مشاركة

บทที่ 374

مؤلف: ซีซีโหย่วอวี๋
อันที่จริง หลินซีอินรู้ดีว่าปัญหาหลักระหว่างเธอกับเผยมู่เหยี่ยในชีวิตแต่งงานที่ผ่านมาคืออะไร

เมื่อ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 384

    เซียวรั่วอี: “เข้าใจผิดอะไรกัน เรื่องแบบนี้เชื่อไว้ก่อนปลอดภัยกว่า จะได้ไม่โดนหลอกเอา” หลินซีอินพิมพ์ตอบพร้อมรอยยิ้ม: “ฉันไม่โดนหลอกหรอกน่า พวกเธอสบายใจได้เลย” เซียวรั่วอีถาม: “แล้วหลังจากนี้เธอวางแผนไว้ยังไง?” ชวีจิงโยวพูดขึ้นบ้าง: “พี่สาว พี่เตรียมจะให้โอกาสเขาไหมคะ? เอาจริง ๆ ฉันว่าโปรไฟล์ของ เผยมู่เหยี่ยก็ถือว่าไม่เลวนะ” มือที่กำลังพิมพ์ของหลินซีอินชะงักไปเล็กน้อย ตอนนี้สิ่งที่ทำให้เธอคิดไม่ตกที่สุดก็คือเรื่องลูก ลองคิดดูก็รู้ว่าถ้าเผยมู่เหยี่ยรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของเขา เขาต้องยิ่งอยากขอคืนดีแน่ ๆ แต่หลินซีอินไม่อยากให้เรื่องลูกมามีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง เธอพิมพ์ตอบกลับไป: “ตอนนี้ฉันสับสนมาก เรื่องลูกน่ะ ตกลงว่าควรจะบอกเขาดีไหม” เซียวรั่วอี: “ช้าเร็วก็ปิดไม่มิดหรอก” ชวีจิงโยว: “ใช่ค่ะ บอกเขาไปเถอะ” หลินซีอิน: “พวกเธอสนับสนุนฉันกันหมดเลยเหรอ?” ทั้งสองคนตอบกลับมาพร้อมกัน: “สนับสนุนเต็มที่” ชวีจิงโยวพิมพ์ต่อ: “ถ้าเขามาแย่งลูกกับพี่ ถึงตอนนั้นฉันจะสนับสนุนให้พี่ฟ้องศาลสู้เลย คุณอาของฉันรู้จักทนายความเก่ง ๆ เพียบ!” เซียวรั่วอีเสริม: “ฉันก็ร

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 383

    เผยมู่เหยี่ยหลุบตามองเธอ: “งั้นผมไม่ไปส่งนะ” เมื่อก่อนเธอมักบ่นว่าเขาไม่ให้เกียรติเธอ ครั้งนี้เขาจึงไม่อยากทำพลาดซ้ำรอยเดิมอีก แต่การที่เธอไม่ยอมรับอะไรจากเขาเลยแบบนี้ มันทำให้เขารู้สึกท้อแท้จริง ๆ ไม่รู้เลยว่าจะต้องทำยังไงถึงจะขยับเข้าไปใกล้ชิดเธอได้มากกว่านี้ ที่แท้... การตามจีบใครสักคนมันยากขนาดนี้เชียวหรือ ตอนที่เขาบอกว่าจะไม่ไปส่ง หัวใจของหลินซีอินก็กระตุกวูบ เมื่อก่อน สิ่งที่ทำให้เธอเสียใจที่สุด นอกจากการคิดไปเองว่าในใจของเผยมู่เหยี่ยมีคนอื่น ก็คือการที่เขาไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของเธอเลย แต่ตอนนี้ การที่เขาเอ่ยปากถามออกมาตรง ๆ เป็นเพราะเขาเดาใจใครไม่เป็น เขาเลยเลือกที่จะถามเธอไปตรงๆ ว่าจะเอาหรือไม่เอา ถึงมันจะดูขาดความโรแมนติกไปหน่อย แต่มันก็คงเป็นวิธีเดียวที่เขาทำได้ “ฉันไม่เคยมีความรัก เดาใจผู้หญิงก็ไม่เป็น แล้วก็พูดจาหวานๆ ไม่เก่งด้วย” ในใจของเผยมู่เหยี่ยเจือความท้อแท้: “หร่วนหร่วน... ขอโทษนะ ผมเป็นคนที่น่าเบื่อมากเลยใช่ไหม” พูดก็พูดเถอะ ผู้ชายอย่างเผยมู่เหยี่ยไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ แค่เขายืนอยู่เฉย ๆ ก็ดึงดูดสายตาของทุกคน และทำให้ผู้ห

