ตอนที่ 4 : ข่าวลือในออฟฟิศ

ชีวิตของแพรไหมในฐานะ "ภรรยาลับของท่านประธาน" เริ่มวุ่นวายมากขึ้นทุกวัน

แม้ธีร์จะยังคงทำตัวเย็นชาและรักษาระยะห่างในบริษัท แต่พนักงานหลายคนเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ

"เธอไม่รู้สึกเหรอ ว่าท่านประธานดูใส่ใจแพรไหมเป็นพิเศษ"

เสียงซุบซิบดังมาจากมุมห้องพักพนักงาน

"ใช่! วันก่อนฉันเห็นท่านประธานยืนรอหน้าห้องประชุมเพราะแพรไหมยังไม่มา"

"แล้วเรื่องข้าวกล่องอีกล่ะ ป้าสายของคฤหาสน์ไม่เคยส่งอาหารให้ใครในบริษัทนะ"

แพรไหมที่เดินเข้ามาพอดีถึงกับชะงัก

"เอ่อ...ทุกคนคะ คือมันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ"

มินท์ เพื่อนฝึกงานรีบเดินเข้ามาคล้องแขนเธอ

"สารภาพมาเถอะ! เธอกับท่านประธานมีอะไรกันใช่ไหม"

"ไม่มี!"

หญิงสาวตอบเร็วเกินไปจนทุกคนหันมอง

"ดูพิรุธกว่าเดิมอีก"

ช่วงสาย

แพรไหมถูกเรียกให้ไปส่งเอกสารที่ห้องประธาน

ทันทีที่ประตูปิดลง เธอก็ถอนหายใจยาว

"ทั้งหมดเป็นเพราะคุณเลย"

ธีร์ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์

"ผม?"

"ตอนนี้ทุกคนเริ่มสงสัยแล้ว"

ชายหนุ่มพิงพนักเก้าอี้

"แล้วคุณตอบว่าอย่างไร"

"ก็บอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน"

"ดี"

คำตอบสั้น ๆ ทำให้เธอรู้สึกจุกเล็ก ๆ อย่างบอกไม่ถูก

ธีร์เงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นเธอเงียบไป

"มีอะไร"

"เปล่าค่ะ"

"โกหก"

แพรไหมเม้มริมฝีปาก

"ก็แค่รู้สึกแปลก ๆ"

"แปลกอย่างไร"

เธอหลบสายตา

"ไม่เป็นไรค่ะ"

เป็นครั้งแรกที่ธีร์รู้สึกว่า เขาเริ่มอ่านความคิดของเธอไม่ออก

ช่วงบ่าย

บริษัทประกาศว่าจะมีงานเลี้ยงครบรอบ 30 ปีของ W Group ในอีกสองสัปดาห์

หัวหน้าแผนกพูดด้วยความตื่นเต้น

"ปีนี้จะมีแขกพิเศษมาร่วมงานด้วย"

"ใครเหรอคะ"

"คุณอริน นักธุรกิจสาวเจ้าของแบรนด์เครื่องประดับระดับโลก"

ทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น บรรยากาศในห้องก็ครึกครื้นขึ้น

"ได้ข่าวว่าเธอเป็นคู่ดูตัวของท่านประธานด้วยนะ!"

"จริงเหรอ!"

แพรไหมที่กำลังจดบันทึกถึงกับมือหยุดนิ่ง

คู่ดูตัว...?

เย็นวันนั้น

ระหว่างรับประทานอาหารค่ำที่คฤหาสน์ แพรไหมแกล้งถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ

"วันนี้ในบริษัทพูดถึงคุณอรินกันทั้งวันเลยค่ะ"

ธีร์ยังคงตักอาหารอย่างเงียบ ๆ

"อืม"

"เธอสวยมากเลยนะคะ"

"อาจจะ"

"แล้ว..."

หญิงสาวพยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุด

"เธอเป็นคู่ดูตัวของคุณจริงเหรอ"

ในที่สุดชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้น

"ใครบอก"

"ทุกคนในบริษัท"

ธีร์วางช้อนลง

"เคยดูตัวกันครั้งหนึ่ง"

แพรไหมพยายามไม่สนใจความรู้สึกแปลก ๆ ในอก

"งั้นก็เป็นเรื่องจริงสินะ"

"แต่ผมปฏิเสธไปแล้ว"

เธอเงยหน้าขึ้นทันที

"ทำไมล่ะคะ"

"ไม่เหมาะ"

"ตรงไหน"

ธีร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบ

"ผมไม่ชอบคนพูดมาก"

แพรไหมชะงัก

"เดี๋ยวนะคะ! นี่คุณกำลังว่าฉันอ้อม ๆ ใช่ไหม"

เป็นครั้งแรกที่เสียงหัวเราะเบา ๆ หลุดออกมาจากท่านประธาน

แม้จะเพียงเสี้ยววินาที แต่ก็ทำให้หญิงสาวเผลอมองเขาค้าง

"คุณ...หัวเราะด้วยเหรอ"

ธีร์รีบกลับมาทำสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม

"กินข้าว"

สองสัปดาห์ต่อมา

งานเลี้ยงครบรอบบริษัทเริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่

แพรไหมอยู่ในชุดเดรสสีฟ้าเรียบง่ายที่ป้าสายเป็นคนเลือกให้

"หนูสวยมากเลยนะ"

"จริงเหรอคะป้า"

"ถ้าท่านประธานเห็น ต้องมองไม่ละสายตาแน่"

หญิงสาวหน้าแดงทันที

แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินเข้าไปในงาน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"คุณคงเป็นแพรไหมสินะ"

เธอหันกลับไป

หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงยืนอยู่ตรงหน้า

สวย สง่างาม และเต็มไปด้วยความมั่นใจ

"ฉันชื่ออริน"

เธอยิ้มบาง ๆ ก่อนพูดต่อ

"คู่ดูตัวของธีร์"

แพรไหมรู้สึกเหมือนหัวใจตกลงไปอยู่ที่ปลายเท้า

และเป็นครั้งแรก...

ที่เธอเริ่มตระหนักว่า ความสัมพันธ์ตามสัญญาของเธอกับธีร์ อาจไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด