Compartir

บทที่ 168

Autor: ซีซีโหย่วอวี๋
หลินซีอินไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย เมื่อเทียบกับการต้องไปออกหน้าออกตาต่อหน้าผู้คนมากมายแล้ว เธอชอบเก
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 382

    นี่เป็นครั้งแรกที่เผยมู่เหยี่ยเป็นฝ่ายเอ่ยถึงเรื่องลูกขึ้นมาก่อน ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดถึง แต่เพราะกลัวว่าหลินซีอินจะไม่พอใจต่างหาก พอหลินซีอินได้ยินเขาเอ่ยถึงลูก ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว เผยมู่เหยี่ยก็ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็กคนนี้ ตามหลักแล้วเขาควรจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจสิ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม: “แล้วคุณคิดยังไงกับเด็กคนนี้ล่ะ”“เขาเป็นลูกของคุณ” เผยมู่เหยี่ยนิ่งคิดไปครู่หนึ่งจึงตอบกลับ: “ผมจะรักและดูแลเขาเหมือนเป็นลูกแท้ ๆ ของตัวเอง” แม้ว่ามันอาจจะยาก แต่เขาจะพยายาม อีกอย่าง เขาเคยคิดเรื่องนี้มาแล้ว ในเมื่อเป็นลูกของหลินซีอิน ต่อให้ไม่ต้องพูดถึงเหตุผลอื่น แค่เพราะรักแม่ก็ต้องรักลูกด้วย เขาก็พร้อมจะเอ็นดูเด็กคนนี้เช่นกัน “คุณไม่อยากรู้เหรอ ว่าใครเป็นพ่อของเด็ก” “ก็อยากรู้อยู่นะ แต่ไม่อยากรู้จะดีกว่า” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “บอกตามตรงเลยนะว่าผมหึง เรื่องลูกน่ะไม่เท่าไหร่... แต่ถ้าคุณยังอยู่กับพ่อของเด็ก แล้วผมจะมีโอกาสบ้างไหมล่ะ” หลินซีอินคิดตาม ที่เขาพูดมามันก็ถูก อันที่จริงตอนที่เพิ่งกลับประเทศมาใหม่ ๆ เซียวรั่วอีเคยออกความเ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 381

    เพื่อนร่วมงานร้องอ้อออกมาคำหนึ่ง เพื่อนร่วมงานอีกคนพูดขึ้นว่า: “เขาเป็นนักลงทุนของพวกเราน่ะ รวยมากเลยนะ” เพื่อนร่วมงานคนแรกทำหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หลินซีอินเดินไปที่ลานจอดรถ และเห็นรถคันคุ้นตาของเผยมู่เหยี่ยจอดอยู่ ทว่าข้างรถคันนั้นกลับมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าต่างฝั่งคนขับ เธอกำลังพูดคุยกับเผยมู่เหยี่ยหลินซีอินไม่ได้เดินเข้าไปรบกวน เมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก็เดาว่าคงกำลังจะขอช่องทางติดต่อเขา หลินซีอินยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าจากมุมที่เธอยืนอยู่ไม่สามารถมองเห็นได้เลยว่าเผยมู่เหยี่ยมีปฏิกิริยาอย่างไร หญิงสาวคนนั้นยังดูเด็กและหน้าตาสะสวย หลินซีอินจำเธอได้ทันที เธอคือผู้หญิงที่เอาดอกไม้มามอบให้ในวันนั้น แต่ตอนนั้นเผยมู่เหยี่ยไม่รับ และบอกให้ผู้หญิงคนนั้นเอาดอกไม้มามอบให้เธอแทน รออยู่สักพัก หญิงสาวคนนั้นก็ก้าวถอยหลัง โบกมือลาคนในรถแล้วเดินจากไป เมื่ออีกฝ่ายถอยออกไป หลินซีอินจึงมองเห็นเผยมู่เหยี่ยได้ถนัดตา ชายหนุ่มเอนหลังพิงเบาะคนขับด้วยท่าทีเกียจคร้าน มือข้างหนึ่งวางพาดบนพวงมาลัย เผยให้เห็นนิ้วมือเรียวยาวและกระดูกข้อมือที่นูนชัดเจน ไ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 380

