LOGINShare
Chapter 8
publish date:
2026-05-28 02:08:23Chapter 8
“แล้วจะไปที่ไหนล่ะครับ กี่โมง เพราะผมมีนัดกับลูกค้า”
“ที่โรงแรมเมอริออท ห้องอาหารประทุมทิพย์ ตอนหนึ่งทุ่ม” คุณหญิงรุ่งระวีบอกสถานที่และเวลาให้ลูกชาย
“ครับ แล้วเจอกันนะครับคุณแม่”
ราเชนทร์พูดจบก็เดินออกไปจากบ้านทันที โดยที่ทั้งสองไม่รู้ว่ามีผู้หญิงที่ทั้งสองเกลียดชัง ยืนฟังทั้งสองคุยกันอยู่
“นายเสร็จฉันแน่ นายราเชนทร์” ธาริกาพูดอย่างหมายมั่น เธอจะให้ทั้งสองรู้ว่าการที่พาผู้หญิงคนอื่นมาให้ดูตัวเป็นสิ่งที่ทั้งสองคิดผิด
ห้องอาหารประทุมทิพย์
คุณหญิงรุ่งระวีกับลูกชายมาถึงก่อนเวลานัดหมายเล็กน้อย ใบหน้าคนเป็นแม่เปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลา ต่างกับคนเป็นลูกที่ทำหน้าซังกะตาย หากไม่ติดว่า ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาดูตัวตามข้อตกลง เขาไม่มาเด็ดขาด ที่มาเพราะจะได้จบๆ กันไป สองแม่ลูกนั่งคอยคนนัดหมายไม่ถึงสิบนาที สตรีที่นางหมายตาเป็นลูกสะใภ้ก็มาถึง
วิมาดาสตรีวัยยี่สิบห้าปี ผู้มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติและทรัพย์สมบัติ พนมมือไหว้รุ่งระวี ก่อนหันมาไหว้ราเชนทร์ที่มองเธอด้วยสายตาพอใจ
“เชนทร์ หนูนิกกี้จ้ะ” รุ่งระวีแนะนำตัวให้ราเชนทร์รู้จักวิมาดาอย่างเป็นทางการ
“สวัสดีค่ะพี่เชนทร์”
“สวัสดีครับนิกกี้” น้ำเสียงอ่อนนุ่มทักทายกลับ ราเชนทร์ยิ้มให้วิมาดา หญิงสาวกิริยามารยาทเรียบร้อย และนั่นทำให้เขานึกถึงผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่นอนกอดทะเบียนสมรสไม่แน่น คนนั้นมารยาท คำพูดคำจาต่างกับวิมาดาลิบลับ
“สั่งอาหารกันเลยดีกว่านะ” รุ่งระวีพูดขึ้น นางพอใจมากที่เห็นแววตาและใบหน้าลูกชาย ที่มองแล้วทำให้รู้สึกว่า นางกำลังได้ลูกสะใภ้คนใหม่
“รุ่งสั่งเลย ฉันกับลูกไม่เรื่องมาก” คุณหญิงพิมพาบอกเจ้ามือ
“งั้นเอาเซทห้านะ” พูดจบรุ่งระวีก็ยกมือเรียกพนักงานเพื่อมารับออเดอร์ ระหว่างคอยอาหาร รุ่งระวีบอกให้ลูกชายชวนวิมาดาคุย ทำความรู้จักกันมากขึ้น
อาหารทั้งห้าอย่างถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ ทั้งสี่ลงมือกินอาหารและพูดคุยกันอย่างออกรส สองคุณหญิงพากันยิ้มพอใจ เมื่อเห็นราเชนทร์เอาใจวิมาดาด้วยการตักอาหารให้ หันมายิ้มให้กันและสนทนากันอย่างถูกคอ
บรรยากาศบนโต๊ะถือว่าดีมาก นอกจากอาหารอร่อยถูกปาก นั่งกินไปคุยไป ชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยาเวลาพลบค่ำ ช่างแสนอภิรมญ์เหลือเกิน
นานหลายเดือนแล้วที่ราเชนทร์ติดกับความอึดอัด ไม่สบายใจ อาจเป็นเพราะเขามีเมียตีทะเบียนที่ไม่ต้องการ ชิงชังหนักหนาอยู่ใกล้ตัว เวลาจะกินอะไรก็กินไม่ลง มีวันนี้ที่เขารู้สึกคล่องคอ เจริญอาหารเป็นพิเศษ
