่งสัญญาณให้ร่างกำยำที่ประกบแทงอยู่ข้างหลังรู้ว่านางถึงสวรรค์สมใจ“ข้ามีความสุขเหลือเกิน… ”หวังหย่งกระซิบเสียงกระเส่า…หลังจากน้ำกามแตกออกมาแล้วแต่ยังปล่อยให้ลำเอ็นเสียบคาเอาไว้ต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ“ข้าหลงรักเจ้าแล้ว… ข้ามีความสุขเหลือเกิน”หวังหย่งสารภาพความในใจ…หลังจากถอนแก่นกายออกมาจากรูสวาทโดนทะลวงจนกลวงโบ๋ มีน้ำกามสีขาวขุ่นไหลตามลำเนื้อที่ชักออกมา“ข้าก็มีความสุข… ”เหมยลี่ตอบ…นางทิ้งกายลงนอนราบแล้วหงายขึ้นมาแหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้อง ระบายลมหายใจที่ยังกระเส่า ในค่ำคืนที่ไม่คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางกับผู้ชายข้างห้องจะมาถึงจุดนี้หวังหย่งจ้องมองสองเต้าของแม่ลูกอ่อนที่กำลังคัดคั่งไปด้วยน้ำนม เห็นแล้วทนไม่ไหวรีบแทรกกายเข้ามาคุกเข่าระหว่างง่ามขาของนาง เอื้อมมือขึ้นมาบีบขยำเต้านม น้ำนมทะลักออกมาสองข้างลำตัว “อู้ววววว… ขอข้ากินนมนะน่าดูดเหลือเกิน”หวังหย่งกล่าวด้วยสีหน้าและแววตากระหายจัด เห็นน้
หวังหย่งไม่เคยหยุดกระเด้าแม้เพียงเสี้ยวนาทีหลังจากสอดใส่เข้ามาได้ เรี่ยวแรงเขาดีจนเหลือเชื่อ ทำเอาเหมยลี่เม้มริมฝีปากแน่น แอ่นก้นขึ้นสู้จนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ขยับเอวจ้วงแทงลำเอ็นเข้าใส่ไม่ยั้งต่อมาอีกพักใหญ่ๆ“แตกเถอะหวังหย่งเดี๋ยวลูกข้าตื่น… อูย… เดี๋ยวสามีข้าจะสงสัย… ”เหมยลี่บอกความกังวลในใจ“โถ… ข้าอยากโดนเจ้าขึ้นขย่มเอ็น… ช่วยขย่มเอ็นให้ข้าก่อนได้ไหม… ”หวังหย่งอยากจัดให้แม่ลูกอ่อนอารมณ์เปลี่ยวอีกท่า รู้ว่าเหมยลี่จะเสียวมากถ้าได้เป็นฝ่ายขึ้นขย่มเอง“ไว้พรุ่งนี้เถอะนะ… ข้าสัญญาว่าจะขย่มให้”เหมยลี่กล่าวให้ความหวัง“สัญญานะ… ”“ได้… ข้าสัญญา”แม่ลูกอ่อนตอบเสียงกระเส่า…หวังหย่งรีบเอามือโอบสะโพก รั้งเข้ามาโยกเอวกระเด้าต่อมาอีกพักใหญ่ๆ จนแก่นกายกระตุกสั่น“อ๊ายยยย… หวังหย่ง… ข้า… ไม่ไหวแล้ว”เหมยลี่ขยับก้นกระดกสู้… สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น แอ่นก้นเสยขึ้นรับลำเอ็น อัดเข้าใส่จนเต้านมแม่ลูกอ่อนอวบใหญ่และกำลังคัดไปด้วยน้ำนมกระเพื่อมไหวอยู่ใต้ลำตัวในท่าคุกเข่าเอามือยันที่นอน “อู้ววว… ข้ายังกินนมไม่อิ่มเลยแม่นาง”หวังหย่งเอื้อมมือเข้ามาระหว่างซอกแขนทั้งสองข้าง ตะล







