โซ่เสน่หามาเฟีย

โซ่เสน่หามาเฟีย

last updateLast Updated : 2025-12-23
By:  HawaiiOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
280views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขากดดันและทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเซ็น​เอกสาร​ยินยอมให้ลูกชายอยู่ในความดูแล​ และปกครอง​โดยเขาแค่เพียงฝ่าย​เดียว​ เมื่อเขาได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วก็กำจัดเธอออกไปจากชีวิต​ในทันที​ ส่วนเธอที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สองก็ทำอะไรไม่ได้และไม่กล้าแม้แต่จะบอกเรื่องลูกในท้องเนื่องจากเธอกลัวว่าเขาจะพรากลูกไปอีกคน ถึงแม้เธอจะไม่ได้เจอหน้าลูกแต่ด้วยสัญชาตญาณ​ของความเป็นแม่นั้นทำให้เธอคอยปั้มนมแล้วส่งไปให้ลูกชายได้ดื่มอยู่เสมอจนกระทั่งเวลาผ่านไปเขาก็ได้พาลูกชายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ​ซึ่งเป็นสถานที่​ที่เขาเกิดและเคยเติบโต​ และนั่นก็ทำให้หัวใจ​ของคนเป็นแม่แทบแตกสลายแต่ก็ไม่สามารถ​ทำอะไรได้เนื่องจากเขาเป็นผู้มีอิทธิพล​ทั้งในประเทศ​และต่างประเทศ​ เด็กชายถูกเลี้ยงดูโดยพี่เลี้ยงร่วมกับผู้เป็นพ่อส่วนเด็กผู้หญิง​อีกคนก็ถูกเลี้ยงดูโดยผู้เป็นแม่เพียงลำพังเมื่อกาลเวลาผ่าน​ไปโชคชะตา​ทำให้สองพี่สองสายเลือดเดียวกันได้พบเจอกันโดยที่ต่างคนต่างไม่รู้​ว่ามีพ่อแม่คนเดียวกัน

View More

Chapter 1

ตามหา

「やっと……私たちの関係、世間に明かすつもりなの?」

御影舟真(みかげ しゅうま)は眉をひそめ、彼女を横目で見てふっと笑った。「何を明かすんだよ?明日、うちでお見合いなんだ。お前は場を和ませる役。相手に気を遣わせないようにな」

その一言一句が、雷のように朝霧汐音(あさぎり しおん)の耳に落ちた。

心臓が止まりそうになるほどの衝撃。脳が真っ白になった。「お見合い?じゃあ、私は何?」

舟真はすでに服を身につけながら、彼女の方をちらりと見て、怠そうに言った。「お前?お前は俺のいろんな『相棒』だろ。食事の相棒、ゲームの相棒……あと、性欲処理のベッドの相棒」

