Share

บทที่ 208

Penulis: ซีซีโหย่วอวี๋
ช่างน่าขันสิ้นดี

ผู้ชายที่นอกใจไปมีคนอื่น กลับกล้ามาคาดคั้นเธอเนี่ยนะ

เธอแค่นยิ้ม: “ใช่สิ ตอนนั้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 250

    เขาพยักหน้า: “เข้ากันได้ดีมาก”“ว่าแล้วเชียว” ลู่จั่วฝานทำท่าทางราวกับผู้เจนจัด: “ถ้าเรื่องนี้ยังเข้ากันไม่ได้ พวกนายคงอยู่ด้วยกันมาไม่ถึงหลายปีหรอก แต่ก็นะ... ใช้ชีวิตคู่กันมาได้ด้วยเรื่องนี้เรื่องเดียว ฉันล่ะยอมใจพวกนายจริง ๆ” “ไม่ใช่ซะหน่อย” เผยมู่เหยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ย: “นายก็รู้ว่าฉันงานรัดตัวแค่ไหน ส่วนใหญ่เราแทบไม่ได้อยู่ด้วยกันเลยต่างหาก” หนักสุดคือตอนที่เขาเดินทางไปคุยงานต่างประเทศ ทั้งคู่ไม่ได้เห็นหน้ากันนานเป็นเดือน “นี่คือท่าทีของคนที่ชอบใครสักคนเหรอวะ” ลู่จั่วฝานถาม: “ไม่ได้เจอกันเป็นสิบ ๆ วัน ความรู้สึกแบบไหนมันก็ทนการบั่นทอนขนาดนี้ไม่ไหวหรอกเว้ย!” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “ตอนนั้นมันยุ่งจริง ๆ นี่นา อีกอย่าง... ฉันรู้สึกว่าพอเราอยู่ด้วยกันตลอด เธอเหมือนจะ... รำคาญฉันด้วยซ้ำ” “เรื่องนี้มัน…” ลู่จั่วฝานไม่ได้รู้จักหลินซีอินดีนัก ถึงเขาจะอ้างตัวว่าเป็นกูรูเรื่องผู้หญิง แต่เห็นได้ชัดว่าหลินซีอินไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไป เขาจึงทำได้แค่พูดว่า: “ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างนาย เธอยังกล้ารำคาญ ฉันว่าเธอคงประสาทไปแล้วมั้ง” เผยมู่เหยี่ยสวนทันควัน: “ไม่ได้ประสาทซะหน่อย”

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 249

    หลินซีอินตัดใจทิ้งต้นไม้ใหญ่ที่คอยให้ร่มเงาพักพิงอย่างเขาลงคอเชียวหรือ? “หรือว่าแกล้งเล่นตัวเรียกร้องความสนใจวะ?” ลู่จั่วฝานถาม: “ลูกไม้ตื้น ๆ ของผู้หญิงก็หลอกได้แค่นายนั่นแหละ” เผยมู่เหยี่ยไม่ได้หวังให้หมอนี่มาช่วยคิดหาทางออกให้ตั้งแต่แรก แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้ พูดไปพูดมา ก็หนีไม่พ้นบอกให้เขาทำใจปลงซะ แถมยังเสนอจะแนะนำผู้หญิงคนใหม่ให้อีก “มีแต่สาว ๆ วัยขบเผาะ ผิวเต่งตึงจนแทบจะหยิกน้ำออกมาได้เชียวล่ะ” ลู่จั่วฝานโอ้อวด: “นายวางใจได้เลย คนที่ฉันจะแนะนำให้ รับรองว่าสะอาดกริ๊บ…”เผยมู่เหยี่ยยกขาถีบส่งไปป้าบหนึ่ง: “ไสหัวไปเลย!” “ไอ้เจ้านี่!” ลู่จั่วฝานเบี่ยงตัวหลบ: “คนเขาหวังดีแท้ ๆ ทำไมไม่เห็นค่ากันบ้างวะ”“ฉันบอกแล้วไงว่านายไม่เข้าใจหรอก”“ไม่เข้าใจอะไร มันจะมีอะไรให้ไม่เข้าใจนักหนา” ลู่จั่วฝานสวน: “นายน่ะเข้าใจดีนักนี่ ถึงได้มานั่งอมทุกข์หน้าดำคร่ำเครียดอยู่นี่ไง ดูอย่างฉันสิ ชีวิตโคตรจะลั้ลลา” “ไม่มีใคร... เทียบเธอได้หรอก”“นายนี่มัน... อาการหนักจนกู่ไม่กลับแล้วจริง ๆ” ลู่จั่วฝานถอดถอนใจ: “เอาเถอะ เห็นแก่ความเป็นเพื่อนซี้ ฉันจะช่วยนายสักครั้งก็แล้วกัน สรุป

