Partager

บทที่ 147

Auteur: ซีซีโหย่วอวี๋
หลินซีอินพูดขึ้น: “เอาไว้พ้นข้อตกลงเดิมพันหนึ่งเดือนนี้ไปก่อนค่อยว่ากันเถอะค่ะ”

“ผมว่าคืนนี้เราก็ค
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 290

    “เกิดอะไรขึ้น?” เซียวรั่วอีเริ่มนั่งไม่ติด: “ฉือเทียนหลินเป็นอะไรไปน่ะ!” หลินซีอินรีบร้อนถามขึ้น: “ประธานฉือ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนคะ?” เธอลุกพรวดเดินออกไปข้างนอก เซียวรั่วอีรีบตามไปติด ๆ ส่วนฮั่วเซียนหยางเองก็นั่งไม่ติดเช่นกัน ทั้งสามคนทยอยเดินออกจากห้องส่วนตัว ทางด้านฉือเทียนหลิน เขารู้สึกว่าตัวเองซวยชะมัด เดิมทีเขาอุ้มหลินโย่วสิงดูปลาอยู่ดี ๆ แต่แป๊บเดียวเจ้าหนูก็บอกว่าปวดฉี่ เขาเลยอุ้มเด็กน้อยไปเข้าห้องน้ำ พอจัดการธุระให้เจ้าหนูเสร็จ ตัวเองก็กะจะทำธุระส่วนตัวบ้าง เขาวางหลินโย่วสิงให้อยู่ในระยะสายตา ห่างจากโถปัสสาวะที่เขายืนอยู่แค่ไม่กี่ก้าว ผลปรากฏว่าแค่ก้มลงปลดเข็มขัด พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที หลินโย่วสิงก็หายตัวไปแล้ว ทำเอาฉือเทียนหลินสะดุ้งโหยง รีบดึงกางเกงขึ้นแล้ววิ่งตามออกไปทันที พอพ้นประตูออกมาก็เห็นหลินโย่วสิงกำลังร้องไห้จ้า จังหวะนั้นเองสายจากหลินซีอินก็โทรเข้ามาพอดี ที่จริงหลินโย่วสิงก็ยืนรออยู่เงียบ ๆ แต่ด้วยความที่ดวงตากลมโตมองนู่นมองนี่ไปเรื่อย จนไปสะดุดเข้ากับชายกระโปรงตัวหนึ่งที่ดูคล้ายของหม่ามี้ เจ้าหนูก็เลยยืนรอต่อไปไม่ไหว พอวิ่งตามออกไป ก็เห็นชายกระ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 289

    หญิงสาวยังคงทอประกายความอ่อนโยนและกลิ่นอายของความเป็นแม่ออกมาอย่างเด่นชัด ความสวยของเธอโดดเด่นเสียจนแทบจะเปล่งประกายได้ ผู้คนทุกเพศทุกวัยที่เดินผ่านไปมา ล้วนอดไม่ได้ที่จะหยุดสายตาไว้ที่เธอ เซียวรั่วอีทนไม่ไหวจนต้องอ้าแขนสวมกอดเธอเอาไว้: “หร่วนหร่วน ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ!”จากนั้นเธอก็เหลือบไปเห็นฉือเทียนหลินที่เดินตามหลังหลินซีอินมา รวมถึงหลินโย่วสิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วย “หลานรัก!” เซียวรั่วอียื่นมือออกไปหา: “คิดถึงแม่ทูนหัวคนนี้ไหมครับ!” หลินโย่วสิงที่เพิ่งลงจากเครื่องบินยังมีท่าทีงัวเงียอยู่บ้าง เด็กน้อยยื่นมือไปโอบคอเซียวรั่วอี พร้อมกับเรียกแม่ทูนหัวด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไร้เดียงสา พอเซียวรั่วอีอุ้มเขาไว้ได้ก็ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอีกต่อไป เธอหมุนตัวเดินนำออกไปทันที พลางโอ๋เด็กน้อยไปตลอดทาง ฉือเทียนหลินรับกระเป๋าเดินทางจากมือหลินซีอินมาเข็นให้ ซ้ำยังเอื้อมไปหยิบเป้สะพายหลังของเธอมาถือไว้อีก “ฉันถือเองได้…” ทว่าหลินซีอินยังพูดไม่ทันจบ ฉือเทียนหลินก็ดึงดันแย่งกระเป๋าไปถือไว้เองเสียแล้ว ก่อนกลับประเทศ หลินซีอินได้ไหว้วานให้เซียวรั่วอีช่วยมองหาบ้านที่เหมาะสมไว้ให้ ต