    แน่นอนว่าในตอนแรก หลินซีอินย่อมไม่ตกลงให้เผยมู่เหยี่ยคอยรับส่งเธออยู่แล้ว แต่ผู้ชายคนนี้ก็มักจะสรรหาสารพัดเหตุผลเพื่อมาขอติดรถเธออยู่เสมอ แล้วพอถึงใต้ตึกอะพาร์ตเมนต์ของเธอ เขาก็ค่อยขับรถของเธอออกไป พอวันรุ่งขึ้น เขาก็ถือวิสาสะขับรถมารับเธอได้อย่างหน้าตาเฉย หลินซีอินไม่อยากให้เขาทำแบบนี้ เขาก็เอาแต่จ้องหน้าเธอแล้วถามว่า: “ผมยอมเชื่อฟังและกลับมาใช้ชีวิตตามปกติแล้ว ให้เรื่องนี้เป็นรางวัลของผมไม่ได้เหรอครับ” เขามองเธอด้วยสายตาออดอ้อนและใสซื่อแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน พอหลินซีอินกลับมานึกย้อนดู เธอก็รู้สึกว่าตัวเองช่างใจอ่อนไม่เอาไหนเสียเลย พอถูกเผยมู่เหยี่ยมองด้วยสายตาแบบนั้น เธอก็เหมือนจะปฏิเสธเขาไม่ลง เธอนึกถึงคำพูดของฉือเทียนหลินขึ้นมาว่า เธอควรจะให้โอกาสเผยมู่เหยี่ยดูสักครั้งดีไหม พูดตามตรง เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะเธอยังคงกังวลเรื่องลูกอยู่เหตุผลที่เธอยอมให้เผยมู่เหยี่ยคอยรับส่ง ก็เป็นเพียงเพราะอยากหาเวลาเหมาะ ๆ เพื่อใคร่ครวญหาวิธีบอกเรื่องนี้กับเขาก็เท่านั้น เธอเคยปรึกษาเรื่องนี้กับเซียวรั่วอีแล้ว เรื่องลูก... ไม่ช้าก็เร็วก็คงปิดไว้ไม่มิดอยู่ดี เซียวรั่วอีบ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 379

    ชวีเหลียนอีเองก็ไม่ได้อยากติดต่อเยว่หลินเจ๋อนักหรอก แต่ข้อความที่เธอส่งไป เผยมู่เหยี่ยกลับไม่ยอมตอบ โทรศัพท์ไปเขาก็ไม่รับสาย เธอถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองถูกเขาบล็อกไปแล้วหรือเปล่า ดังนั้นเธอจึงจำใจโทรหาเยว่หลินเจ๋อ ชวีเหลียนอีถามขึ้น: “แล้วเวลาทำงานล่ะ? พรุ่งนี้เขาสะดวกเจอฉันไหม?”“เอ่อ เรื่องนี้…” เยว่หลินเจ๋อตอบด้วยความลำบากใจ: “ตารางงานของท่านประธานเผยแน่นมากครับ เวลาทำงานคงไม่มีเวลาต้อนรับแขก” “แต่ยังไงเขาก็ต้องกินข้าวไม่ใช่หรือไง? แล้วเขากินมื้อเที่ยงที่ไหนล่ะ?”เยว่หลินเจ๋อตอบ: “ขออภัยครับ เรื่องส่วนตัวของท่านประธาน ผมไม่สะดวกเปิดเผยจริง ๆ”“ผู้ช่วยเยว่” น้ำเสียงของชวีเหลียนอีเจือความขึงขังขึ้นมา: “คุณแน่ใจนะว่าจะไม่บอกฉัน?”หากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินเจ๋อคงไม่กล้าขัดใจเธอ เขาเข้าใจมาตลอดว่าคนที่เผยมู่เหยี่ยเก็บไว้ในใจและตัดใจไม่ลงคือชวีเหลียนอีทว่าตอนนี้เขารู้กระจ่างแล้วว่านั่นเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิด แล้วเขายังจะต้องกลัวอะไรอีก เขาจึงรีบพูดขึ้น: “เอาอย่างนี้ดีไหมครับ พรุ่งนี้ผมจะลองเรียนท่านประธานเผยดู หากท่านประธานตกลง ผมจะติดต่อกลับไปก่อนเวลาพักเที่ยง” ชวีเห