その言葉に、汐音の身体は冷たくなっていく。顔からは血の気が引き、唇が小刻みに震えた。

そんな彼女の表情を見た舟真は、冗談めいた笑みを浮かべたまま、顔を近づけた。「まさか、汐音、お前、俺たちが恋人同士だとでも思ってたのか?」

その軽い口調が、鋭い刃のように汐音の心を貫いた。

鼻の奥がつんと痛んだが、必死にこらえて微笑みを作った。「そんなわけ、ないじゃん……ちょっと、シャワー浴びてくるね」

汐音はふらふらと立ち上がり、足元のおぼつかないまま浴室へと消えていった。

扉を閉めた瞬間、全身から力が抜けて、その場に崩れ落ちた。

舟真の言葉が、耳の奥にこびりついて、何度も何度も胸を締めつけた。彼に刻まれた無数の痕跡を見つめながら、涙が止まらなくなった。

二人は、二十年以上の付き合いだった。同じミルクを飲み、同じ漫画を読み、同じ夢を語った。

十八の夜、酔った勢いで一度身体を重ねてしまってから──それから先は、何度も、何度も……終わりなんて来なかった。

夜はただひたすらに身体を重ね、昼は何食わぬ顔で恋人のように手を繋ぎ歩き、年越しには当たり前のようにキスをして、毎晩、眠るまで他愛のない話を電話で交わしていた。

汐音は信じていた。私たちはもう付き合ってる、ただ公表していないだけだと。

でも舟真はそうではなかった。

彼の一言で、汐音の世界は崩れ落ちた。喉の奥から嗚咽が漏れそうになり、水を最大に出してやっと声を上げて泣くことができた。

どれだけ泣いたか分からない。ようやく涙が枯れた頃、気持ちを整えて浴室を出ると、舟真はすでに服を着てソファで電話をしていた。

「明日は人数多いから、大きめの個室。相手はあっさり系の味が好きだから京料理で。ケーキはブラックフォレスト、花は白とピンクのバラ。

準備できたら写真送って。あと、黒のスーツ十数着用意しといて。帰ったら選ぶから。宜野は黒しか好まないからな」

その名前を聞いた瞬間、汐音の心が大きく揺れた。

思わず目を向けると、舟真は口元に甘い笑みを浮かべていた。

宜野?彼のお見合い相手はあの綾瀬宜野(あやせ ぎの)?

その名を聞いて、汐音は全てを悟った。

高校の頃、舟真は宜野に恋をしていた。毎日彼女の名前を何十回も口にしていた。

けれど、想いを伝える前に彼女は海外へ留学してしまった。

それ以降、舟真は宜野の話を一度もしていなかった。

汐音はてっきり、彼がもう忘れたのだと思っていた。

でも、そうじゃなかった。彼の中で、宜野はずっと、初恋のまま生き続けていた。

胸を締め付ける痛みに、手に持っていたスマホを落としそうになった。

「ガンッ!」物音に舟真が振り返り、にこにこと笑いながら言った。「もう上がった?じゃあ、チェックアウトよろしく。代は払ってあるし」

そう言って、上着を手に立ち上がり、部屋を出ようとしたが、ふと振り返って汐音を見た。その目は、どこまでも残酷で、どこまでも無邪気だった。

「汐音、俺はずっとお前を兄弟だと思って接してたよ。そんな絶望的な顔、俺の前で見せるなよ。変な誤解しちゃうだろ?

俺はお前のこと、全部分かってる。一目見れば何を考えてるかすぐに分かるし、そんなの、つまんなくない?もし恋人になったら、すぐに飽きるに決まってるじゃん」

彼の足音が遠ざかっても、その声は、ずっと汐音の胸に残っていた。

冷え切ったベッドに腰を下ろし、彼女はぽつりと笑った。笑って、笑って——やがて、涙に変わった。

舟真は、ずっと、こんな風に思ってたんだ。

その夜、彼女は一人で夜更けまで座り込み、ようやく重たい足を動かしてホテルを出た。

外は土砂降りだったが、濡れていることすら気づけないほど心は空っぽだった。帰宅すると、朝霧家の両親はびしょ濡れの娘を見て慌ててタオルを差し出した。「なんでこんな雨の中、タクシー使わなかったの?」

