공유

8

last update 게시일: 2026-07-20 11:23:17

(EarngEoey talk)

"แหมม พอคุยกับผู้นี่เสียงหวานคะขาเชียวนะ แถมยังฉีกปากยิ้มเล็กยิ้มใหญ่หน้าบานเป็นจานดาวเทียมแล้วค่ะคุณเอิงเอย" เพียงฟ้าพูดกระแนะกระแหนฉันด้วยน้ำเสียงดัดจริตตามประสาเพื่อนสาวที่สนิทกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น

"ให้กูบ้างเถอะอีเพียงฟ้า แบบนี้แหละเขาถึงว่ากันว่าคนมีความรักมักมองโลกทั้งใบเป็นสีชมพู" ฉันยิ้มตาหยีแล้วจับโทรศัพท์มือถือมาประคองไว้เสมอยอดอก ก่อนที่จะพลิกคว่ำพลิกหงายกลิ้งไปมาอยู่บนฟูกที่นอนสีขาวสะอาด

"แหม~ อิจฉาจริงจริงเลยแม่คนมีความรัก กูไปคุยกับน้องภูมิเด็ก ม.5 ดีกว่า ป่านนี้คงจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ หายใจเข้าก็เพียงฟ้า หายใจออกก็เพียงฟ้า" พูดจบเพียงฟ้าก็กระโจนลงจากเตียงแล้ววิ่งไปคุยโทรศัพท์มือถือด้านนอกริมระเบียง

แกร๊ก!🚪 ประตูห้องพักถูกเปิดออก แล้วปรากฏเรือนร่างของสองผัวเมียที่สามวันดีสี่วันทะเลาะ อย่างไอเดียร์และมังกร

"เมื่อกี้กูเห็นนะว่ามึงยืนคุยกับไอ้คิมหันต์อยู่ที่ชายหาด หวังว่ามึงคงจะไม่ให้กูแดกอาหารหมานะเอิงเอย" ไอเดียร์เดินเข้ามาหาฉันแล้วพูดเข้าประเด็นอย่างโจ่งแจ้งทันที โดยไม่ได้ปล่อยช่วงจังหวะให้ฉันตั้งตัวเสียก่อน

"มึงนี่ไม่ค่อยสอดเลยนะ" ฉันตอบพร้อมกับเค้นเสียงหัวเราะเเห้งเเห้งออกไป

"คุยกันไปพลางพลางนะ เดี๋ยวกูไปเก็บเสื้อผ้าก่อน" ไอ้มังกรมันหันมายักคิ้วหลิ่วตาใส่ฉัน ก่อนที่จะเดินเข้าไปหยิบเสื้อผ้าของไอเดียร์แล้วหิ้วออกไปด้านนอก

"ไอ้มังกรมันคุยกับกูเมื่อคืนว่าไอ้คิมหันต์มันต้องการจะเอามึงคืน และครั้งนี้ดูเหมือนมันจะจริงจังมากเลยนะมึง ถ้าเกิดระหว่างมึงกับพี่แทนมีช่องว่างเพียงแค่นิดเดียวกูรับรองได้เลยว่าไอ้คิมก็พร้อมจะแทรกเข้าไปอย่างแน่นอน" ไอเดียร์บอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หล่อนคงจะไม่อยากเห็นฉันมานั่งร้องไห้เสียน้ำตาเพราะผู้ชายคนนี้อีกกระมัง..

"....." ฉันเงียบ

"เอิงเอย.." ไอเดียร์กดเสียงต่ำ

"มันเป็นคนแรกในหลายหลายเรื่องของกูก็จริง แต่คนแรกมันจะไปสำคัญเท่ากับคนสุดท้ายได้ยังไงล่ะ? นี่ความรัก นี่คือการใช้ชีวิตคู่นะเว้ยไม่ใช่แข่งชิงแชมป์ ที่จะต้องรู้สึกดีหากเราได้เป็นคนแรกและต้องเศร้าเสียใจเมื่อเป็นคนสุดท้าย" ฉันไหวไหล่ตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

"ขอบคุณมากที่มึงคิดได้ งั้นกูไปหาผัวก่อนก็แล้วกัน เจอกันบ่ายสองโมงที่ริมชายหาดจ้าเพื่อนเลิฟกีทองคำ" พูดจบไอเดียร์ก็เดินออกไปแล้วหันหลังกลับมาโบกมือบ๊ายบ่ายครู่หนึ่ง

(KIMHANT TALK)

บ่าย2 โมง🏖️

ณ ริมชายหาด เกาะไข่มุก จังหวัดชลบุรี ตอนนี้เราอยู่กันที่ “บริเวณชายหาดฟากหนึ่ง"  ที่อยู่ทางตอนเหนือของเกาะไข่มุกซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นหาดที่มีหาดทรายขาวและน้ำทะเลใสที่สุด

ตอนนี้อาจารย์สายสมรเรียกรวมที่ริมชายหาดซึ่งนั่งแยกผู้หญิงและผู้ชาย จำนวนสมาชิกทั้งหมดมี 48คน เป็นนักศึกษาผู้หญิง 24และผู้ชาย 24 คน

"เอาล่ะค่ะ กิจกรรมของเราทั้ง 3 วันนี้นะคะอาจารย์ต้องการจะให้นิสิตแบ่งกลุ่มกันเพื่อกิจกรรมของเราทั้งหมด 12 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน อาจารย์ได้ทำฉลากทั้งหมด 48 ใบเพื่อให้ทุกคนได้จับ ใครที่จะได้อยู่กลุ่มเดียวกับใครจะต้องอยู่กลุ่มเดิมทั้ง 3 วันเลยนะคะไม่มีการเปลี่ยนกลุ่มเด็ดขาด!" เสียงของอาจารย์สมรย้ำแล้วย้ำเล่า

หลังจากนั้นนักศึกษาก็ทยอยเดินไปเป็นแถวแล้วจับสลากในกล่องสี่เหลี่ยมที่วางอยู่บนฝ่ามือของอาจารย์สายสมร

"ใครที่จับฉลากเสร็จแล้วให้นั่งเรียงเป็นกลุ่มนะคะเรียงจากหนึ่งอยู่ฝั่งซ้าย แล้วร่นถัดไปเรื่อยเรื่อยค่ะจึงถึง 12" อาจารย์สายสมรพูดขึ้นอีกครั้ง

"พวกมึงได้เลขอะไรกัน" เมื่อผมจับฉลากเสร็จแล้วก็รีบตรงปรี่ไปหากลุ่มของเพื่อนสนิทที่เป็นเพศชายซึ่งยืนรวมหัวกันอยู่

"8" ไอ้มังกรตอบ

"5" ไอ้คีย์ตอบ

"7" ไอ้ซันตอบ

"เหี้ยเอ้ย!! กูได้เลข4" สรุปแล้วสมาชิกในกลุ่มของผมทั้ง 4 คนแยกย้ายกันไปอยู่คนละทิศคนละทางหมดเลย ไม่มีใครได้อยู่กลุ่มเดียวกันสักคน

"กูได้เลข 8 ว่ะ" เสียงของกลุ่มเพื่อนผู้หญิงที่ยืนถัดไปประมาณ 4-5 ก้าวดังขึ้น และนั่นคือเสียงของเมียไอ้มังกรอย่าง ไอเดียร์

"กูก็ได้7" คราวนี้เป็นเสียงของอดีตคนรักเก่าของผมเองนั่นก็คือ "เอิงเอย"

"กูได้ 1 อีเหี้ยย!! สรุปก็คือแยกย้ายกันหมดทุกตัวเลย" เพียงฟ้าพูดพร้อมกับทำหน้าเบื่อโลกเพราะสมาชิกเพื่อนสนิทในกลุ่มของหล่อนก็แยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทางเช่นเดียวกัน

"ไอ้ซัน มานี่หน่อย" ผมกวักมือพร้อมกับเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทอย่างไอ้ซันปลีกตัวเดินออกไปพูดคุยเจรจา

