5.อยากเสียบ

พลอยใสได้แต่นอนเกร็งตัวอยู่แบบนั้นเมื่อนี่เป็นครั้งแรกเลยที่นอกจากพ่อเธอก็เพิ่งเคยนอนกับผู้ชายคนอื่น ดวงตากลมโตจ้องมองหลังคากระท่อมอยู่แบบนั้น ไม่กล้าที่จะหลับเพราะกลัวว่าพวกเขาจะล่วงเกินหรือทำอะไรเธอ แต่ดวงตามันก็เริ่มจะปิดลง

“ถ้าเธอไม่อยากหลับเพราะได้นอนกับผู้ชายที่ไม่ได้เป็นอะไรด้วย เดี๋ยวฉันกับไอ้เข้ทำอะไรเธอก่อนมั้ยละ จะได้เป็นอะไรกันแล้วเธอจะได้นอนหลับแบบสบายๆ” เสียงของตะโขงที่นอนหันหลังให้เธอนั้นเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจของพลอยใสนานนับหลายนาทีแล้ว

“ทำอะไรเหรอคะ?”

“เธอไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้ง?” ตะโขงหันกลับมามองหญิงสาวตัวเล็กที่ดวงตานั้นยังใสแจ๋วและจ้องมองไปยังหลังคาอยู่แบบนั้น

“ทำไมหนูต้องแกล้งด้วยคะ?” พลอยใสหันไปถามตะโขงแล้วขมวดคิ้วเป็นปมอย่างไม่เข้าใจในความหมายนั้นของเขา ชายหนุ่มจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วพลิกตัวมานอนหงายมองหลังคาเหมือนกับคนข้างกาย

“พี่โขง ทำไมพี่ไม่ตอบหนูล่ะคะ..หลับแล้วเหรอ?”

“ตาฉันยังลืมอยู่ แบบนี้เรียกว่าหลับเหรอ?”

“ก็พี่เงียบทำไม?”

“ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว รีบหลับไปซะพรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงาน”

“พวกพี่ทำงานอะไรคะ ในป่าแบบนี้มีงานทำด้วยเหรอ?”

“นอนเถอะครับ ถามเยอะเดี๋ยวมันจับเธอกินนะ” ตะเข้ที่นอนฟังอยู่นานนับนาทีพลิกตัวมากอดพลอยใสแล้วเอ่ยบอกเธอที่ยังคงถามตะโขงไม่หยุด และการที่เขากอดเธอแบบนี้แน่นอนว่ามันก็ทำให้เธอถึงกับตกใจจนได้แต่นอนแน่นิ่ง

“พะ พี่เข้…ช่วยเอาแขนของพี่ออกไปหน่อยสิ”

“อืม พี่จะนอนแล้วเราก็รีบนอน”

“แต่แขนของพี่มันทับหน้าอกของหนู...” พลอยใสบอกด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาเมื่อลำแขนของตะเข้กดทับอยู่บนหน้าอกของเธอ ทว่าชายหนุ่มกับไม่ตอบรับอะไรมีเพียงความเงียบกับดวงตาที่ปิดสนิท พลอยใสจึงหันไปมองตะโขงซึ่งเขาก็หลับแล้วเช่นกัน พรึ่บ! และเขาก็ฟาดแขนลงมาบนหน้าท้องของเธออีกคน

“นอนได้แล้ว” ตะโขงขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหูขาวแล้วกระซิบบอกหญิงสาวตัวเล็กที่ยังคงไม่ยอมหลับตา และเมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้นพลอยใสจึงต้องยอมข่มตาหลับเพื่อจะได้ไม่ต้องมาคิดอะไรต่อ และคนที่หลับง่ายอย่างเธอไม่ถึงห้านาทีก็หลับสนิทแล้ว เช่นเดียวกับสองหนุ่มที่ก็พากันเข้าสู่ห้วงนิทราด้วยเช่นกัน

เวลา 23:06 น.

“อื้อ~ร้อนจัง…” ใบหน้าหวานตอนนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อเนื่องจากภายในกระท่อมไม่มีเครื่องปรับอากาศสักอย่าง พลอยใสหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วมองสองหนุ่มที่หลับอยู่ เธอลุกออกจากที่นอนแล้วเดินไปถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเหลือเพียงชุดชั้นในก่อนจะเดินกลับไปนอนลงบนที่นอนเช่นเดิม