แต่ในความสบายใจระยะสั้นๆ ของราเชนทร์ กำลังยุติลงเมื่อสตรีนางหนึ่งก้าวเท้าเข้ามาในห้องอาหาร เจ้าของเรือนร่างสวยเดินนวดนาดมายังโต๊ะที่สามีเธอนั่งกินข้าวอยู่
“แหม...คุณแม่ขา จะหาเมียน้อยให้พี่เชนทร์ทั้งที ไม่ชวนแก้วมาดูตัวด้วยคนล่ะคะ จะได้ช่วยกันดูว่าผ่านเกณฑ์หรือเปล่า”
เสียงของธาริกาดังก่อนมาถึงโต๊ะ คุณหญิงรุ่งระวีมองตามเสียงด้วยความไม่พอใจและตกใจ สองแม่ลูกอีกคู่ถึงกับหน้าเสียกับคำพูดสตรีแปลกหน้าที่เข้าใจว่า เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของราเชนทร์
ราเชนทร์ทั้งตกใจและอึ้ง มือใหญ่ถือช้อนค้างนิ่งเมื่อมองเห็นเรือนร่างของวาติยา ภรรยาที่ไม่ต้องการ วันนี้เธอดูสวยสะดุดตาด้วยชุดเดรสเกาะอกสีดำกำมะหยี่สั้นเหนือเข่า ทรวงอกสวยงามโผล่ล้นออกมาชวนให้ผู้ชายกลัดมันอยากจะซุกซบ ผมยาวสลวยของเธอปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง ใบหน้าถูกแต่งแต้มเพียงลิปกลอสสีเคลือบเงามันวาวเท่านั้น แต่ทำไมชวนให้อยากจุมพิตเสียเหลือเกิน ที่สำคัญอยากกระชากร่างสาวเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน จากนั้นก็ระดมจูบเธอทั้งตัว
เฮ้ย! คิดอย่างนี้ไม่ได้นะไอ้เชนทร์
ราเชนทร์ปรับเปลี่ยนอารมณ์ตัวเองทันที ก่อนจะพูดเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธ
“มาทำไม ใครสั่งให้เธอมา” ราเชนทร์ถามเมื่อหญิงสาวมายืนอยู่ข้างตน
“พี่เชนทร์ถามโง่ๆ ก็มาตามผัวกลับบ้านน่ะสิคะ ตัวเองมาดูตัวเมียน้อยปล่อยให้เมียหลวงอย่างแก้วนอนอยู่ที่บ้านคนเดียว มันดูไม่ยุติธรรมเลยนะคะ”
ธาริกาพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือลูบบ่ากว้างไปมาอย่างเย้ายวน และนั่นทำให้ราเชนทร์ตื่นตัวขึ้นมาทันใด มือที่ถือช้อนสั่นจนเธอสังเกตได้ แต่ไม่รู้ว่าสั่นจากความโกรธหรือว่าความปรารถนาในตัว
“ใครเป็นผัวเธอไม่ทราบ” ราเชนทร์กัดฟันถามอีกครั้ง
“จะหมายถึงใครล่ะคะ แก้วมีผัวคนเดียวก็คือพี่เชนทร์ หรือว่าจะให้แก้วบอกต่อหน้าทุกคนดีคะว่าเราเป็นผัวเมียกันด้วยวิธีไหน”
ธาริกาพูดไปยิ้มไป คุณหญิงรุ่งระวีอายจนอยากจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี ส่วนสองแม่ลูกอีกคู่ก็มีสีหน้าไม่แตกต่างกับคุณหญิงรุ่งระวีมองหน้ากันเลิกลั่ก ราเชนทร์พยายามข่มความโกรธไม่ให้ทำร้ายผู้หญิงตรงหน้า สิ่งที่เขาทำได้ก็คือคำพูดเชือดเฉือนโต้กลับไม่ยอมแพ้
“ผัว...ฉันเนี่ยนะผัวเธอคนเดียวของเธอ” เขาถามราวย้อนถามเมียชังน้ำหน้า “ใช่..ฉันเป็นผัวคนเดียวที่โง่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเธอ ส่วนผัวคนอื่นๆ ที่เคยนอนกับเธอ พวกเขาไม่โง่ไง เธอถึงจับพวกเขาไม่ได้”
