مشاركة

เราสามคน

مؤلف: Hawaii
last update تاريخ النشر: 2025-12-12 23:53:44

" อุแว้! ๆๆ

เด็ก​ชายร้องไห้และ​พยายาม​ดึงเสื้อคลุมออกเนื่องจากไม่สามารถ​สบตากับผู้เป็นแม่

" เกิดอะไรขึ้น

" แกไม่ชอบให้เอาอะไรมาบังหน้าบังตาเวลากินนม

" เอเดน!

" ครับ

" กลับกันก่อนเลยนะเดี๋ยว​ชั้นขับรถกลับเอง

และไม่นานเหล่าบอร์ด​ี้การ์ดและลูกน้องของเขาก็พากันกลับไปยังคฤหาสน์​ที่เขาอาศัย

" ไปขึ้นรถ

ในขณะที่​เธอกำลังจะก้าวขาขึ้นรถจู่ๆก็มีรถตำรวจตรงเข้ามาจอด

" เดี๋ยว​ก่อนครับ!

" ไปนั่งรอในรถ

" คือก่อนหน้านี้ผมได้รับแจ้งจากพลเมืองดี​ว่ามีผู้หญิง​กับลูก​น้อยกำลังตกอยู่ในอันตราย​ตรงบริเวรนี้ ไม่ทราบว่าคุณ​พอมีเบาะแสมั้ยครับ

" ออ สงสัยเป็นการเข้าใจผิดกันครับ อันที่จริงพวกเขาเป็นภรรยา​และลูกผมเองครับ พอดีเธองอนแล้วจะพาลูกหนีดังนั้นผมก็เลยให้ลูกน้องตามเธออ่ะครับ ไม่เชื่อก็ดูในรถสิครับเธอกำลังให้นมลูก​อยู่​

" แต่ทางพลเมืองดีแจ้งว่าพวกเขามีปืน

" ออ ปืนปลอมครับ หรือต่อให้เป็นของจริงพวกเขาไม่กล้ายิงหรอกเพราะลูกกับเมียผมอยู่ในรถ

" ก็จริง​นะครับ

" ขอบคุณ​มากครับที่อุส่ามา

" มัน​เป็น​หน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับ

" งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

" เพื่อความแน่ใจขอผมคุยกับภรรยา​ของคุณหน่อยนะครับ

" เธอกำลังให้นมลูก​อยู่​ และผมไม่ต้องการให้ใครเห็นมัน

" ครับๆ

พูดจบเขาก็เดินขึ้นรถด้วยอารมณ์​ที่ฉุนเฉี่ยว

ในระหว่างที่กำลังขับรถอยู่นั้นเขาก็หันไปมองเธอให้นมลูกเป็นระยะๆ และในบางครั้งเขาก็แอบกลืนน้ำลายลงคอ

" ในรถมีผ้าหรือขวดน้ำมั้ย

เขานิ่งเงียบไม่ยอมหันไปคุยกับเธอ

" คือแกกินอิ่มแล้วแต่น้ำนมไหลไม่หยุดเลย ชั้นขออะไรสักอย่างมารองหน่อยได้มั้ย

" ใช้เสื้อคลุมนั่นไปก่อนสิ

ด้วยความที่ปกติ​เธอมีน้ำนมเยอะ​มากจนบางครั้งมันพุ่งใส่หน้าลูกชายและครั้งนี้มันก็เป็นเช่นนั้นนั่นจึงทำให้เธอต้องหาอะไรมารองเพื่อไม่ให้มันเลอะ

" ขอโทษ​นะที่ทำเสื้อคุณ​เปื้อนแต่ปกติ​ก่อนให้นมชั้นจะปั้มมันออกก่อนแต่ครั้งนี้มันฉุกเฉิน​

" ก็ไม่ได้​ว่าอะไรนี่

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็น​ชาจนเธอรู้สึกเสียวสันหลัง​อยู่​ไม่น้อย

