LOGINShare
ตอนที่ 39-2 ผมหึง
publish date:
2026-10-09 09:18:26วันรุ่งขึ้น ฉันได้กลับบ้านจริงๆ ตามที่ภีมบอกไว้ หลังมื้อเช้าพยาบาลเขามาพร้อมถาดอุปกรณ์สำหรับถอดสา
Latest chapter
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 48-2 เป็นแฟนกัน
“O.O” ผมอึ้งกับสิ่งที่เธอพูดออกมา จนเผลอเงียบไปครู่หนึ่ง“ทำไมนายต้องทำแบบนี้ นายรู้เรื่องทุกอย่างแต่นายปิดบังเรา แถมยังไปทำให้คนอื่นเค้าต้องลำบากอีก”“คือเรากลัวเธอไม่ยอมรับเราไง ตอนแรกเราคิดว่าให้หมอออนไลน์เป็นตัวแทนรักษาเธอแทนเรา เธอจะสบายใจกว่า แล้วมันก็จริง เธอสบายใจซะจนเราไม่อยากให้มันรักษาเธอต่อแล้ว เราอยากดูแลเธอเอง”“ทำไมล่ะ นายไม่อยากให้เราสบายใจในการรักษาหรือไง”“ไม่ใช่แบบนั้นเด็ดขาด เราหวงเธอต่างหาก ก็เธอดูจะเริ่มสนใจมัน จนบางทีก็เหมือนจะสนใจมันมากกว่าเราด้วยซ้ำ”“ก็...ก็จริงนะ คุณหมอเค้าดูแลเราดีมากๆ จนเราคิดว่าถ้าเค้ายอมเจอเราก็ไม่แน่นะ เราอาจจะ...”“นี่อัยย์ หยุดเลย พอเลย มันไม่มีทางเกิดขึ้นแน่ หมอออนไลน์ให้บริการรักษาทางออนไลน์เท่านั้น ไม่มีสิทธิ์ได้เจอคนไข้เด็ดขาด ผิด ผิดกฎระเบียบ เราจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น”“คิกคิกคิก” อัยย์กลั้นขำกับคำพูดของผม“อัยย์ เราจริงจังกับเธอนะ เราขอร้อง เธอให้โอกาสเราได้แก้ไขข้อผิดพลา
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 48-1 เป็นแฟนกัน
“นายจะไปไหน ไหนบอกจะคุยไง” แค่ผมกดสตาร์ตรถ เธอก็ถามขึ้นมาทันที“ก็ไปหาที่เงียบๆ คุยกันไง”“ที่นี่ก็เงียบแล้ว คุยสิ”“เราขับรถอยู่ ต้องใช้สมาธิ ยังคุยไม่ได้” ผมรีบเหยียบคันเร่งให้รถออกตัวทันที ก่อนที่เธอจะคัดค้านอะไรขึ้นมาอีก“โอ้ย นายนี่” อัยย์หน้างอใส่ผม เธอยกแขนขึ้นกอดอกแล้วหันมองออกไปทางหน้าต่างฝั่งตรงข้าม ไม่ยอมพูดอะไรออกมาอีก ผ่านไปอีกไม่กี่นาที ผมมองไปอีกทีเห็นเธอหลับไปแล้ว เมื่อคืนคงน่าจะไม่ได้พักผ่อนเต็มที่แน่ๆ ดูได้จากขอบตาที่ยังคงช้ำอยู่ ผมแวะจอดข้างทางเลื่อนเบาะเอนลงให้เธอนอนสบายขึ้น และเอื้อมหยิบผ้าจากเบาะด้านหลังมาคลุมให้อย่างเบามืออันที่จริงแล้ว ผมก็ไม่ได้จำเป็นต้องใช้สมาธิในการขับรถถึงขั้นไม่สามารถคุยอะไรกับเธอได้ เพียงแต่ผมอยากปล่อยเวลาให้เธอได้อารมณ์เย็นลงหน่อยก่อนที่จะพูดคุยกัน และให้เวลากับตัวเองได้คิดคำพูดเพื่ออธิบายเรื่องราวต่างๆ ให้เธอฟังด้วยผมตัดสินใจขับรถออกนอกเมือง นอกจากมีเวลาได้คิดแล้ว คิดว่าเธอคงจะหนีผมกลับได้ยากหน่อย ถ้าออกไปได้ไกลขนาดนั้น ใช้เวลาชั่วโ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 47-2 คนที่ฉันเคยรัก