คำพูดของราเชนทร์ที่สื่อความหมายว่าวาติยาน้องสาวฝาแฝดของเธอมั่วกับผู้ชายหลายคน ทำให้เธอตอกกลับอย่างเจ็บแสบ
“รู้ตัวเหรอคะว่าตัวเองโง่ แต่กว่าจะรู้ตัวมันก็สายไปเสียแล้วค่ะ เพราะว่าคนฉลาดอย่างแก้วได้นอนกอดทะเบียนสมรส ได้เป็นลูกสะใภ้ของตระกูลอิศราภักดี และได้ผัวโง่ๆ มาครอบครองคนหนึ่ง และแก้วไม่มีวันยอมให้ใครมาแทนที่แก้วด้วย ใครกล้าแม่จะตบไม่เลี้ยงเลย”
วาจาเผ็ดร้อนของธาริกาทำให้ราเชนทร์แทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ได้แต่นั่งตัวสั่นใบหน้าแดงก่ำข่มความโกรธไว้เต็มกำลัง
คุณหญิงพิมพามองหน้าธาริกาด้วยสายตาเหยียดหยาม กระตุกยิ้มขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนยิงคำถามใส่รุ่งระวี
Latest chapter
โสเภณียอดรัก Chapter 44
Chapter 44 โฉมฉายเดินออกไปจากห้องรับแขกทันทีที่พูดจบ ซาฮัคมองตามร่างของโฉมฉายที่เดินออกไป อีกไม่นานเขาก็จะได้วาติยาหญิงที่เขาหลงรักมาครอบครองแล้ว อีกไม่นาน จาเหม็ดและกีรตาเดินมาถึงหน้ารีสอร์ตในเวลาเกือบค่ำ มาทันที่จะเห็นโฉมฉายเดินออกไปทางด้านหน้ารีสอร์ต ทั้งสองยืนสบตากันนิ่งถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีออกมาทางแววตาที่เปล่งประกายด้วยความรัก “นุ่นจะจดจำวันนี้ไว้ในใจนะคะ จะไม่มีทางลืมเลยค่ะ” กีรตาพูดทั้งน้ำตา และเดินเข้าไปในรีสอร์ตโดยไม่หันกลับไปมองจาเหม็ดที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ด้านหลังเธอเลย จาเหม็ดยืนมองร่างดอกฟ้าที่เดินห่างเขาออกไปทุกที มือของเขาสั้นเกินไปที่จะไขว่คว้าเธอมาครอบครอง ชั่วชีวิตนี้คงได้แต่มองเท่านั้น “ผมรักคุณ” จาเหม็ดพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาแสนเบา ฝากคำพูดนี้ไปตามสายลมที่พัดผ่านมา หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคงได้ยินและรับรู้ความรู้สึกของเขา สร้อยมองวาติยาที่แปลกไปกว่าเดิมมากในความรู้สึกของสร้อย ข้อแตกต่างที่สร้อยมองเห็นมีมากมายนัก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าการแต่งกายที่แปลกตาไปกว่
โสเภณียอดรัก Chapter 43
Chapter 43 กีรตามองน้ำตกที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึงในความสวยงาม ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอถอดรองเท้าส้นเตี้ยออก แล้วพับขากางเกงขึ้นจนถึงเข่า ก่อนจะเดินลงไปในลำธารด้วยเท้าเปล่า เพื่อสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ จาเหม็ด เห็นกีรตาเดินลงไปในลำธาร แม้ระดับน้ำที่กีรตายืนอยู่จะไม่ถึงเข่า หากแต่เขามีหน้าที่คอยดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้าชีวิต เขาจึงถอดรองเท้า ถุงเท้าแล้วพับขากางเกงขึ้นเช่นเดียวกับเธอ และเดินลงไปในลำธาร กีรตาใช้มือวักน้ำที่เย็น เหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กีรตาจึงใช้มือปัดน้ำอย่างแรง เพื่อให้น้ำกระเด็นไปโดนตัวของจาเหม็ด “อย่าครับคุณกีรตา ตัวผมเปียกไปหมดแล้ว” จาเหม็ดร้องห้ามกีรตา แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาชะงัก ดูเธอมีความสุขกับการที่ได้แกล้งเขา จาเหม็ดจึงใช้มือปัดน้ำจนกระเด็นไปโดนร่างเธอเช่นกัน ส่งผลให้ร่างของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสียงหัวเราะของจาเหม็ดที่สาวน้อยไม่เคยได้ยิน วันนี้กลับชัดเจนในความรู้สึกของเธอยิ่งนัก กีรตาก้าวเข้า มาหาจาเหม็ดแต่ขาเรียวงามก้าวได้เพียงสามก้าว ร่างบางก็ต้องเซไปทางด้านหน
โสเภณียอดรัก Chapter 42
Chapter 42 “พอดีไปซื้อของมาค่ะ ยี่ห้อดังด้วยนะคะ อย่างเช่นกระเป๋าที่ดิฉันถืออยู่นี่ ราคาเกือบสามแสนเชียวนะคะ แล้วนาฬิกาเรือนนี้ดูซิคะสวยไหม เรือนนี้ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะแสนห้าเอง” โฉมฉายโอ้อวดสิ่งของของตัวเองที่ซื้อมาด้วยความอิ่มเอิบใจ ผู้หญิงที่เดินเข้ามาทักโฉมฉายมองมาที่นางด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ดูหมิ่น ‘จะคอยดูว่าของพวกนี้จะอยู่กับแกได้นานเท่าไหร่ รับรองไม่เกินคืนนี้แน่’ ผู้หญิงคนนั้นพูดในใจก่อนจะเดินเข้าไปในบ่อนเช่นเดียวกัน เงินที่ได้มาถูกละลายทิ้งไปในบ่อนและการซื้อของใช้ที่ฟุ่มเฟือย เพราะโฉมฉายคิดว่ามีความสามารถมากพอที่จะไปขอซาฮัคชีคผู้ร่ำรวยได้อีก นางจึงเล่นและใช้เงินอย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งเงินยี่สิบล้านมลายหายไปในชั่วข้ามคืน หากแต่ใบหน้าของนางยังคงยิ้มได้ เพราะนางคิดว่าจะไปขอเงินจากชีคหนุ่มอีกครั้ง ซาฮัคนั่งมองเตียงกว้างที่อยู่ในห้องนอนของเขา ที่ครั้งหนึ่งร่างของวาติยาเคยเอนกายนอนอยู่ที่เตียงของเขา แม้ว่าระยะเวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ตาม ความคิดถึงวิ่งเข้าจู่โจมหัวใจของซาฮัคอีกระลอก เมื่อตอนเช้าเขาได้เดินทางไปหาวาติยาที่สวนผัก แต่จ้อยบอกว่า
โสเภณียอดรัก Chapter 41
Chapter 41คุณหญิงรุ่งระวีเดินเข้ามาภายในเรือนกุหลาบ หลังจากที่รถยนต์ของราเชนทร์ขับออกไปจากตัวบ้าน ทั้งๆ ที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในมือของนางถือโหลแก้วอยู่ในมือ ในโหลนั้นมีน้ำอยู่เกือบเต็ม “คุณท่านมาถึงนี่มีอะไรจะให้ทองม้วนรับใช้เหรอคะ” ทองม้วนรีบพูดเพื่อเอาใจ เพราะเธอแอบมานอนที่เรือนหลังนี้เป็นประจำ “ไปตามนังแก้วมาหาฉันสิ” คุณหญิงพูดเสียงแข็งและเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา “มีอะไรให้แก้วรับใช้คะ อุตส่าห์เดินมาถึงที่นี่” ธาริกาที่เดินลงมาจากชั้นบน ได้ยินคำพูดของคุณหญิงพอดี