Accueil / โรแมนติก / ใคร่รักคุณหมอ NC25+ / บทที่7 เราต้องนอนด้วยกัน!

Share

บทที่7 เราต้องนอนด้วยกัน!

last update Dernière mise à jour: 2025-12-04 23:12:30

บทที่7

เราต้องนอนด้วยกัน!

///ตะวัน///

ผมกลับจากขนส่งก็เจอรถสปอร์ตคันเดิมขับเข้ามาผมกับไอ้โซ่หันไปมองด้วยความสงสัยจนกระทั่งจันทร์เจ้าเธอเดินลงมาจากรถแล้วหันไปโบกมือบ๊ายบายให้ไอ้ภูริ พอหันกลับมาเธอก็รีบวิ่งเข้ามากอดไอ้โซ่แต่กับผมเธอไม่สนใจเลย

“พี่โซ่เป็นยังไงบ้างคะคิดถึงจังเลย^^”

“สบายดีครับ แล้วเราล่ะดื้อหรือเปล่า”

“ไม่ดื้อเลยค่ะ เข้าไปข้างในกันเถอะหนูซื้อขนมมาฝากพี่ด้วยนะคะ”

ผมยืนล้วงกระเป๋ามองหน้าเธอกับไอ้โซ่แต่ไม่มีใครสนใจผมเลยเพราะเธอพาไอ้โซ่เข้าบ้านไปออดอ้อนเหมือนตอนเธอเด็กๆ

ผมเดินตามเข้ามานั่งดูจันทร์เจ้ากับไอ้โซ่เธอเล่าเรื่องราวในช่วงที่พวกผมไม่อยู่ให้ฟังเธอดูมีความสุขมาก แต่ผมกลับรู้สึกว่าเธอเหมือนจะโกรธผม ตั้งแต่เรื่องณิชาเธอก็ไม่ค่อยพูดกับผมตอนนี้เธอก็ไม่ค่อยสนใจผมเลย มันผิดวิสัยของเธอมาก

พวกเรานั่งทานข้าวด้วยกันจนไอ้โซ่มันขอตัวกลับผมจึงเดินเข้ามาดูห้องทำงานของเธอ

“ใบขับขี่พี่ตะวันจะได้เมื่อไหร่คะ”

“พรุ่งนี้” ผมตอบเธอพร้อมกับหยิบรูปของเธอขึ้นมาดู

“แน่ใจนะว่าจะสอบผ่าน”

“ระดับนี้แล้ว ว่าแต่งานที่จะไปถ่ายกระบี่ทีมงานมารับไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่ค่ะ เราจะนั่งเครื่องไปกระบี่แล้วทีมงานจะส่งรถมารับแล้วค่อยนั่งเรือไปเกาะ แต่ว่าถ้าเราจะเที่ยวหรือเดินทางที่เกาะมีรถเช่าค่ะ”

ผมเงียบไม่ได้ตอบอะไรจนผมหยิบรูปถ่ายตอนเธอไม่หาผมที่อเมริกาเมื่อ3ปีที่แล้วขึ้นมาดู ในรูปมีณิชาร่วมเฟรมอยู่ด้วยผมจึงคว่ำกรอบรูปลงแล้วเดินออกมาจากห้องทำงานของเธอ

///จันทร์เจ้า///

ถึงวันเดินทางฉันกับพี่ตะวันนั่งเครื่องมากับทีมงานบางส่วนเพราะทีมของพี่ภูริไปรอที่เกาะกระบี่แล้ว ฉันไม่เคยคิดเคยฝันว่าตัวเองจะมีแฟนคลับมายืนรอพร้อมตะโกนเรียกชื่อฉัน ยัยเด็กขี้อายในวันนั้นตอนนี้โตเป็นสาวแถมยังเก่งมากด้วย

“อุ๊ย! นั่นใครอะถือกระเป๋าให้น้องจันทร์เจ้าด้วย”

“แฟนหรือเปล่า”

ฉันไม่ได้สนใจเสียงซุบซิบที่ดังมากกลุ่มแฟนคลับเพราะทีมงานรีบพาฉันขึ้นรถส่วนพี่ตะวันก็คอยกันนักข่าวเอาไว้

“ไม่คิดว่าเราจะดังขนาดนี้เลย” พี่ตะวันเขาพูดออกมาจนทีมงานรีบพูดแทรก

“น้องจันทร์เจ้าน่ารักค่ะ มีซีรีส์รักวัยรุ่นเคยติดต่อมาด้วยแต่น้องปฏิเสธไป ช่วงเวลาที่ถ่ายมันเป็นช่วงสอบพอดี”