汐音は虚ろな瞳で二人を見つめ、かすれた声で言った。

「パパ、ママ。前に言ってたでしょ、会社の都合で海外移住の話。私、もう決めた。移住しよう。二度とここには戻らない」

半年もの間、何を言っても首を縦に振らなかった娘が——あまりの急展開に、朝霧家の両親は思わず顔を見合わせた。驚きながらも、その決意が心から嬉しかった。

「本当に吹っ切れたのか?あの彼氏とはもう別れたんだな?」

汐音は、舟真の言葉を思い出し、胸がきゅっと締め付けられた。乾いた笑みを浮かべ、首を横に振った。

「彼氏なんて、最初からいなかったの。結婚のプレッシャーを避けるために、嘘ついてただけ」

どこまで本気なのか分からないけど、朝霧家の両親はそれでも素直に喜んで、さっそく移住の手続きを進めながら、汐音に荷造りを急かしていた。

汐音は自室に戻ると、舟真にまつわる全てのものを処分した。

十年以上かけて大切にしてきたアルバム、彼から贈られた宝石や服、小物——一つ残らずゴミ箱へ。

「お嬢さま、こんなに高価なもの、全部捨てるんですか?」

家政婦が惜しそうに言うのに対して、汐音は微笑んで頷いた。

「いらないの」

物だけじゃない。この想いも、この男も、もう何もかも——いらないのだ。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
ตามหา
มาเฟียหนุ่มนั่งพิจารณา​ใบหน้าของเด็กทารกน้อยเพศชาย​วัยสามเดือนอยู่นานสองนานจากนั้นเขาจึงตัดสินใจ​ทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อ​พิสูจน์​ในสิ่งที่กำลังสงสัย " เอเดน!" ครับคุณ​ฮาเตอร์​" ไปเตรียมรถ และคนติดตามอีก​หกคน " รับทราบครับเมื่อทุกอย่างพร้อม​เขาจึงรีบขึ้นรถโดยมีมือขวาคนสนิทคอยเปิดประตูให้ " ไปตามที่อยู่​นี่นะ" ครับ และไม่นานพวกเขาก็มาถึงสถานที่​ที่แออัดและดูทรุดโทรม​เล็กน้อย" พวกแกรออยู่ตรงนี้นะแล้วถ้าผู้หญิง​คนนั้นหนีก็ลงมือได้เลย " ครับ มาเฟีย​หนุ่ม​ค่อยๆย่านเท้าเข้าไปทีละก้าวด้วยความระมัดระวัง​จากนั้นเขาก็ยืนสำรวจสถานที่​อยู่​สักพัก​ " พ่อหนุ่ม มายืนทำอะไร​อยู่​ตรงนี้ เมื่อหญิง​ชราโผล่หน้ามาทักทายเขาจึงแสดง​ท่าทีตกใจ " ผมมาหาผู้หญิง​คนนี้ครับ หญิง​ชราเพ่งมอง​รูปนั้นอยู่สักพัก​จากนั้นก็เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ชายหนุ่ม​ตรงหน้าด้วยความสงสัย " สรุป​พอจะบอกผมได้มั้ยครับว่าตอนนี้​เธออยู่ที่ไหน " ไม่รู้​ยายไม่รู้จัก หญิง​ชราแสดง​ท่าทีหวาดกลัวจนเขาสังเกต​ุเห็น​ถึงความผิดปกติ​ " แน่ใจนะครับว่าไม่รู้​จัก " ใช่ๆ ยายไม่คุ้นหน้าและไม่รู้​จัก​ " แล้วถ้าผมให้ยายหนึ่งหมื่นมันพอจะช
Read more
เราสามคน
