ตอนที่ 3

“ไม่ต้องกลัว… ก็แบบนี้ทุกที ปากบอกว่าไม่ไหว แต่พี่ใส่ทีไรเธอก็ครางลั่น… ร่อนสู้จนเสร็จทุกที”

เป็นเสียงของโมกข์ที่ดังสลับเสียงครางครวญของนางชบา

บทสนทนาบ้าๆ ที่ได้ยิน ยิ่งทำให้นวลรู้สึกวาบหวามในอารมณ์แปลกๆ ถึงกับต้องเอามือลูบล้วงลงมาที่ง่ามขา ไล้ลูบร่องกลีบของตัวเองที่ตอนนี้มีน้ำหวานสวาทฉ่ำเยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้นในอารมณ์สุดๆ

“อ๊า… อูยยยย… ”

นวลเอามือบีบนมตัวเอง ในช่วงเวลาที่สวรรค์กำลังกลั่นแกล้ง เล่นตลกกับชีวิตของหล่อนให้ต้องมานอนเก็บกดความต้องการทางเพศเอาไว้จนแทบทนไม่ไหว ในขณะที่ผู้หญิงข้างห้องสองคนกำลังอิ่มเอมกับการเติมเต็มรสสวาทจากสามีผู้มีของดียาวใหญ่จนนวลนึกอิจฉา

หญิงข้างห้องสองคนกำลังมีความสุข แต่นวลช่างน่าเวทนานัก หล่อนต้องพึ่งลำนิ้วดุ้นน้อยของตัวเองแก้ขัดไปพลาง เพื่อปลดเปลื้องราคะรุมรึงอยู่ในอารมณ์ใคร่ตลอดมา นับจากวันที่ยุทธสามีของหล่อนไปทำงานไกล

“อ๊า… อูย… พี่ยุทธจ๋าเมื่อไรจะกลับมาเสียที  เมียอยาก… เมียเหงาจะตายอยู่แล้ว”

นวลพริ้มตาครางเรียกชื่อคนอยู่ไกล หล่อนเสียวซ่านมีอารมณ์ไปกับผัวเมียสองคู่ในห้องที่ขนาบอยู่ข้างๆ ห่างเพียงฝากั้น กำลังร่วมรักกันอย่างเมามันส์ไม่เกรงใจคนห่างผัวอย่างหล่อนที่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่พึ่งพาลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองไปพลางๆ

ภายในหัวใจของนวลพร่ำบอกให้เฝ้ารอ… ข่มกลั้นความต้องการเอาไว้… รอให้ถึงวันที่ผัวของหล่อนกลับมา

ตอนใกล้ค่ำของอีกสัปดาห์ต่อมา

“พี่สร้อยจ๋า… ฉันฝากลูกเดี๋ยวนะจ๊ะ”

นวลกล่าวกับพี่สาวของสามี เมื่อทองสร้อยเดินเข้ามาหาเจได มาถึงก็ตรงเข้าหอมแก้มเด็กน้อยในวัยกำลังน่ารักน่าชัง

“ได้สิ… ฝากนานๆ ก็ได้ ว่าแต่นวลจะไปไหนล่ะจ๊ะ”

ทองสร้อยถามพลางเหลือบมองมายังน้องสะใภ้ที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ามาอยู่ในชุดผ้าถุงกระโจมอก

“ฉันอยากไปอาบน้ำจ้ะ… น้ำคลองที่หลังบ้านใสมาก เห็นแล้วอยากลงเล่น”

ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าผู้หญิงที่ต้องใช้ชีวิตแต่ละวันอุดอู้ในห้องเช่าแคบๆ ของกรุงเทพฯ มานาน จะรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศบ้านๆ ของคุ้งน้ำอัมพวาที่ยังโอบล้อมไว้ด้วยความร่มรื่นของธรรมชาติ

“ตายสบายจ้ะนวล… เดี๋ยวพี่เลี้ยงหลานให้เอง”

ทองสร้อยกล่าว แวบหนึ่งหล่อนแอบมองตามเรือนร่างเอิบอิ่มของน้องสะใภ้ที่กำลังเดินออกไปจากห้องอย่างนึกอิจฉาในความสวย

นอกจากผิวพรรณของนวลจะขาวผ่องเป็นยองใยสะดุดตา แลดูมีน้ำมีนวลไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง ทรวดทรงก็ยังอะร้าอร่ามสะดุดตา เข้าตำราตูดเป็นตูดนมเป็นนม  

ทองสร้อยรู้ว่าผู้หญิงอย่างนวลนี่แหละเข้าตำราพันธุ์เนื้อนมไข่… หล่อนมีทุกอย่างที่ผู้ชายทุกคนใฝ่หา น้องชายของหล่อนช่างโชคดีที่ได้ผู้หญิงสวยขนาดนี้มาเป็นภรรยา

ในเวลาต่อมา

บนสะพานไม้ทอดยาวลงไปจากตลิ่ง ร่างเอิบอิ่มของนวลนั่งอยู่บนสะพาน ทิ้งปลายเท้าน้อยๆ ห้อยลงน้ำ เอาเท้าตีน้ำเล่นอย่างผ่อนคลาย มือถือขันก้มลงตักน้ำใสในคลองขึ้นมาราดรดเรือนร่างที่มีเพียงผ้าถุงลายดอกบางๆ ช่วยอำพรางความเป็นสาวเอาไว้

วันนี้นวลอารมณ์ดี หล่อนฮัมเพลงไปพลางขณะอาบน้ำ มืออีกข้างเอื้อมหยิบก้อนสบู่สีเขียว ขยี้จนเป็นฟองขาว ไล้ลูบผิวกายนวลเนียน อ้อยอิ่งอยู่กับการสัมผัสเรือนร่างของตัวเอง

ครั้นเมื่อเห็นว่าบริเวณนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากหล่อน นวลตัดสินใจขยับจากสะพานเพื่อลงมายืนในน้ำ

สายตาระแวดระวังเหลียวซ้ายแลขวา เมื่อมั่นใจว่าบริเวณนี้ปลอดคนก็ปลดปมผ้าถุงกระโจมอก ถกผ้าออกมาทางศีรษะ ขยี้ซักแล้วบิดน้ำ พาดไว้กับสะพาน เอื้อมคว้าก้อนสบู่มาไล้ลูบเรือนร่างที่ตอนนี้เปลือยเปล่าล่อนจ้อน

มือเรียวขยี้ฟองสบู่กับเต้าทรวงอวบใหญ่ เคล้นคลึงเล่นเบาๆ จนมีน้ำนมสีขาวพวยพุ่งออกมาเปียกชุ่มร่องเต้าที่กำลังคัดจัด

นวลหลุบตาลงมองสองเต้า ขาวเปล่งปลั่งจนมองเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายรางๆ อยู่ภายใต้ความอวบอัด แน่นคัดไปด้วยน้ำนมแม่ลูกอ่อนที่กักเก็บอยู่ภายใน

“อ๊า… ”

นวลรู้สึกปวดนม เมื่อก่อนตอนที่ผัวอยู่ ก็มีคนช่วยดูดให้เวลานมคัด