공유

บทที่ 63

작가: ซีซีโหย่วอวี๋
ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้ตัวเธอกลับคืนมาดังหวัง ในใจเปี่ยมด้วยความปิติยินดี จึงร่ำสุราไปหลายแก้ว

หลังร
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 270

    “ไม่มีอะไรหรอก แค่จะโทรมาถามว่าอาการดีขึ้นหรือยัง พรุ่งนี้เช้าอยากกินอะไรไหม” “ดีขึ้นมากแล้ว” หลินซีอินตอบ: “พรุ่งนี้เช้ามีคนเอาข้าวมาส่งให้แล้ว คุณไม่ต้องยุ่งหรอก” “หร่วนหร่วน…”“ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันวางสายนะ” หลินซีอินวางสายไป เซียวรั่วอีเงียบไปครู่หนึ่งถึงได้เอ่ยถาม: “แล้วทางบ้านเธอเป็นยังไงบ้าง” “หลายวันมานี้ไม่ได้โทรคุยกันเลย” หลินซีอินบอก: “ฉันให้หลินจื่อหาวเขียนใบสัญญากู้เงินไว้แล้ว เขาคงแค่หลงผิดไปชั่ววูบ ถ้าวันหน้ากลับตัวกลับใจได้ ฉันก็เบาใจแล้วล่ะ” “เดี๋ยวฉันโทรไปถามให้” เซียวรั่วอีว่า: “เพื่อนคนที่เคยช่วยฉันสืบเรื่องนี้คราวก่อนน่ะ” พอเธอโทรไป เพื่อนคนนั้นถึงได้บอกว่าติดธุระอยู่ต่างจังหวัด ช่วงหลายวันมานี้เลยไม่ได้จับตาดูหลินจื่อหาว แต่ถ้าเซียวรั่วอีอยากรู้ เขาจะรีบสั่งให้ลูกน้องไปจัดการให้ทันที เซียวรั่วอีบอกให้เขาสืบได้เรื่องเมื่อไหร่ค่อยส่งข้อความมาหา จากนั้นก็วางสายไป “จะว่าไปแล้ว หลินจื่อหาวนี่ก็ใจกล้าไม่เบานะ สถานที่แบบนั้นยังกล้าไปเหยียบอีก”เซียวรั่วอีพูดขึ้น: “พ่อแม่เธอก็เหมือนกัน แยกแยะถูกผิดไม่ออก ลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองไม่สนใจไยดี กลับไปรักหลานชายราวกั

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 269

    “ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง? ทำไม สงสารเขาเหรอ?” เซียวรั่วอีถาม ฮั่วเซียนหยางรีบตอบ: “ผมจะไปสงสารเขาทำไม” เอาเวลาไปสงสารตัวเองดีกว่าไหม เผยมู่เหยี่ยจะน่าสงสารแค่ไหน เขากับหลินซีอินก็แต่งงานกันมาตั้งหลายปี ถึงตอนนี้จะทะเลาะกันจนถึงขั้นจะหย่า แต่ยังไงก็เคยใช้ชีวิตเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องมาตั้งหลายปี ไม่เหมือนเขาสักนิด ที่ตอนนี้ยังเป็นแค่คนนอกไร้สถานะ คราวก่อนตอนบังเอิญเจอเพื่อนที่รู้จักกันทั้งสองฝ่าย อีกฝ่ายเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันก็ยังนึกว่ากำลังคบกันอยู่ ผลปรากฏว่าเซียวรั่วอีกลับบอกเพื่อนไปว่า ฮั่วเซียนหยางเป็นลูกจ้างรายชั่วโมงที่มาซ่อมท่อน้ำที่บ้าน เขาเป็นถึงทนายความใหญ่ชื่อดัง เวลาไปพบลูกความค่าตัวคิดเป็นนาทีด้วยซ้ำ แต่เธอกลับบอกว่าเขาเป็นแค่ลูกจ้างรายชั่วโมง เพื่อนคนนั้นถึงกับทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ คงนึกว่าสำนักงานทนายความของฮั่วเซียนหยางล้มละลายไปแล้วกระมัง เพราะงั้น เขาจะไปสงสารเผยมู่เหยี่ยทำไมกัน? เขาต่างหากที่น่าสงสารกว่าเผยมู่เหยี่ยตั้งเยอะ “ใช่ คุณไม่ต้องไปสงสารเขาหรอก คนน่าสงสารก็ย่อมมีเรื่องให้น่ารังเกียจอยู่เสมอ” เซียวรั่วอีพูด: “ไม่เห็นจะน่าสงสารตร