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 382

    นี่เป็นครั้งแรกที่เผยมู่เหยี่ยเป็นฝ่ายเอ่ยถึงเรื่องลูกขึ้นมาก่อน ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดถึง แต่เพราะกลัวว่าหลินซีอินจะไม่พอใจต่างหาก พอหลินซีอินได้ยินเขาเอ่ยถึงลูก ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว เผยมู่เหยี่ยก็ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็กคนนี้ ตามหลักแล้วเขาควรจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจสิ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม: “แล้วคุณคิดยังไงกับเด็กคนนี้ล่ะ”“เขาเป็นลูกของคุณ” เผยมู่เหยี่ยนิ่งคิดไปครู่หนึ่งจึงตอบกลับ: “ผมจะรักและดูแลเขาเหมือนเป็นลูกแท้ ๆ ของตัวเอง” แม้ว่ามันอาจจะยาก แต่เขาจะพยายาม อีกอย่าง เขาเคยคิดเรื่องนี้มาแล้ว ในเมื่อเป็นลูกของหลินซีอิน ต่อให้ไม่ต้องพูดถึงเหตุผลอื่น แค่เพราะรักแม่ก็ต้องรักลูกด้วย เขาก็พร้อมจะเอ็นดูเด็กคนนี้เช่นกัน “คุณไม่อยากรู้เหรอ ว่าใครเป็นพ่อของเด็ก” “ก็อยากรู้อยู่นะ แต่ไม่อยากรู้จะดีกว่า” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “บอกตามตรงเลยนะว่าผมหึง เรื่องลูกน่ะไม่เท่าไหร่... แต่ถ้าคุณยังอยู่กับพ่อของเด็ก แล้วผมจะมีโอกาสบ้างไหมล่ะ” หลินซีอินคิดตาม ที่เขาพูดมามันก็ถูก อันที่จริงตอนที่เพิ่งกลับประเทศมาใหม่ ๆ เซียวรั่วอีเคยออกความเ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 381

    เพื่อนร่วมงานร้องอ้อออกมาคำหนึ่ง เพื่อนร่วมงานอีกคนพูดขึ้นว่า: “เขาเป็นนักลงทุนของพวกเราน่ะ รวยมากเลยนะ” เพื่อนร่วมงานคนแรกทำหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หลินซีอินเดินไปที่ลานจอดรถ และเห็นรถคันคุ้นตาของเผยมู่เหยี่ยจอดอยู่ ทว่าข้างรถคันนั้นกลับมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าต่างฝั่งคนขับ เธอกำลังพูดคุยกับเผยมู่เหยี่ยหลินซีอินไม่ได้เดินเข้าไปรบกวน เมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก็เดาว่าคงกำลังจะขอช่องทางติดต่อเขา หลินซีอินยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าจากมุมที่เธอยืนอยู่ไม่สามารถมองเห็นได้เลยว่าเผยมู่เหยี่ยมีปฏิกิริยาอย่างไร หญิงสาวคนนั้นยังดูเด็กและหน้าตาสะสวย หลินซีอินจำเธอได้ทันที เธอคือผู้หญิงที่เอาดอกไม้มามอบให้ในวันนั้น แต่ตอนนั้นเผยมู่เหยี่ยไม่รับ และบอกให้ผู้หญิงคนนั้นเอาดอกไม้มามอบให้เธอแทน รออยู่สักพัก หญิงสาวคนนั้นก็ก้าวถอยหลัง โบกมือลาคนในรถแล้วเดินจากไป เมื่ออีกฝ่ายถอยออกไป หลินซีอินจึงมองเห็นเผยมู่เหยี่ยได้ถนัดตา ชายหนุ่มเอนหลังพิงเบาะคนขับด้วยท่าทีเกียจคร้าน มือข้างหนึ่งวางพาดบนพวงมาลัย เผยให้เห็นนิ้วมือเรียวยาวและกระดูกข้อมือที่นูนชัดเจน ไ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 380

