Se connecterPartager
เราสามคน
Date de publication:
2025-12-12 23:53:44" อุแว้! ๆๆ
เด็กชายร้องไห้และพยายามดึงเสื้อคลุมออกเนื่องจากไม่สามารถสบตากับผู้เป็นแม่ " เกิดอะไรขึ้น " แกไม่ชอบให้เอาอะไรมาบังหน้าบังตาเวลากินนม " เอเดน! " ครับ " กลับกันก่อนเลยนะเดี๋ยวชั้นขับรถกลับเอง และไม่นานเหล่าบอร์ดี้การ์ดและลูกน้องของเขาก็พากันกลับไปยังคฤหาสน์ที่เขาอาศัย " ไปขึ้นรถ ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวขาขึ้นรถจู่ๆก็มีรถตำรวจตรงเข้ามาจอด " เดี๋ยวก่อนครับ! " ไปนั่งรอในรถ " คือก่อนหน้านี้ผมได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่ามีผู้หญิงกับลูกน้อยกำลังตกอยู่ในอันตรายตรงบริเวรนี้ ไม่ทราบว่าคุณพอมีเบาะแสมั้ยครับ " ออ สงสัยเป็นการเข้าใจผิดกันครับ อันที่จริงพวกเขาเป็นภรรยาและลูกผมเองครับ พอดีเธองอนแล้วจะพาลูกหนีดังนั้นผมก็เลยให้ลูกน้องตามเธออ่ะครับ ไม่เชื่อก็ดูในรถสิครับเธอกำลังให้นมลูกอยู่ " แต่ทางพลเมืองดีแจ้งว่าพวกเขามีปืน " ออ ปืนปลอมครับ หรือต่อให้เป็นของจริงพวกเขาไม่กล้ายิงหรอกเพราะลูกกับเมียผมอยู่ในรถ " ก็จริงนะครับ " ขอบคุณมากครับที่อุส่ามา " มันเป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับ " งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ " เพื่อความแน่ใจขอผมคุยกับภรรยาของคุณหน่อยนะครับ " เธอกำลังให้นมลูกอยู่ และผมไม่ต้องการให้ใครเห็นมัน " ครับๆ พูดจบเขาก็เดินขึ้นรถด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉี่ยว ในระหว่างที่กำลังขับรถอยู่นั้นเขาก็หันไปมองเธอให้นมลูกเป็นระยะๆ และในบางครั้งเขาก็แอบกลืนน้ำลายลงคอ " ในรถมีผ้าหรือขวดน้ำมั้ย เขานิ่งเงียบไม่ยอมหันไปคุยกับเธอ " คือแกกินอิ่มแล้วแต่น้ำนมไหลไม่หยุดเลย ชั้นขออะไรสักอย่างมารองหน่อยได้มั้ย " ใช้เสื้อคลุมนั่นไปก่อนสิ ด้วยความที่ปกติเธอมีน้ำนมเยอะมากจนบางครั้งมันพุ่งใส่หน้าลูกชายและครั้งนี้มันก็เป็นเช่นนั้นนั่นจึงทำให้เธอต้องหาอะไรมารองเพื่อไม่ให้มันเลอะ " ขอโทษนะที่ทำเสื้อคุณเปื้อนแต่ปกติก่อนให้นมชั้นจะปั้มมันออกก่อนแต่ครั้งนี้มันฉุกเฉิน " ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนเธอรู้สึกเสียวสันหลังอยู่ไม่น้อย " คุณฮาเตอร์กำลังจะพาเราสองคนแม่ลูกไปไหน " ก็พาไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่ " แต่พาฝันกับลูกเหมาะกับที่นั่น " คุณเหมาะกับที่แบบนั้นแค่คนเดียวแต่ไม่ใช่กับลูกชายผม " ลูก้าไม่ใช่ลูกชายคุณ " ถ้าไม่ใช่ แล้วตอนนั้นที่คุณยังเป็นคู่นอนผมคุณได้ไปเอากับฝรั่งคนไหนหรือเปล่า " จะเอาหรือไม่เอาชั้นไม่จำเป็นต้องบอกคุณ " จำเป็นสิเพราะผมจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตรวจอีเอ็นเอ " เอาเป็นว่าลูก้าไม่ใช่ลูกคุณ " แล้วแกเป็นลูกใคร " ชั้นไม่จำเป็นต้องบอกคุณ " งั้นก็ตรวจดีเอ็นเอ " อย่านะชั้นไม่อนุญาต " ทำไม กลัวหรอ? " เปล่า " อย่ามาโกหกให้เสียเวลาหน่อยเลย " ชั้นไม่ได้โกหก " ถ้าคิดว่าแกไม่ใช่ลูกผมแล้วคุณจะพาแกหนีทำไม " ไม่ได้จะหนี " หยุดโกหกตอแหลสักที! ผมเบื่อที่จะคุยดีกับคุณเต็มทน " แล้วไงอ่ะ ถ้าแกเป็นลูกของคุณจริงๆแล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาใช้วิธีสกปรกแบบนี้ " อย่าลืมสิว่าคุณใช้วิธีสกปรกกับผมก่อน " ชั้นใช้วิธีสกปรกอะไรกับคุณ " ก็คุณลาออกไปดื้อๆโดยไม่ปรึกผมสักคำ อีกอย่างคุณไม่เคยบอกผมเรื่องลูก คุณคิดที่จะเลี้ยงลูกคนเดียวโดยที่ไม่ให้ผมรับรู้ถึงการมีอยู่ของแกเลยหรอ ทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไร " แล้วคุณเคยทำอะไรกับชั้นไว้ คุณเคยพูดอะไรไว้บ้าง " ผมทำอะไร พูดอะไร? " อุแว้! ๆๆๆ เธอยังไม่ทันได้โต้ตอบอะไรจู่ๆเด็กชายก็ร้องไห้เสียงดังจนทั้งคู่ต้องตัดบทสนทนา " โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคับคนเก่ง " อุแว้! ๆๆ " แม่ไม่เสียงดังแล้ว หยุดร้องนะคนเก่ง เธอคอยปลอบลูกน้อยที่กำลังร้องไห้อยู่สักพักจนกระทั่งเสียงนั้นได้เงียบหายไปและไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นแทน
Dernier chapitre
โซ่เสน่หามาเฟีย ของตาย
" แดดดี้ครับ หม่ามี๊ไม่ยอมลงมาทานข้าว " งั้นก็ทานกันก่อนเลยนะเดี๋ยวแดดดี้ขึ้นไปคุยกับหม่ามี๊แป๊บ" ถ้าหม่ามี๊ไม่ลงมาทานด้วย พวกเราก็ไม่ทาน " ก้อกๆ เปิดประตู " มีอะไร? " ทำไมไม่ยอมลงไปทานข้าวกับลูกๆ " ชั้นไม่หิว " ไม่หิวหรือว่าเรียกร้องความสนใจกันแน่ " เพี้ย! " ผมพูดแทงใจคุณหรอ? " ออกไป! ชั้นไม่อยากเห็นหน้าคุณ " พาฝัน ลงไปทานข้าว " ไม่ ชั้นอยากอยู่คนเดียว " แล้วคุณจะปล่อยให้ลูกๆนั่งรอและไม่ยอมทานข้าวอยู่แบบนั้นอ่ะหรอ" ก็แล้วแต่ลูกสิคุณจะไปบังคับพวกแกทำไม " พูดแบบนี้แสดงว่าคุณไม่เป็นห่วงลูกเลยใช่มั้ย" นี่คุณอย่ามาหาเรื่องทะเลาะกับชั้นได้มั้ย " แล้วคิดว่าผมอยากทะเลาะกับคุณมากนักรึไง " ถ้าไม่อยากทะเลาะก็ออกไปสิ แล้วไม่ต้องมายุ่งกับชั้นอีก " ผมสั่งให้คุณลงไปทานข้าวเป็นเพื่อนลูกเดี๋ยวนี้ " ก็บอกว่าไม่หิว! ไม่หิว ๆๆ " เพี้ย! " หุปปาก! แล้วลงไปข้างล่าง " นี่คุณกล้าตบชั้นหรอ เธอลูบใบหน้าตัวเองแล้วจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง" คือผมแค่อยากดึงสติคุณกลับมา " ชั้นต้องการไปจากที่นี่ " ไม่ ผมไม่ให้คุณไปไหน " ปล่อยนะ ชั้นจะไม่ทนอยู่ก
โซ่เสน่หามาเฟีย ตัวตนที่แท้จริง