"มีไรวะ" ไอ้ซันเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

"สลับกับกู" ผมพูดพร้อมกับทอดมองฉลากเบอร์ 7 ในฝ่ามือของมันอย่างมีความหวัง

"สลับเหี้ยไรของมึง"

"สลับกับกู เอิงได้เลข7 มึงก็7 เอามาสลับกับกู" ผมพูดย้ำมันอีกรอบ

"เชี้ย! จารย์ไม่ให้สลับ" ไอ้ซันทำท่าจะงุบงิบแล้วรีบเก็บฉลากเข้าในกระเป๋าเสื้อเชิ้ต

"2 แสนเข้าบัญชี" ผมพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเข้าแอพพลิเคชันของธนาคาร แล้วโอนเงินจำนวน 200,000 บาทเข้าไปในบัญชีของมัน

"200,000 ซื้อเหล้าสักขวดจะได้หรือเปล่าก็ไม่รู้เลย" ไอ้ซันพูดพร้อมกับผิวปากอย่างอารมณ์ดี

อย่างที่รู้รู้กันคนอย่างไอ้ซันถึงแม้มันจะร่ำรวยสักเท่าไหร่ แต่มันก็ยังเป็นคนหน้าเงินเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน! เพราะแบบนี้ไงมันถึงหาเมียเป็นตัวเป็นตนเยี่ยงเพื่อนคนอื่นอื่นเขาไม่ได้สักที

"กูให้อีก 200,000 ขาดตัว ถ้าไม่เอาก็แล้วแต่มึงนะ เพราะกูจะดึงเงิน 200,000 ที่โอนเข้าไปในบัญชีมึงก่อนหน้านี้กลับด้วย" ผมยืนกรานยื่นคำขาด หากผม

"จัดไปครับเพื่อน" พูดจบไอ้มังกรก็หยิบบัตรฉลากตัวเลขส่งแลกกับฉลากของผม

"เxี้ยจริงจริงเลยนะมึงเนี่ย" ผมไม่พูดเปล่ากดเข้าแอปพลิเคชันธนาคารอีกครั้งหนึ่งแล้วโอนเงินอีกจำนวน 200,000 บาทเข้าไปในบัญชีของไอ้ซัน

"ถ้ามึงว่ากูเxี้ยเนี่ย มึงก็คง super เxี้ยแหละ" ไอ้ซันยักคิ้วหลิ่วตาส่งกลับมา หลังจากนั้นเราทั้งสองคนก็แยกย้ายกันไปนั่งประจำแถวตามหมายเลขต่างต่างที่ได้รับ

"คงเป็นพรหมลิขิตแล้วจริงจริงและเอิงเอย" ผมพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าหาแผ่นหลังเรียวบางของเอิงเอยที่นั่งอยู่ด้านหน้า

"....." เธอไม่ตอบอะไรกลับมาเพียงแต่สลับขึ้นไปนั่งด้านบนสุดแทน

"เอาล่ะค่ะ ในเมื่อทุกคนเข้ากลุ่มกันเรียบร้อยแล้ว ก็เขียนรายชื่อส่งมาให้ครู ห้ามเปลี่ยน ห้ามสลับ หากครูจับได้คะแนนของพวกเธอจะโดนหัก 30 คะแนน" อาจารย์สายสมรพูดย้ำกฏข้อแรกสำหรับการอยู่ร่วมกันของการเข้าค่ายชมรมในครั้งนี้

"ครับ/ค่ะ" นักศึกษาทั้งชายและหญิงขานรับกฎกติกาของอาจารย์สายสมรที่ตั้งขึ้นมา

"สำหรับกิจกรรมแรกของวันนี้นะคะ ให้นักศึกษาทั้งชายและหญิงแต่ละกลุ่มนะคะ แงะหอยนางรมสดตามธรรมชาติที่อยู่บนโขดหินฝั่งนู้นให้ได้กลุ่มละ1 กระป๋องใหญ่ แล้วเราจะนำไปแจกจ่ายให้กับชาวบ้านในละแวกแถวนี้ อาจารย์จะให้เวลาแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้นนะคะ และต้องกลับมารวมตัวกันตอนบ่าย 4 โมงตรง" อาจารย์สายสมรพูดถึงกิจกรรมแรกที่ทางชมรมสร้างสรรค์ขึ้นมา

