ログイン
ชุดนี้มีสองเรื่องคือ แม่ลูกอ่อน
ซ่อนชู้ และ สะใภ้บักแตงโม
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน กาสะลอง
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว
* * * * * * * * * * * *
แม่ลูกอ่อนซ่อนชู้
พุทธศักราช 2562
บ้านไม้หลังใหญ่ โอบล้อมไปด้วยสวนชมพู่ในอำเภออัมพวา
“นวลกับลูกพักห้องนี้นะจ๊ะ… ”
‘ทองสร้อย’ กล่าวกับ ‘นวล’ ผู้เป็นน้องสะใภ้ ขณะกำลังพากันเดินเข้ามาในบ้านไม้หลังใหญ่ที่นวลเพิ่งย้ายมาอยู่ หลังจาก ‘ยุทธ’ ซึ่งเป็นสามีของหล่อนตัดสินใจลาออกจากโรงงานย่านสมุทรปราการที่ทำมานานหลายปี เพื่อเดินทางไปทำงานในประเทศลิเบีย ทำให้นวลต้องตัดสินใจหอบลูกน้อยในวัยหนึ่งขวบกว่าๆ กลับมาอยู่บ้านของพ่อแม่สามีที่อัมพวา
‘ถ้าพี่ไม่อยู่… นวลจะอยู่คนเดียวได้ยังไง บ้านเช่าในกรุงเทพฯ ใช่ว่าจะปลอดภัย วันดีคืนดีก็มีพวกขี้ยามางัดแงะขโมยของ จะให้พี่ทิ้งนวลกับลูกไว้ได้ยังไง ไปอยู่กับพ่อแม่พี่ดีกว่า ที่นั่นอยู่กันหลายคน’
เป็นคำพูดของยุทธที่กล่าวกับนวล ก่อนเดินทางไปทำงานต่างประเทศ
“มาอยู่ด้วยกันที่นี่นะลูก… แม่จะได้ช่วยเลี้ยงหลาน”
นางชบาผู้เป็นแม่ผัว กล่าวกับสะใภ้ด้วยน้ำเสียงเมตตา แววตาเอ็นดูนวลกับลูกชายตัวเล็กของหล่อนที่มาขออยู่ร่วมชายคาอาศัย ในระหว่างสามีไม่อยู่
“ขอบคุณมากจ้ะแม่… ”
นวลยกมือไหว้แม่ผัว ซึ้งใจเมื่อเห็นทุกคนให้การต้อนรับหล่อนเป็นอย่างดี
“ขอบคุณพี่สร้อยด้วยนะจ๊ะที่ช่วยเตรียมห้องพักให้หนู”
นวลยกมือไหว้พี่สาวของสามี ทองสร้อยเป็นคนน่ารัก ลักษณะของรอยยิ้มเต็มปากบ่งบอกถึงความเป็นคนเปิดเผยไร้เล่ห์เหลี่ยม
“ไม่เป็นไรจ้ะนวลเป็นน้องสะใภ้ของพี่ ก็เหมือนน้องสาวของพี่คนหนึ่ง ทุกคนในบ้านหลังนี้ดีใจที่นวลกับลูกมาอยู่ด้วย”
ทองสร้อยกล่าวขณะอุ้มร่างจ้ำม่ำของ ‘เจได’ ลูกชายของนวลไว้ในอ้อมแขน
ทองสร้อยรักเด็กมาก ครั้นเมื่อได้เจอกับหลานซึ่งกำลังอยู่ในวัยน่ารักน่าชังอย่างเจได หล่อนแสดงท่าทางรักใคร่เอ็นดูออกมาอย่างเห็นได้ชัด ตามประสาคนที่ไม่มีลูกเป็นของตัวเอง
“ทำไมพี่สร้อยไม่มีลูกสักคนล่ะจ๊ะ”
นวลถามด้วยความสงสัย เพราะรู้ว่าทองสร้อยมีสามีชื่อ ‘พันน์’ เป็นเขยของบ้านหลังนี้
“พี่มีลูกยากจ้ะ… ก่อนหน้านี้ก็เคยไปหาหมอ กระทั่งเจอเนื้องอกที่รังไข่ หลังจากผ่าตัดเนื้องอกก็เกิดอาการพังผืดตามมา ยิ่งทำให้มีลูกยากขึ้นไปอีก… ทั้งที่พี่กับผัวอยากมีลูกใจจะขาด”
เสียงของทองสร้อยเศร้าลงไปอย่างเห็นได้ชัด เมื่อต้องบอกถึงสาเหตุที่หล่อนยังไม่มีลูกจนป่านนี้
“ไม่เป็นไรจ้ะพี่สร้อย… งั้นหนูยกลูกชายให้พี่เอาไปเลี้ยงเป็นลูกเลยดีไหมจ๊ะ”
นวลแกล้งกระเซ้าอย่างอารมณ์ดี
“พี่เอาจริงนะ”
