โซ่เสน่หามาเฟีย

มาเฟียหนุ่มนั่งพิจารณา​ใบหน้าของเด็กทารกน้อยเพศชาย​วัยสามเดือนอยู่นานสองนานจากนั้นเขาจึงตัดสินใจ​ทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อ​พิสูจน์​ในสิ่งที่กำลังสงสัย " เอเดน!" ครับคุณ​ฮาเตอร์​" ไปเตรียมรถ และคนติดตามอีก​หกคน " รับทราบครับเมื่อทุกอย่างพร้อม​เขาจึงรีบขึ้นรถโดยมีมือขวาคนสนิทคอยเปิดประตูให้ " ไปตามที่อยู่​นี่นะ" ครับ และไม่นานพวกเขาก็มาถึงสถานที่​ที่แออัดและดูทรุดโทรม​เล็กน้อย" พวกแกรออยู่ตรงนี้นะแล้วถ้าผู้หญิง​คนนั้นหนีก็ลงมือได้เลย " ครับ มาเฟีย​หนุ่ม​ค่อยๆย่านเท้าเข้าไปทีละก้าวด้วยความระมัดระวัง​จากนั้นเขาก็ยืนสำรวจสถานที่​อยู่​สักพัก​ " พ่อหนุ่ม มายืนทำอะไร​อยู่​ตรงนี้ เมื่อหญิง​ชราโผล่หน้ามาทักทายเขาจึงแสดง​ท่าทีตกใจ " ผมมาหาผู้หญิง​คนนี้ครับ หญิง​ชราเพ่งมอง​รูปนั้นอยู่สักพัก​จากนั้นก็เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ชายหนุ่ม​ตรงหน้าด้วยความสงสัย " สรุป​พอจะบอกผมได้มั้ยครับว่าตอนนี้​เธออยู่ที่ไหน " ไม่รู้​ยายไม่รู้จัก หญิง​ชราแสดง​ท่าทีหวาดกลัวจนเขาสังเกต​ุเห็น​ถึงความผิดปกติ​ " แน่ใจนะครับว่าไม่รู้​จัก " ใช่ๆ ยายไม่คุ้นหน้าและไม่รู้​จัก​ " แล้วถ้าผมให้ยายหนึ่งหมื่นมันพอจะช

เมื่อถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เหล่าบรรดาคนรับใช้​ก็ต่างมึนงงที่เห็นผู้เป็นเจ้านายเดินอุ้มเด็กทารกขึ้นไปยังชั้นบน " คุณ​จะพาลูกชั้นไปไหน" พาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า" แต่แกไม่มีชุดเปลี่ยน" ไม่ต้องห่วง" คุณ​หมายความว่าไง " อย่าถามเยอะรำคาน นี่ห้องคุณนะ ส่วนนี่เป็นห้องผมกับลูก้า " ไม่นะ ชั้นจะนอนกับลูก​" ที่นี่บ้านผมคุณ​ไม่มีสิทธิ์​เลือกนอน ถ้าเรื่องมากก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น " ได้ ชั้นจะย้ายไปอยู่ที่อื่น " ก็ไปสิ แต่ไปคนเดียวนะห้ามเอาลูก้าไป" นี่คุณ​เป็นบ้าไปแล้วรึไง ชั้นเป็นแม่แกนะคุณ​ไม่มีสิทธิ์​มาแยกชั้นกับลูก " ถ้าไม่อยากแยกจากลูกก็ทำตัวดีๆเข้าไว้" นี่คุณ​ต้องการอะไรกันแน่ " ผมต้องการให้ลูก้าอยู่​ในความดูแลของผมแต่เพียงผู้เดียว​ " ไม่มีทาง! " คุณ​ก็​รู้​ว่าผมสามารถ​ทำได้ " ไม่นะ ถ้าคุณ​คิดจะทำแบบนั้นชั้นพาแกหนี" ก็ลองดูสิถ้าคิดว่า​ทำได้ รอบๆคฤหาสน์​นี้มียามเฝ้าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง​ ไหนจะบอดี้การ์ด​ที่คอยคุ้มกันผมอยู่ดังนั้นคุณ​หมดหนทางที่จะหนีไปจากที่นี่ และนับตั้งแต่​วันนี้​เป็นต้นไปคุณ​จะไม่ได้ออกไปไหน" แล้วถ้าเกิดชั้นมีความจำเป็นที่จะต้องออกไปข้างนอก อย่างเช่นพา

และนับตั้งแต่​วันนั้น​ทั้งสองก็ไม่พูดคุยกันอีกเลยจนกระทั่ง​เขาเอาเอกสาร​บางอย่างมาให้กับเธอเซ็น " อ่านเอกสารนี่แล้วรีบๆเซ็นซะ " เอกสารอะไร? " อยากรู้​ก็อ่านสิ เธอนั่งอ่านเอกสาร​ที่​เขานำมาให้จนถึงบรรทัด​สุดท้าย​ " ไม่! ไม่มีวันให้ตายชั้นก็ไม่มีวันเซ็นเอกสารนี่" แล้วถ้าคนที่จะต้องตายเป็นคนในครอบครัว​ คุณ​ยืนยัน​ที่จะไม่เซ็นใช่มั้ย " อย่าเอาคนในครอบครัว​ชั้นเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ " นี่ผมกำลังถึง​จะช่วย​ครอบครัว​คุณ​อยู่​นะ ผมรู้มาว่าพ่อ​ของ​คุณ​ไปกู้เงิน​จากผู้มีอิทธิพล​เพื่อไม่ให้บ้านถูก​ยึด​โดยไม่สนใจดอกเบี้ย​ที่แสนโหด แต่พอถึงเวลาต้องใช้คืนกลับไม่มีปัญญา จนโดนพวกมันตามขู่จะเอาชีวิต​หลายรอบ " คุณ​รู้​เรื่องนี้ได้ยังไง​ " ผมรู้ทุกอย่าง​ที่เกี่ยวข้อง​กับคุณ ​และสาเหตุ​ที่น้ำนมคุณ​ลดลงจนแทบจะไม่มีให้ลูกกินก็เพราะเครียดเรื่องนี้ ส่วนครอบครัว​ของ​คุณ​ยังไม่รู้​เรื่องที่คุณลาออกจากบริษัท​ผมเพราะตั้งท้อง" สรุป​คุณ​ไปรู้เรื่อง​พวกนี้มาจากใคร " ไม่ต้องสนใจ​หรอกว่าผมไปรู้มาจากใคร สิ่งที่คุณควรสนใจตอนนี้​คือข้อเสนอที่อยู่ในเอกสาร​ฉบับนี้ " คุณ​อยากจะทำอะไรก็เชิญ​ แต่ถึ