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 268

    ฉือเทียนหลินรู้ตัวดีว่าเขาไม่ได้คิดลึกซึ้งอะไรทำนองนั้นกับหลินซีอิน แต่เขาก็เข้าใจดีว่า แค่เขามาอยู่ใกล้ชิดกับเธอ ต่อให้ไม่ต้องทำอะไรเลย ก็มากพอที่จะทำให้เผยมู่เหยี่ยปวดใจได้แล้ว นั่นเป็นเหตุผลที่เขาจงใจมาปรากฏตัวต่อหน้าหลินซีอินครั้งแล้วครั้งเล่า ขอแค่ได้กวนโมโหเผยมู่เหยี่ย จะให้ทำอะไรเขาก็ยอม ชิงดีชิงเด่นกันมาตั้งหลายปี นาน ๆ ทีจะมีเรื่องที่ทำให้เผยมู่เหยี่ยหน้าแตกและเสียศูนย์ได้แบบนี้ มีหรือที่ฉือเทียนหลินจะไม่สนุกจนลืมเบื่อ แต่จะว่าไปแล้ว ทั้งสองคนก็ยังไม่ได้หย่าขาดจากกันในแง่ของความถูกต้อง ฉือเทียนหลินก็ถือว่าเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ดี ทว่าเมื่อครู่เซียวรั่วอียอมรับกล่องข้าวจากเขาไปแล้ว ถือว่าวันนี้เขาเป็นฝ่ายชนะไปอีกหนึ่งยก จึงไม่คิดจะเก็บเรื่องอื่นมาใส่ใจกับเผยมู่เหยี่ยอีก ชายหนุ่มหมุนตัวเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี เผยมู่เหยี่ยหลุบตาลงมองกล่องข้าวในมือ ความรู้สึกปวดหนึบแล่นพล่านขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก ขนาดตอนนี้ยังไม่ได้หย่ากัน หลินซีอินยังผลักไสและต่อต้านเขาถึงขนาดนี้ แล้วถ้าวันหน้าหย่ากันไป เธอจะยังยอมมาพบหน้าเขาอีกหรือ? ตอนที่ฮั่วเซียนหยางเดินเข้ามา เขาก็เห็นเผยม

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 267

    เซียวรั่วอีตอบรับ: “แน่นอนอยู่แล้ว!” “ดี” ฉือเทียนหลินยื่นของในมือส่งให้ทันที: “งั้นฝากบอกหร่วนหร่วนด้วยนะว่าฉันเป็นคนเอาข้าวมาส่งให้ อ้อ แล้วก็นี่...มือถือของคุณ” ฉือเทียนหลินอุตส่าห์กลับไปเอามาให้จากมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะ เซียวรั่วอีรับของมา ยิ้มจนตาหยี: “คุณนี่มันรู้จักวางตัวดีจริง ๆ” แต่พอหันไปมองเผยมู่เหยี่ย รายนั้นหน้าดำทะมึนไปแล้ว เซียวรั่วอีพูดอย่างสะใจ: “เอาล่ะ พวกเรามีข้าวกินแล้ว ไม่ต้องไปแย่งกับคุณหรอก ประธานเผย ปล่อยมือค่ะ ฉันจะปิดประตู”เผยมู่เหยี่ยไม่ยอมปล่อยมือ: “หลินซีอินเป็นภรรยาของผม เธอป่วย ผมก็ต้องดูแลเธอ มันเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว” “ไม่ต้องมาอ้างเหตุผลแถวนี้เลย” เซียวรั่วอีไม่หลงกลมุกนี้หรอก: “พวกคุณกำลังจะหย่ากันอยู่รอมร่อ นับเป็นสามีภรรยาประสาอะไร หร่วนหร่วนเห็นหน้าคุณแล้วมีแต่จะหงุดหงิด พานจะทำให้หายป่วยช้าไปอีกหลายวันน่ะสิ”สีหน้าของเผยมู่เหยี่ยยิ่งดูไม่ได้หนักกว่าเดิม ฉือเทียนหลินยังไม่วายพูดจาเติมเชื้อไฟอยู่ด้านหลัง: “บางคนก็อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย นึกว่าตัวเองเป็นที่ต้อนรับนักหนา ที่ไหนได้... แม้แต่ประตูยังเข้าไม่ได้เลย” เซียวรั่วอีอาศัยจั