ครืดดดด ครืดดดดหัวถึงหมอแล้วกำลังจะหลับตานอน แต่กลับได้ยินเสียงสมาร์ตโฟนที่กำลังสั่นอยู่ที่โต๊ะหัวเตียง ผมเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาเป็นบุคคลที่ไม่สามารถปฏิเสธการรับสายได้“มีอะไรครับแม่ โทรมาดึกเลย”“ตาภีม นอนหรือยังลูก”“กำลังครับ แม่มีอะไรหรือเปล่า” ผมรู้สึกได้ว่าเสียงของแม่ มีความกังวลอยู่ในนั้น“คือแบบนี้จ๊ะ จริงๆ พรุ่งนี้ คุณพ่อจะต้องเข้าประชุมบอร์ดบริหารทั้งของโรงพยาบาลและก็รวมถึงความร่วมมือกับแผนกของลูกด้วย”“ครับแม่ แต่ผมบอกแล้วว่าช่วงนี้ผมให้หมอวัตรับผิดชอบเรื่องการประชุมทั้งหมด”“แม่รู้จ๊ะ ในส่วนของลูก แม่ไม่ก้าวก่าย เพียงแต่ว่า พรุ่งนี้คุณพ่อเข้าร่วมประชุมไม่ได้น่ะสิ พ่อเค้าห้ามแม่แล้วนะไม่ให้บอกลูก แต่แม่คิดว่าเรื่องใหญ่แบบนี้ไม่บอกไม่ได้หรอก”“มีเรื่องอะไรครับ คุณพ่อเป็นอะไร”“ไม่เป็นอะไรมากจ๊ะ ช่วงนี้โรงพยาบาลมีโปรเจคขยายอีกใช่มั้ยล่ะ พ่อโหมงานจนไม่ได้พักผ่อน เมื่อเย็นก็เลยวูบไปน่ะจ๊ะ แต่แม่ให้หมอจากโรงพยาบาลมาดูแล้ว
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 47-1 คนที่ฉันเคยรัก
“อัยย์ เป็นอะไร เธอร้องไห้ทำไมเนี่ย ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าบอกชั้นสิ ไปหาหมอมั้ย” ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันได้รับข้อความที่คุณหมอออนไลน์ส่งกลับมาตอบเรื่องที่ฉันถามไปเมื่อตอนเย็น หลังจากอ่านจบและตอบคุณหมอกลับไป ฉันก็รู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอและน้ำตาก็ไหลออกมานิต้าที่ขับรถอยู่หันมาเห็นช่วงที่รถกำลังติดไฟแดง เธอคงตกใจมาก ที่จู่ๆ ฉันก็ร้องไห้สะอื้นขึ้นมา เธอรีบหยิบทิชชูส่งมาให้ฉัน ถามไถ่อย่างเป็นห่วงมาก“ไม่เป็นไรนิต้า กลับบ้านเถอะ ฉันไม่เป็นอะไร”“แน่นะ ไม่ต้องไปหาหมอใช่มั้ย หรือให้ฉันโทรบอกหมอภีมมั้ย”“กลับบ้านก่อนเถอะ เดี๋ยวเราโทรเอง”“เอางั้นเหรอ โอเคก็ได้ งั้นเธอหยุดร้อง ชั้นใจคอไม่ดีเลย”“อืม หยุดแล้ว เราจะหยุดแล้ว” ฉันยังคงพูดไปด้วยและมีเสียงสะอื้นเล็กๆ ไปด้วย แต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้ ไม่อยากให้นิต้าเป็นห่วงจนทำอะไรเว่อร์ๆ ลงไปตามสไตล์ของเธอกว่าฉันจะสามารถหยุดร้องไห้ได้จริงๆ ก็ตอนที่นิต้าเลี้ยวรถเข้าจอดที่หน้าบ้านแล้ว ฉันใช้มือทั้งสองข้างปาดน้ำใสที่ยังคง
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 46-2 หายไปจากชีวิตเธอ