"แล้วเราจะไปแงะหอยที่โขดหินกันยังไงครับอาจารย์" นักศึกษาผู้ชายคนหนึ่งยกมือขึ้นชี้ฟ้าแล้วเอ่ยถามออกไปแทนนักศึกษาคนอื่นอื่น

"อาจารย์ได้เตรียมเรือที่ใช้ไม้พายไว้ให้แล้วทั้ง 12 ลำ ไปตกลงกันเอาเองนะคะว่าใครจะเป็นคนพายตอนไหน แล้วอย่าลืมใส่เสื้อชูชีพล่ะเพื่อเซฟความปลอดภัยของตัวเองด้วย" อาจารย์สายสมรตอบกลับมา

"ครับ/ค่ะ" นักศึกษาทุกคนรับรู้

"30 คะแนนค่ะสำหรับกิจกรรมนี้ เริ่มกิจกรรมได้ค่ะ!! fighting นะคะลูกลูก เอาหอยนางรมกลับมาให้แม่ให้ได้นะจ๊ะ " พูดจบอาจารย์สายสมรก็หัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี

แล้วแต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันไปประจำเรือพายซึ่งได้ติดตัวเลข 1-12 ไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ทว่าไม้พายมีเพียงแค่อันเดียว นั่นแสดงว่าทุกคนในกลุ่มก็คงจะต้องสลับกัน..

"ใครจะเป็นคนพายหรอ?" ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่กลุ่มเดียวกับผมเอ่ยถามขึ้น

"กลุ่มเราก็มีแค่ผู้ชายคนเดียว ถ้าเป็นสุภาพบุรุษมากพอ ก็ควรรู้จักเสียสละน่าจะอาสาออกตัวเองนะ" เอิงเอยพูดเปรยเปรยแต่ไม่ได้เจาะจงระบุชื่อผู้ใด เพียงแต่มันก็คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผม เพราะสมาชิกในกลุ่มทั้ง 6 คนก็มีผมที่เป็นผู้ชายคนเดียว

"นั่นน่ะสิ?" ผู้หญิงอีกคนหนึ่งจ้องมาทางผม

"เดี๋ยวกูพายเอง" ผมตอบกลับไปอย่างจำยอมเพราะหมดหนทางที่จะเกี่ยง  ก่อนที่จะเดินขึ้นบนเรือเป็นคนแรกแล้วหลังจากนั้นนักศึกษาสาวทั้งสามคนก็เดินขึ้นมานั่งด้วยเช่นกัน