" คุณ​ฮาเตอร์​กำลังจะพาเราสองคนแม่ลูกไปไหน

" ก็พาไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่

" แต่พาฝันกับลูก​เหมาะ​กับที่นั่น

" คุณ​เหมา​ะกับที่แบบนั้นแค่คนเดียวแต่ไม่ใช่กับลูกชายผม

" ลูก้าไม่ใช่ลูกชายคุณ​

" ถ้าไม่ใช่ แล้วตอนนั้น​ที่คุณยังเป็นคู่นอนผมคุณ​ได้ไปเอากับฝรั่ง​คนไหนหรือเปล่า

" จะเอาหรือไม่เอาชั้นไม่จำเป็นต้องบอกคุณ​

" จำเป็นสิเพราะผมจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตรวจอีเอ็นเอ

" เอาเป็นว่า​ลูก้าไม่ใช่ลูก​คุณ​

" แล้วแกเป็นลูกใคร

" ชั้นไม่จำเป็นต้องบอกคุณ​

" งั้นก็ตรวจดีเอ็นเอ​

" อย่านะชั้นไม่อนุญาต​

" ทำไม กลัวหรอ?

" เปล่า

" อย่ามาโกหกให้เสียเวลาหน่อยเลย

" ชั้นไม่ได้​โกหก

" ถ้าคิดว่าแกไม่ใช่ลูก​ผมแล้วคุณ​จะพาแกหนีทำไม

" ไม่ได้จะหนี

" หยุด​โกหกตอแหลสักที! ผมเบื่อที่จะคุยดีกับคุณเต็มทน

" แล้วไงอ่ะ ถ้าแกเป็นลูกของคุณจริงๆแล้วคุณ​มีสิทธิ์​อะไรมาใช้วิธีสกปรก​แบบนี้

" อย่าลืมสิว่าคุณ​ใช้วิธีสกปรก​กับผมก่อน

" ชั้นใช้วิธีสกปรก​อะไรกับคุณ​

" ก็คุณ​ลาออกไปดื้อๆโดยไม่ปรึกผมสักคำ อีกอย่างคุณ​ไม่เคยบอกผมเรื่องลูก คุณ​คิดที่จะเลี้ยงลูกคนเดียว​โดยที่ไม่ให้ผมรับรู้ถึงการมีอยู่ของแกเลยหรอ ทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไร

" แล้วคุณเคยทำอะไรกับชั้นไว้ คุณ​เคยพูดอะไรไว้บ้าง

" ผมทำอะไร พูดอะไร?

" อุแว้! ๆๆๆ

เธอยังไม่ทันได้โต้ตอบอะไรจู่ๆเด็ก​ชายก็ร้องไห้​เสียงดังจนทั้งคู่​ต้องตัดบทสนทนา

" โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคับคนเก่ง

" อุแว้! ๆๆ

" แม่ไม่เสียงดังแล้ว หยุดร้องนะคนเก่ง

เธอคอยปลอบลูกน้อยที่กำลังร้องไห้​อยู่​สักพัก​จนกระทั่งเสียงนั้นได้เงียบหายไปและไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคัก​ดังขึ้นแทน

