LOGINบทที่8
ใช้ลิ้นปาด....
วันนี้พวกเราได้พักผ่อนกันช่วงเย็นมีงานเลี้ยงเล็กๆ ของทีมงานฉันเลยพาพี่ตะวันมาทำความรู้จักกับทุกคน ทีมงานชุดนี้ค่อนข้างสนิทกับฉันเพราะเราทำงานร่วมกันเกือบทุกงาน
“คุณตะวันดูท่าจะหวงน้องสาวมากเลยนะคะ”
“ครับ”
ทำไมฉันรู้สึกร้อนผ่าว พี่ตะวันเขาหวงฉันแบบไหน ฉันนั่งมองน้ำมะพร้าวที่พี่ตะวันสั่งมาให้ ส่วนเขาดื่มไวน์กับพี่ภูริและทีมงาน คืนนี้แค่ดื่มกันเบาๆ เพราะพรุ่งนี้เราต้องรีบไปถ่ายให้ทันแสงแดดยามเช้า
“เฮ้! ทางนี้!!” ภูริตะโกนเรียกชายหนุ่มเจ้าของรีสอร์ตที่กำลังเดินหากลุ่มทีมงานอยู่ ชายหนุ่มจึงโบกมือและเดินเข้ามาทักทาย
“ทุกคน นี่ฮาวายเพื่อนผม มันเป็นเจ้าของเกาะนี้”
“เจ้าของเกาะ!!” ทีมงานทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน ชายหนุ่มจึงยิ้มให้ทุกคนจนมาหยุดอยู่ที่สาวน้อยจันทร์เจ้า
“สวัสดีครับ พี่เป็นแฟนคลับเราอยู่นะ”
“สวัสดีค่ะ เป็นเกียรติมากเลยค่ะ” ฉันยิ้มให้พี่ฮาวายคนบ้าอะไรหล่อ รวย เฟอร์เฟคหันกลับมาฉันก็ต้องหุบยิ้มและก้มลงไปดูดน้ำมะพร้าว สายตาก็หันไปมองกุ้ง หอย ปู ปลาเพราะพี่ตะวันมองหน้าฉันอยู่
“นี่พี่ชายของน้องจันทร์เจ้าตอนนี้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้อง ถ้ามึงอยากได้น้องมาถ่ายโปรโมทที่นี่ลองคุยกับพี่ชายน้องดูได้”
“สวัสดีครับ ผมฮาวาย^^”
“ครับ รู้แล้วไม่ต้องพูดซ้ำก็ได้”
ดูเหมือนว่าตะวันจะไม่ค่อยจอยกับงานเลี้ยงเล็กๆนี้ จันทร์เจ้าจึงชวนตะวันกลับมานอนพักเพราะเธอต้องตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว กลับมาถึงห้องพักเธอก็รีบอาบน้ำมาสก์หน้านอนเล่นเกมจนชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำ ผิวขาวๆ ของเขามันทำให้เธอร้อนวูบวาบจนต้องพลิกตัวไปอีกฝั่ง
“พรุ่งนี้ถ่ายกี่เซต”
“2ค่ะ ช่วงเช้าถ่ายเก็บแสง ช่วงเย็นถ่ายบนเรือจำลองงานปาร์ตี้ เดี๋ยวจะมีนางแบบกับนายแบบมาสมทบ”
“อือ ขึ้นเรือก็ระวังด้วยอย่าไปยืนหมิ่นนัก”
“ค่ะ”
ฉันอยากจะถามถึงพี่ณิชาแต่ก็ไม่กล้า ตั้งแต่พี่ตะวันกลับมาฉันไม่เห็นเขาคุยโทรศัพท์หรือพูดถึงพี่ณิชาเลย ไหนว่าเรียนจบจะแต่งเลยไง
วันต่อมา
///ตะวัน///
เช้านี้ผมตื่นมาดูจันทร์เจ้าถ่ายแบบ ชุดเดรสสีขาวกระโปรงยาวใส่หมวกใบใหญ่ถือว่าน่ารักมาก ชุดว่ายน้ำมีชุดคลุมก็โอเคไม่น่าเกลียดเกินไป
“น้องสาวน่ารักนะครับ”