    แน่นอนว่าในตอนแรก หลินซีอินย่อมไม่ตกลงให้เผยมู่เหยี่ยคอยรับส่งเธออยู่แล้ว แต่ผู้ชายคนนี้ก็มักจะสรรหาสารพัดเหตุผลเพื่อมาขอติดรถเธออยู่เสมอ แล้วพอถึงใต้ตึกอะพาร์ตเมนต์ของเธอ เขาก็ค่อยขับรถของเธอออกไป พอวันรุ่งขึ้น เขาก็ถือวิสาสะขับรถมารับเธอได้อย่างหน้าตาเฉย หลินซีอินไม่อยากให้เขาทำแบบนี้ เขาก็เอาแต่จ้องหน้าเธอแล้วถามว่า: “ผมยอมเชื่อฟังและกลับมาใช้ชีวิตตามปกติแล้ว ให้เรื่องนี้เป็นรางวัลของผมไม่ได้เหรอครับ” เขามองเธอด้วยสายตาออดอ้อนและใสซื่อแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน พอหลินซีอินกลับมานึกย้อนดู เธอก็รู้สึกว่าตัวเองช่างใจอ่อนไม่เอาไหนเสียเลย พอถูกเผยมู่เหยี่ยมองด้วยสายตาแบบนั้น เธอก็เหมือนจะปฏิเสธเขาไม่ลง เธอนึกถึงคำพูดของฉือเทียนหลินขึ้นมาว่า เธอควรจะให้โอกาสเผยมู่เหยี่ยดูสักครั้งดีไหม พูดตามตรง เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะเธอยังคงกังวลเรื่องลูกอยู่เหตุผลที่เธอยอมให้เผยมู่เหยี่ยคอยรับส่ง ก็เป็นเพียงเพราะอยากหาเวลาเหมาะ ๆ เพื่อใคร่ครวญหาวิธีบอกเรื่องนี้กับเขาก็เท่านั้น เธอเคยปรึกษาเรื่องนี้กับเซียวรั่วอีแล้ว เรื่องลูก... ไม่ช้าก็เร็วก็คงปิดไว้ไม่มิดอยู่ดี เซียวรั่วอีบ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 379

    ชวีเหลียนอีเองก็ไม่ได้อยากติดต่อเยว่หลินเจ๋อนักหรอก แต่ข้อความที่เธอส่งไป เผยมู่เหยี่ยกลับไม่ยอมตอบ โทรศัพท์ไปเขาก็ไม่รับสาย เธอถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองถูกเขาบล็อกไปแล้วหรือเปล่า ดังนั้นเธอจึงจำใจโทรหาเยว่หลินเจ๋อ ชวีเหลียนอีถามขึ้น: “แล้วเวลาทำงานล่ะ? พรุ่งนี้เขาสะดวกเจอฉันไหม?”“เอ่อ เรื่องนี้…” เยว่หลินเจ๋อตอบด้วยความลำบากใจ: “ตารางงานของท่านประธานเผยแน่นมากครับ เวลาทำงานคงไม่มีเวลาต้อนรับแขก” “แต่ยังไงเขาก็ต้องกินข้าวไม่ใช่หรือไง? แล้วเขากินมื้อเที่ยงที่ไหนล่ะ?”เยว่หลินเจ๋อตอบ: “ขออภัยครับ เรื่องส่วนตัวของท่านประธาน ผมไม่สะดวกเปิดเผยจริง ๆ”“ผู้ช่วยเยว่” น้ำเสียงของชวีเหลียนอีเจือความขึงขังขึ้นมา: “คุณแน่ใจนะว่าจะไม่บอกฉัน?”หากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินเจ๋อคงไม่กล้าขัดใจเธอ เขาเข้าใจมาตลอดว่าคนที่เผยมู่เหยี่ยเก็บไว้ในใจและตัดใจไม่ลงคือชวีเหลียนอีทว่าตอนนี้เขารู้กระจ่างแล้วว่านั่นเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิด แล้วเขายังจะต้องกลัวอะไรอีก เขาจึงรีบพูดขึ้น: “เอาอย่างนี้ดีไหมครับ พรุ่งนี้ผมจะลองเรียนท่านประธานเผยดู หากท่านประธานตกลง ผมจะติดต่อกลับไปก่อนเวลาพักเที่ยง” ชวีเห

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status