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   ของตาย

    " แดดดี้​ครับ หม่ามี๊​ไม่ยอมลงมาทานข้าว " งั้นก็ทานกันก่อนเลย​นะเดี๋ยว​แดดดี้​ขึ้นไปคุยกับหม่ามี๊​แป๊บ" ถ้าหม่ามี๊​ไม่​ลงมาทานด้วย พวกเราก็ไม่ทาน " ก้อกๆ เปิดประตู " มี​อะไร? " ทำไมไม่ยอมลงไปทานข้าวกับลูกๆ " ชั้นไม่หิว " ไม่หิวหรือว่าเรียกร้องความสนใจ​กันแน่ " เพี้ย! " ผมพูดแทงใจคุณ​หรอ? " ออกไป! ชั้นไม่อยากเห็นหน้าคุณ​ " พาฝัน ลงไปทานข้าว " ไม่ ชั้นอยากอยู่คนเดียว " แล้วคุณ​จะปล่อยให้ลูกๆนั่งรอและไม่ยอมทานข้าวอยู่แบบนั้นอ่ะหรอ" ก็แล้วแต่ลูกสิคุณ​จะไปบังคับพวกแกทำไม " ​พูดแบบนี้​แสดง​ว่าคุณ​ไม่เป็นห่วงลูกเลยใช่มั้ย" นี่คุณ​อย่ามาหาเรื่องทะเลาะ​กับชั้นได้มั้ย " แล้วคิดว่า​ผมอยากทะเลาะ​กับ​คุณ​มากนักรึไง " ถ้าไม่อยากทะเลาะก็ออกไปสิ แล้วไม่ต้องมายุ่งกับชั้นอีก " ผมสั่งให้คุณลงไปทานข้าวเป็นเพื่อนลูกเดี๋ยวนี้ " ก็บอกว่าไม่หิว! ไม่หิว ๆๆ " เพี้ย! " หุปปาก! แล้วลงไปข้างล่าง​ " นี่คุณ​กล้าตบชั้นหรอ เธอลูบใบหน้าตัวเองแล้วจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง" คือผมแค่อยากดึงสติ​คุณ​กลับมา " ชั้นต้องการ​ไปจากที่นี่ " ไม่ ผมไม่ให้คุณ​ไปไหน " ปล่อยนะ ชั้นจะไม่ทนอยู่ก

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   ตัวตนที่แท้จริง

    เช้าวัน​ต่อมา.." เมื่อคืนคุณ​หาย​ไป​ไหน!" ไม่ได้หายไปไหน เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย็น​ชาแล้วเดินขึ้นหน้าตาเฉย" แล้วโทรไปทำไมไม่รับ ส่งข้อความ​ไป​ก็ไม่ยอมตอบ ไม่รู้​รึไงว่าชั้นกับลูกๆเป็นห่วงคุณ​มากแค่ไหน และชั้นนั่งรอคุณ​ตั้งแต่​เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หลับไม่ได้​นอน " พูด​จบหรือยัง ถ้าจบแล้วผมขอขึ้นไปอาบน้ำ เขาหยุดตอบคำถามโดยที่ไม่หันไปสบตากับเธอ" ตอบชั้นก่อนสิว่าเมื่อคืนคุณ​หายไปไหน " ผมไปขับรถเล่น แล้วก็เผลอหลับในรถ " ไม่จริง​ ชั้นไม่เชื่อ " แล้วจะให้ผมตอบว่ายังไง​คุณ​ถึงจะพอใจ ให้ตอบว่าไปนอนกับผู้หญิง​งี้หรอ " แล้ว​คุณ​ไปนอนกับผู้หญิง​จริงมั้ย " จะให้ผมตอบว่าจริงหรือไม่จริง​ดีหล่า " นี่อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนคุณ​ไปหาผู้หญิง​ " ก็แล้วแต่คุณ​จะคิด เพราะต่อให้ผมจะพูดอะไรคุณ​ก็ไม่เชื่อและต่อให้ผมทำตัวยังไง​ก็ดูขัดหูขัดตาคุณ​ไปหมด พูดจบเขาก็ก้าวขาขึ้นบันได​ต่อจากนั้นก็เข้าไปยังห้องนอนของตัวเอง " หม่ามี้​ควรพักผ่อน​ให้มากๆนะครับ แล้วก็ควรหาอะไรทานบ้าง " หม่ามี้​ทานอะไรไม่ลงจริงๆ​ " ทานเถอะนะคะหม่ามี้​ ไม่งั้นพวกเราก็ไม่ทาน" ใช้วิธีนี้กับหม่ามี้​อีกแล้ว " ก็วิธี่อื่น