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 288

    ด้วยเหตุนี้เครื่องหน้าของเขาจึงดูจิ้มลิ้มหมดจด ถึงจะเป็นเด็กผู้ชาย แต่กลับดูน่ารักน่าชังราวกับตุ๊กตาฝรั่งก็ไม่ปาน อย่าว่าแต่หลินซีอินเลย แม้แต่เซียวรั่วอีก็ยังหลงรักและเอ็นดูเขาจนสุดหัวใจ ก็เจ้าหนูทั้งหน้าตาจิ้มลิ้ม พูดจาเสียงเล็กเสียงน้อย แถมยังมีนิสัยนุ่มนิ่มน่าเอ็นดูขนาดนี้ ใครเห็นแล้วจะไม่ตกหลุมรักบ้างล่ะ? อย่าว่าแต่หลินซีอินกับเซียวรั่วอีเลย แม้แต่เพื่อนร่วมงานของหลินซีอินก็ยังยกให้ หลินโย่วสิงเป็นลูกรักของออฟฟิศกันทั้งนั้น และยังมีอีกคนหนึ่ง... ฉือเทียนหลิน หลังจากที่หลินซีอินย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ตอนที่เธอคลอดลูก เซียวรั่วอีก็บินไปอยู่เป็นเพื่อนเธอนานถึงครึ่งปี หลังจากนั้นพอมีเวลาว่าง เธอก็จะแวะมาพักด้วยครั้งละสองสามวัน แต่สำหรับฉือเทียนหลินนั้นเรียกได้ว่ามาประจำชนิดที่ฝนตกฟ้าร้องก็ไม่หวั่น เขาต้องบินมาขลุกอยู่ด้วยสัปดาห์ละสองวันเสมอ พอรู้ว่าเซียวรั่วอีเป็นแม่ทูนหัวของหลินโย่วสิง เขาก็เบ้ปากอย่างไม่หยี่ระ ก่อนจะเรียกร้องขอเป็นพ่อทูนหัวของเด็กชายบ้าง ตอนนั้นเซียวรั่วอีก็อยู่ด้วย เธอเท้าสะเอวมองเขาแล้วแหวใส่เสียงดุ: “ไม่ได้! ฉันเป็นแม่ทูนหัว! ต่อไปสามีของฉันถึงจ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 287

    หลินซีอินไม่ได้ชอบสภาพอากาศของต่างประเทศเท่าไหร่นัก แต่พอใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาเกือบสามปี เธอก็เริ่มชินกับมันแล้ว เช้าวันนี้ตอนที่เธอตื่นขึ้นมา ดวงอาทิตย์ก็ลอยเด่นอยู่กลางฟ้าแล้ว อุณหภูมิที่สูงแตะสี่สิบองศาทำให้พานหมดอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น “หม่ามี้!” เจ้าตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบกำลังก้าวขาสั้น ๆ วิ่งเตาะแตะเข้ามาหาหลินซีอิน หัวใจของเธออ่อนยวบลงในทันที หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ แล้วรวบร่างเล็กนั้นเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน “หลินโย่วสิง” วัยสองขวบครึ่งหอมแก้มหลินซีอินฟอดใหญ่ หลินซีอินจึงหอมแก้มลูกชายกลับไปเช่นกัน “แม่ทูนหัว... วิดีโอ...” แกยังออกเสียงไม่ค่อยชัดนัก และยังพูดประโยคยาว ๆ ไม่ได้ แต่หลินซีอินก็เข้าใจความหมายของลูกในทันที เพราะเมื่อคืนก่อนเข้านอน เธอสัญญากับเจ้าตัวเล็กเอาไว้ว่าวันนี้จะวิดีโอคอลหาเซียวรั่วอี“อีอี” หลังจากกดรับสายวิดีโอคอล หลินซีอินก็เอ่ยทักทายคนปลายสาย เซียวรั่วอีเพิ่งจะทานมื้อค่ำเสร็จ เธอนั่งพิงโซฟาด้วยท่าทีเกียจคร้าน: “หลบไปเลย ฉันจะดูลูกชายทูนหัวของฉัน” หลินโย่วสิงพยายามชะโงกหน้าเล็ก ๆ เข้ามาใกล้หน้าจอ พลางส่งเส

