Alle Kapitel von โปรดอย่ากลับมา: Kapitel 1 – Kapitel 10

EarngEoey talk"ช่วงนี้มึงแม่งงี่เง่าว่ะ ตามจิก ตามหึงตามหวง ไม่เว้นพื้นที่ให้กูหายใจเลย กูโคตรเบื่อมึงเลยรู้ปะ?" เขาเปล่งเสียงพูดออกมาด้วยสายตาเย็นเยียบอย่างหาที่เปรียบไม่ได้"จะบอกเลิก ว่างั้น?" ฉันเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยเช่นเดียวกัน ต่างกันเพียงตอนนี้หัวใจของฉันถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี"มันไม่ใช่อย่างนั้น กูไม่ได้พูดสักคำว่าจะเลิกกับมึงเอิงเอย" เขาพูดคัดค้านและไม่ยอมรับในสิ่งที่ฉันกล่าวหา แต่ทว่าแววตาของเขาก็ได้ให้คำตอบกับฉันทุกประการแล้ว"ใช่ มึงไม่ได้พูด แต่การกระทำของมึงทุกอย่าง มันผลักไสไล่กูออกมา มันบ่งบอกว่ามึงไม่ต้องการกูเหมือนแต่เก่า" น้ำตาของความเจ็บปวดไหลพล่าทะลักออกมาอย่าอดกลั้นไม่ไหวต่อหน้าของผู้ชายที่เคยบอกว่าจะรักและให้เกียรติฉันเท่ากับชีวิตของตนเอง"เนี่ย! มึงก็เป็นแบบเนี่ย เรื่องเล็กเรื่องน้อย มึงก็เอามาทะเลาะกัน ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตเป็นเสียหมด" เขาพูดอย่างหัวเสีย ก่อนที่จะกระแทกก้นลงนั่งบนเตียงนอน พร้อมกับเบี่ยงสายตาหลบหนีหน้าฉัน"เออ กูผิดเองแหละ กูแม่ง! ผิดไปซะทุกอย่าง""กูว่ากูเหนื่อยแล้วว่ะ กูพยายามมามากพอแล้ว ความรักที่ดีต้องไม่ใช่การพยา

"ลองดูมั้ยละ่" ฉันตอบกลับไปด้วยใบหน้าราบนิ่งเจือรอยยิ้มชวนขนลุก จนกระทั่งเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยเรื่อย ส่วนฉันก็ก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังติดกับชั้นวางขนม เขาคิดจะทำอะไร?"ช่วยด้วยค่ะ!!!" ไม่รอช้าฉันรีบแหกปากตะโกนให้คนมาช่วยทันที"ปล่อยมือออกจากเอิงเอย!" ฉันและคิมหันต์หันหน้าไปมองเสียงสุภาพเจือแววไม่พอใจที่เอ่ยออกมาพร้อมพร้อมกัน"พี่แทน" ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วพี่แทนก็เดินเข้ามายืนข้างข้างฉัน พร้อมกับปรายสายตามองดูคิมหันต์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช้มือข้างหนึ่งโอบกระชับไหล่ของฉันอย่างแน่น ทำให้ฝ่ายตรงข้ามหรี่ตาจ้องมองไม่กระพริบ"พี่แทนคะ" ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมองพี่แทน รู้สึกชื้นใจไม่น้อยที่เขายืนอยู่ข้างข้างฉัน ในยามที่เจอเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ"มึงเป็นใคร!! มาจับตัวเอิงเอยแบบนี้ได้ยังไง!" คิมหันต์ตะคอกถามอย่างเสียงดัง พร้อมกับจ้องหน้าพี่แทนอย่างเอาเรื่องราวกับว่ามีปัญหาบาดหมางกันมาก่อน"ฉันว่านายคงโง่แล้วแหละ ที่ไม่ได้สังเกตแหวนตรงนิ้วนางข้างซ้ายของฉัน" พูดจบฉันก็ยกมือข้างซ้ายขึ้นมาชูให้กับคิมหันต์ดูเพราะมันมีแหวนเพชรเม็ดงามซึ่งสวมอยู่ตรงนิ้วนาง เป็นแหวนที่พี่แทนสวมให้กั

ขณะนี้ ทางมหาวิทยาลัยมีการจัดกิจกรรมเข้าค่ายตั้งแคมป์ปิ้งเพื่อรวมกลุ่มสานสัมพันธ์ระหว่าง คณะ โดยกลุ่มคนส่วนใหญ่ ก็จะมาจากชมรม เที่ยวพาเพลิน ซึ่งหากนักศึกษาหรือนิสิตผ่านการเข้าค่ายครั้งนี้ไป ก็จะได้รับคะแนนจิตอาสาจำนวน 30 คะแนน และ ยังมีคะแนนความประพฤติสำหรับวิชาทางเลือกอีกด้วย@ตัดไปไปวันที่เข้าค่ายชมรมSaturday@ลานชมรมEarngEoey talkขณะนี้เป็นเวลา 9 โมงเช้า มีรถทัวร์จอดรออยู่แล้วจำนวน 1 คัน เพราะจำนวนนิสิตที่อาจารย์รับสมัครมีจำกัดเพื่อกันความวุ่นวายและเหตุการณ์ชุลมุนที่จะเกิดขึ้นนักศึกษาต่างต่างก็พากันมายืนรอพร้อมด้วยกระเป๋าลาก กระเป๋าเป้หลายใบราวกับไปพักร้อน เพื่อรอคำสั่งจากอาจารย์ให้ขึ้นนั่งบนรถทัวร์ และจุดมุ่งหมายปลายทางของเราก็คือ "เกาะไข่มุก" (สถานที่สมมติขึ้นเท่านั้น) จังหวัดชลบุรีสำหรับ “เกาะไข่มุก” ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากชายฝั่งเมืองพัทยาประมาณ 15 กิโลเมตร แม้จะเป็นเกาะเล็กเล็กในทะเลอ่าวไทย แต่เกาะไข่มุกก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมใกล้กรุงเทพฯ ที่เดินทางสะดวก สามารถไปเช้า-เย็นกลับ จากกรุงเทพฯได้เกาะไข่มุก มีจุดเด่นที่ดึงดูดคือเป็นเกาะที่มีน้ำทะเลสวยใสน่าเล

"จริงจริงนะเอิงเอย จริงจริงใช่มั้ย" คิมหันต์ผละกอดออกจากฉัน แล้วหันมาจ้องมองดวงหน้างดงามของฉันด้วยสายตามีความหวัง"จริงสิ แต่คงต้องรอให้นายตายก่อนนะ แล้วฉันจะกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้ จากนั้นเราก็ค่อยขออโหสิกรรมซึ่งกันและกัน" ฉันถอยร่นตัวไปข้างหลัง แล้วเอ่ยพูดขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ จนคิมหันต์หน้าเหวอไปเลย"ไปตายให้ดูสิ! เเล้วฉันจะให้โอกาสนายได้พิสูจน์ตัวเอง ทำได้หรือเปล่าล่ะ" ฉันยกสองแขนเรียวขึ้นมากอดอกแล้วจ้องหน้าเขาอย่างเอาจริงเอาจัง"เอิงเอย..""แต่นายก็คงจะไม่กล้าหรอก เพราะผู้ชายอย่างนาย รักใครไม่เป็น นอกจากรักตัวเอง!" พูดจบฉันก็เดินออกมาจากบริเวณนั้นทันทีแล้วรีบสาวเท้าพรวดพราดตรงปรี่กลับไปยังห้องพัก..(TAN TALK)ลานกิจกรรมคณะแพทย์ศาสตร์ ณ pinky universityผม แทนไท ธนัชชนม์ เป็นนักศึกษาแพทย์ปี 5 คณะแพทย์ศาสตร์ กำลังเรียนอยู่ระดับอุดมศึกษาที่ pinky university อย่างที่ทราบกันผมมีแฟนแล้ว เธอชื่อว่า เอิงเอย เราสองคนเพิ่งจะตกลงคบกันเมื่อไม่นานมานี้เอง ผมตามจีบเอิงเอยมาตั้งแต่เธอเข้าปี1 ด้วยการซื้อชานมสดไข่มุกร้านที่น้องชอบไปให้ทุกทุกตอนเที่ยงหลังจากพักเบรค จนสุดท้ายน้องก็ใจอ่อนแ

(EarngEoey talk)หลังจากเรือพายของกลุ่มฉันแล่นไปในทะเลด้วยการออกแรงของคิมหันต์เรียบร้อยแล้ว ฉันก็สัมผัสได้ถึงสายตาอันแรงกล้าของเขาที่กำลังจับจ้องมายังแผ่นหลังของฉันเป็นระยะระยะ"ว่าแต่พวกเธอชื่ออะไรหรอ?" ฉันหันหน้ากลับไปถามผู้หญิงทั้งสองคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง ในเมื่อพวกเรายังต้องอยู่กลุ่มเดียวและทำกิจกรรมด้วยกันจนครบ 3 วันก็ควรจะรู้จักชื่อเสียงเรียงนามและผูกมิตรไมตรีกันไว้เสียดีกว่า"ฉันชื่อน้ำ""ฉันชื่อนีน่า ส่วนเธอก็คงจะเป็นเอิงเอยใช่ไหม" คำถามของนีน่าทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วผูกปมเข้าหากันแน่นด้วยความเคลือบแคลงสงสัยว่าหล่อนรู้จักชื่อฉันได้อย่างไร"รู้จักฉันด้วยหรอ" ฉันเอ่ยถามออกไปเพื่อไขข้อข้องใจของตนเองให้กระจ่างแจ้ง"ใครจะไม่รู้จักดาวมหาวิทยาลัยอย่างเธอล่ะ และที่สำคัญก็มี FC fanpage ชอบนำรูปคู่ของเธอกับพี่แทนไท หนุ่มหล่อจากคณะแพทย์ศาสตร์ไปลงอยู่บ่อยบ่อยด้วยนะ " นีน่าตอบกลับมา"หรอ ฉันไม่ยักจะรู้เลย""ใช่ อย่างว่าแหละนะเธอก็เป็นดาวมหาวิทยาลัย ส่วนพี่แทนไท ก็ทั้งหล่อ เรียนเก่ง และนิสัยดีซะขนาดนั้น เธอนี่โชคดีจริงจริงเลยนะได้พี่แทนไทมาเป็นแฟน" คราวนี้น้ำเป็นฝ่ายพูดบ้างดูท่าแล้วทั้งสองคนน