ทองสร้อยตอบ เรียกเสียงหัวเราะดังลั่นไปทั้งห้อง
ในเวลาต่อมา
ขณะที่นวลกำลังอุ้มลูกน้อยพาดบ่า ทอดสายตาผ่านกรอบหน้าต่างห้องนอนออกไปยังสนามหญ้าหน้าบ้าน พลันสายตาปะทะเข้ากับชายร่างกำยำไปด้วยมัดกล้าม ความสูงใหญ่ที่ต่างไปจากคนไทยและผิวสีแทนละติน ทำให้เขาดูเหมือนชาวต่างชาติ กำลังหิ้วข้าวของลงมาจากรถกระบะ
“นวลใช่ไหม… ”
ชายที่นวลกำลังจ้องมองด้วยความตะลึงงันในความหล่อเหลา ตะโกนถาม เมื่อเหลือบมาเห็นหล่อนอุ้มลูกน้อยยืนอยู่ข้างหน้างต่างและจ้องเขาไม่วางตา
“ใช่จ้ะพี่… พี่พันน์ใช่ไหมจ๊ะ”
เรือนหลังนี้มีผู้ชายแค่สองคน นวลรู้ว่าผู้ชายตัวใหญ่และหล่อมากจนหล่อนตะลึงมองคนนี้คงเป็นใครอื่นไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่ ‘พันน์’ ลูกเขยคนขยันของบ้านหลังนี้ เขาเป็นสามีของทองสร้อย
“จ้ะ… ”
พันน์พยักหน้า เดินตรงเข้ามาใกล้หน้าต่าง ยื่นถุงขนมที่ซื้อมาจากตลาดให้กับนวล
เหมยลี่กล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาที่ปลายเตียง ดึงผ้าสีเทาออกแล้วจัดการปูให้ใหม่โดยหารู้ไม่ว่าในระหว่างที่นางกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่นั้น หวังหย่งที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ถอดเสื้อ เหลือเพียงแค่กางเกงบางๆ ตัวเดียวดวงตาหวังหย่งเบิกกว้าง…จ้องมองก้นของเหมยลี่ เห็นความกลมกลึงตึงแน่นเป็นกลีบเป็นง่ามอยู่ภายใต้ผ้าถุงบางแนบเนื้อ ทำเอาหวังหย่งมีอารมณ์ ตบะแตกทนไม่ไหว รีบขยับเข้ามาสวมกอดเหมยลี่จากทางด้านหลัง“ว้าย… ”เหมยลี่ร้องอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าจู่โจม“เจ้ายอมเป็นเมียข้าเถอะนะ… ข้าไม่ไหวแล้ว อยากเอาเจ้าเหลือเกิน”น้ำเสียงกระเส่าไปด้วยความปรารถนาการในตัวนาง หวังหย่งสืบเท้าเข้าจู่โจมโดยที่เหมยลี่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว“ไม่นะ… อย่า… ”เหมยลี่พยายามร้องห้าม…แต่เขาก็กดแผ่นหลังนางพร้อมกับโอบสะโพกอุ้มขึ้นมาคุกเข่าคว่ำลงบนขอบเตียงอย่างมิอาจสู้แรงบุรุษ“ข้าอยากเห็นของเจ้าเหลือเกิน… ”หวังหย่งเอามือเลิกชายผ้าของนางขึ้นมากองเอาไว้เหนือบั้นเอว ดวงตาลุกวาวมองก้นอวบขาว แอ่นขึ้นมาด้วยความสยิวเมื่อโดนมือใหญ่หงายแล้วสอดเข้ามาลูบล้วงสิ่งสงวนทั้งโหนกทั้งนูน เบียดกันเป็นพูแน่นอยู่ใต้ง่ามขา“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”
