FAZER LOGINเขากดดันและทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเซ็นเอกสารยินยอมให้ลูกชายอยู่ในความดูแล และปกครองโดยเขาแค่เพียงฝ่ายเดียว เมื่อเขาได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วก็กำจัดเธอออกไปจากชีวิตในทันที ส่วนเธอที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สองก็ทำอะไรไม่ได้และไม่กล้าแม้แต่จะบอกเรื่องลูกในท้องเนื่องจากเธอกลัวว่าเขาจะพรากลูกไปอีกคน ถึงแม้เธอจะไม่ได้เจอหน้าลูกแต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นแม่นั้นทำให้เธอคอยปั้มนมแล้วส่งไปให้ลูกชายได้ดื่มอยู่เสมอจนกระทั่งเวลาผ่านไปเขาก็ได้พาลูกชายย้ายไปอยู่ต่างประเทศซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเกิดและเคยเติบโต และนั่นก็ทำให้หัวใจของคนเป็นแม่แทบแตกสลายแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เนื่องจากเขาเป็นผู้มีอิทธิพลทั้งในประเทศและต่างประเทศ เด็กชายถูกเลี้ยงดูโดยพี่เลี้ยงร่วมกับผู้เป็นพ่อส่วนเด็กผู้หญิงอีกคนก็ถูกเลี้ยงดูโดยผู้เป็นแม่เพียงลำพังเมื่อกาลเวลาผ่านไปโชคชะตาทำให้สองพี่สองสายเลือดเดียวกันได้พบเจอกันโดยที่ต่างคนต่างไม่รู้ว่ามีพ่อแม่คนเดียวกัน
Ver maisShe tried to quell the mayhems from the background as she ambled on her feet. She didn't care as her bare foot railed against on the floor hastily, she only cared about the tiny infant in her arms, sound asleep while sucking on her thumb, cute she would have purred as she usually did but she couldn't, not anymore, not when they were coming for her, she would have to cut their time with each other short.
As she hurried down the hall, a hoody over her head and the baby wrapped in a blanket, no one paid her mind as they walked past her, giving her weird looks but no one dared to ask, after all, she was the boss's wife.
Finally, the woman stopped in front of a door and knocked on it, the door swung open after a few more knocks and a young lady appeared, eyes widening at the sight of the person at her footstep.
Blue orbs stared scaredly into another set of oceanic orbs. "What are you doing here, Zelena?" The lady who just walked out from her room asked while the other woman known as Zelena glanced at every corner of the hallway, scanning for any suspicious eyes but she found none, she watched as the servants cleaning the hall went on with their works, clearly minding their business.
"Can I come in?" Zelena requested, staring back at the other hopefully. Gulping as she found a blank look on her face, her facial expressions read nothing and Zelena couldn't help but feel anxious, after all, they had never gotten along, what right did she have to ask of a favor from her but she was the only she could trust, their lives were in danger and she wouldn't drag her innocent daughter into this just because the gods decided to use her instead. "Please Mara"
The lady, Mara sighed before nodding and letting the other person with a baby in hand enter her room, slowly shutting the door behind her.
"What do you want Zelena, am not in the mood to have an outrageous fight with you" Mara instantly attacked as she reeled, crossing her arms over her chest, her blue eyes showing nothing but resentment for the other woman. What did she want?!
Zelena gulped, she could feel her throat tightening, she could feel her chest burn as she held the baby securely in her arms. "Please help me, Mara, you're the only one I could trust with this"
Mara scoffed and let her hands drop. She couldn't believe the audacity of this woman, seeking help from her when she remembered how she was humiliated by this same person because she once asked her for help. "What makes you think am gonna help a bitch as yourself and what in heavens name do you want my help with?"
The woman gulped once again, helplessness suddenly overwhelming her. "My daughter, She's an Omega"
Mara raised an eyebrow, unaffected by the announcement "So? - your daughter isn't the only Omega wolf" They were omegas too.
Who cared if her daughter was an Omega?
Slowly, the woman with the baby stepped forward, she held her hand out, where a piece of paper lay, she extended it out to Mara, who stared at it blankly, not wanting to accept but Zelena urged her to accept it. "You might want to see what's inside, I swear it benefits you"
With a scoff, Mara snatched the paper from the other and unfolded it. She stared unsurely at Zelena before scanning through the content on the paper and her eyes widened as her brain processed each word that was neatly written and sharply, her blue orbs met Zelena's helpless ones.
"She's the key, Mara and they are coming for her"
To be continuing...!