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • โปรดอย่ากลับมา   20

    "แล้วมึงจะไปตามนายหญิงที่ไหน" เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ฉันได้เพียงแต่แง้มแอบดูอยู่หลังพุ่มไม้ ชายฉกรรจ์สองคนนั้นแต่งกายด้วยชุดสูทสุภาพสีดำขลับ ดูไม่น่าจะเป็นโจรป่าหรือพวกลักลอบตัดต้นไม้ได้.."นายท่านบอกว่าถ้าใครตามนายหญิงเจอจะตบรางวัลให้ตั้ง 1 ล้านบาท นายของเรานี่ใจป้ำจริงจริงเลยนะเว้ย!" ชายฉกรรจ์อีกคนหนึ่งตอบกลับมา'ใครคือนายท่าน แล้วใครคือนายหญิง?' ฉันคิดอยู่ในใจแต่ก็มิได้ปริปากพูดออกมา แอบมองสถานการณ์ด้านหน้าอยู่เงียบเงียบ"ป่ากว้างขวางขนาดนี้ มึงคิดว่านายหญิงจะไปอยู่ที่ไหน" ชายฉกรรจ์คนฝั่งซ้ายถามกลับมา"กูก็ไม่แน่ใจว่ะ แต่คราวนี้กูเห็นนายท่านเป็นกังวลมากเลยนะ นายท่านคงจะรักนายหญิงคนนี้มากแน่แน่ หลังจากนี้ถ้านายหญิงรอดออกมาได้พวกเราก็คงจะต้องฝากเนื้อฝากตัวเอาไว้เผื่อวันไหนนายท่านจะพามาเยือนในฐานะนายหญิงของแก๊งอย่างเต็มตัว" ชายฉกรรจ์คนฝั่งขวาตอบกลับไปยิ่งทำให้ฉันงงงวยขึ้นไปอีกกว่าเดิม นี่พวกเขามาซ้อมถ่ายละครโทรทัศน์กันหรืออย่างไร ถึงได้มีนายท่าน นายหญิง"ใช่ ถ้านายท่านไม่รักคงไม่ติดรูปนายหญิงไว้ทั่วห้องขนาดนั้นหรอก กูแอบได้ยินพวกคุณก้องกับคุณต้นพูดกันว่าชื่อคุณ คุณอะไรแล้ววะมันติด

  • โปรดอย่ากลับมา   19

    (TANTAI TALK)เพล๊ง!!!โทรศัพท์มือถือราคาแพงถูกเขวี้ยงลงสู่พื้นกระเบื้องด้วยความโมโหอย่างเต็มแรง จนแตกละเอียดกลายเป็นเศษแก้วกระจัดกระจายแทบจะไม่เหลือชิ้นดีดวงเนตรสีดำสนิทเข้มขึ้นคุกรุ่นและเร่าร้อนเหมือนมีไฟบรรลัยกัลป์สุมอยู่ภายในอกจนแทบจะระเบิดออกมา กล้ามเนื้อทุกตารางนิ้วของเขาอัดแน่นไปด้วยความโมโหโกรธา"เป็นอะไรไอ้แทน" ไอ้ก้องรีบเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วเลิกคิ้วถามผมด้วยความสงสัย"นั่นน่ะสิ ตั้งแต่ที่กูรู้จักกับมึงมา มึงไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะเว้ย น้อยครั้งมากที่กูจะเห็นมึงโมโหจนหน้าแดงก่ำกำหมัดแน่นขนาดนี้" ไอ้ต้นเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน"แล้วมึงจะให้กูใจเย็นนั่งสมาธิสวดมนต์งั้นหรอ? แฟนกูหายเข้าไปในป่ากับไอ้คิมหันต์ทั้งคนนะเว้ย! และที่สำคัญเขาทั้งสองคนก็เคยรักกันมาก่อน แล้วพวกมึงจะให้กูทำยังไง"ผมหายใจเข้าออกถี่ยิบขึ้นเรื่อยเรื่อย ก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาด้วยความกระวนกระวาย ใน ศีรษะของผมตอนนี้มีคำถามที่แล่นเข้ามาถาโถมเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็น 'ทำไมน้องถึงไปหลงป่ากับมัน' 'แล้วน้องไปหลงป่ากับมันได้ยังไง'"มึงใจเย็นเย็นนะไอ้แทน ตอนนี้สิ่งที่มึงต้องทำคือตั้งสติ ถึงมึงกระวนกระวายร้อนรุ่มแบบนี้ก็