อีกสัปดาห์ต่อมา… เหมยลี่เริ่มพูดคุยกับหวังหย่งบ่อยขึ้นเพราะต้องเจอกันทุกวันจนกลายเป็นความสนิทสนมไปโดยไม่รู้ตัว หวังหย่งเหมือนผู้ใหญ่ใจดี… เขามักจะให้คำปรึกษาและปลอบโยนเมื่อนางรู้สึกทุกข์ใจเรื่องสามีพิการ เหมยลี่ยอมรับว่ารู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับหวังหย่ง ความใกล้ชิดและความรู้สึกอบอุ่นจากการสนทนากันทำให้เหมยลี่รู้สึกราวกับว่าเขาเป็นดั่งเทียนเล็กๆ ที่กำลังส่องสว่างขึ้นในชีวิตอันมืดมนของนางแม้หวังหย่งจะเป็นเพียงช่างทำเครื่องปั้นดินเผาที่หลายคนมองว่าอาชีพต่ำต้อย แต่เหมยลี่กลับมองด้วยสายตาชื่นชมว่าเป็นงานสุจริตและต้องใช้ฝีมือในการทำงานหวังหย่งเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์มากในสายตาของเหมยลี่ ด้วยมีรูปร่างสูงใหญ่กำยำล่ำสัน เพราะในอดีตเขาเคยทำงานเป็นกรรมกรแบกข้าวสารอยู่ที่ท่าเรือมาก่อน ความใกล้ชิดนี้ทำให้หัวใจของเหมยลี่เต้นแรงทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้เขา เพราะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มหลงใหลในตัวหวังหย่งมากขึ้นทุกวัน“เหมยลี่… ดึกป่านนี้แล้วเจ้ายังไม่นอนอีกหรือ”หวังหย่งถาม…หลังจากเลิกงานกลับเข้ามาถึงห้องพักตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ซึ่งเป็นเวลาดึกสงัด ปกติเขาไม่กลับค่ำขนาดนี้ แต่วันนี้เพื่อนที่ทำงา
“นมเจ้าคงคัดมากสินะ… ”สายตาของหวังหย่งจับจ้องอยู่ที่โนมเนื้อปทุมถันมหึมาหวังหย่งสังเกตเห็นว่าน้ำนมสีขาวยังไม่หยุดไหลเพราะเมื่อครู่เด็กน้อยยังดูดดังจ๊วบๆ อย่างเอร็ดอร่อยก่อนที่ตัวเองจะเดินออกมาเห็นเหมยลี่รู้ตัวว่าเขาแอบมอง…นางจึงรีบดึงชายผ้าลงมาปิดเต้า ซ่อนโนมเนื้อเนียนขาวจากสายตากระหายของหวังหย่ง“ข้าขอโทษที่ต้องขัดจังหวะให้นมลูก... ”หวังหย่งรู้ว่าตัวเองเสียมารยาท…มีจังหวะหนึ่งเขาเผลอตัวกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก เมื่อเห็นน้ำนมของแม่ลูกอ่อนซึมออกมาเป็นวงชื้นอยู่ใต้เสื้อ บอกตำแหน่งของจุกหัวนมทั้งสองข้างที่ดุนดันอยู่ใต้เสื้อบางๆ“ไม่เป็นไร… ”เหมยลี่กล่าว สังเกตเห็นว่าสายตาของหวังหย่งยังไม่ละจากทรวงอกอวบใหญ่ของนางเห็นเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความลืมตัวอีกครั้ง ทำให้เหมยลี่รู้ว่าผู้ชายคนนี้น่าจะกำลังคิดอะไรกับนาง“เต้านมเจ้าคัดมาก… ปวดไหมจ๊ะ”หวังหย่งจ้องมองเนื้อหนั่นที่แลดูตุงแน่น เบียดกันอยู่ใต้ผ้าบางๆ อย่างน่าอึดอัด“ก็มีปวดบ้างเวลาคัดมากๆ เหมยลี่ตอบทั้งอายๆ…ก็นางเป็นสตรี เมื่อถูกถามในเรื่องแบบนี้ย่อมเคอะเขินเป็นธรรมดา เมื่อครู่หวังหย่งถามเรื่องงานที่เขาอยากช่วย แต่ไม่รู้ทำ
ความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจที่นางต้องเผชิญในแต่ละวัน ทำให้เหมยลี่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษที่มีห้องเช่าเล็กๆ เป็นเสมือนกรงขังไม่ต่างจากคุกแล้วในวันที่เหมยลี่รู้สึกเหงาและท้อแท้ที่สุด… บังเอิญนางได้พบกับผู้ชายคนหนึ่งเขามีชื่อว่า ‘หวังหย่ง’ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในห้องเช่าที่ติดกับห้องของนางหวังหย่งเป็นชายอายุห้าสิบปีผู้มีรูปร่างสูงใหญ่สะดุดตา ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลา ผิวเข้ม เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามเพราะออกกำลังกายและทำงานหนักเป็นประจำด้วยความที่ห้องอยู่ติดกัน เหมยลี่จึงมีโอกาสได้พบเจอกับหวังหย่งบ่อยๆ เหมยลี่รู้สึกถูกชะตากับหวังหย่งตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นหน้า หลังจากหนึ่งเดือนผ่านไปทั้งสองก็เริ่มคุ้นเคยเพราะว่าหวังหย่งเป็นคนใจดี ดูอบอุ่นเป็นผู้ใหญ่และเข้าใจในความทุกข์ในหัวอกของนาง“เหมยลี่… ข้าอยากช่วยเหลือให้เจ้ามีรายได้… เอาเป็นว่าข้าจะจ้างซักผ้าดีไหม”หวังหย่งเอ่ยปากในตอนเย็นของวันหนึ่ง เมื่อเดินออกมาจากห้องแล้วเห็นเหมยลี่กำลังนั่งให้นมลูกอยู่ที่แคร่ไม้ไผ่หน้าห้องพักของนางขณะที่ถาม สายตาของหวังหย่งจ้องมองเม็ดหัวนมสีเนื้อเป็นทรงสวย แม้จะบานใหญ่เหมือนฝาขนมครกและมีสีเข้มกว่าปก
ทำเอาแม่ลูกอ่อนที่แอบกดความต้องการทางเพศเอาไว้จนงุ่นง่านมาหลายวัน อารมณ์แตกซ่าน ใจกระเจิงระเริงหลงรสกามที่เขาปรนเปรอให้จนลืมลูกลืมผัวกันไปเลยทีเดียวในเวลาต่อมาเมื่อกลับมาถึงบ้าน เสียงรถแท็กซี่ของพี่พันน์ที่ขับมาส่งฉันถึงหน้าบ้าน ทำให้แม่ผัวที่กำลังอุ้มลูกของฉันแนบอก เดินออกมาที่หน้าประตูบ้าน“จันทร์… กลับมาแล้วหรือจ๊ะ”“จ้ะแม่… มะ… มาแล้วจ้ะ”ฉันพยายามควบคุมสั้มเสียงให้เป็นปกติ พยายามซ่อนพิรุธเหมือนคนที่เพิ่งแอบทำความผิดมาหมาดๆ“มาก็ดีแล้ว… ตาหนูกำลังร้องหิวนม”ฉันรับร่างจ้ำม่ำของลูกชายมาจากแม่ผัว พาเข้ามาในห้องนอนครั้นเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง พลันสายตาที่เหลือบมองภาพคู่แต่งงานบานใหญ่ของฉันกับพี่พันน์ที่แขวนไว้ตรงหัวเตียง ก็ทำให้ฉันรู้สึกละอาย มองภาพแต่งงานแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาภายในห้องที่เย็นและเงียบเหงา ฉันนั่งนิ่งน้ำตาไหลอยู่ครู่ใหญ่ๆกระทั่งเสียงร้องของลูกที่ดังขึ้น เรียกสติฉันกลับคืนมาอยู่กับความจริง รีบอุ้มลูกชายมาที่เตียงนอนฉันเอามือเลิกชายเสื้อ ควักเต้านมอวบคัดออกมาป้อนใส่ปากน้อยๆ ของลูกชาย ดูดกินอย่างหิวกระหายรอยแดงๆ ของเต้านมที่โดนพี่พันน์ดูด ยังฝากหลักฐานของควา