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 248

    อันที่จริง เผยมู่เหยี่ยไม่ได้อยากพูดอะไรกับลู่จั่วฝานมากมายขนาดนี้นัก แต่ตอนนี้ เขาไม่มีแม้แต่ใครสักคนที่พอจะระบายความในใจได้เลย เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึกอยากเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟัง และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเขารักใคร ตอนนี้ก็อยู่ในกองทัพ ติดฝึกปิดตายยังไม่ออกมา ส่วนคนอื่น ๆ ยิ่งพึ่งพาไม่ได้เข้าไปใหญ่ แม้กระทั่งลู่จั่วฝานเองก็เป็นแค่เพลย์บอยที่ไม่รู้จักว่าความรักคืออะไร เอาแต่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าไปวัน ๆ ใครต่อใครต่างก็บอกว่าเขามีทั้งเงินและอำนาจ อยู่สูงส่งเหนือใคร ทว่าตอนนี้ในใจเขากลับเต็มไปด้วยความขมขื่น แต่กลับไม่รู้ว่าจะระบายออกมาอย่างไร คำว่ายิ่งสูงยิ่งหนาวพูดไปก็อาจจะฟังดูเหมือนพวกชอบอวดอ้าง แต่มันคือภาพสะท้อนชีวิตจริงของเขาในตอนนี้อย่างแท้จริง ลู่จั่วฝานเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเผยมู่เหยี่ยกำลังกลัดกลุ้มเรื่องอะไร ในสายตาของเขา ผู้หญิงก็แค่กวักมือเรียกก็มา พอเบื่อก็ใช้เงินฟาดหัวไล่ไปได้ทั้งนั้น มีแต่เผยมู่เหยี่ยนี่แหละที่ดึงดันจะเล่นเกมความรัก จนสุดท้ายก็ถลำลึกจนถอนตัวไม่ขึ้นเอง เขาบอกว่า: “ถ้าให้ฉันพูดนะ นายก็ปล่อยวางบ้างเถอะ หลินซีอินน่ะก็ดีอยู

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 247

    “ไม่ใช่” “ให้ตายเถอะ!” ลู่จั่วฝานแทบจะกระโดดตัวลอย: “คนที่นายชอบ ไม่ใช่เหลียนอีหรอกเหรอเนี่ย!” เผยมู่เหยี่ยวางท่อนแขนก่ายหน้าผาก น้ำเสียงราบเรียบติดเย็นชา: “อืม ไม่ใช่”“เชี่ยเอ๊ย!” คราวนี้ลู่จั่วฝานถึงกับช็อกไปจริง ๆ: “แล้วคนที่นายชอบคือใครกันแน่วะ” เผยมู่เหยี่ยเงียบไปไม่ตอบอะไร ลู่จั่วฝานร้อนรนใจจนอยากจะบ้าตาย: “พูดมาดิวะว่าตกลงชอบใคร! หมิงชิงหว่านเหรอ?” “ไม่ใช่” “แต่รอบตัวนายก็ไม่มีผู้หญิงคนอื่นแล้วนี่หว่า” ลู่จั่วฝานขมวดคิ้ว: “อย่าบอกนะว่าเป็นหลินซีอิน?” “อืม” “ฉันว่าแล้วเชียวว่าต้องเป็นไปไม่ได้... เดี๋ยวก่อนนะ! เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ?” “ฉันตอบไปแล้ว” เผยมู่เหยี่ยใช้ท่อนแขนบดบังดวงตาเอาไว้: “หลินซีอิน” “เผยมู่เหยี่ย!” คราวนี้ลู่จั่วฝานกระโดดโหยงขึ้นมาจริง ๆ: “นายพูดว่าอะไรนะ! นี่ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คนที่นายชอบคือหลินซีอินเนี่ยนะ? หลินซีอินคนที่นายแต่งงานด้วยนั่นน่ะเหรอ!” เผยมู่เหยี่ยเงียบไปอีกครั้ง ลู่จั่วฝานเท้าเอวเดินวนไปวนมาข้างโต๊ะกระจกอยู่หลายรอบ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้มันพิลึกพิลั่น “มันจะเป็นไปได้ยังไงวะ!” “คนที่นายชอบจะเป็นหลินซีอินไ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 246