" อุแว้! ๆๆเด็ก​ชายร้องไห้และ​พยายาม​ดึงเสื้อคลุมออกเนื่องจากไม่สามารถ​สบตากับผู้เป็นแม่" เกิดอะไรขึ้น" แกไม่ชอบให้เอาอะไรมาบังหน้าบังตาเวลากินนม" เอเดน! " ครับ " กลับกันก่อนเลยนะเดี๋ยว​ชั้นขับรถกลับเอง และไม่นานเหล่าบอร์ด​ี้การ์ดและลูกน้องของเขาก็พากันกลับไปยังคฤหาสน์​ที่เขาอาศัย " ไปขึ้นรถ ในขณะที่​เธอกำลังจะก้าวขาขึ้นรถจู่ๆก็มีรถตำรวจตรงเข้ามาจอด " เดี๋ยว​ก่อนครับ! " ไปนั่งรอในรถ " คือก่อนหน้านี้ผมได้รับแจ้งจากพลเมืองดี​ว่ามีผู้หญิง​กับลูก​น้อยกำลังตกอยู่ในอันตราย​ตรงบริเวรนี้ ไม่ทราบว่าคุณ​พอมีเบาะแสมั้ยครับ " ออ สงสัยเป็นการเข้าใจผิดกันครับ อันที่จริงพวกเขาเป็นภรรยา​และลูกผมเองครับ พอดีเธองอนแล้วจะพาลูกหนีดังนั้นผมก็เลยให้ลูกน้องตามเธออ่ะครับ ไม่เชื่อก็ดูในรถสิครับเธอกำลังให้นมลูก​อยู่​ " แต่ทางพลเมืองดีแจ้งว่าพวกเขามีปืน " ออ ปืนปลอมครับ หรือต่อให้เป็นของจริงพวกเขาไม่กล้ายิงหรอกเพราะลูกกับเมียผมอยู่ในรถ " ก็จริง​นะครับ " ขอบคุณ​มากครับที่อุส่ามา " มัน​เป็น​หน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับ " งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ " เพื่อความแน่ใจขอผมคุยกับภรรยา​ของคุณหน่อยน
Read more
แย่ง
เมื่อถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เหล่าบรรดาคนรับใช้​ก็ต่างมึนงงที่เห็นผู้เป็นเจ้านายเดินอุ้มเด็กทารกขึ้นไปยังชั้นบน " คุณ​จะพาลูกชั้นไปไหน" พาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า" แต่แกไม่มีชุดเปลี่ยน" ไม่ต้องห่วง" คุณ​หมายความว่าไง " อย่าถามเยอะรำคาน นี่ห้องคุณนะ ส่วนนี่เป็นห้องผมกับลูก้า " ไม่นะ ชั้นจะนอนกับลูก​" ที่นี่บ้านผมคุณ​ไม่มีสิทธิ์​เลือกนอน ถ้าเรื่องมากก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น " ได้ ชั้นจะย้ายไปอยู่ที่อื่น " ก็ไปสิ แต่ไปคนเดียวนะห้ามเอาลูก้าไป" นี่คุณ​เป็นบ้าไปแล้วรึไง ชั้นเป็นแม่แกนะคุณ​ไม่มีสิทธิ์​มาแยกชั้นกับลูก " ถ้าไม่อยากแยกจากลูกก็ทำตัวดีๆเข้าไว้" นี่คุณ​ต้องการอะไรกันแน่ " ผมต้องการให้ลูก้าอยู่​ในความดูแลของผมแต่เพียงผู้เดียว​ " ไม่มีทาง! " คุณ​ก็​รู้​ว่าผมสามารถ​ทำได้ " ไม่นะ ถ้าคุณ​คิดจะทำแบบนั้นชั้นพาแกหนี" ก็ลองดูสิถ้าคิดว่า​ทำได้ รอบๆคฤหาสน์​นี้มียามเฝ้าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง​ ไหนจะบอดี้การ์ด​ที่คอยคุ้มกันผมอยู่ดังนั้นคุณ​หมดหนทางที่จะหนีไปจากที่นี่ และนับตั้งแต่​วันนี้​เป็นต้นไปคุณ​จะไม่ได้ออกไปไหน" แล้วถ้าเกิดชั้นมีความจำเป็นที่จะต้องออกไปข้างนอก อย่างเช่นพา