เพราะเป็นคนขี้ร้อนตอนอยู่ที่บ้านนั้นเธอต้องเปิดแอร์แทบทั้งวันทั้งคืนสลับกับพัดลม แต่ที่นี่ไม่มีแม้แต่พัดลมถึงจะเป็นในป่าที่ด้านนอกนั้นเย็นเฉียบแต่พออยู่ในกระท่อมที่เล็กแถมยังต้องนอนร่วมกันสามคนแบบนี้มันก็ร้อนอบไปหมด และเมื่อถอดเสื้อผ้าออกแล้วมันก็พอเย็นขึ้นมาบ้าง พลอยใสจึงหลับไปอีกครั้ง

“หิวน้ำว่ะแม่ง อื้ม” ตะเข้พึมพำพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นนั่งขณะที่ดวงตายังคงปิดสนิท ฝ่ามือกว้างดึงผ้าห่มที่คลุมตัวออกแล้วก็ลุกขึ้นยืนตั้งท่าจะเดินออกไปดื่มน้ำในครัว แต่แล้วเขาก็ต้องยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองก่อนจะหันมามองพลอยใสที่หลับตาพริ้ม บนตัวนั้นมีเพียงเสื้อในกับกางเกงในปกปิดร่างกายไว้

“อรึก!” เขากลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเดินไปสะกิดแขนพี่ชายฝาแฝดอย่างตะโขงที่พอสะกิดปุ๊ปเขาก็ลืมตาขึ้นมาทันที และเมื่อเห็นว่าเป็นตะเข้จึงพลิกตัวหนี

“ไอ้โขง! มึงตื่นมาดูนี่ดิ”

“อะไร! ดึกแล้วนะนอนสักที”

“มึงหันมาทางนี้ก่อน!” ตะเข้พูดพร้อมกับดึงแขนของตะโขงให้หันมามองหญิงสาวตัวเล็กข้างกาย ซึ่งเขาก็หันมามองพร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นนั่งในเวลาต่อมาเมื่อพลอยใสในตอนนี้สวมใส่เพียงชุดชั้นในอย่างเดียว ตะโขงจึงลุกขึ้นยืนแล้วจ้องเขม็งไปที่แฝดน้อง

“มึงถอดเสื้อผ้าน้องออกเหรอ?”

“บ้าเหรอ! กูหิวน้ำเลยตื่นมาว่าจะไปกินน้ำแล้วหันมาก็เห็นแบบนี้แหละ”

“สงสัยร้อนมั้ง เหงื่อเต็มหน้าเลย!” ไม่เพียงแต่พูดตะโขงยังขยับไปนั่งบนที่นอนแล้วเอื้อมมือไปปาดเหงื่อที่อาบไปทั่วหน้าให้พลอยใส เหงื่อที่เยอะจนมันไหลลงมาที่ลำคอของเธอ สายตาคมจึงเคลื่อนลงมาที่หน้าอกอวบใหญ่และขยับลงไปที่กางเกงชั้นในสีชมพูอ่อนกับเรียวขาขาวๆ

“ไอ้เชี่ย! กูไม่ไหวว่ะ!” ตะเข้พูดแล้วก็ขยับลงมานั่งบนที่นอนก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกหน้าอกอวบของพลอยใสอย่างรวดเร็วจนตะโขงต้องรีบดึงแขนเขาให้ออกมาจากตัวพลอยใส

“เดี๋ยวน้องมันตื่นแล้วจะตกใจกลัว!”

“ไม่ตื่นหรอก ไม่ให้เอาขอแค่นี้ก็ยังดี” พูดแล้วตะเข้ก็โน้มลงไปซุกไซ้เรือนร่างที่ขาวโพลนของร่างบาง ส่วนตะโขงเมื่อเห็นว่าพลอยใสไม่รู้สึกตัวอะไร เขาจึงละสายตาจากใบหน้าเรียวแล้วจ้องไปที่เนินโหนกงามแทน จากนั้นมือหนาก็ขยับไปกระตุกกางเกงชั้นในลงเล็กน้อย

“ไอ้สัส! หนักกว่ากูอีก” แล้วตะเข้ก็ต้องรีบคว้าข้อมือของแฝดพี่ที่กำลังจะเอื้อมไปสัมผัสกับจุดสงวนที่สวยงามนั่นไว้ก่อน ตะโขงจึงส่งเสียงจิ๊จ๊ะออกมาแล้วก็ปัดมือของแฝดน้องออก

“มึงข้างบนกูข้างล่าง คนละสิบนาที”

“แค่ปาก?”