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 378

    “แล้วตอนเย็นคุณจะกลับยังไง” “ฉันจะเรียกแท็กซี่” “ไม่ต้อง เดี๋ยวผมมารับ” เมื่อเห็นหลินซีอินขมวดคิ้ว เผยมู่เหยี่ยก็รีบอธิบาย: “แค่จะไปส่งคุณกลับบ้าน ไม่มีจุดประสงค์อื่นเลย... ได้ไหม” หลินซีอินย้อนถาม: “แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ล่ะ” “งั้นผมจะเอารถมาคืน” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “คุณเลิกงานห้าโมงครึ่งใช่ไหม งั้นผมจะรอคุณที่นี่ตอนห้าโมงครึ่งแล้วเอากุญแจรถมาให้ แบบนี้โอเคไหม” หลินซีอินพยักหน้า “ตกลง” ทั้งสองลงจากรถ เผยมู่เหยี่ยยืนมองส่งเธอเดินจากไป เธอเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เผยมู่เหยี่ยก็เอ่ยขึ้นมา: “หร่วนหร่วน... ขอบคุณนะที่ให้โอกาสผม ที่คุณเคยบอกว่าผมไม่เคยให้เกียรติคุณเลย ต่อไปนี้ผมจะไม่ทำพลาดแบบนั้นอีกแล้ว” หลินซีอินได้ยินชัดเจน ฝีเท้าของเธอชะงักไปเล็กน้อย แต่เพียงครู่เดียวก็ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า เผยมู่เหยี่ยยืนมองจนแผ่นหลังของเธอลับสายตา ถึงค่อยขึ้นรถ ปรับเบาะนั่ง แล้วขับออกไป เขาไม่ได้เข้าบริษัท แต่กลับไปที่บ้านทะเลเมฆอย่างว่าง่าย และนอนหลับยาวจนถึงเที่ยงวันจึงค่อยตื่น ระหว่างทางที่ขับรถกลับ เขาโทรสั่งงานเยว่หลินเจ๋อไว้เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นหากไม่มีเรื่องด่วนจริง ๆ เยว่หลิน

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 377

    ภายในห้องโดยสารตกอยู่ในความเงียบไปครู่หนึ่งกระทั่งหลินซีอินเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ: “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นค่ะ ฉันแค่คิดว่า การเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ต่อให้จะทำไปในนามของความรักก็เถอะ ทว่าสุดท้ายเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างหวนคืนสู่ความเรียบง่ายจืดชืด การเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นก็จะกลายมาเป็นอุปสรรคระหว่างคนสองคนอยู่ดี”ตอนที่ตามจีบ ไม่ว่าทำอะไรก็ล้วนเต็มอกเต็มใจแต่ทำไมท้ายที่สุดแล้วแสงจันทร์กระจ่างอันแสนบริสุทธิ์ถึงได้กลายเป็นแค่เศษเมล็ดข้าวที่ติดมุมปาก และรอยแต้มสีชาดอันงดงามถึงได้กลายเป็นเพียงรอยเลือดขี้ยุงติดผนังไปได้ล่ะ?นั่นก็เป็นเพราะสุดท้ายแล้ว... ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมคืนสู่ความสามัญต่อให้คนคนนั้นจะแสนดีสักแค่ไหน แต่เมื่อได้ครอบครองแล้ว ความรักและความหลงใหลที่เคยมีก็มักจะค่อย ๆ เลือนหายไปตามกาลเวลาและเมื่อหวนนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเคยทุ่มเทไป ทั้งความน้อยเนื้อต่ำใจและความไม่ยินยอมพร้อมใจก็จะตามมา บางคนชอบพูดว่าคุณไม่ชอบตรงไหน ผมจะแก้ ทว่าสันดอนขุดได้ สันดานคนนั้นขุดยาก นิสัยบางอย่าง ต่อให้ฝืนเปลี่ยนได้ชั่วครั้งชั่วคราว แต่จะฝืนเปลี่ยนไปได้ตลอดช

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status