ผมเห็นสีหน้าของอัยย์แล้ว ดูออกว่าเธอคงยังไม่อยากจะเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดอาการประหลาดในครั้งแรกว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจึงบอกกับทุกคนว่าเธอควรพักผ่อน และชวนทุกคนให้ออกมาที่ห้องรับแขก“รู้สาเหตุแบบนี้แล้ว มึงจะเริ่มรักษายังไงวะ ไอ้ภีม” ยังไม่ทันที่จะได้นั่ง ไอ้วัตก็เริ่มเปิดเรื่องถามขึ้นมาก่อน ระหว่างที่ผมเดินไปที่ตู้เย็นจะหยิบน้ำมาให้ทั้งคู่“กูคิดว่า ต้องรู้สาเหตุที่ทำให้เกิดอาการครั้งแรกหว่ะ ถึงจะแน่ใจว่าจะช่วยเธอยังไงต่อ”“ถ้าอัยย์คิดไม่ออกแบบนี้ ก็ทำอะไรไม่ได้สิคะหมอ”ผมผยักหน้าตอบนิต้า แต่ยังคงครุ่นคิดบางเรื่องอยู่ในหัว เพียงแต่ยังไม่สามารถบอกออกไปให้ใครฟังได้ คงต้องคุยกับอัยย์ให้แน่ใจก่อน คุยกันไม่นานไอ้วัตกับนิต้ารับหน้าที่ออกไปซื้อของกิน ส่วนผมนั่งรออยู่ที่โซฟาตอนนี้ฟ้าด้านนอกเริ่มหมดแสงลง ผมเดินเข้าไปดูอัยย์ในห้องนอน เธอตื่นแล้วนั่งพิงหัวเตียงอยู่ ในมือถือสมาร์ตโฟนและเอาแต่จ้องมองมัน“ตื่นแล้วเหรอ หิวมั้ย ไอ้วัตกับนิต้ากำลังออกไปซื้ออาหารเย็นมาให้นะ รอหน่อยแล้วกัน คงใกล้กลับมาแล้ว” ผมบอกไ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 46-1 หายไปจากชีวิตเธอ
‘ที่นี่ไม่ใช่บ้านฉันนี่ ฉันอยู่ที่ไหน’ ฉันนอนอยู่บนเตียงกว้าง ความกว้างมากกว่าหกฟุตแน่ๆ มันใหญ่กว่าที่ห้องฉัน ชุดเครื่องนอนเป็นสีทึบเหมือนกับสีของผ้าม่านทั้งหมด เฟอร์นิเจอร์ที่มีเพียงไม่กี่ชิ้นมีสีดำล้วน“อัยย์ เธอฟื้นแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง” ฉันมองสำรวจห้องได้ไม่เท่าไหร่ ก็ได้ยินเสียงภีม และหันไปเห็นเจ้าตัวเดินมาจากทางประตู ที่น่าจะเป็นประตูห้องน้ำ เพราะเขาถืออ่างน้ำใบเล็กมาด้วย“เราอยู่ที่ไหน แล้ว...” เมื่อเริ่มนึกถึงเหตุการณ์ก่อนจะหมดสติไปได้ ฉันรีบยกสองมือขึ้นปิดหน้าทันที นี่มันจะน่าเกลียดขนาดไหนกันนะเนี่ย ภีมต้องเห็นหมดแล้วแน่ๆ“ไม่ต้องห่วง อาการเธอไม่เป็นอะไรมาก แค่รอยแดงนิดหน่อยแค่นั้น เราพามาที่คอนโดเรา เพราะไม่มีรหัสเข้าบ้านเธอ แต่ถ้าพาไปโรงพยาบาลจะเป็นเรื่องใหญ่ไปเปล่าๆ”“อืม ขอบใจนะ ไม่คิดเลยว่าอาการจะกำเริบขึ้นมาจริงๆ ถ้าไม่มีนายอยู่ด้วย เราคงแย่แน่ๆ”“ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง” ภีมมานั่งลงบนเตียงข้างๆ ฉัน เขามองมาด้วยสายตาอ
You May Also Like
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.4K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์365.5K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.2K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง83.8K viewsทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko40 views35 น่ากินที่สุด
นรกสร้าง91 viewsใยรักจอมวายร้าย
SHASHA215 viewsสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว61 views