“โอ้ว… มันส์ลำเอ็นสุดๆ”พี่พันน์ขบกรามเป็นสันนูนเราสองเสียวซ่านเกินกว่าจะสะกดกลั้นน้ำเงี่ยนเอาไว้ได้ พี่พันน์รีบโยกบั้นทายกระแทกลำเอ็นยาวใหญ่เข้าใส่โพรงสาวของฉันต่อมาอีกอึดใจสั้นๆ ก็ละล่ำละลักส่งสัญญาณบอก“อ่า… ไม่ไหวแล้วน้องจันทร์จ๋าพี่จะแตกแล้ว… โอ้วววววววว”พี่พันน์โก่งเอวอัดกระแทกลำเอ็นจนสะโพกของฉันยวบยุบลงไปในที่นอนตามแรงกระแทก “อูยยย... อ๊ะ… อ๊ายยยยยยย”ฉันกรีดร้องตามมาติดๆ พริ้มตาครวญครางเหมือนจะตาย“งืออออ… ”ในนาทีถึงสวรรค์อย่างแรง ตัวฉันสั่นเทิ้ม สองมือเอื้อมขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าชื้นเหงื่อและเส้นเลือดที่ปูดโปนขึ้นมาข้างขมับทั้งสองข้างของพี่พันน์ รั้งลงมาประกบริมฝีปากเข้าหากันแน่นเราจูปปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดร้อยกันดูดดื่ม“เมียจ๋า… ”พี่พันน์เรียกฉันเสียงกระเส่า จูบไซ้แก้มนวลลงมาถึงซอกคอ ฉันแหงนหน้าให้เขาจูบอย่างไม่หวงแหนเรือนร่าง ในนาทีที่ไม่เหลืออะไรจะเสียอีกแล้ว“คนเจ้าเล่ห์… แกล้งทำกาแฟหกเพื่อจะลวงหนูมาขยี้สวาทใช่ไหม”ฉันเพิ่งรู้ก็ตอนนี้“ใช่จ้ะ… พี่พยายามหาเรื่องพาน้องจันทร์มาที่นี่ก็เพราะแบบนี้แหละ”พี่พันน์สารภาพออกมาในที่สุด จูบแก้มสองข้าง
“อูยยยย… ลุงจ๋าหนูทรมาน”นวลสะบัดใบหน้าไปมา แต่ละเปลาะปมข้อนิ้วปูดโปนที่เคลื่อนเข้ามาในความฝืดคับของโพรงสาว ทำเอาหล่อนแอ่นกายสะท้าน น้ำหอยแตกซ่านออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้“นวลจ๋า... ลุงทนไม่ไหวแล้ว”ทีปต์ขยับออกมาถอดกางเกงใน งัดแก่นกายอลังการยาวใหญ่พอๆ กับท่อนแขนของนวลออกมาอวดสายตาหล่อนที่
นวลหายใจติดๆ ขัดๆ อาการตอบสนองของหล่อนยิ่งทำให้ทีปต์ได้ใจ รีบดูดเลียพลางจ้องมองรูขุมขนรอบๆ วงป้านลานหัวนมเบ่งขยายขึ้นเป็นตุ่มไตแข็งจ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆทีปต์ไม่ปล่อยนาทีทองให้ผ่านพ้นไป กะซวกดูดอย่างตะกละตะกลามจนหัวนมของนวลเบ่งบวม ทรวงอกแอ่นหยัดขึ้นด้วยความเสียว หัวนมชูชันรับปากของทีปต์ครอบดูดลงมาอย่า
และในระหว่างที่นวลกำลังเดินดูของในตลาดเพลินๆ ทั้งเสื้อผ้าของใช้และเครื่องสำอางของผู้หญิงหลากหลายละลานตา จู่ๆ ก็มีผู้ชายผิวคล้ำตัวใหญ่เดิน ใบหน้าเข้มมีหนวดเครา เดินเข้ามาใกล้หล่อน“นวล… ”ชายคนนั้นคือกำนันทีปต์ที่เคยแวะไปหาพันน์แล้วเจอนวลกับโมกข์แอบร่วมรักกันอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อนในกระท่อม“ลุงรู้จักชื
นวลสะบัดใบหน้าไปมา เต้านมส่ายสั่นรับริมฝีปากของพันน์ จูบไซ้นมแม่ลูกอ่อนอย่างโหยหา“กดลงมาอีกจ้ะนวลจ๋า… กดให้สุด”พันน์เร่งพลางเอามือรวบเอวคอด จับกระแทกให้กลีบสาวครอบสวมลำเนื้อคัดแข็ง ทะลวงแทงเสยเข้าสุดออกสุด มอบความเสียวซ่านอย่างที่นวลไม่เคยเจอมาก่อน“งืออออ… หนูจุกหนูแน่น… ของพี่พันน์ใหญ่เหลือเกิน