" แดดดี้ครับ หม่ามี๊ไม่ยอมลงมาทานข้าว " งั้นก็ทานกันก่อนเลยนะเดี๋ยวแดดดี้ขึ้นไปคุยกับหม่ามี๊แป๊บ" ถ้าหม่ามี๊ไม่ลงมาทานด้วย พวกเราก็ไม่ทาน " ก้อกๆ เปิดประตู " มีอะไร? " ทำไมไม่ยอมลงไปทานข้าวกับลูกๆ " ชั้นไม่หิว " ไม่หิวหรือว่าเรียกร้องความสนใจกันแน่ " เพี้ย! " ผมพูดแทงใจคุณหรอ? " ออกไป! ชั้นไม่อยากเห็นหน้าคุณ " พาฝัน ลงไปทานข้าว " ไม่ ชั้นอยากอยู่คนเดียว " แล้วคุณจะปล่อยให้ลูกๆนั่งรอและไม่ยอมทานข้าวอยู่แบบนั้นอ่ะหรอ" ก็แล้วแต่ลูกสิคุณจะไปบังคับพวกแกทำไม " พูดแบบนี้แสดงว่าคุณไม่เป็นห่วงลูกเลยใช่มั้ย" นี่คุณอย่ามาหาเรื่องทะเลาะกับชั้นได้มั้ย " แล้วคิดว่าผมอยากทะเลาะกับคุณมากนักรึไง " ถ้าไม่อยากทะเลาะก็ออกไปสิ แล้วไม่ต้องมายุ่งกับชั้นอีก " ผมสั่งให้คุณลงไปทานข้าวเป็นเพื่อนลูกเดี๋ยวนี้ " ก็บอกว่าไม่หิว! ไม่หิว ๆๆ " เพี้ย! " หุปปาก! แล้วลงไปข้างล่าง " นี่คุณกล้าตบชั้นหรอ เธอลูบใบหน้าตัวเองแล้วจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง" คือผมแค่อยากดึงสติคุณกลับมา " ชั้นต้องการไปจากที่นี่ " ไม่ ผมไม่ให้คุณไปไหน " ปล่อยนะ ชั้นจะไม่ทนอยู่ก
เช้าวันต่อมา.." เมื่อคืนคุณหายไปไหน!" ไม่ได้หายไปไหน เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาแล้วเดินขึ้นหน้าตาเฉย" แล้วโทรไปทำไมไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ยอมตอบ ไม่รู้รึไงว่าชั้นกับลูกๆเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน และชั้นนั่งรอคุณตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หลับไม่ได้นอน " พูดจบหรือยัง ถ้าจบแล้วผมขอขึ้นไปอาบน้ำ เขาหยุดตอบคำถามโดยที่ไม่หันไปสบตากับเธอ" ตอบชั้นก่อนสิว่าเมื่อคืนคุณหายไปไหน " ผมไปขับรถเล่น แล้วก็เผลอหลับในรถ " ไม่จริง ชั้นไม่เชื่อ " แล้วจะให้ผมตอบว่ายังไงคุณถึงจะพอใจ ให้ตอบว่าไปนอนกับผู้หญิงงี้หรอ " แล้วคุณไปนอนกับผู้หญิงจริงมั้ย " จะให้ผมตอบว่าจริงหรือไม่จริงดีหล่า " นี่อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนคุณไปหาผู้หญิง " ก็แล้วแต่คุณจะคิด เพราะต่อให้ผมจะพูดอะไรคุณก็ไม่เชื่อและต่อให้ผมทำตัวยังไงก็ดูขัดหูขัดตาคุณไปหมด พูดจบเขาก็ก้าวขาขึ้นบันไดต่อจากนั้นก็เข้าไปยังห้องนอนของตัวเอง " หม่ามี้ควรพักผ่อนให้มากๆนะครับ แล้วก็ควรหาอะไรทานบ้าง " หม่ามี้ทานอะไรไม่ลงจริงๆ " ทานเถอะนะคะหม่ามี้ ไม่งั้นพวกเราก็ไม่ทาน" ใช้วิธีนี้กับหม่ามี้อีกแล้ว " ก็วิธี่อื่น
ตั้งแต่เด็กหญิงตัวน้อยได้จากลาโลกไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอก็เอาแต่โทษเขาและไม่ยอมกลับไปนอนที่ห้องตัวเอง" พาฝัน กลับไปนอนห้องเราเถอะนะ " ไม่ ชั้นไม่กลับเธอนอนกอดตุ๊กตาตัวโปรดของลูกสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า" คุณจะนอนที่นี่ทุกคืนเลยหรอ " ออกไปเลยนะชั้นอยากอยู่เงียบๆคนเดียว " ผมขอโทษนะสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ผมเองก็เสียใจไม่แพ้คุณ" คุณเอาแต่ขอโทษๆ ขอโทษให้มันได้อะไรขึ้นมา ห๊า ได้ลูกกลับคืนมาหรอ? " แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง" ไปตายซะ! " ได้ ถ้าคุณต้องการ พูดจบเขาก็เดินออกไปแล้วปิดประตูเสียงดังปั้งจนเธอสะดุ้งและปล่อยโฮออกมาทันที " ขอกุญแจรถ " ให้ตามไปมั้ยครับ " ไม่ต้อง เมื่อได้กุญแจรถแล้วเขาก็ซิ่งรถออกไปด้วยความเร็ว " โถ่เว้ย! เมื่อยู่ในรถคนเดียวเขาก็ร้องไห้แล้วนึกย้อนไปยังเหตุการณ์สุดสลดในวันนั้น" เอี๊ยด! " กรี๊ด!!! แดดดี้! ในขณะที่เขากำลังมุ่งหน้ากลับไปหาเธอจู่ๆ ชายหนุ่มซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทดันเบรครถกระทันหันเนื่องจากมีรถบรรทุกตัดหน้า ด้วยแรงแบครถที่ค่อนข้างแรงพอสมควรจึงส่งผลทำให้ร่างของเด็กหญิงกระเด็นไปข้างหน้า ส่วนเข
" พวกเขาเป็นยังไงบ้าง " ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ " ขับเร็วๆหน่อยชั้นจะไปหาลูก " ครับๆ ชายหนุ่มเร่งความเร็วเท่าที่สามารถทำได้ส่วนเธอก็เอาแต่ร้องไห้ขอพรสิ่งศักสิทธิ์เมื่อทั้งสองมาถึงที่เกิดเหตุ ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเธอนั้นแทบช็อคเนื่องจากสภาพรถของเขาในตอนนี้แทบไม่เหลือชิ้นดี และรถของเขาถูกรายล้อมด้วยนักข่าวตำรวจรถพยาบาลและผู้คนมากมายที่มายืนดู " เรากลับกันเถอะนะครับเมื่อชายหนุ่มเห็นสภาพรถแล้วจึงตัดสินใจที่จะเลี้ยวรถกลับ " ไม่! ชั้นจะไปหาลูก " กลับเถอะนะครับ " หยุดรถเดี๋ยวนี้นะ ชั้นสั่งให้หยุด! " ครับๆ ทันทีที่รถจอดเธอก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปยังที่เกิดเหตุโดยไม่สนใจตำรวจที่กำลังปฏิบัติหน้าที่กันอย่างเคร่งเครียด" เข้าไม่ได้นะครับ บริเวณนี้สำหรับเจ้าหน้าที่เท่านั้น " ปล่อย! ชั้นจะไปหาลูกลูกชั้นอยู่ไหน บอกให้ปล่อย! " พาฝัน " ฮาเตอร์! เมื่อเธอเห็นเขานั่งทำแผลอยู่บริเวณรถพยาบาลจึงรีบตรงเข้าไปหาแล้วสวมกอดเขาด้วยความดีใจ " แล้วลูกหล่า ลูกอยู่ไหน ลูกเป็นอะไรมั้ย " ผมขอโทษ " เกิดอะไรขึ้น ? เธอเขย่าร่างเขาเพื่อหาคำตอบ ส่วนเขาก็เอ
" พาฝันหล่า เขาแปลกใจเมื่อไม่เห็นเธออยู่ในรถ " ไม่ทราบเหมือนกันครับ " พาฝันไม่กลับมาที่รถบ้างหรอ" ไม่เห็นเลยครับ" โทรไปก็ไม่รับสงสัยงอนแล้วหนีกลับบ้านเมื่อเขาคิดได้ดังนั้นจึงยกเลิกการประชุมแล้วกลับไปยังคฤหาสน์ " พาฝัน " เกิดอะไรขึ้นหรอคะ " พาฝันกลับมาหรือยัง " อยู่ในห้องครัวค่ะ เข
" เดี๋ยวก่อนในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเปิดประตูรถจู่ๆเขาก็ได้เข้าไปหาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ " มีอะไรหรือเปล่าครับคุณฮาเตอร์ " ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปคุณไม่ต้องมาทำงาน" เกิดอะไรขึ้นหรอครับ ผมทำอะไรผิด " คุณไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ผมต้องการหาครูคนใหม่ และผมจะจ่ายเงินให้คุณเท่าเดิมโดยที่คุณไม่ต
" หม่ามี้ คุยธุระเสร็จหรือยังค้าบ ทั้งสองหันไปมองลูกชายที่เดินเข้ามาหาพร้อมกับถือกระดาษแผ่นเล็ก " ค้าบ หม่ามี้คุยธุระเสร็จพอดี อาเธอร์มีอะไรหรือเปล่า" อาเธอร์มีอะไรจะให้หม่ามี้กับแดดดี้ดู " Rrr." แดดดี้ขอตัวแป๊บนะ " ไหนขอหม่ามี้ดูหน่อย " เป็นไงบ้างค้าบ " ถ้าไม่บอกว่าเป
ทันทีที่สามคนพ่อลูกกลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่เขาก็ได้สั่งให้ลูกน้องช่วยกันยกของที่อยู่เต็มหลังรถเข้าไปไว้ข้างใน " ไม่ต้องตั้งโต๊ะนะพอดีทานข้าวจากข้างนอกมาแล้ว" ค่ะ " ขึ้นไปอาบน้ำกันได้แล้วพอดีแดดดี้มีงานต้องทำต่อ " ค้าบ สองพี่น้องพากันขึ้นไปยังชั้นบนส่วนเขาก็เข้าไปยังห้องทำงานส่วนตัว