“ดีแล้วยังไงเรื่องเรียนก็ต้องมาก่อน เรียนจบแล้วค่อยมาลุยงานก็ได้”

“ค่ะ”

เมื่อถึงเวลาขึ้นเรือพี่ตะวันเขาก็เดินขึ้นไปพร้อมส่งมือมาให้ฉันจับ นี่ก็คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันได้สัมผัสมือของเขา มือเขานุ่มมากยังใช้ครีมกลิ่นเดิมอยู่ด้วย บ้าหน่าแมลงมันมาเกาะจมูกฉันไม่ได้เอามือมาดมสักหน่อย

ระหว่างที่พวกเรานั่งเรือที่แสนจะโคลงเคลงฉันก็รู้สึกว่าตัวเองจะเมาเรือจึงหยิบยาดมในกระเป๋าออกมาดมพี่ตะวันคงสังเกตอาการของฉัน เขาเลยดันหัวฉันลงมานอนซบไหล่ของเขาจนฉันรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

ตัวเขาหอมมาก....

“คราวหลังหัดพกยาบ้าง ยาแก้เมารถเมาเรือจำเป็นนะรู้ไหม”

“พี่ตะวันเป็นผู้จัดการส่วนตัวทำไมไม่รู้จักเตรียมล่ะ”

“ยอกย้อนเก่งนักนะเดี๋ยวนี้!”

ฉันไม่ตอบแต่ข่มตานอนหลับจนรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่พี่ตะวันปลุกฉัน ฉันมองไปรอบๆ ก็เห็นความสวยงามของน้ำทะเล รีสอร์ตก็สวยงามราคาที่พักมันต้องแพงมากแน่ๆ

“ลุกไหวไหม”

“พี่ตะวันจะอุ้มหนูหรือไงหนูโตแล้วนะคะ”

“แต่สำหรับพี่เรายังไม่โต”

เขาก้มลงมาพูดจนใบหน้าของเราใกล้ชิดกันมาก ใกล้จนฉันได้กลิ่นครีมบนแก้มของเขาเลย ไม่ได้นะเราไม่รู้สึกหวั่นไหวกับเขามานานแล้วจะมารู้สึกอีกไม่ได้นะจันทร์เจ้า

เดินเข้ามาในรีสอร์ตพี่ภูริก็รีบมาหาฉันและกล่าวสวัสดีพี่ตะวัน พี่ตะวันพยักหน้าให้เล็กน้อย เขาใส่แว่นกันแดดสีดำเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขายาวมือข้างหนึ่งยืนล้วงกระเป๋า อีกข้างถือโทรศัพท์และก้มดูแชตของใครบางคน คงจะเป็นพี่ณิชาสินะ

“โอเคใช่ไหมครับน้องจันทร์เจ้า”

“คะ? อ๋อ....โอเคค่ะ” อะไรพี่ภูริถามอะไรฉันได้ฟังเลยเพราะพี่ตะวันคนเดียวที่ทำให้ฉันเสียสมาธิ

“ถ้างั้นพี่จะให้พนักงานเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บให้นะครับ นี่เป็นคีย์การ์ดเดี๋ยวพี่ขอไปคุยกับพี่ชายเราก่อน”

“ค่ะ”

พี่ภูริเดินตรงไปคุยกับพี่ตะวันฉันเลยเดินตามพนักงานของรีสอร์ตมาที่ห้องพัก ฉันได้ห้องพักติดทะเลเป็นเตียงแยก ปกติฉันจะได้นอนกับคุณแม่แต่ตอนนี้หน้าที่ผู้จัดการกลายเป็นพี่ตะวันแล้ว คุณแม่จะได้พักได้อีกตั้งหนึ่งเดือนกว่ามหาวิทยาลัยจะเปิด พี่ตะวันก็ได้ทำงานพอดี ช่วงเวลานี้ฉันต้องรีบกอบโกยเอาไว้เยอะๆ

ติ๊ก! (เสียงแตะคีย์การ์ด)

แกร๊ก!!!

จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดออกฉันหันไปมองก็เห็นพี่ตะวันเดินเข้ามาหรือจะมาเอากระเป๋าเพราะพนักงานยกมาให้ทั้งของฉันและของพี่ตะวัน แต่เขามีคีย์การ์ดได้ไงกัน

“พี่ตะวันเข้ามาได้ไงคะ”

“คีย์การ์ดไง” เขาโยนคีย์การ์ดลงบนโต๊ะและเดินสำรวจห้องน้ำ ห้องแต่งตัวแถมยังปิดผ้าม่านปิดไฟแล้วมองไปรอบๆ ห้อง

“อะไรของพี่ตะวันคะเนี่ยเสียบรรยากาศหมด!” ฉันบ่นอุบจนเขาเดินไปเปิดไฟเปิดผ้าม่านแล้วหันมามองหน้าฉัน

“เช็กไงว่ามันมีกล้องหรือเปล่า เวลาไปพักที่ไหนก็ช่วยเช็กดูความปลอดภัยบ้าง ถ้ามันมีกล้องซ่อนอยู่จะมีไฟดวงเล็กๆ ถ้าพลาดพลั้งมีรูปหลุดขึ้นมาจะทำยังไง!”

“ค่ะ....” สำนึกผิดไม่ทันเลยกู

“คืนนี้พี่ต้องนอนกับเราทีมงานไม่รู้ว่าเปลี่ยนผู้จัดการเลยจองห้องเดียว พี่ไปเช็กแล้วเต็มหมดทุกห้อง”

อึก! นอนด้วยกัน บ้าไปแล้ว ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!  ไอ้หัวใจบ้าแกจะเต้นแรงทำไม!

------------------------------------------

โอ๊ยจะเกิดอะไรขึ้นไหมแต่สปอยล์หน่อยว่ากระบี่โคตรฟินเลย 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+   บทที่66  SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ

    บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ10ปีผ่านไปเป็นดั่งหวังที่ฉันคิดเอาไว้ สายฟ้ากำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางควบคู่กับการทำงานที่โรงพยาบาลด้วย เท่าที่ฉันแอบรู้มาจากพี่ตะวันตอนนี้สายฟ้ากำลังแอบเรียนต่อปริญญาโทด้านกฎหมายการแพทย์ด้วย การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ“คุณแม่ขา คุณแม่อยู่ไหนคะ”“อยู่สวนกล้วยไหมกับคุณย่า หนูมีอะไรดาวเหนือ”เสียงวิ่งตึกตึกดังสนั่นหวั่นไหว คุณแม่ส่ายหัวเบาๆ เพราะดาวเหนือแทบไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว“ดาวเหนือย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง” พอโดนดุก็ทำหน้ายู่เดินมากอดคุณแม่ ยัยดาวเหนือเนี่ยขี้อ้อนเหลือเกิน“มีอะไรลูกคุณพ่อกลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วค่ะกำลังนั่งคุยกับพี่สายฟ้าอยู่”ใช่สิฉันลืมสนิทเลยวันนี้เป็นวันรู้ผลว่าสองสาวจะสอบติดคณะอะไรตื่นเต้นจริงๆ ฉันพาคุณแม่เข้ามาในบ้านแม่บ้านจึงเตรียมยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ“มาแล้วค่ะ พี่สายฟ้าคุณย่าบ่นคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว”“ผมก็คิดถึงคุณย่าครับ ช่วงนี้ผมทำงานหนักแถมเรียนหนักด้วยไว้วันหยุดผมจะมาอ้อนคุณย่านะครับ”“อ้อนแต่ย่าเหรอฮะ” คุณปู่ก็ไม่ยอมน้อยหน้านะ แต่เดี๋ยวนะคะปกติก็อยู่โรงพยาบาลด้วยกันไม่ใช่หรือไง“เดือนหน

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+   บทที่65 ความสุขที่แท้จริง

    บทที่65ความสุขที่แท้จริง10ปีผ่านไปสายฟ้ากำลังจะอายุเข้าวัย15ปี ส่วนสองสาวอายุ9ขวบแล้ว ลูกๆ ของฉันมีความสามารถพิเศษแตกต่างกัน สายฟ้าฉายแววคุณหมอตั้งแต่เด็กเรียนเก่งมากได้เกรด4ทุกวิชา พี่ตะวันภูมิใจมากแถมยังบอกว่าลูกเรียนเก่งกว่าเขาตอนเด็กอีก ไม่เสียแรงที่พวกเราสนับสนุนส่วนสาวน้อยเดือนหนาวรายนี้กำลังอยู่ในช่วงลังเล เธอแอบมีความกดดันเรื่องเรียนเพราะพี่ชายปูพื้นฐานมาดีมากเธอจึงอยากพยายามที่จะเก่งให้ได้แบบพี่จนพี่ตะวันถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไรเดือนหนาวจะหยุดคิดทุกครั้ง แต่พี่ตะวันไม่เคยกดดันลูกนะเขาบอกลูกๆ เสมอว่าอนาคตเป็นของลูกๆ ไม่ว่าลูกๆ ทั้งสามจะเลือกอะไรให้กับตัวเองเขาพร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ตัดมาที่น้องเล็กนิสัยผ่าเหล่าผ่ากอ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ชอบโวยวาย นี่อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ทางฝั่งฉันก็ได้เพราะเท่าที่ฉันสัมผัสครอบครัวของพี่ตะวันมาไม่มีใครเป็นแบบดาวเหนือสักคนเลย“คุณแม่ครับอาทิตย์หน้าที่โรงเรียนมีจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ แต่อาจจะต้องไปค้างคุณแม่จะอนุญาตไหมครับ”“อยากไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ก็ไปสิลูก แม่ไม่ห้ามแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะอย่าเกเร พ่อกับแม่รักสายฟ้ามากนะครับ”“ผมก็รักคุณแม่ครับ”