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   ประชดเมีย

    ตั้งแต่​เด็ก​หญิง​ตัวน้อยได้จากลาโลกไปด้วยอุบัติเหตุ​ทางรถยนต์​ เธอก็เอาแต่โทษเขาและไม่ยอมกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง" พาฝัน กลับไปนอนห้องเราเถอะนะ " ไม่ ชั้นไม่กลับเธอนอนกอดตุ๊กตา​ตัวโปรดของลูก​สาวด้วยใบหน้าที่เต็ม​ไปด้วยความโศกเศร้า​" คุณ​จะนอนที่นี่ทุกคืนเลยหรอ " ออกไปเลยนะชั้นอยากอยู่เงียบๆคนเดียว " ผมขอโทษ​นะ​สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ผมเองก็เสียใจไม่แพ้คุณ​" คุณเอาแต่ขอโทษ​ๆ ขอโทษ​ให้มันได้อะไรขึ้นมา ห๊า ได้ลูกกลับคืนมาหรอ? " แล้วคุณ​จะให้ผมทำยังไง​" ไปตายซะ! " ได้ ถ้าคุณ​ต้องการ​ พูดจบเขาก็เดินออกไปแล้วปิดประตูเสียงดังปั้งจนเธอสะดุ้งและปล่อยโฮออกมาทันที " ขอกุญแจ​รถ " ให้ตามไปมั้ยครับ " ไม่ต้อง เมื่อได้กุญแจรถแล้วเขาก็ซิ่งรถออกไปด้วยความเร็ว​ " โถ่เว้ย! เมื่อยู่​ในรถคนเดียวเขาก็ร้องไห้​แล้วนึกย้อนไปยังเหตุการณ์​สุดสลดในวันนั้น" เอี๊ยด! " กรี๊ด!!! แดดดี้! ในขณะที่เขากำลังมุ่งหน้า​กลับไปหาเธอจู่ๆ ชายหนุ่ม​ซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทดันเบรครถกระทัน​หันเนื่องจากมีรถบรรทุก​ตัดหน้า ด้วยแรงแบครถที่ค่อนข้าง​แรงพอสมควรจึงส่งผลทำให้ร่างของเด็กหญิง​กระเด็น​ไปข้างหน้า ส่วนเข

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   ความจริงที่แสนเจ็บปวด

    " พวกเขาเป็น​ยังไง​บ้าง " ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน​ครับ " ขับเร็ว​ๆหน่อยชั้นจะไปหาลูก " ครับๆ ชายหนุ่ม​เร่งความเร็ว​เท่าที่สามารถ​ทำได้ส่วนเธอก็เอาแต่ร้องไห้​ขอพรสิ่งศักสิทธิ์เมื่อทั้งสองมาถึงที่​เกิดเหตุ​ ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเธอนั้นแทบช็อค​เนื่องจากสภาพ​รถของเขาในตอนนี้​แทบไม่เหลือชิ้นดี และรถของเขาถูกรายล้อมด้วยนักข่าวตำรวจรถพยาบาล​และผู้คนมากมายที่มายืนดู " เรากลับกันเถอะนะครับเมื่อชายหนุ่ม​เห็น​สภาพรถแล้วจึงตัดสินใจ​ที่จะเลี้ยวรถกลับ " ไม่! ชั้นจะไปหาลูก " กลับเถอะนะครับ " หยุดรถเดี๋ยว​นี้นะ ชั้นสั่งให้หยุด! " ครับๆ ทันทีที่​รถจอดเธอก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปยังที่เกิดเหตุ​โดยไม่สนใจตำรวจที่กำลัง​ปฏิบัติ​หน้าที่กันอย่างเคร่งเครียด​" เข้าไม่ได้นะครับ บริเวณ​นี้สำหรับเจ้าหน้าที่เท่านั้น​ " ปล่อย! ชั้นจะไปหาลูก​ลูกชั้นอยู่ไหน บอกให้ปล่อย! " พาฝัน " ฮาเตอร์​! เมื่อเธอเห็นเขานั่ง​ทำแผลอยู่​บริเวณ​รถพยาบาล​จึงรีบตรงเข้าไปหาแล้วสวมกอดเขาด้วยความดีใจ​ " แล้ว​ลูก​หล่า ลูก​อยู่​ไหน ลูกเป็นอะไรมั้ย " ผมขอโทษ​ " เกิดอะไรขึ้น ? เธอเขย่า​ร่างเขาเพื่อหาคำตอบ ส่วนเขาก็เอ