ผมหันไปมองเจ้าของรีสอร์ตที่สะเหล่อเดินเข้ามาผมจึงพยักหน้าส่งๆ ไป ผมดูสายตามันออกมันต้องคิดจะจีบจันทร์เจ้าแน่ แต่ฝันไปเถอะแค่หน้าตาดี รวย ดูมีชาติตระกูลไม่ได้การันตีว่ามันจะนิสัยดีสักหน่อย
“คุณตะวันพอจะเช็กคิวให้ผมได้ไหม ผมอยากได้น้องจันทร์เจ้ามาถ่ายโปรโมทเกาะของผม อาทิตย์หน้าก็ได้ครับ”
“เต็มครับ”
“อาทิตย์ถัดไปล่ะครับ”
“เต็มครับไม่อยากรับงานซ้อน”
“ช่วงสิ้นเดือนล่ะครับ”
“เดือนนี้เต็มทั้งเดือนครับต้องขอโทษด้วย เดือนหน้าจันทร์เจ้าก็ต้องไปเรียนงานคงรับได้น้อยลง ผมไม่อยากให้น้องสาวเสียการเรียน” ผมหันไปมองหน้าไอ้ขี้ตื้อนี่แต่สายตามันบ่งบอกถึงความกวนตีนผมมาก มึงไอ้คนนิสัยไม่ดี
“พัก10นาที คุณภูริเตรียมเลยครับเซตต่อไปบิกินี่”
“ฮะ!! อะไรบิกินี่อะไรจันทร์เจ้า!” ผมหันไปถามน้องสาวที่กำลังรับชุดบิกินี่สีฟ้ามาถือไว้
“พี่ตะวันเป็นอะไรคะ แบรนด์วาริสเป็นสปอนเซอร์เรื่องชุด ไม่ว่าหนูจะถ่ายรายการอะไรหรือถ่ายสินค้าอะไรหนูก็ต้องใส่ชุดที่แบรนด์วาริสส่งมาให้”
“เรื่องนั้นรู้แต่ทำไมต้องใส่บิกินี่ด้วย!”
ทีมงานทุกคนมองหน้ากันจันทร์เจ้าจึงหันไปขอโทษทุกคนและลากแขนพี่ชายออกมาโดยมีรอยยิ้มของฮาวายที่ดูจะสนใจสองพี่น้องคู่นี้เหลือเกิน
ผมถูกน้องสาวต่างสายเลือดลากมาด้านในเธอต่อว่าผมที่ผมไปพูดแบบนั้น การมาถ่ายที่ทะเลมันเลี่ยงไม่ได้เลยที่ต้องใส่บิกินี่ ผมได้ยินแบบนี้ก็อยากจะกลับไปไล่ดูตารางงานของเธออีกรอบ หลังจากนี้อย่าหวังว่าจะได้ใส่มันอีก และงานที่ต้องนุ่งน้อยห่มน้อยอย่าหวังผมจะไม่รับมันเด็ดขาด!!
หลังจากถ่ายช่วงเช้าเสร็จแล้วทีมงานก็ให้ผมพาเธอมาพักผ่อน บ่ายสองทีมงานจะมาตามไปแต่งหน้าอีกที ผมกลับมานอนเล่นกันอยู่ในห้องเพราะเธอต้องอ่านหนังสือผมเลยอยู่เงียบๆ ไม่รบกวนเธอ
“พี่ตะวันถ้าพี่หิวสั่งอะไรมาทานก็ได้นะคะ”
“พี่ยังไม่ค่อยหิว เราหิวหรือไงพี่จะได้สั่งให้”
ก๊อกๆๆๆ
ผมเดินมาเปิดประตูเพราะคิดว่าเป็นทีมงานมาบรีฟงานให้จันทร์เจ้าแต่กลายเป็นรูมเซอร์วิสนำอาหารและขนมเบเกอรี่ขึ้นชื่อของที่นี่มาเสิร์ฟ
“ไม่ได้สั่งนะครับ”
“คุณฮาวายสั่งให้คุณจันทร์เจ้าครับ ทานให้อร่อยนะครับ”
“ฝากขอบคุณ คุณฮาวายด้วยนะคะ”
คนที่บอกไม่หิวตอนนี้ทิ้งหนังสือแล้วมานั่งตักเค้กมะพร้าวเข้าปากหน้าตาเฉย ไม่เห็นว่ามันจะน่ากินตรงไหนเลยมีแต่ไขมัน
“อร่อยจัง พี่ตะวันทานไหมคะ”
“ไม่!”