ภายในใจคิดว่านางต้องไม่ได้มาดีแน่ “มานี่สิ ฉันมีอะไรจะให้” ธาริกาเดินมานั่งที่โซฟาอีกตัวอย่างใคร่รู้ ว่านางจะมาไม้ไหนกับเธอ สตรีวัยกลางคนลุกขึ้นยืนก่อนจะเทโหลแก้วที่บรรจุน้ำราดรดลงบนศีรษะของธาริกา ทำให้เส้นผมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสื้อผ้าสีหวานเปียกชื้นไปด้วยน้ำ โดยมีน้ำตาเทียนสีขาวหลายวงติดอยู่ตามใบหน้า “คุณทำอะไรของคุณ” ธาริกาลุกขึ้นยืนก่อนจะปาดน้ำตาเทียนที่ติดอยู่ที่แก้มออกด้วยอารมณ์
โสเภณียอดรัก Chapter 40
Chapter 40 “ไม่มีใครผิดหรือว่าใครถูกหรอกครับ เพราะโชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ” ใช่ โชคชะตากำลังเล่นตลกกับเขา ที่นำเขามารู้จักกับเธอ ให้มาเจอเธอด้วยความบังเอิญที่ชายหาด อ้อมกอดของลำแขนบางที่โอบกอดเขาด้วยความดีใจ เมื่อนึกว่าเขาเป็นชายอีกคนหนึ่ง และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความรักครั้งแรกของเขา รักทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ซาฮัคไม่รู้คือ หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นคนละคนกับผู้หญิงที่เขาหลงรัก เพราะเธอทั้งสองหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ “ไปที่บ้านดีกว่าค่ะ” วาติยาพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะนำช่อดอกไม้วางลงในตะกร้า มือบางจับที่หูของตะกร้าทั้งสองข้างเพื่อยกตะกร้าผักไปที่บ้านพัก หากมือหนาของใครคนหนึ่งทาบทับที่มือของเธอ ดวงตาของทั้งสองสบกันนิ่งในระยะใกล้ จ้องมองลึกลงไปในแววตาคู่นั้นจนเห็นกันและกัน ใบหน้าของซาฮัคโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้างามที่มองเขาอย่างตื่นตะลึง ริมฝีปากของเขากำลังแตะที่ริมฝีปากบางในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ร่างของวาติยาผงะหงายเมื่อตั้งสติได้อีกครั้ง “ไปกันเถอะค่ะ” วาติยาหยิบช่อดอกไม้ที่วาง
โสเภณียอดรัก Chapter 39
Chapter 39 “เฮียโก้เอาเช็คไปขึ้นเงินหรือยังคะ” โฉมฉายเอ่ยถามเมื่อนางเดินเข้ามาในห้องทำงานของเฮียโก้ “ใจเย็น กำลังให้เด็กไปขึ้นเงินอยู่ นั่นไงมาแล้ว” ยังไม่ทันที่เฮียโก้จะพูดจบ ร่างของลูกน้องสองคนก็เดินเข้ามาภายใน ห้องทำงาน พร้อมกับกระเป๋าสีดำใบขนาดกลาง ชายร่างสูงส่งกระเป๋าสีดำให้เฮียโก้ และเขานำเงินที่อยู่ในกระเป๋านั้นขึ้นมานับ ก่อนจะส่งเงินให้โฉมฉายสิบห้าล้าน “สงสัยคนนี้เงินจะถึงนะคุณนาย ได้มาตั้งสิบห้าล้าน” เฮียโก้รู้ว่าโฉมฉายมักหาเงินมาด้วยวิธีไหน ซึ่งเขาอดสงสารวาติยาลูกสาวแสนสวยของโฉมฉายไม่ได้ ที่มีมารดาเห็นเงินและการพนันดีกว่าลูกสาวของตัวเอง “ถ้าหมดก้อนนี้ ฉันก็ไปเอาใหม่ได้จ้ะ ไม่ต้องห่วงเฮียโก้ ฉันนั่งกินนอนกินในบ่อนของเฮียอีกหลายวัน” โฉมฉายพูดด้วยความอิ่มเอิบใจ หย่อนเงินลงในกระเป๋าสะพายของนาง และเดินออกไปจากห้องเพื่อกินนอนอยู่ในบ่อนนี้ ตามที่นางตั้งใจไว้ ซาฮัครู้สึกคิดถึงหญิงสาวที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาเมื่อค่ำวานนั้นเป็นอย่างมาก รสจูบที่หอมหวานที่เขาไม่เคยได้ร