เช้าวันต่อมา.." เมื่อคืนคุณหายไปไหน!" ไม่ได้หายไปไหน เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาแล้วเดินขึ้นหน้าตาเฉย" แล้วโทรไปทำไมไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ยอมตอบ ไม่รู้รึไงว่าชั้นกับลูกๆเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน และชั้นนั่งรอคุณตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หลับไม่ได้นอน " พูดจบหรือยัง ถ้าจบแล้วผมขอขึ้นไปอาบน้ำ เขาหยุดตอบคำถามโดยที่ไม่หันไปสบตากับเธอ" ตอบชั้นก่อนสิว่าเมื่อคืนคุณหายไปไหน " ผมไปขับรถเล่น แล้วก็เผลอหลับในรถ " ไม่จริง ชั้นไม่เชื่อ " แล้วจะให้ผมตอบว่ายังไงคุณถึงจะพอใจ ให้ตอบว่าไปนอนกับผู้หญิงงี้หรอ " แล้วคุณไปนอนกับผู้หญิงจริงมั้ย " จะให้ผมตอบว่าจริงหรือไม่จริงดีหล่า " นี่อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนคุณไปหาผู้หญิง " ก็แล้วแต่คุณจะคิด เพราะต่อให้ผมจะพูดอะไรคุณก็ไม่เชื่อและต่อให้ผมทำตัวยังไงก็ดูขัดหูขัดตาคุณไปหมด พูดจบเขาก็ก้าวขาขึ้นบันไดต่อจากนั้นก็เข้าไปยังห้องนอนของตัวเอง " หม่ามี้ควรพักผ่อนให้มากๆนะครับ แล้วก็ควรหาอะไรทานบ้าง " หม่ามี้ทานอะไรไม่ลงจริงๆ " ทานเถอะนะคะหม่ามี้ ไม่งั้นพวกเราก็ไม่ทาน" ใช้วิธีนี้กับหม่ามี้อีกแล้ว " ก็วิธี่อื่น
โซ่เสน่หามาเฟีย ประชดเมีย
ตั้งแต่เด็กหญิงตัวน้อยได้จากลาโลกไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอก็เอาแต่โทษเขาและไม่ยอมกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง" พาฝัน กลับไปนอนห้องเราเถอะนะ " ไม่ ชั้นไม่กลับเธอนอนกอดตุ๊กตาตัวโปรดของลูกสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า" คุณจะนอนที่นี่ทุกคืนเลยหรอ " ออกไปเลยนะชั้นอยากอยู่เงียบๆคนเดียว " ผมขอโทษนะสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ผมเองก็เสียใจไม่แพ้คุณ" คุณเอาแต่ขอโทษๆ ขอโทษให้มันได้อะไรขึ้นมา ห๊า ได้ลูกกลับคืนมาหรอ? " แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง" ไปตายซะ! " ได้ ถ้าคุณต้องการ พูดจบเขาก็เดินออกไปแล้วปิดประตูเสียงดังปั้งจนเธอสะดุ้งและปล่อยโฮออกมาทันที " ขอกุญแจรถ " ให้ตามไปมั้ยครับ " ไม่ต้อง เมื่อได้กุญแจรถแล้วเขาก็ซิ่งรถออกไปด้วยความเร็ว " โถ่เว้ย! เมื่อยู่ในรถคนเดียวเขาก็ร้องไห้แล้วนึกย้อนไปยังเหตุการณ์สุดสลดในวันนั้น" เอี๊ยด! " กรี๊ด!!! แดดดี้! ในขณะที่เขากำลังมุ่งหน้ากลับไปหาเธอจู่ๆ ชายหนุ่มซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทดันเบรครถกระทันหันเนื่องจากมีรถบรรทุกตัดหน้า ด้วยแรงแบครถที่ค่อนข้างแรงพอสมควรจึงส่งผลทำให้ร่างของเด็กหญิงกระเด็นไปข้างหน้า ส่วนเข
โซ่เสน่หามาเฟีย ความจริงที่แสนเจ็บปวด