“อ้ามมม อ้ามมม เครื่องบินจะบินแล้วนะ”
ประโยคหลอกล่อที่ตะวันเคยหลอกให้เธอทานข้าวสมัยเด็กๆ ทำให้ตะวันมองดวงตาของเธอ ไม่ว่าตนจะใจแข็งและเย็นชายังไงแต่ถ้าได้เห็นดวงตาคู่นี้ทีไรก็จะต้องยอมเธอทุกอย่าง
“อ้ามม อร่อยไหมคะ”
“อือ ปากเราเปื้อน” ผมใช่นิ้วโป้งเช็ดครีมที่ปากของเธอเบาๆ แต่สิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเธอคว้ามือผมไว้แล้วใช้ปาดงับนิ้วโป้งที่ผมเช็ดครีมให้เธอ ลิ้นเล็กๆ ปาดเข้าที่นิ้วผมหนึ่งทีแต่ผมแทบจะวูบไปทั้งตัว
“เสียดายค่ะ”
0_0!
-----------------------------------------
ตายคนเขียนเกร็งไปหมดแล้วค่ะ พรุ่งนี้มาปั่นงานให้นะคะวันนี้ไรท์เคลียร์งานเสร็จหมดแล้ว
บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ10ปีผ่านไปเป็นดั่งหวังที่ฉันคิดเอาไว้ สายฟ้ากำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางควบคู่กับการทำงานที่โรงพยาบาลด้วย เท่าที่ฉันแอบรู้มาจากพี่ตะวันตอนนี้สายฟ้ากำลังแอบเรียนต่อปริญญาโทด้านกฎหมายการแพทย์ด้วย การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ“คุณแม่ขา คุณแม่อยู่ไหนคะ”“อยู่สวนกล้วยไหมกับคุณย่า หนูมีอะไรดาวเหนือ”เสียงวิ่งตึกตึกดังสนั่นหวั่นไหว คุณแม่ส่ายหัวเบาๆ เพราะดาวเหนือแทบไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว“ดาวเหนือย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง” พอโดนดุก็ทำหน้ายู่เดินมากอดคุณแม่ ยัยดาวเหนือเนี่ยขี้อ้อนเหลือเกิน“มีอะไรลูกคุณพ่อกลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วค่ะกำลังนั่งคุยกับพี่สายฟ้าอยู่”ใช่สิฉันลืมสนิทเลยวันนี้เป็นวันรู้ผลว่าสองสาวจะสอบติดคณะอะไรตื่นเต้นจริงๆ ฉันพาคุณแม่เข้ามาในบ้านแม่บ้านจึงเตรียมยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ“มาแล้วค่ะ พี่สายฟ้าคุณย่าบ่นคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว”“ผมก็คิดถึงคุณย่าครับ ช่วงนี้ผมทำงานหนักแถมเรียนหนักด้วยไว้วันหยุดผมจะมาอ้อนคุณย่านะครับ”“อ้อนแต่ย่าเหรอฮะ” คุณปู่ก็ไม่ยอมน้อยหน้านะ แต่เดี๋ยวนะคะปกติก็อยู่โรงพยาบาลด้วยกันไม่ใช่หรือไง“เดือนหน
บทที่65ความสุขที่แท้จริง10ปีผ่านไปสายฟ้ากำลังจะอายุเข้าวัย15ปี ส่วนสองสาวอายุ9ขวบแล้ว ลูกๆ ของฉันมีความสามารถพิเศษแตกต่างกัน สายฟ้าฉายแววคุณหมอตั้งแต่เด็กเรียนเก่งมากได้เกรด4ทุกวิชา พี่ตะวันภูมิใจมากแถมยังบอกว่าลูกเรียนเก่งกว่าเขาตอนเด็กอีก ไม่เสียแรงที่พวกเราสนับสนุนส่วนสาวน้อยเดือนหนาวรายนี้กำลังอยู่ในช่วงลังเล เธอแอบมีความกดดันเรื่องเรียนเพราะพี่ชายปูพื้นฐานมาดีมากเธอจึงอยากพยายามที่จะเก่งให้ได้แบบพี่จนพี่ตะวันถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไรเดือนหนาวจะหยุดคิดทุกครั้ง แต่พี่ตะวันไม่เคยกดดันลูกนะเขาบอกลูกๆ เสมอว่าอนาคตเป็นของลูกๆ ไม่ว่าลูกๆ ทั้งสามจะเลือกอะไรให้กับตัวเองเขาพร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ตัดมาที่น้องเล็กนิสัยผ่าเหล่าผ่ากอ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ชอบโวยวาย นี่อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ทางฝั่งฉันก็ได้เพราะเท่าที่ฉันสัมผัสครอบครัวของพี่ตะวันมาไม่มีใครเป็นแบบดาวเหนือสักคนเลย“คุณแม่ครับอาทิตย์หน้าที่โรงเรียนมีจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ แต่อาจจะต้องไปค้างคุณแม่จะอนุญาตไหมครับ”“อยากไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ก็ไปสิลูก แม่ไม่ห้ามแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะอย่าเกเร พ่อกับแม่รักสายฟ้ามากนะครับ”“ผมก็รักคุณแม่ครับ”
บทที่64จบเรื่องวุ่นวายณิชายอมเซ็นใบลาออกด้วยตนเองเพราะถ้าเธอไม่เซ็นเธอจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนและดำเนินคดี แม้โซ่จะอยากให้ดำเนินคดีมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามคำสั่งของพ่อกับอา“ทำไมไม่ไล่ออกไปเลย”“นี่ก็ไม่ต่างจากไล่ออกหรอกโซ่” หมอเซนตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ใช่ โซ่ไม่ต้องห่วงหรอกจากนี้ไปทุกโรงพยาบาลที่บ้านเราถือหุ้นอยู่จะไม่มีใครรับณิชาเข้าทำงานแน่นอน และคนอย่างณิชาไปทนอยู่โรงพยาบาลรัฐไม่ได้หรอก”นั่นสินะโซ่คิดตามทั้งสองท่านก่อนจะพากันกลับขึ้นมาเยี่ยมจันทร์เจ้า เจ้าสายฟ้าหลับไปแล้วไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ จากนี้ที่ต้องหวงก็คงเป็นนางซินนี่แหละที่อุ้มท้องแฝดเลย5 ปีผ่านไปสายฟ้าอายุครบ4ขวบแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเขา เค้กวันเกิดเป็นรูปตัวการ์ตูนที่เขาชอบ งานวันเกิดที่มีแต่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งใจจัดงานนี้เพื่อเจ้าสายฟ้าตัวแสบเลยหมอโซ่กับวันใหม่ก็กำลังมีพยานรักอีกหนึ่งคนคงได้คลอดเร็วๆ นี้ ส่วนนางซินคลอดลูกแล้วได้ทั้งชายหญิง คนโตผู้ชายชื่อตุลา คนเล็กชื่อซีดี ฝาแฝดคู่นี้อยู่ด้วยกันไม่ได้ตีกันตลอดปู่ย่าตายายจึงต้องจับแยกไปเลี้ยงสลับกันส่วนจันทร์เจ้าเธอดูแลตัวเองจนร่างกายแข็งแรงก็ปล่อยให้มีทายาทอีกสอ
บทที่63เรียกสติฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”“ลูก....”“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู้สึกเหมือนแรงบีบแรงดึงจนร่างกายฉันสั่นสะเทือน ทุกครั้งที่หลังผ้าสีเขียวออกแรงพี่ตะวันจะก้มลงมาจูบหน้าผากเช็ดน้ำตาให้ฉันตลอดอุแว้!! อุแว้!!!!“ฮึก!” ทั้งสองกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เพียงแค่ได้ยินเสียงของลูกชายจันทร์เจ้าก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ตะวันรีบเข้าไปตัดสายสะดือลูกชายก่อนจะเดินกลับมาหาจันทร์เจ้าที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง“ที่รักลูกแข็งแรงมากเลยครับ”“มาแล้วค่ะน้ำหนัก3100กรัมค่ะหมอตะวัน”ฉันมองหน้าลูกชายที่ยังร้องไม่หยุดพี่ตะวันก็บอกให้ลูกร้องเยอะๆ เสียงของลูกเหมือนทำให้ฉันมีแรงกระตุ้นแต่หนังตาก็ไม่อาจสู้ไหวพี่ตะวันเลยบอกให้ฉันนอนพักผ่อนเสียก่อนตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงพี่โซ่กับนางซินด่ากัน จนพี่ตะวันต้องไล่ออกไปสองพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกันก็ตีกันจริงๆ“คุณอาตื่นแล้วค่ะคุณพ่อ” วีนัสนั่งจ้อง