Read more
ไม่เต็มใจ
คืนแรกเธอได้นอนกอดกับลูก​ชายเนื่องจากเขาต้องออกไปทำธุระ​ข้างนอกแต่คืนที่สองนั้นเขาเอาลูกชายไปนอนด้วยโดยที่เธอไม่สามารถขัดอะไรเขาได้ " ก้อกๆๆ" มีอะไร?" แกเป็นไงบ้าง" หลับแล้ว " ชั้นนอนไม่หลับ " เป็น​ไรอีก?" คิดถึง​ลูก " อย่ามาเว่อร์​ได้ป่ะ " ไม่ได้เว่อร์​ชั้นคิดถึง​ลูกจริงๆ​ " ไปๆๆ กลับไปนอนซะแล้วอย่ามากวนเวลานอนผมอีก " ชั้นขอเข้าไปหาลูกหน่อย​นะ แป๊บเดียว​ สัญญา​ " ไม่ให้เข้า! " นะๆๆ แป๊บเดียว​จริงๆ​" บอกว่าไม่! " อุแว้! ๆๆ" เดี๋ยว​ผมจัดการเอง " แต่แกหิวนมนะ " งั้นก็ไปชงนมสิ " ปกติ​แกจะกินนมจากเต้า​เท่านั้น​แกไม่ยอมกินนมจากขวด " แล้วทำไมไม่ฝึกให้แกตั้งแต่​แรก" ก็ชั้นคิดว่ามันไม่จำเป็นเท่าไหร่​ปกติ​เราสองคนแม่ลูกตัวติดกันตลอด " งั้นนับตั้งแต่​พรุ่งนี้​เป็น​ต้นไปคุณ​ต้องฝึกให้แกกินนมจากจากขวด " ได้ๆ แต่ตอนนี้​ชั้นขอให้นมแกก่อน " อืม " อุแว้! ๆๆ" หิวนมใช่มั้ยคับ " นั่นคุณ​จะอุ้มแกไปไหน " ก็ไปห้องชั้นไง " ผมไม่คุณอุ้มแกไปไหนทั้งนั้น " แล้วจะให้ชั้นทำไง" ก็​ให้นมแกในห้องนี่แหละ​" แต่.. " ไม่มีแต่ ทำไมอายหรอ ทำอย่างกับผมไม่เคยเห็นมัน และอย่ามัว
Read more
ยื่นข้อเสนอ
และนับตั้งแต่​วันนั้น​ทั้งสองก็ไม่พูดคุยกันอีกเลยจนกระทั่ง​เขาเอาเอกสาร​บางอย่างมาให้กับเธอเซ็น " อ่านเอกสารนี่แล้วรีบๆเซ็นซะ " เอกสารอะไร? " อยากรู้​ก็อ่านสิ เธอนั่งอ่านเอกสาร​ที่​เขานำมาให้จนถึงบรรทัด​สุดท้าย​ " ไม่! ไม่มีวันให้ตายชั้นก็ไม่มีวันเซ็นเอกสารนี่" แล้วถ้าคนที่จะต้องตายเป็นคนในครอบครัว​ คุณ​ยืนยัน​ที่จะไม่เซ็นใช่มั้ย " อย่าเอาคนในครอบครัว​ชั้นเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ " นี่ผมกำลังถึง​จะช่วย​ครอบครัว​คุณ​อยู่​นะ ผมรู้มาว่าพ่อ​ของ​คุณ​ไปกู้เงิน​จากผู้มีอิทธิพล​เพื่อไม่ให้บ้านถูก​ยึด​โดยไม่สนใจดอกเบี้ย​ที่แสนโหด แต่พอถึงเวลาต้องใช้คืนกลับไม่มีปัญญา จนโดนพวกมันตามขู่จะเอาชีวิต​หลายรอบ " คุณ​รู้​เรื่องนี้ได้ยังไง​ " ผมรู้ทุกอย่าง​ที่เกี่ยวข้อง​กับคุณ ​และสาเหตุ​ที่น้ำนมคุณ​ลดลงจนแทบจะไม่มีให้ลูกกินก็เพราะเครียดเรื่องนี้ ส่วนครอบครัว​ของ​คุณ​ยังไม่รู้​เรื่องที่คุณลาออกจากบริษัท​ผมเพราะตั้งท้อง" สรุป​คุณ​ไปรู้เรื่อง​พวกนี้มาจากใคร " ไม่ต้องสนใจ​หรอกว่าผมไปรู้มาจากใคร สิ่งที่คุณควรสนใจตอนนี้​คือข้อเสนอที่อยู่ในเอกสาร​ฉบับนี้ " คุณ​อยากจะทำอะไรก็เชิญ​ แต่ถึ