    พูดจบเธอก็ลุกขึ้นเตรียมจะเดินขึ้นไปชั้นบน ตอนนี้เธอแค่อยากนอนเท่านั้น “หลินซีอิน!” เผยมู่เหยี่ยคว้าข้อมือเธอเอาไว้อย่างแรง หลินซีอินสะบัดออกอย่างไม่ไยดี: “เผยมู่เหยี่ย คุณจะจบไหม! คุณจะนอกใจหรือเปล่า จะไปนอนกับผู้หญิงกี่คน ฉันไม่สนใจ! ฉันไม่แคร์! พอได้แล้ว!” เผยมู่เหยี่ยจับแขนเธอแน่นขึ้นไปอีก ดวงตาแดงก่ำ: “หลินซีอิน ในใจคุณผมเป็นคนแบบนั้นเหรอ? เป็นคนที่ไปนอนกับผู้หญิงคนไหนก็ได้งั้นสิ! ใช่ไหม!” เขาตอบสนองรุนแรงขนาดนี้ หลินซีอินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะ: “แล้วไม่ใช่หรือไง? หมิงชิงหว่านมาลอยหน้าลอยตาอวดเบ่งต่อหน้าฉันตั้งกี่ครั้ง คุณตาบอดมองไม่เห็นหรือไง?” “ผมรู้ ชิงหว่านอาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่...” “พอแล้ว!” หลินซีอินขึ้นเสียงขัดจังหวะ ไม่อยากฟังแม้แต่คำเดียว: “เผยมู่เหยี่ย ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่สนใจ คุณเลิกพูดได้ไหม?” พูดจบเธอก็พยายามสะบัดตัวให้หลุดจากการเกาะกุม แต่กลับพบว่าเขาจับแน่นมาก “ปล่อยนะ!” หลินซีอินตวาด: “ฉันเจ็บ!” เผยมู่เหยี่ยชะงักไปนิดหนึ่ง ถึงได้ยอมคลายมือออก หลินซีอินจ้ำอ้าวขึ้นบันไดไป เผยมู่เหยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่หลายวินาที ก่อนจะรีบก้าวยาว

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 245

    หลินซีอินไม่คิดว่าระหว่างพวกเขายังมีอะไรให้ต้องพูดคุยกันอีก ในเมื่อกำลังจะหย่ากันอยู่แล้ว ยังจะมีอะไรให้ต้องพูดอีก? แต่เพราะเพิ่งกินข้าวอิ่มมาหมาด ๆ เธอจึงรู้สึกง่วงนอนจนตาแทบจะปิด ต่อให้จะรู้สึกโมโหกับการกระทำอันเอาแต่ใจของเผยมู่เหยี่ยมากแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานสัญชาตญาณของร่างกายได้ เธออยากนอนพักแล้ว เผยมู่เหยี่ยพาเธอกลับมาที่บ้านทะเลเมฆซึ่งเป็นสถานที่ที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันนานที่สุดหลังจากแต่งงาน หลินซีอินรู้ดีว่าเตียงหลังนั้นนอนสบายแค่ไหน ข้าวของและการตกแต่งภายในบ้านทั้งหลังล้วนจัดวางตามความชอบของเธอ เธอถึงได้โปรดปรานที่นี่เป็นพิเศษ ตอนนี้เผยมู่เหยี่ยพาเธอมาที่นี่ ถึงแม้เธอจะไม่อยากเสวนาอะไรกับเขาก็ตาม แต่การได้นอนหลับพักผ่อนที่นี่สักคืนก็ไม่เลวเหมือนกัน ภายในลิฟต์ เผยมู่เหยี่ยหลุบตาลงมองหญิงสาว ขนตาของหลินซีอินงอนยาว เมื่อมองจากมุมนี้จึงดูคล้ายกับพัดเล่มเล็กสองเล่มที่ชวนให้คนมองรู้สึกคันยุบยิบในใจ สันจมูกของเธอโด่งรั้น ปลายจมูกเล็กจิ๋วดูน่ารักน่าเอ็นดู เผยมู่เหยี่ยละสายตาไปทางอื่น เขาขยับดึงคอเสื้อเล็กน้อย ลูกกระเดือกกลิ้งขึ้นลง ไม่ว่าเมื่อไหร่ ขอเพียง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status