บทที่62ใกล้คลอดเต็มทีเวลาผ่านไปจนตอนนี้ฉัน อายุครรภ์ได้8เดือนกว่า ทุกคนคงจำคุณยายหมอดูคนนั้นได้ใช่ไหม ตอนที่ฉันเป็นลมวูบในห้องน้ำ ดีที่ฉันเกาะประตูเอาไว้และทุบประตูเรียกพี่ตะวัน คืนนั้นฉันถูกหามส่งโรงพยาบาลเพราะพี่ตะวันบอกฉันหน้าซีดมาก ผลการตรวจคือฉันท้องได้9สัปดาห์ คุณพ่อมือใหม่อย่างพี่ตะวันจึงได้หาคุณหมอสูตินรีเวชระดับอาจารย์มาเป็นเจ้าของไข้ฉันเพื่อไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องคุณณิชา“นั่งเฉยๆ ครับเดี๋ยวพี่ทาครีมให้”พ่อเทพบุตรของฉัน พี่ตะวันเขาแสนดีจริงๆ ตอนนี้ฉันเดินลำบากนั่งก็ลำบากอาบน้ำเองก็ไม่ได้แต่พี่ตะวันเขารับผิดชอบดูแลฉันทุกอย่างแถมเพนท์เฮ้าส์ชั้นบนของโรงพยาบาลพี่ตะวันก็ปรับปรุงเพื่อรอให้ฉันไปอยู่ในเร็วๆ นี้“เท้าหนูบวมมากเลยค่ะ”"เวลานอนเดี๋ยวพี่เอาหมอนรองให้ครับ ยกเท้าสูงๆ เวลานอนพอช่วยได้ครับ อดทนหน่อยนะอีกอึดใจเดียว” ตะวันยื่นใบหน้าลงไปจูบที่ท้องของจันทร์เจ้าเบาๆ จนเท้าน้อยๆ ถีบปากเขาอย่างแรง“โอ๊ย! เจ็บนะลูก” จันทร์เจ้าใบหน้าเหยเกจนตะวันต้องลูบท้องของเธอเบาๆ“ตัวแสบแม่เจ็บหมดแล้วครับ”ลูกชายของพี่ตะวันหยุดดื้อเลยค่ะทุกคน เขาเชื่อพ่อเขาค่ะ แต่ก็ดีนะคะเชื่อฟังพี่ตะวันได้ดีแน่
บทที่61ชีวิตหลังแต่งงานเชียงใหม่“กรี๊ดดดดด ไม่ยอม!!!”เสียงกรี๊ดของซินดังจนคนนอนอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่นแต่พอมองเห็นรูปไอจีของหมอตะวันกับจันทร์เจ้าที่ลงรูปใบทะเบียนสมรสก็ทิ้งตัวลงอีกรอบ ฝั่งนั้นเขามาเหนือกว่าจริงๆ“ใจเย็นๆ ครับซิน”“ไม่เย็นแล้วค่ะ พี่ตินอะชักช้าเอาแบบนี้ไหมคะเรามาปั่มปั๊มกันต่อเลยลูกจะได้มาเร็วๆ”“พักก่อนดีไหมครับ พึ่งจะได้นอนเมื่อตอนเช้านี่เองนะ มาเชียงใหม่ทั้งทีน่าจะออกไปชมนกชมไม้บ้าง สตรอว์เบอร์รีก็กำลังเก็บเกี่ยว”“ช่างมันค่ะพี่ติน ถ้าเดือนนี้ไม่ท้องซินจะทำโทษพี่ตินเลยคอยดู!!”นางซินขึ้นควบเอวแล้วโยกอย่างเร่าร้อน คนเบื่องล่างที่เอาแต่ปฏิเสธตอนนี้กลับเด้งสะโพกสวนขึ้นเป็นระยะเขาไม่สามารถต่อต้านนางซินได้เลย3เดือนผ่านไปผ่านพ้นการแต่งงานของตะวันและจันทร์เจ้าไปหยกๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้พ่ายแพ้นะคะเพราะว่าจันทร์เจ้าตั้งครรภ์โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวนับจากอายุครรภ์แล้วเธอน่าจะเริ่มตั้งครรภ์ช่วงสอบ นางซินจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มประตูเพราะเชื้อของตินไม่ค่อยแข็งแรง ตะวันกับหมอโซ่จึงแนะนำเรื่องการบำรุง“ไร้น้ำยา ไร้ความฉามาก (สามารถ) ” เสียงแจ๋วๆ ของเด็กตัวกลมดังออกมาจากห้องโถ







