Romane von inglada

“หนู หนูแค่รู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้พี่ แค่รู้สึกดีเวลาพี่สัมผัสร่างกายหนูทั้งที่รู้ว่ามันไม่เหมาะสมแต่หนูรู้สึกแบบนั้นจริงๆ”

“ผมไม่รู้ อยากกลับไปนอนห้องตัวเอง…พี่ชวนผู้ชายทุกคนนอนกับพี่แบบนี้หมดเลยหรือเปล่า?” “นายเป็นคนแรก” “ผมควรเชื่อพี่ใช่ไหม” “แล้วนายคิดว่าควรหรือเปล่าล่ะ?” "ควรก็ได้ ผมอยากกลับบ้านแล้วเดี๋ยวแม่เป็นห่วง”

“ผมต้องถามพี่ต่างหาก!! ปล่อยหัวผมสิ อื้ออ!!” “ฉันกอดเจ้าปริ่มของฉันต่างหาก อื้ม! นุ่มจริงๆ มานอนกับแม่มาปริ่มคุง”

“รับเลี้ยงหนูไว้ได้ไหมคะ?” “ฉันไม่นิยมเลี้ยงเด็ก” “ไม่ได้เหรอคะ หนู หนูบริการคุณได้นะคะ” “บริการอะไร” “ทำแบบนั้นไงคะ แบบที่เมื่อคืนเราทำกันหนู หนูทำให้คุณได้นะ” “ถ้าอมให้ฉันแตกได้ จะลองพิจารณาดู”

‘พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘ใกล้เสร็จแล้ว..’ ‘แฮ่กๆๆ พะ พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ครับใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ ผมไม่ไหวแล้วใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘อีกนิดเดียวรอก่อน’ ‘พี่เสร็จช้าอ่ะ’ ‘นายก็อย่าเร่งสิ!’

“ทำไมหนูต้องไปเป็นคู่หมั้นพ่อเลี้ยงด้วยล่ะ ไม่เห็นอยากจะเป็นสักนิด” “ไม่อยากเป็นงั้นเหรอ ฮึ! เสียใจด้วยได้เป็นแล้ว”

‘ผู้หญิงที่คาถาเลือก คือผู้หญิงที่ถูกกลั่นกรองมาแล้วว่าเป็นผู้หญิงที่สวยสมบูรณ์ที่สุด ดังนั้นเธอควรดีใจที่ตัวเองไม่มีจุดบกพร่องและควรทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี’

‘พะ พี่โขง พี่เข้อย่ากระแทกแรงสิ นะ หนูเจ็บ!’ ตะโขง อายุ28 ปี ตะเข้ อายุ28 ปี พลอยใส อายุ 19 ปี

“‘เขาว่ากันว่าเพื่อนกันมันส์ดีนะ!’ “รู้มั้ยว่าฉันชอบลองอะไรใหม่ๆ?” “รู้! แล้ว…แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันไม่ทราบ” “ก็ฉันอยากลองกินเพื่อนไง โดยเฉพาะเพื่อนอย่างเธอ อยากรู้ว่ามันจะอร่อยแค่ไหน..”