" คืนนี้​ผมไม่กลับมานอนบ้านนะฝากลูกด้วย ทันทีที่กลับมาถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เขาก็รีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วเตรียมจะออกไปข้างนอก" ค่ะทุกครั้งที่เขาออกไปข้างนอกตอนดึกๆเธอทำได้เพียงแค่​สงสัยแต่ไม่กล้าที่จะถามอะไร " ปกติ​คุณ​ฮา​เตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกบ่อยแค่ไหนคะ" โอ้ย! ตอนที่ยังไม่พาคุณ​หนูลูก้าเข้ามาอยู่บ้านนะคุณ​ฮาเตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกแทบจะทุกคืน" แล้วพอทราบมั้ยคะว่าเขาออกไหน " ดิชั้นไม่รู้​หรอกค่ะ แต่คิดว่า​ก็คงออกไปเที่ยวตามประสา​ผู้ชาย​ " ออค่ะ.......... เธอกับเขาใช้ชีวิต​อยู่​ร่วมกัน​ในบ้านหลังเดียวกันแต่ต่างคนก็ต่างมีชีวิต​เป็นของตัวเองวันๆเธอยุ่งอยู่กับการเลี้ยงลูก​ส่วนเขาก็แทบจะไม่อยู่​บ้าน " โอ้ยย! ทำไมมันเวียนหัวแบบนี้​เนี่ย " เป็น​อะไร​หรือเปล่า​คะ​คุณ​พาฝัน " รู้สึก​เวียนหัว​ไปหมดเลยค่ะ " ยาพารามั้ยคะเผื่อช่วยได้ " ก็ลองดู " นี่ค่ะสองเม็ด " ชั้นฝากลูกหน่อยนะพอดีอยากนอน " ได้ค่ะ หลังกินยาเสร็จ​เธอก็ขึ้นไปยังชั้นบน" แม่ของแกอยู่ไหน ทันทีที่เขากลับถึงบ้านก็พบกับคนรับใช้​ที่กำ​ลัง​เล่นอยู่กับลูก​ชายแต่กลับไม่พบเธอ" เห็น​บ่นปวดหัวไม่ค่อยสบายก็เลยกิน

" ไม่นะอย่าทิ้งชั้นไว้ตรงนี้ ได้โปรด​ให้ชั้นกลับด้วย " มันหมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว ขอโทษ​ด้วย​นะครับที่ต้องทำแบบนี้​แต่พวกเราไม่สามารถ​ขัดคำสั่งคุณฮาเตอร์​ได้จริงๆ" ให้ชั้นกลับด้วยเถอะนะ ชั้นไม่มีที่ไปจริงๆ" คุณ​ฮาเตอร์​ฝากให้ เธอโกรธ​จัดเมื่อเห็นเงินจำนวนหนึ่งที่ชายตรงหน้ายื่นให้" ชั้นไม่รับ" รับไว้เถอะนะครับอย่าทำพวกเราลำบากใจเลย" งั้นเอาเงินนี่ไปแบ่งกันแลกกับหาบ้านพัก​ใกล้ที่นั่นมากที่สุด และชั้นสัญญา​ว่า​จะไม่ทำอะไรที่ทำให้พวกคุณ​ต้องเดือดร้อน" เอาไงดีชายตรงหน้าหันไปถามเพื่อนร่วมงานอีกสองคน" แล้วจะแน่ใจได้ยังไงว่า​เธอจะไม่ทำพวกเราเดือดร้อน " นั่นสิ " เชื่อใจชั้นสักครั้ง​เถอะนะ อีกอย่างเงินนี่ไม่ใช่น้อยๆพวกคุณ​ไม่สนใจหรอ " แต่ถ้าคุณ​ฮาเตอร์​รู้เข้าพวกเราแย่แน่ๆ " เขาไม่มีทางรู้ถ้าไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ " แล้วพวกเราจะมั่นใจ​ได้​ยังไง​ว่าคุณเอง​จะไม่เอาไปพูดให้คุณ​ฮาเตอร์​" ก็เห็นๆอยู่​ว่าเขาไม่ได้​ต้องการที่จะเจอชั้นเลยชายทั้งสามปรึกษา​กันอยู่สักพัก​จนตัดสินใจ​ตกลงรับข้อเสนอ​ของเธอ" ขึ้นรถ เมื่อเธอได้ยินดังนั้นจึงรีบขึ้นรถทันที​ " บ้านหลังนี้เพิ่งประกาศ​ให้เช่