“เออ เยอะกว่านี้พอดีตื่น” น้ำเสียงที่แหบพร่าของตะโขงบอกเมื่อตอนนี้เจ้าดอกไม้งามทำให้ใจของเขาสั่นไหวไปมาแล้ว ตะเข้จึงพยักหน้ารับแล้วเอื้อมมือไปถกเสื้อชั้นในของพลอยใสขึ้นจนเห็นก้อนเนื้ออวบทั้งสองก้อนใหญ่

“อื้อออ~” แล้วพวกเขาก็ต้องพากันนั่งตัวแข็งทื่อเมื่อร่างเล็กครวญครางออกมาเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้ลืมตาตื่นหรือว่าอะไร สองหนุ่มจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะต่างคนต่างจ้องไปยังสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“กูไม่อยากใช้แค่ปากว่ะ!” ตะเข้ที่ก้มลงไปซูดดมกลิ่นหอมๆ จากหน้าอกอวบของพลอยใสพูดขึ้น

“น้องมันต้องอยู่กับเราอีกนาน เรื่อยๆ เถอะน้องมันจะได้ไม่กลัว”

“อืม แต่มึงได้ส่วนที่ดีกว่ากูเลยนะ” มิวายที่จะหันไปมองแฝดพี่ที่ตอนนี้ใช้มือลูบไปยังเนินโหนกที่เรียบเนียนไม่มีสิ่งกีดขวางแถมมันยังดูนุ่มนิ่มเหมือนกับของเด็กน้อยอีกต่างหาก ไม่เพียงแค่คิดเขายังเอื้อมมือไปสัมผัสมันร่วมกับตะโขงด้วย

“พรุ่งนี้สลับกัน”

“พรุ่งนี้ได้อีกเหรอ?”

“อืม รีบทำเถอะเดี๋ยวน้องมันตื่น” ตะโขงปัดมือแฝดน้องออกแล้วเขาก็ก้มหน้าลงไปซุกไซ้กลีบดอกไม้งาม พร้อมกับใช้มือช่วยแหวกกลีบที่อวบอูมแยกออกจากกันเพื่อจะได้ใช้ปลายลิ้นแตะรับรสมันด้วย ส่วนตะเข้ก็ใช้มือเคล้นลูกแอปเปิ้ลแฝดลูกหนึ่ง อีกลูกหนึ่งนั้นใช้ปากดูดดื่มมัน จ๊วบจ๊าบ!! จนเกิดเป็นเสียงดังทั่วกระท่อม

“อ๊าส์ อื้อออ…” ร่างบางส่งเสียงครางออกมาอีกครั้งเมื่อร่างกายของเธอกำลังถูกเล้าโลมโดยปลายลิ้นทั้งช่วงล่างและช่วงบน เธอบิดส่ายตัวไปมาด้วยความเสียวซ่านขณะที่ดวงตานั้นยังคงปิดสนิทอยู่

แผล่บๆ ปลายลิ้นหนาของตะโขงเลียอยู่บริเวณเนินอวบและเคลื่อนไปตามโคนขาขาวก่อนจะใช้ปลายลิ้นแตะลงบนปากรูสวาทที่ยังไม่เคยผ่านชายใดแล้วลากลิ้นขึ้นไปยังเนินโหนกและทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ จนตอนนี้มันเริ่มชุ่มแฉะจากการกระทำของเขาแล้ว ปลายลิ้นหนาจึงรัวลิ้นใส่เร็วขึ้นจนร่างบางกระตุกเกร็งเล็กน้อย ไม่ต่างจากตะเข้ที่ตอนนี้เขากำลังดูดดื่มริมฝีปากบางโดยที่มือก็บีบเคล้นก้อนเนื้ออวบอย่างมันส์มือ

“พอได้แล้ว!” ตะโขงเลียปากตัวเองเล็กน้อยแล้วเอ่ยบอกแฝดน้องที่จูบดูดดื่มเอาเสียจนพลอยใสดิ้นไปมาเหมือนเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ ตะเข้จึงผล่ะจูบออกแล้วจ้องมองไปที่หว่างขาของร่างบางที่มันเยิ้มแฉะจาการกระทำของตะโขง

“กูอยากเอาคxยเสียบอ่ะ”

“น้องมันจะตื่น”

“น้องมันแค่จะ แต่ของกูตื่นแล้วนะ” ไม่เพียงแค่พูดตะเข้ยังใช้มือจับแท่งเอ็นของตัวเองที่แข็งจนแทบจะทะลุกางเกงให้ตะโขงดู

“ใช้มือชักไปก่อน” บอกกับแฝดน้องแล้วก็ดึงกางเกงชั้นในขึ้นไปใส่ให้พลอยใสดีๆ เช่นเดียวกับตะเข้ที่ก็ดึงเสื้อในของพลอยใสลงมาปิดอกอวบแล้วเขาก็เดินออกไปนอกกระท่อมเพื่อดื่มน้ำแล้วก็…ส่วนตะโขงก็ล้มตัวลงมานอนกอดร่างบางแล้วเข้าสู้ห้วงนิทราไปอีกครั้ง