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+   บทที่64 จบเรื่องวุ่นวาย

    บทที่64จบเรื่องวุ่นวายณิชายอมเซ็นใบลาออกด้วยตนเองเพราะถ้าเธอไม่เซ็นเธอจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนและดำเนินคดี แม้โซ่จะอยากให้ดำเนินคดีมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามคำสั่งของพ่อกับอา“ทำไมไม่ไล่ออกไปเลย”“นี่ก็ไม่ต่างจากไล่ออกหรอกโซ่” หมอเซนตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ใช่ โซ่ไม่ต้องห่วงหรอกจากนี้ไปทุกโรงพยาบาลที่บ้านเราถือหุ้นอยู่จะไม่มีใครรับณิชาเข้าทำงานแน่นอน และคนอย่างณิชาไปทนอยู่โรงพยาบาลรัฐไม่ได้หรอก”นั่นสินะโซ่คิดตามทั้งสองท่านก่อนจะพากันกลับขึ้นมาเยี่ยมจันทร์เจ้า เจ้าสายฟ้าหลับไปแล้วไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ จากนี้ที่ต้องหวงก็คงเป็นนางซินนี่แหละที่อุ้มท้องแฝดเลย5 ปีผ่านไปสายฟ้าอายุครบ4ขวบแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเขา เค้กวันเกิดเป็นรูปตัวการ์ตูนที่เขาชอบ งานวันเกิดที่มีแต่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งใจจัดงานนี้เพื่อเจ้าสายฟ้าตัวแสบเลยหมอโซ่กับวันใหม่ก็กำลังมีพยานรักอีกหนึ่งคนคงได้คลอดเร็วๆ นี้ ส่วนนางซินคลอดลูกแล้วได้ทั้งชายหญิง คนโตผู้ชายชื่อตุลา คนเล็กชื่อซีดี ฝาแฝดคู่นี้อยู่ด้วยกันไม่ได้ตีกันตลอดปู่ย่าตายายจึงต้องจับแยกไปเลี้ยงสลับกันส่วนจันทร์เจ้าเธอดูแลตัวเองจนร่างกายแข็งแรงก็ปล่อยให้มีทายาทอีกสอ

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+   บทที่63 เรียกสติ

    บทที่63เรียกสติฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”“ลูก....”“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู้สึกเหมือนแรงบีบแรงดึงจนร่างกายฉันสั่นสะเทือน ทุกครั้งที่หลังผ้าสีเขียวออกแรงพี่ตะวันจะก้มลงมาจูบหน้าผากเช็ดน้ำตาให้ฉันตลอดอุแว้!! อุแว้!!!!“ฮึก!” ทั้งสองกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เพียงแค่ได้ยินเสียงของลูกชายจันทร์เจ้าก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ตะวันรีบเข้าไปตัดสายสะดือลูกชายก่อนจะเดินกลับมาหาจันทร์เจ้าที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง“ที่รักลูกแข็งแรงมากเลยครับ”“มาแล้วค่ะน้ำหนัก3100กรัมค่ะหมอตะวัน”ฉันมองหน้าลูกชายที่ยังร้องไม่หยุดพี่ตะวันก็บอกให้ลูกร้องเยอะๆ เสียงของลูกเหมือนทำให้ฉันมีแรงกระตุ้นแต่หนังตาก็ไม่อาจสู้ไหวพี่ตะวันเลยบอกให้ฉันนอนพักผ่อนเสียก่อนตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงพี่โซ่กับนางซินด่ากัน จนพี่ตะวันต้องไล่ออกไปสองพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกันก็ตีกันจริงๆ“คุณอาตื่นแล้วค่ะคุณพ่อ” วีนัสนั่งจ้อง