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   เมียหาย

    " พาฝันหล่า เขาแปลก​ใจเมื่อไม่เห็น​เธออยู่ในรถ " ไม่ทราบ​เหมือนกัน​ครับ " พาฝันไม่กลับมาที่รถบ้างหรอ" ไม่เห็นเลยครับ" โทรไปก็ไม่รับสงสัยงอนแล้วหนีกลับบ้านเมื่อเขาคิดได้ดังนั้นจึงยกเลิกการประชุม​แล้วกลับไปยังคฤหาสน์​ " พาฝัน " เกิดอะไรขึ้นหรอคะ " พาฝันกลับมาหรือยัง " อยู่ใน​ห้องครัวค่ะ เขาเดินเข้าไปยังห้องครัวพร้อมกับถือข้าวของเต็มมือ " ทำไมต้องหนีกลับด้วย" ยังมีหน้ามาถามอีกหรอ!" ใจเย็น​ๆก่อนสิ ผมรู้นะว่าคุณ​กำ​ลัง​โกรธ​แต่ขึ้นเสียงแบบนี้​ผมตกใจหมด " อย่ามาเข้าใกล้ชั้นนะ ไม่งั้นชั้นแทงคุณ​แน่ เธอเตรียมท่าจะแทงเขาด้วยมีดแหลมที่อยู่ในมือ " ผมขอโทษ​นะสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาขยับเข้าใกล้เธอโดยที่ไม่เกรงกลัวมีดปลายแหลมเลยแม้แต่นิดเดียว " บอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ " ผมรู้ว่าคุณ​ไม่กล้าแทงหรอก เขายุโมโห​ จนเธอนั้นหมดความอดทนจึงตัดสินใจ​นำไข่​ไก่ปาใส่หน้าเขาแบบไม่ยั้งโดยที่ไม่สนใจเลยว่ามันจะเลอะเต็ม​ห้องครัว " โอ้ย พอได้แล้ว! " ว้าย! ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นคะทำไมห้องครัวเลอะ​เทอะแบบนี้ เมื่อเธอปาไข่ใส่เขาจนหมดแผงแล้วจึงเดินออกจากห้องครัวแล้วขึ้นไปยังชั้นบน ส่วนเขาก็ร

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   รักครั้งเก่า

    " เดี๋ยว​ก่อนในขณะที่​ชายหนุ่ม​กำลังจะเปิดประตูรถจู่ๆเขาก็ได้เข้าไปหาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ " มีอะไรหรือเปล่าครับคุณ​ฮาเตอร์​ " ตั้งแต่​พรุ่งนี้​เป็น​ต้นไปคุณ​ไม่ต้องมาทำงาน" เกิดอะไรขึ้นหรอครับ ผมทำอะไรผิด " คุณ​ไม่ได้​ทำอะไรผิดแต่ผมต้องการหาครูคนใหม่ และผมจะจ่ายเงินให้คุณ​เท่าเดิมโดยที่คุณไม่ต้องเสียเวลามาทำงาน " คุณ​ฮาเตอร์​ต้องการอะไรหรอครับถึงทำแบบนี้ " ผมไม่ต้องการให้คุณ​อยู่​ใกล้เมียผม " เมีย เมียคนไหนหรอครับ " นี่คุณ​กล้าดียังไง​ถึงได้พูดจาแบบนั้นใส่ผม! " แล้วคุณ​ฮาเตอร์​มีสิทธิ์​อะไร​มาทำแบบนี้​กับผม" แล้วมันไม่ดีตรงไหน​ ในเมื่อผมยังจ่ายเงินให้คุณเท่าเดิมหรือถ้าคุณ​ต้องการมากกว่านั้นผมสามารถ​จ่ายให้คุณ​ได้ " นี่คุณ​ฮา​เตอร์​กำ​ลัง​ดูถูกผมอยู่นะครับ " ผมไม่ได้​ดูถูกแต่ในฐานะ​ที่​ผมเป็นนายจ้างผมสามารถเลิกจ้างคุณ​เมื่อไหร่​ก็ได้ถ้าหากผมไม่พึงพอใจ" งั้นช่วยบอกผมหน่อย​ได้​ไหม​ครับ​ว่า​ทำไมคุณ​ถึงไม่พอใจผม หรือว่าคุณ​อิจฉา​ที่ลูกเมียของคุณให้ความสนใจ​ผมมากกว่า " พล้วก!ด้วยความโมโห​เขาจึงชกเข้าที่หน้าของชายหนุ่ม​ตรงหน้า " โอ้ย! " เกิดอะไรขึ้น! เมื่อเธอได้เห็นเ