Read more
ครอบครัว
เธอกลับมานั่งคิดนอนคิดทบทวนทบทวนอยู่หลายคืน จนในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ​รับข้อเสนอ​ของเขาด้วยทางเลือกที่มีไม่มากนัก " ตัดสินใจ​เร็ว​ดีนี่ คุณจะเอาเงินนี่ไปใช้ทำอะไรก็เรื่องของคุณเลยนะเขายื่นเงิดสดจำนวนหนึ่งให้กับเธอและนั่นก็ทำให้เธอตกใจไม่น้อย​เนื่องจาก​มันเยอะกว่าที่เขาเสนอให้ในตอนแรก " ทำไมมันเยอะกว่าที่เราตกลงกันไว้ " แล้วมันไม่ดีตรงไหน​หรอ " แต่ชั้นต้องการแค่จะเอาไปใช้หนี้ให้พ่อเท่านั้น​ " ที่เหลือคุณ​ก็ให้พวกเขาเอาไปใช้อย่างอื่นสิไม่เห็นต้องคิดมากเลย หรือคุณ​จะเก็บไว้ใช้เองส่วนหนึ่งผมก็ไม่ว่า " แล้วชั้นจะให้พวกเขายังไง​ในเมื่อมันเป็นเงินสด " คุณ​ก็เอาไปเข้าธนาคาร​สิหรือไม่ก็เอาไปให้เองเลย ดูเหมือน​คุณ​ไม่ได้​เจอกับพวกเขามานานแล้วไม่ใช่หรอ ผมว่าพวกเขาคงคิดถึง​และอยากเจอคุณ​นะ " ก็คุณ​ไม่ยอมให้ชั้นออกไปไหน " งั้นผมขอถามก่อนว่าคุณ​อยากเจอพวกเขามั้ย" อยากสิ อยากเจอมากเพราะชั้นไม่ได้​กลับไปให้พวกเขานานเกือบสองปีแล้ว " งั้นผมจะพาคุณ​ไปหาพวกเขาเอง " แต่ชั้นยังไม่อยากบอกความจริง​เรื่องลูก" ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก " แต่ถ้าต้องกลับไปหาพวกเขาลูกต้องไปด้วยนะ " แน่นอนผมจะเอ
Read more
เรื่องไม่คาดคิด
" คืนนี้​ผมไม่กลับมานอนบ้านนะฝากลูกด้วย ทันทีที่กลับมาถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เขาก็รีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วเตรียมจะออกไปข้างนอก" ค่ะทุกครั้งที่เขาออกไปข้างนอกตอนดึกๆเธอทำได้เพียงแค่​สงสัยแต่ไม่กล้าที่จะถามอะไร " ปกติ​คุณ​ฮา​เตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกบ่อยแค่ไหนคะ" โอ้ย! ตอนที่ยังไม่พาคุณ​หนูลูก้าเข้ามาอยู่บ้านนะคุณ​ฮาเตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกแทบจะทุกคืน" แล้วพอทราบมั้ยคะว่าเขาออกไหน " ดิชั้นไม่รู้​หรอกค่ะ แต่คิดว่า​ก็คงออกไปเที่ยวตามประสา​ผู้ชาย​ " ออค่ะ.......... เธอกับเขาใช้ชีวิต​อยู่​ร่วมกัน​ในบ้านหลังเดียวกันแต่ต่างคนก็ต่างมีชีวิต​เป็นของตัวเองวันๆเธอยุ่งอยู่กับการเลี้ยงลูก​ส่วนเขาก็แทบจะไม่อยู่​บ้าน " โอ้ยย! ทำไมมันเวียนหัวแบบนี้​เนี่ย " เป็น​อะไร​หรือเปล่า​คะ​คุณ​พาฝัน " รู้สึก​เวียนหัว​ไปหมดเลยค่ะ " ยาพารามั้ยคะเผื่อช่วยได้ " ก็ลองดู " นี่ค่ะสองเม็ด " ชั้นฝากลูกหน่อยนะพอดีอยากนอน " ได้ค่ะ หลังกินยาเสร็จ​เธอก็ขึ้นไปยังชั้นบน" แม่ของแกอยู่ไหน ทันทีที่เขากลับถึงบ้านก็พบกับคนรับใช้​ที่กำ​ลัง​เล่นอยู่กับลูก​ชายแต่กลับไม่พบเธอ" เห็น​บ่นปวดหัวไม่ค่อยสบายก็เลยกิน
Read more
อ้อนวอน
เธอยืนอึ้งอยู่สักพัก​จากนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นบนด้วยใบหน้าที่เต็ม​ไปด้วยคราบน้ำตา " ข้าวของมีแค่นี้หรอเมื่อเขาเห็น​ว่าเธอเดินลงมาพร้อม​กับถือกระเป๋าใบเล็กจึงทักขึ้นด้วยความสงสัย ส่วนเธอนั้นไม่ยอมตอบคำถามแล้วเดินตรงเข้าไป​หาลูก​ชายที่กำลังหลับอยู่" นั่นคุณ​คิดจะทำอะไรไม่เห็นรึไงว่าแกหลับอยู่เขาที่เห็นดังนั้นจึงรีบตรงเข้าไปหาเธอเพื่อแย่งลูกชายกลับคืนมา " อย่าเข้ามานะ" วางลูกลงเดี๋ยว​นี้" ไม่ ชั้นจะเอาลูกไปด้วย " ผมสั่งให้คุณ​วางลูกลง นับหนึ่ง นับสอง.. นับ" ก็บอกว่าไม่!" แง! ๆๆๆๆๆ" ปล่อยนะ! อย่ามาแตะต้อง​ตัวชั้นกับลูกเมื่อเขาพยายาม​แย่งลูกชายออกจากอ้อมกอดของเธอ เธอยิ่งกอดลูกแน่น" แง! ๆๆๆ ๆๆส่วนเด็กชายก็ส่งเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ​กลัว ทั้งสองแย่งลูกกันอยู่สักพัก​จนกระทั่งเขาเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัย​ลูกชาย " ทำแบบนั้นลูกหายใจไม่ออกนะ! " งั้นก็อย่าเข้ามาใกล้ เมื่อเขายอมถอยห่างเธอจึงรีบเดินออก​ไป​พร้อมกับอุ้มลูกชายตัวน้อยที่กำลังร้องไห้​ไม่หยุด " คุณ​ฮาเตอร์​ครับทำยังไง​ดี เขาพยักหน้า​ส่งสัญญาณ​ให้​ลูกน้องลงมือจัดการกับเธอ" อย่าทำแบบนี้​กับชั้นเลยนะขอร้อง จากที่ข
Read more
ทิ้งขว้าง