โสเภณียอดรัก Chapter 4
Chapter 4“จะว่าไปเรื่องนี้แก้วกับแม่ที่ผิด พี่เชนทร์เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ไม่แปลกที่เขาจะไม่พอใจ โกรธและเกลียดแก้ว” วาติยาแย้ง ข้อนี้ธาริการู้ดี แต่มันอดไม่ได้ ราเชนทร์ทำกับน้องสาวตนเกินไป มีหรือที่พี่สาวจะยอม“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พูดดีๆ ขอหย่าแบบเงียบๆ ก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย เอาเป็นว่าพี่ขอ
โสเภณียอดรัก Chapter 3
Chapter 3สวนผักเขียวขจีซึ่งมีผักนานาชนิดปลูกเต็มพื้นที่กว่ายี่สิบไร่ หญิงสาวร่างบางสวมเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีนพอดีตัวสีน้ำเงินเข้ม บนศีรษะสวมหมวกปีกกว้างกำบังแสงอาทิตย์อันร้อนแรง เธอใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อที่ไหลลงมาจากหน้าผาก ก่อนจะก้มลงหยิบเข่งผักใส่ท้ายรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ของเธอ“เสร็จหร
โสเภณียอดรัก Chapter 2
Chapter 2ทางด้านราเชนทร์คิดหาทางกำจัดวาติยาให้ออกไปจากบ้าน แต่ไม่ว่าจะทำยังไงวาติยายังไม่มีท่าทีที่จะออกไปจากบ้านเลยสักนิด ก็ให้มันรู้ไปว่าระหว่างเขาและวาติยาใครจะชนะ และราเชนทร์ได้คิดแผนใหม่ขึ้นมาซึ่งคิดว่าน่าจะได้ผลราเชนทร์เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับสาว
โสเภณียอดรัก Chapter 1
Chapter 1“พี่เชนทร์กลับมาแล้ว” วาติยาพูดออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นสามีเดินเข้ามาในบ้าน หลังจากเดินทางไปต่างประเทศเป็นเวลานานเกือบหนึ่งเดือน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ต่างจากบุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เขามีใบหน้าที่เรียบตึง ดวงตาที่มองมายังภรรยาบอกถึงความไม
You may also like
ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม104.6K viewsบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees26.5K viewsพยัคฆราช
ชะนีติดมันส์17.9K viewsคลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat30.5K viewsคู่หมั้นพี่วิศวะเถื่อน
ผีเสื้อกลืนหาง97 viewsว่าไงคะคุณแฟนเก่า
จูนเน็กซ์1.3K viewsพลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก
ญาดาวดี ณ รัตติกาล40 viewsดีลลับประธานมาเฟีย
นามปากกา อายดอลลี่113 views