  • โปรดอย่ากลับมา   18

    "คือมันเป็นความคิดของเอิงเอยน่ะ ที่ให้พวกเราทั้ง 4 คนแยกกันไปเป็นคู่คู่ เพื่อที่จะได้หาธงได้อย่างรวดเร็วขึ้นกว่าเดิม" นีน่าตอบกลับมา"คราวแรกฉันก็จะให้ยัยนีน่ามันไปกับคิมหันต์นะ แต่เอิงเอยนั่นน่ะสิไม่ยอม เสนอตัวอยากจะจับคู่ไปหาธงกับคิมหันต์ท่าเดียวเลย ทำเหมือนกับว่าเป็นหมาหวงก้างเสียอย่างนั้น แต่อย่างว่าแหละ เนอะคนมันเคยเคย ก็คงอยากจะไปรื้อฟื้นความหลังกันสองต่อสอง"คำตอบของน้ำทำให้ไอเดียร์และเพียงฟ้าอดไม่ติด แต่ทว่าไอเดียร์เร็วกว่า จึงฟาดฝ่ามือบอบบางลงบนแก้มของหล่อนอย่างเต็มแรง จนทำให้ศีรษะหันไปในทิศทางเดียวกับการลงน้ำหนักมือเพี๊ยะ!!!"ไอเดียร์!!!" คีย์ ซัน และมังกรพูดขึ้นพร้อมพร้อมกันด้วยความตกใจ แล้วรีบเดินเข้าไปยังสถานที่เกิดเหตุทันที"ตอแหล! เพื่อนกูไม่มีความคิดต่ำต่ำแบบนั้นหรอก แต่ถ้าเป็นกูก็ว่าไปอย่างนึงนะ วันดีคืนดีอาจจะอยากลองนอกสถานที่กับผัวก็ได้" ไอเดียร์พูด"อีไอเดียร์!!" น้ำเปล่งเสียงกรี๊ดกร๊าดออกมา ราวกลับมาโดนน้ำร้อนลวก พร้อมกับกระทืบเท้ารัวรัวด้วยความไม่พอใจ โชคดีที่สายฝนโหมกระหน่ำลงมาหนักพอสมควรจึงสามารถกลบเกลื่อนเสียงหวีดร้องของน้ำได้โดยไม่เป็นจุดสนใจของอาจารย์ท่านอื

  • โปรดอย่ากลับมา   17

    (EARNG EOEY TALK)"แต่เมื่อก่อนตอนที่เรายังคบกันอยู่ มึงก็น่าจะรู้ดีว่ามันโคตรมีความสุข ไม่มีช่วงเวลาไหนเลยที่กูรู้สึกเสียดายหลังจากที่เราตอบตกลงเป็นแฟนกัน" คิมหันต์เปล่งเสียงพูดออกมาพร้อมกับจ้องดวงหน้างดงามของฉันตาไม่กระพริบ"รู้""นั่นไง เห็นหรือเปล่าว่ามึงก็คิดเหมือนกู ว่าเมื่อก่อนตอนที่เรายังคบกันอยู่มันโคตรมีความสุขเลย แล้วมึงไม่อยากกลับไปมีความสุขแบบนั้นกับกูอีกหรือไง?" คิมหันต์จ้องหน้าฉันอย่างมีความหวัง พร้อมกับจับฝ่ามือบอบบางของฉันเลื่อนขึ้นไปเสมอแผงอกแกร่งกำยำ"คิมหันต์ หนังสือเล่มนี้เล่มที่เราเคยขีดเขียนแต่งแต้มความทรงจำทั้งสุขและทุกข์ต่างต่างนานา ด้วยสองมือและสองใจของสองเรา ทำให้กระดาษที่มันเคยขาวสะอาดมีเรื่องราวบันทึกลงไป แต่ขอโทษว่ะหนังสือเล่มนั้นมันดันจบลงไปแล้ว จบได้ไม่ดี และที่สำคัญกูก็มีหนังสือเล่มใหม่ที่มันดีกว่าเล่มเก่าเเล้วด้วย ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องมันจะไม่ได้หวือหวา แต่อ่านแล้วออกแนวฟีลกู๊ด สบายใจดีนะ"ฉันพูดพร้อมกับดึงฝ่ามือบอบบางของตนเองกลับมา สิ่งที่ออกมาจากริมฝีปากของฉันทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนเกิดจากความรู้สึกภายในจริงจริง"เเล้วมันจะไปยากอะไรล่ะ ก็แค่ฉีกตอนเก่าต

