LOGINShare
ตอนที่ 36
Last Updated:
2026-01-26 18:23:23ตอนที่ 36
“เมื่อคืนหลับสบายดีนะคะคุณพระพาย”
เพลงพรมองดูพระพายที่ค่อย ๆ เดินลงมาจากชั้นสามด้วยท่าทางหวาดระแวง
“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ คุณท่านวันนี้คงไม่ได้ลงมารับประทานอาหารด้วย เพราะต้องนอนพักเพื่อเตรียมตัวสำหรับคืนพรุ่งนี้ค่ะ”
“คืนพรุ่งนี้
คุณเพลงพรหมายถึง...”“ใช่ค่ะ คุณพระพายพร้อมแล้วใช่ไหมคะ”
“ผมเปลี่ยนใจไม่ได้แล้วใช่ไหมครับ”
เพลงพรสบตากับพระพาย เธอเข้าใจดีว่าการตัดสินใจเรื่องนี้มันไม่ได้ง่าย แต่เธอก็รักและภักดีกับภาคินทร์มากเช่นเดียวกัน หากว่าเธอต้องเลือกที่จะทำร้ายใคร คนคนนั้นจะต้องใม่ใช่เจ้านายของเธออย่างแน่นอน
“มันไม่ได้น่ากลัวแบบที่คุณพระพายคิดหรอกค่ะ คุณท่านสุภาพมากแล้วถ้าเทียบกับแวมไพร์ตัวอื่น ๆ ด้านนอก”
“ครับ ผมก็คิดว่าแบบนั้น”
“ถ้าอย่างนั้นเชิญคุณพระพายรับประทานอาหารตามสบายนะคะ
ดิฉันขอตัว”เพลงพรออกจากบ้านไปและปล่อยพระพายทิ้งไว้กับเหล่าอาหารชั้นเลิศบนโต๊ะที่เขาไม่เคยกินมันหมดสักที แม้ว่ามันจะอร่อยมากแค่ไหนก็ตาม
พอได้กินอะไรแบบนี้มาหลายวันติดกันเข้าก็เริ่มจะเบื่อ และคิดถึงเหล่าเมนูอาหารรสแซ่บข้างทางขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
“กิ่งครับ”
“คะ คุณพระพายต้องการอะไรหรือเปล่าคะ”
“คือผมเบื่ออาหารพวกนี้มากเลย อยากกินอะไรแบบแซ่บ ๆ บ้าง”
“แต่คุณท่านสั่งไว้ว่าให้คุณพระพายกินอาหารที่ดีที่สุดที่คุณเพลงพรจัดเตรียมไว้นะคะ”
กิ่งแก้วมองดูเมนูอาหารที่จัดเรียงไว้บนโต๊ะสำหรับพระพายในทุกมื้อแล้วอดเสียดายไม่ได้ ในขณะที่คนรวยเบื่ออาหารราคาแพงและอยากกินอาหารราคาถูกข้างทาง แต่ตัวเธอเองยังไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้กินมันเลยสักครั้งในชีวิต
“มื้อเดียวก็ไม่ได้เหรอครับ”
พระพายทำเสียงหงอยจนกิ่งแก้วอดสงสารไม่ได้
“เอาเป็นว่าเดี๋ยวมื้อเที่ยงกิ่งดูให้นะคะ”
“ขอบคุณมากนะครับ”
พระพายฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ แค่คิดถึงส้มตำ ผัดกะเพรา ต้มยำจากร้านข้างทางก็ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
หลังจากมื้อเช้าผ่านไปพระพายก็พาตัวเองมาขลุกอยู่ในห้องหนังสือเหมือนหลายวันที่ผ่านมา
แต่วันนี้เขาไม่ได้มีกะจิตกะใจจะอ่านหนังสือสักเท่าไร เพราะเรื่องที่คุยกับเพลงพรบนโต๊ะอาหารเมื่อเช้ามันกำลังรบกวนจิตใจเขาเป็นอย่างมาก
ถึงแม้จะเตรียมใจอยู่ทุกวันว่าเดี๋ยวมันจะมาถึงแต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขาก็ดันรู้สึกกลัวขึ้นมา
แม้เพลงพรกับภาคินทร์จะเคยรับปากเอาไว้ว่ามันไม่ได้เจ็บหรือน่ากลัวอย่างที่เป็นกังวล แต่การที่ต้องมานั่งเห็นคนดื่มเลือดของตัวเองสด ๆ ตอนนั้นเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป
“กำลังคิดมากเรื่องคืนพรุ่งนี้อยู่เหรอครับ”
“คุณภาคินทร์ ไหนคุณเพลงพรบอกว่าคุณต้องพักผ่อนไงครับ”
“ใช่ครับ แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าผมจะต้องนอนทั้งวันเสียหน่อย”
ภาคินทร์เปิดประตูห้องหนังสือเข้ามาและนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอันเป็นที่ประจำในทุกครั้งที่เขามาหาพระพายที่นี่
“สรุปว่ากังวลเรื่องคืนพรุ่งนี้อยู่จริง ๆ ใช่ไหมครับ”
“ครับ จะบอกแบบนั้นก็ได้ มันคิดมากไปหมด”
“แล้วมีความรู้สึกกลัวไหมครับ”
“ก็กลัวนะครับ แต่ผมไม่ได้รู้สึกกลัวคุณภาคินทร์นะครับ ผมแค่กลัวเจ็บ กลัวเลือด กลัวอะไรไปเรื่อยแค่นั้นเองครับ”
ภาคินทร์มองหน้าพระพายแล้วเผลอยิ้มออกมาก่อนจะจ้องริมฝีปากของพระพายอย่างลืมตัว
“คุณพระพายคะส้มตำ... ขอประทานโทษค่ะคุณท่าน”
กิ่งแก้วเดินเข้ามาในห้องหนังสือเพื่อแจ้งพระพายเกี่ยวกับมื้อเที่ยงที่เขาอยากกินโดยไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านนั่งอยู่ในห้องด้วย
“ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่ผมได้ยินว่าส้มตำ ส้มตำอะไรเหรอครับผมจำได้ว่าอาหารที่ผมให้เพลงพรเตรียมให้คุณพระพายในแต่ละวันมันไม่มีเมนูที่พูดถึง”
น้ำเสียงเรียบ ๆ ของภาคินทร์ที่พูดขึ้นมาฟังดูมีพลังอย่างประหลาด จนกิ่งแก้วต้องก้มหน้าหลุบสายตาลงต่ำเพราะกลัวจะทำให้ภาคินทร์ไม่พอใจ
Latest chapter
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
You may also like
อนุชายาบรรณาการ
รวิวร, จุฑารัตน์2.4K viewsหนี้พันธนาการ-Magmalava
นาวิกา597 viewsเพียงชั่วข้ามคืน
DILEMMA 282.5K viewsรักสุดใจนายหมดนวด
ต๋อง น่ะ1.1K viewsพระสวามีของผม ไม่โหดร้ายขนาดนั้นหรอกครับ
Yushelfoxy381 viewsระวังโดนผมตกนะ
กลัดแก้ว49 viewsพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen38 viewsเหตุเกิดบนดาดฟ้า
นนท์นที ชตรีญา262 views