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 286

    หลินซีอินพยักหน้า เมื่อเซียวรั่วอีมองเห็นดวงตาที่แดงก่ำของเธอ ก็รู้ทันทีว่าเมื่อคืนเจ้าตัวคงแอบร้องไห้อย่างหนักมาแน่ ๆ “หร่วนหร่วน…”เธอสวมกอดเพื่อนรักเอาไว้ “ฉันไม่เป็นไร” หลินซีอินเอ่ยปาก: “อีอี ฉันไหว” “ต่อไป…” เซียวรั่วอีอยากจะบอกเหลือเกินว่า ต่อไปเดี๋ยวก็มีใหม่ได้ แต่หลินซีอินกำลังจะหย่าขาดกับเผยมู่เหยี่ยในอีกไม่ช้า ถึงในอนาคตเธอจะมีลูอีก ก็ไม่มีทางเป็นลูกของเผยมู่เหยี่ยได้อยู่ดี สรุปก็คือ... เด็กคนนี้น่าเสียดายเหลือเกิน เซียวรั่วอีประคองหลินซีอินเดินลงมาข้างล่าง แล้วขึ้นรถของฮั่วเซียนหยางไป ตอนที่เผยมู่เหยี่ยตามมาถึง พวกเธอก็ออกไปกันหมดแล้ว เขาเคาะประตูแต่ไม่มีใครมาเปิด จึงโทรหาเซียวรั่วอี ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่รับสายเช่นกัน เผยมู่เหยี่ยกำโทรศัพท์ในมือแน่น ชั่วขณะนั้น... หัวใจของเขาปวดร้าวราวกับถูกมีดกรีดแทง ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฮั่วเซียนหยางจอดรถเทียบสนิท เซียวรั่วอีและหลินซีอินก้าวลงจากรถ ด้วยความที่ยังไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก ฮั่วเซียนหยางจึงเอ่ยขึ้นว่า: “ผมรออยู่ข้างนอกนะครับ วางใจเถอะ ข้างในผมจัดการไว้ให้เรียบร้อยหมดแล้ว” หลินซีอินตอบ: “ขอบคุณค่ะ” เซียวรั

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 285

    เผยมู่เหยี่ยจำไม่ได้เลยว่าตัวเองดื่มไปมากแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นลู่จั่วฝานที่ต้องแบกเขากลับไป วันรุ่งขึ้นตอนที่ตื่นมา อาการปวดหัวเล่นงานเผยมู่เหยี่ยจนแทบระเบิด แต่ทันทีที่ลืมตาขึ้น คำพูดของหลินซีอินก็ดังก้องอยู่ในหัว ราวกับมีดที่กรีดลึกลงกลางใจเขา เขารีบจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งตรงไปยังที่พักของเซียวรั่วอีทันที ทางด้านฮั่วเซียนหยางที่นัดแนะกับทางโรงพยาบาลไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ขับรถมารับพวกเธอตั้งแต่เช้าตรู่ เซียวรั่วอีไม่ได้บอกเขาถึงสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้หลินซีอินตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์ แต่ฮั่วเซียนหยางก็ไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ หลินซีอินกำลังจะหย่ากับเผยมู่เหยี่ยแต่กลับมาตั้งท้อง ขืนปล่อยให้เด็กเกิดมาก็คงมีแต่ปัญหาเปล่า ๆ เด็กที่เติบโตมาในครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว ย่อมไม่มีทางเหมือนกับเด็กที่มาจากครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อมอยู่แล้วอีกอย่าง ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลเผยก็คงไม่ยอมให้หลินซีอินพาเด็กไปเลี้ยงดูเองง่าย ๆ แน่ ก่อนหน้านี้เขายังเคยคิดอยู่เลยว่าเรื่องพวกนี้หลินซีอินได้คิดเผื่อเอาไว้บ้างหรือเปล่า แต่ไม่นึกเลยว่า จู่ ๆ จะได้รับข่าวเรื่องที่เธอตัดส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status