" พวกเขาเป็นยังไงบ้าง " ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ " ขับเร็วๆหน่อยชั้นจะไปหาลูก " ครับๆ ชายหนุ่มเร่งความเร็วเท่าที่สามารถทำได้ส่วนเธอก็เอาแต่ร้องไห้ขอพรสิ่งศักสิทธิ์เมื่อทั้งสองมาถึงที่เกิดเหตุ ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเธอนั้นแทบช็อคเนื่องจากสภาพรถของเขาในตอนนี้แทบไม่เหลือชิ้นดี และรถของเขาถูกรายล้อมด้วยนักข่าวตำรวจรถพยาบาลและผู้คนมากมายที่มายืนดู " เรากลับกันเถอะนะครับเมื่อชายหนุ่มเห็นสภาพรถแล้วจึงตัดสินใจที่จะเลี้ยวรถกลับ " ไม่! ชั้นจะไปหาลูก " กลับเถอะนะครับ " หยุดรถเดี๋ยวนี้นะ ชั้นสั่งให้หยุด! " ครับๆ ทันทีที่รถจอดเธอก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปยังที่เกิดเหตุโดยไม่สนใจตำรวจที่กำลังปฏิบัติหน้าที่กันอย่างเคร่งเครียด" เข้าไม่ได้นะครับ บริเวณนี้สำหรับเจ้าหน้าที่เท่านั้น " ปล่อย! ชั้นจะไปหาลูกลูกชั้นอยู่ไหน บอกให้ปล่อย! " พาฝัน " ฮาเตอร์! เมื่อเธอเห็นเขานั่งทำแผลอยู่บริเวณรถพยาบาลจึงรีบตรงเข้าไปหาแล้วสวมกอดเขาด้วยความดีใจ " แล้วลูกหล่า ลูกอยู่ไหน ลูกเป็นอะไรมั้ย " ผมขอโทษ " เกิดอะไรขึ้น ? เธอเขย่าร่างเขาเพื่อหาคำตอบ ส่วนเขาก็เอ
โซ่เสน่หามาเฟีย เมียหาย
" พาฝันหล่า เขาแปลกใจเมื่อไม่เห็นเธออยู่ในรถ " ไม่ทราบเหมือนกันครับ " พาฝันไม่กลับมาที่รถบ้างหรอ" ไม่เห็นเลยครับ" โทรไปก็ไม่รับสงสัยงอนแล้วหนีกลับบ้านเมื่อเขาคิดได้ดังนั้นจึงยกเลิกการประชุมแล้วกลับไปยังคฤหาสน์ " พาฝัน " เกิดอะไรขึ้นหรอคะ " พาฝันกลับมาหรือยัง " อยู่ในห้องครัวค่ะ เขาเดินเข้าไปยังห้องครัวพร้อมกับถือข้าวของเต็มมือ " ทำไมต้องหนีกลับด้วย" ยังมีหน้ามาถามอีกหรอ!" ใจเย็นๆก่อนสิ ผมรู้นะว่าคุณกำลังโกรธแต่ขึ้นเสียงแบบนี้ผมตกใจหมด " อย่ามาเข้าใกล้ชั้นนะ ไม่งั้นชั้นแทงคุณแน่ เธอเตรียมท่าจะแทงเขาด้วยมีดแหลมที่อยู่ในมือ " ผมขอโทษนะสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาขยับเข้าใกล้เธอโดยที่ไม่เกรงกลัวมีดปลายแหลมเลยแม้แต่นิดเดียว " บอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ " ผมรู้ว่าคุณไม่กล้าแทงหรอก เขายุโมโห จนเธอนั้นหมดความอดทนจึงตัดสินใจนำไข่ไก่ปาใส่หน้าเขาแบบไม่ยั้งโดยที่ไม่สนใจเลยว่ามันจะเลอะเต็มห้องครัว " โอ้ย พอได้แล้ว! " ว้าย! ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นคะทำไมห้องครัวเลอะเทอะแบบนี้ เมื่อเธอปาไข่ใส่เขาจนหมดแผงแล้วจึงเดินออกจากห้องครัวแล้วขึ้นไปยังชั้นบน ส่วนเขาก็ร
โซ่เสน่หามาเฟีย รักครั้งเก่า
" เดี๋ยวก่อนในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเปิดประตูรถจู่ๆเขาก็ได้เข้าไปหาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ " มีอะไรหรือเปล่าครับคุณฮาเตอร์ " ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปคุณไม่ต้องมาทำงาน" เกิดอะไรขึ้นหรอครับ ผมทำอะไรผิด " คุณไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ผมต้องการหาครูคนใหม่ และผมจะจ่ายเงินให้คุณเท่าเดิมโดยที่คุณไม่ต้องเสียเวลามาทำงาน " คุณฮาเตอร์ต้องการอะไรหรอครับถึงทำแบบนี้ " ผมไม่ต้องการให้คุณอยู่ใกล้เมียผม " เมีย เมียคนไหนหรอครับ " นี่คุณกล้าดียังไงถึงได้พูดจาแบบนั้นใส่ผม! " แล้วคุณฮาเตอร์มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับผม" แล้วมันไม่ดีตรงไหน ในเมื่อผมยังจ่ายเงินให้คุณเท่าเดิมหรือถ้าคุณต้องการมากกว่านั้นผมสามารถจ่ายให้คุณได้ " นี่คุณฮาเตอร์กำลังดูถูกผมอยู่นะครับ " ผมไม่ได้ดูถูกแต่ในฐานะที่ผมเป็นนายจ้างผมสามารถเลิกจ้างคุณเมื่อไหร่ก็ได้ถ้าหากผมไม่พึงพอใจ" งั้นช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับว่าทำไมคุณถึงไม่พอใจผม หรือว่าคุณอิจฉาที่ลูกเมียของคุณให้ความสนใจผมมากกว่า " พล้วก!ด้วยความโมโหเขาจึงชกเข้าที่หน้าของชายหนุ่มตรงหน้า " โอ้ย! " เกิดอะไรขึ้น! เมื่อเธอได้เห็นเ
โซ่เสน่หามาเฟีย หึงเมีย
" หม่ามี้ คุยธุระเสร็จหรือยังค้าบ ทั้งสองหันไปมองลูกชายที่เดินเข้ามาหาพร้อมกับถือกระดาษแผ่นเล็ก " ค้าบ หม่ามี้คุยธุระเสร็จพอดี อาเธอร์มีอะไรหรือเปล่า" อาเธอร์มีอะไรจะให้หม่ามี้กับแดดดี้ดู " Rrr." แดดดี้ขอตัวแป๊บนะ " ไหนขอหม่ามี้ดูหน่อย " เป็นไงบ้างค้าบ " ถ้าไม่บอกว่าเป
โซ่เสน่หามาเฟีย ความจริง
ทันทีที่สามคนพ่อลูกกลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่เขาก็ได้สั่งให้ลูกน้องช่วยกันยกของที่อยู่เต็มหลังรถเข้าไปไว้ข้างใน " ไม่ต้องตั้งโต๊ะนะพอดีทานข้าวจากข้างนอกมาแล้ว" ค่ะ " ขึ้นไปอาบน้ำกันได้แล้วพอดีแดดดี้มีงานต้องทำต่อ " ค้าบ สองพี่น้องพากันขึ้นไปยังชั้นบนส่วนเขาก็เข้าไปยังห้องทำงานส่วนตัว
โซ่เสน่หามาเฟีย ผลตรวจ
เช้าวันต่อมา.." หม่ามี้ หม่ามี้อยู่ไหนเมื่อเด็กสาวตื่นขึ้นมาแล้วพบเพียงพี่ชายที่นอนอยู่ข้างๆจึงร้องเรียกหาผู้เป็นแม่ ส่วนเด็กชายเมื่อรู้สึกตัวจึงรีบปลอบน้องสาวทันที" ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวหม่ามี้ก็กลับมาอยู่กับเรา " แล้วตอนนี้หม่ามี้อยู่ไหน " เมื่อวานโคลอี้ยังไม่ได้ทานอะไรเลย เราลง
โซ่เสน่หามาเฟีย รับโทษ
" เอเดน! ทั้งสองต่างแย่งปืนจนมันลั่นแล้วกระสุนไปโดนใส่ลูกน้องคนสนิทของเขา " หม่ามี้! " หม่ามี้! ด้วยความที่เธอนั้นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงไม่สามารถขยับตัวได้และยืนสั่นมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้า " เกิดอะไรขึ้นครับ ส่วนตำรวจที่อยู่ด้านนอกเมื่อได้ยินเสียงปืนจึงพากันบุกเข้ามาโดยที่ยั
Vous vous intéresseriez aussi à
กำราบรัก ยัยจอมแก่น
โซลสตาร์ seoulstar11.9K Vuesนางบำเรอของมาเฟีย
ศานิชล6.8K VuesBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว10.7K Vuesของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์10.0K Vuesลุ่มหลงเด็กปีศาจ
Thita_275 Vuesคลั่งรักเฮียวาคิม
นามปากกา อายดอลลี่6.3K Vuesหนี้รักนายมาเฟีย
ไรท์มาย336 Vuesคู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book)
วริทธิ์ธารา45 Vues