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   จนได้

    หนึ่ง​สัปดาห์​ต่อไป.. " เด็ก​ๆ หม่ามี้​มีข่าวดีจะบอก " ข่าวดีอะไรคะ " หม่ามี้​ได้งานทำแล้วนะ " จริง​หรอคะ แล้วหม่ามี้​ทำงานอะไร " เป็น​แม่บ้าน​โรงแรม​ " ทำงานแม่บ้านมันเหนื่อย​นะคะ " ช่วงนี้​งานหายากมากๆ ถ้ามัวแต่หางานดีๆงานสบายๆทำเราคงอดตายกันพอดี​ ดังนั้นมีงานอะไรให้ทำก็ทำไปก่อน " งั้น

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   หนีพ่อใจร้าย

    เด็ก​ชายรีบกลับเข้าไปยังห้องนั่งเล่นอีกครั้งด้วยความรู้สึก​ผิดหวัง​และเสียใจ​" หม่ามี๊​อยู่​ไหน อาเธอร์​อยากเจอหม่ามี๊​เด็ก​ชายนั่งจินตนาการ​ใบหน้าผู้เป็นแม่และวาดลงใส่กระดาษ" อา​เธอร์" ค้าบ " แดดดี้​ไปก่อนนะ" แดดดี้​ อาเธอร์​ขอไปด้วยได้มั้ย อา​เธอร์​ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียว" แต่ว่า​เราคุยกันร

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   แทบขาดใจ

    ทันทีที่​เธอกลับชายหนุ่มก็ได้เอาของที่อยู่​ใน​มือทิ้งลงถังขยะเนื่องจากกลัวมีปัญหา​กับเจ้านาย ส่วนเขาก็นั่งดูภาพจากกล้องวงจรปิด​ด้วยความพอใจ " ว้าย!!ตายแล้วมีคนเป็นลม ด้วยอากาศ​ที่ร้อนจัดทำให้เธอนั้นหมดสติในขณะที่​กำลังเดินกลับบ้านพัก " ใครก็ได้ช่วยพาผู้หญิง​คนนี้ไปหาหมอที ส่วนคนที่เดินผ่านมาเห

  • โซ่เสน่หามาเฟีย   ทิ้งขว้าง

    " ไม่นะอย่าทิ้งชั้นไว้ตรงนี้ ได้โปรด​ให้ชั้นกลับด้วย " มันหมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว ขอโทษ​ด้วย​นะครับที่ต้องทำแบบนี้​แต่พวกเราไม่สามารถ​ขัดคำสั่งคุณฮาเตอร์​ได้จริงๆ" ให้ชั้นกลับด้วยเถอะนะ ชั้นไม่มีที่ไปจริงๆ" คุณ​ฮาเตอร์​ฝากให้ เธอโกรธ​จัดเมื่อเห็นเงินจำนวนหนึ่งที่ชายตรงหน้ายื่นให้" ชั้นไม่รับ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status