" ไม่นะอย่าทิ้งชั้นไว้ตรงนี้ ได้โปรด​ให้ชั้นกลับด้วย " มันหมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว ขอโทษ​ด้วย​นะครับที่ต้องทำแบบนี้​แต่พวกเราไม่สามารถ​ขัดคำสั่งคุณฮาเตอร์​ได้จริงๆ" ให้ชั้นกลับด้วยเถอะนะ ชั้นไม่มีที่ไปจริงๆ" คุณ​ฮาเตอร์​ฝากให้ เธอโกรธ​จัดเมื่อเห็นเงินจำนวนหนึ่งที่ชายตรงหน้ายื่นให้" ชั้นไม่รับ" รับไว้เถอะนะครับอย่าทำพวกเราลำบากใจเลย" งั้นเอาเงินนี่ไปแบ่งกันแลกกับหาบ้านพัก​ใกล้ที่นั่นมากที่สุด และชั้นสัญญา​ว่า​จะไม่ทำอะไรที่ทำให้พวกคุณ​ต้องเดือดร้อน" เอาไงดีชายตรงหน้าหันไปถามเพื่อนร่วมงานอีกสองคน" แล้วจะแน่ใจได้ยังไงว่า​เธอจะไม่ทำพวกเราเดือดร้อน " นั่นสิ " เชื่อใจชั้นสักครั้ง​เถอะนะ อีกอย่างเงินนี่ไม่ใช่น้อยๆพวกคุณ​ไม่สนใจหรอ " แต่ถ้าคุณ​ฮาเตอร์​รู้เข้าพวกเราแย่แน่ๆ " เขาไม่มีทางรู้ถ้าไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ " แล้วพวกเราจะมั่นใจ​ได้​ยังไง​ว่าคุณเอง​จะไม่เอาไปพูดให้คุณ​ฮาเตอร์​" ก็เห็นๆอยู่​ว่าเขาไม่ได้​ต้องการที่จะเจอชั้นเลยชายทั้งสามปรึกษา​กันอยู่สักพัก​จนตัดสินใจ​ตกลงรับข้อเสนอ​ของเธอ" ขึ้นรถ เมื่อเธอได้ยินดังนั้นจึงรีบขึ้นรถทันที​ " บ้านหลังนี้เพิ่งประกาศ​ให้เช่
Read more
แทบขาดใจ
ทันทีที่​เธอกลับชายหนุ่มก็ได้เอาของที่อยู่​ใน​มือทิ้งลงถังขยะเนื่องจากกลัวมีปัญหา​กับเจ้านาย ส่วนเขาก็นั่งดูภาพจากกล้องวงจรปิด​ด้วยความพอใจ " ว้าย!!ตายแล้วมีคนเป็นลม ด้วยอากาศ​ที่ร้อนจัดทำให้เธอนั้นหมดสติในขณะที่​กำลังเดินกลับบ้านพัก " ใครก็ได้ช่วยพาผู้หญิง​คนนี้ไปหาหมอที ส่วนคนที่เดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์​ก็ช่วยกันพาเธอไปส่งโรงพยาบาล​ทันที​ " โอ้ย! เธอฟื้นขึ้นมาพร้อมกับอาการเวียนหัวเล็กน้อย " คุณ​หมอคะคนไข้ฟื้นแล้วค่ะ " มันเกิดอะไรขึ้นคะคุณ​หมอ" คนไข้เป็น​ลมข้างทางแล้วบังเอิญ​มีผลเมืองดีเห็นเข้าก็เลยพามาที่นี่ครับ " แล้วชั้นเป็นอะไรมากมั้ยคะ ทำไมมันยังรู้สึกมึนหัว​ " ออ มันเป็นอาการแพ้ท้องเฉยๆครับ " แพ้ท้อง! " ใช่ครับ หมอยินดี​ด้วยนะครับ เธอลูบหน้าท้องแบนราบเบาๆด้วยความรู้สึก​สับสน​ ใจหนึ่งก็ดีใจแต่อีกใจก็กังวลเพราะเธอนั้นยังไม่มีงานทำและไม่มีเงินมากพอที่จะเลี้ยงลูก​น้อยที่กำลังจะเกิดมาลืมตาดูโลก " จะฝากท้องกับคุณ​หมอที่นี่เลยมั้ยครับ " ยังค่ะ ชั้นยังไม่พร้อม​ " งั้นรอรับยาแล้วกลับได้เลยนะครับ " ค่ะ ขอบคุณ​ค่ะคุณ​หมอ หลังจากได้ยาบำรุงครรภ์​แล้วเธอก็นั่งรถแท็กซ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status