  • โปรดอย่ากลับมา   16

    ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีที่แล้วตอนนั้นเราทั้งสองคนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/3 ณ โรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งหนึ่ง เอิงเอยและเพื่อนเพื่อนอีก 2 คนนั่นก็คือไอเดียร์และเพียงฟ้า ได้ย้ายมาจากที่อื่นในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพราะคดีตบปากอาจารย์สอนวิชาเคมีครั้งแรกผมก็ไม่ได้ประทับใจอะไรในตัวเธอมากมาย เพียงแต่เห็นว่าเอิงเอยเป็นคนเรียบร้อย คงจะว่านอนสอนง่ายน่าดู ไม่เรื่องมาก ไม่จุกจิก ตามประสาทัศนคติของผู้ชายเจ้าชู้และเห็นแก่ได้ของผมในสมัยนั้นแต่เพราะความใกล้ชิด สนิทสนม จนได้ก่อตัวเป็นความรักเกิดขึ้นระหว่างสองเรา มารู้ตัวอีกทีเมื่อตอนที่หากวันไหนไม่ได้เห็นดวงหน้าหวานหวานของเอิงเอย ก็คงเจอรู้สึกเหมือนขาดหายบางสิ่งบางอย่างไป-คอนโด pinky-เราทั้งสองคนตัดสินใจนำเงินที่เคยฝากเก็บออมไว้ในสมุดบัญชีธนาคารซื้อคอนโดเล็กเล็กอยู่ด้วยกัน โดยที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใดณ ตอนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ คิมหันต์ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ด้วยสภาพอิดโรย รู้สึกเพลียเพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะกลับจากเที่ยวผับออกท่องยามราตรี ก็เกือบรุ่งสาง"คิมหันต์ ตื่นได้แล้ว คิม!" เอิงเอยใช้ฝ่ามือบอบบ

  • โปรดอย่ากลับมา   15

    "โอ๊ย! ฉันปวดฉี่น่ะ พวกเธอสองคนช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย แล้วค่อยเดินกลับมานั่งรอคิมหันต์ที่ตรงนี้ก็ได้..ใช้เวลาไม่นานหรอก" น้ำพูดขึ้น แล้วหันหน้ามาส่งสายตาเว้าวอนแก่ฉัน"ในป่าแบบนี้ไม่มีห้องน้ำหรอกนะ? ถ้าเธอปวดฉี่ก็คงจะต้องอั้น ละรอไปให้ถึงจุดหมายปลายทางก่อน หรือไม่ก็เดินกลับไปยังจุดเริ่มต้น" ฉันตอบน้ำกลับไป"ฉันปวดจนทนไม่ไหวแล้วอ่ะ ฉันไม่อยากฉี่ราดใส่ผ้าหรอกนะ เธอช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิเอิงเอย ไปกันหลายคนอบอุ่นดี และที่สำคัญอาจารย์บอกว่าเราไม่ควรแยกหรือปลีกตัวปล่อยให้เพื่อนอยู่คนเดียวนะ" น้ำพูดพร้อมกับเดินเข้ามาจับแขนของฉันให้ลุกขึ้น"นั่นสิเอิงเอย เดี๋ยวพายัยน้ำไปฉี่หลังพุ่มไม้ฝั่งนู้นก็ได้ปลอดคนดี" นีน่าเอ่ยพูดขึ้นอีกคน"งั้นก็ได้ รีบไปรีบฉี่ก็แล้วกัน ประเดี๋ยวถ้าคิมหันต์กลับมาแล้วไม่เจอใครจะแย่" พูดจบพวกเราทั้งสามคนก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากขอนไม้บริเวณนี้ เพื่อพาเพื่อนสาวต่างคณะอย่างน้ำไปทำธุระส่วนตัว"ทำไมต้องเดินมาไกลขนาดนี้ด้วย? ฉันว่าเราก็ผ่านพุ่มไม้พุ่มใหญ่ใหญ่มาหลายพุ่มแล้วนะ" ฉันเแหงนหน้าขึ้นไปถามน้ำ ซึ่งทั้งสองคนที่กำลังเดินขนาบข้างฉันอยู่ตอนนี้ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดกา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status