แย่ง

เมื่อถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เหล่าบรรดาคนรับใช้​ก็ต่างมึนงงที่เห็นผู้เป็นเจ้านายเดินอุ้มเด็กทารกขึ้นไปยังชั้นบน

" คุณ​จะพาลูกชั้นไปไหน

" พาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

" แต่แกไม่มีชุดเปลี่ยน

" ไม่ต้องห่วง

" คุณ​หมายความว่าไง

" อย่าถามเยอะรำคาน นี่ห้องคุณนะ ส่วนนี่เป็นห้องผมกับลูก้า

" ไม่นะ ชั้นจะนอนกับลูก​

" ที่นี่บ้านผมคุณ​ไม่มีสิทธิ์​เลือกนอน ถ้าเรื่องมากก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น

" ได้ ชั้นจะย้ายไปอยู่ที่อื่น

" ก็ไปสิ แต่ไปคนเดียวนะห้ามเอาลูก้าไป

" นี่คุณ​เป็นบ้าไปแล้วรึไง ชั้นเป็นแม่แกนะคุณ​ไม่มีสิทธิ์​มาแยกชั้นกับลูก

" ถ้าไม่อยากแยกจากลูกก็ทำตัวดีๆเข้าไว้

" นี่คุณ​ต้องการอะไรกันแน่

" ผมต้องการให้ลูก้าอยู่​ในความดูแลของผมแต่เพียงผู้เดียว​

" ไม่มีทาง!

" คุณ​ก็​รู้​ว่าผมสามารถ​ทำได้

" ไม่นะ ถ้าคุณ​คิดจะทำแบบนั้นชั้นพาแกหนี

" ก็ลองดูสิถ้าคิดว่า​ทำได้ รอบๆคฤหาสน์​นี้มียามเฝ้าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง​ ไหนจะบอดี้การ์ด​ที่คอยคุ้มกันผมอยู่ดังนั้นคุณ​หมดหนทางที่จะหนีไปจากที่นี่ และนับตั้งแต่​วันนี้​เป็นต้นไปคุณ​จะไม่ได้ออกไปไหน

" แล้วถ้าเกิดชั้นมีความจำเป็นที่จะต้องออกไปข้างนอก อย่างเช่นพาลูก้าไปฉีดวัคซีน​

" ผมจะหาหมอดีๆมาฉีดให้ถึงที่เลย

" คุณ​นี่มันเผด็จการ​สุดๆ คิดจะขังชั้นกับลูก​ไว้ในนี้ตลอดชีวิต​เลยรึไง

" คุณ​ก็​รู้​ว่ามีคนจ้องจะเล่นงานผมตลอดเวลา และถ้าพวกมันรู้เรื่องนี้เข้าคุณ​กับลูกนั่นแหละ​จะตกอยู่ในอันตราย​

เมื่อเธอได้ยินดังนั้นก็รู้สึ​กห่วงความปลอดภัยของลูกน้อยขึ้นมาทันที

" งั้นคุณ​ก็ปล่อยชั้นกับลูก​ไปสิ พวกมันจะได้ไม่มายุ่งกับลูก​

" ผมต้องการให้ลูกอยู่ที่นี่อยากให้ลูกมีอนาคต​ที่ดีอยู่ในสภาพ​แวดล้อม​ดีๆไม่ใช่อยู่ในที่ที่ทรุดโทรม​และแออัดอย่างกับสลัมแบบนั้น

" แล้วไงอ่ะ

" คนเป็นพ่อแม่ต่างก็อยากให้ลูกได้ดีอยู่สุขสบาย​แต่คุณ​กลับไม่ห่วงลูกและยังจะพาลูกไปลำบาก

" แต่ว่าชั้นก็ถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้น

" นั่นมันคุณแต่นี่ลูกผม ผมต้องการมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับแก

" แต่ถ้าแกอยู่กับคุณ​มันจะไม่ปลอดภัย

" ไม่ต้องห่วงเพราะตราบใดที่​ลูก​อยู่​ในคฤหาสน์​หลัง​นี้จะไม่มีใครทำอะไรแกได้

" คุณ​เอาอะไรมามั่นใจว่าไม่มีใครทำอะไรแกได้

" เอาเป็นว่า​ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย แล้วไปอาบน้ำแต่งตัวซะเพราะจะได้มาดูลูกต่อส่วนผมต้องออกไปข้างนอกคืนนี้