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+   บทที่62 ใกล้คลอดเต็มที

    บทที่62ใกล้คลอดเต็มทีเวลาผ่านไปจนตอนนี้ฉัน อายุครรภ์ได้8เดือนกว่า ทุกคนคงจำคุณยายหมอดูคนนั้นได้ใช่ไหม ตอนที่ฉันเป็นลมวูบในห้องน้ำ ดีที่ฉันเกาะประตูเอาไว้และทุบประตูเรียกพี่ตะวัน คืนนั้นฉันถูกหามส่งโรงพยาบาลเพราะพี่ตะวันบอกฉันหน้าซีดมาก ผลการตรวจคือฉันท้องได้9สัปดาห์ คุณพ่อมือใหม่อย่างพี่ตะวันจึงได้หาคุณหมอสูตินรีเวชระดับอาจารย์มาเป็นเจ้าของไข้ฉันเพื่อไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องคุณณิชา“นั่งเฉยๆ ครับเดี๋ยวพี่ทาครีมให้”พ่อเทพบุตรของฉัน พี่ตะวันเขาแสนดีจริงๆ ตอนนี้ฉันเดินลำบากนั่งก็ลำบากอาบน้ำเองก็ไม่ได้แต่พี่ตะวันเขารับผิดชอบดูแลฉันทุกอย่างแถมเพนท์เฮ้าส์ชั้นบนของโรงพยาบาลพี่ตะวันก็ปรับปรุงเพื่อรอให้ฉันไปอยู่ในเร็วๆ นี้“เท้าหนูบวมมากเลยค่ะ”"เวลานอนเดี๋ยวพี่เอาหมอนรองให้ครับ ยกเท้าสูงๆ เวลานอนพอช่วยได้ครับ อดทนหน่อยนะอีกอึดใจเดียว” ตะวันยื่นใบหน้าลงไปจูบที่ท้องของจันทร์เจ้าเบาๆ จนเท้าน้อยๆ ถีบปากเขาอย่างแรง“โอ๊ย! เจ็บนะลูก” จันทร์เจ้าใบหน้าเหยเกจนตะวันต้องลูบท้องของเธอเบาๆ“ตัวแสบแม่เจ็บหมดแล้วครับ”ลูกชายของพี่ตะวันหยุดดื้อเลยค่ะทุกคน เขาเชื่อพ่อเขาค่ะ แต่ก็ดีนะคะเชื่อฟังพี่ตะวันได้ดีแน่

  • ใคร่รักคุณหมอ NC25+    บทที่61 ชีวิตหลังแต่งงาน

    บทที่61ชีวิตหลังแต่งงานเชียงใหม่“กรี๊ดดดดด ไม่ยอม!!!”เสียงกรี๊ดของซินดังจนคนนอนอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่นแต่พอมองเห็นรูปไอจีของหมอตะวันกับจันทร์เจ้าที่ลงรูปใบทะเบียนสมรสก็ทิ้งตัวลงอีกรอบ ฝั่งนั้นเขามาเหนือกว่าจริงๆ“ใจเย็นๆ ครับซิน”“ไม่เย็นแล้วค่ะ พี่ตินอะชักช้าเอาแบบนี้ไหมคะเรามาปั่มปั๊มกันต่อเลยลูกจะได้มาเร็วๆ”“พักก่อนดีไหมครับ พึ่งจะได้นอนเมื่อตอนเช้านี่เองนะ มาเชียงใหม่ทั้งทีน่าจะออกไปชมนกชมไม้บ้าง สตรอว์เบอร์รีก็กำลังเก็บเกี่ยว”“ช่างมันค่ะพี่ติน ถ้าเดือนนี้ไม่ท้องซินจะทำโทษพี่ตินเลยคอยดู!!”นางซินขึ้นควบเอวแล้วโยกอย่างเร่าร้อน คนเบื่องล่างที่เอาแต่ปฏิเสธตอนนี้กลับเด้งสะโพกสวนขึ้นเป็นระยะเขาไม่สามารถต่อต้านนางซินได้เลย3เดือนผ่านไปผ่านพ้นการแต่งงานของตะวันและจันทร์เจ้าไปหยกๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้พ่ายแพ้นะคะเพราะว่าจันทร์เจ้าตั้งครรภ์โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวนับจากอายุครรภ์แล้วเธอน่าจะเริ่มตั้งครรภ์ช่วงสอบ นางซินจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มประตูเพราะเชื้อของตินไม่ค่อยแข็งแรง ตะวันกับหมอโซ่จึงแนะนำเรื่องการบำรุง“ไร้น้ำยา ไร้ความฉามาก (สามารถ) ” เสียงแจ๋วๆ ของเด็กตัวกลมดังออกมาจากห้องโถ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status