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 266

    พอเธอถามประโยคนั้นออกไป ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าฮั่วเซียนหยางยังคงยืนอยู่ข้าง ๆ เธอโบกมือไล่: “คุณกลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ได้ใช้คุณแล้ว”ฮั่วเซียนหยาง : …… โคตรจะหงุดหงิด เวลาจะใช้งาน ก็เห็นเขาเป็นทั้งคนขับรถ คนรับใช้รายชั่วโมง แถมยังเป็นเครื่องนวดแบบมนุษย์อีก พอหมดประโยชน์ ก็โบกมือไล่ส่งให้เขาไสหัวไป เรียกปุ๊บมาปั๊บ ไล่ปุ๊บก็ต้องไป แต่ที่น่าเจ็บใจคือเขาก็ดันทำตัวเป็นของตายซะงั้น แค่เธอกระดิกนิ้วเรียก เขาก็วิ่งหน้าตั้งมาหาแล้ว ฮั่วเซียนหยางโมโหไม่เบาเลย แต่เขาทำได้แค่โมโหตัวเองเท่านั้นแหละ “งั้นเดี๋ยวผม... เอาข้าวเย็นมาส่งให้พวกคุณแล้วกัน” เขาทำได้เพียงลุกขึ้นแล้วถามเธอว่า: “อยากกินอะไรล่ะ?” “หร่วนหร่วนสภาพนี้จะไปกินอะไรได้?” เซียวรั่วอีปรายตามองเขา: “เอาของมีประโยชน์แล้วก็ย่อยง่าย ๆ มาส่งก็แล้วกัน” “โอเค เข้าใจแล้ว” คล้อยหลังฮั่วเซียนหยางเดินออกไป หลินซีอินก็หันไปมองเซียวรั่วอี: “ทำไมเธอไปทำท่าทางแบบนั้นใส่เขาล่ะ ไม่เสียมารยาทไปหน่อยเหรอ” เซียวรั่วอีไม่ใส่ใจ: “ท่าทางแบบนี้แล้วมันทำไม? เอาเถอะน่า เธอเจ็บคออยู่ก็พูดให้น้อย ๆ หน่อย”พอเซียวรั่วอีมา เผยมู่เหยี่ยกับฉือ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 265

    เขาพูดขึ้นว่า: “เดี๋ยวผมแวะไปที่มหาลัย เอาโทรศัพท์มาให้คุณนะ” การไม่มีโทรศัพท์มือถือมันลำบากจริง ๆ หลินซีอินจึงรีบพยักหน้าตอบ: “ขอบคุณนะ” ฉือเทียนหลินปรายตามองเผยมู่เหยี่ยอย่างผู้ชนะแวบหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป คล้อยหลังเขา เผยมู่เหยี่ยก็ทรุดตัวลงนั่งริมเตียงแล้วเอ่ยขึ้น: “หร่วนหร่วน ต่อให้มองข้ามเรื่องบาดหมางส่วนตัวระหว่างผมกับฉือเทียนหลินไป และต่อให้คุณจะไม่ได้เป็นภรรยาของผม ผมก็ไม่อยากให้คุณไปสนิทสนมกับเขามากเกินไปอยู่ดี” หลินซีอินเจ็บคอจนไม่อยากจะปริปากพูดอะไรออกมา หรือต่อให้ไม่เจ็บคอ เธอก็ไม่อยากจะเสวนากับเผยมู่เหยี่ยเลยสักนิด เขาใช้สถานะไหนมาพูดเรื่องพวกนี้กับเธอกัน? เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ย่อมมีสิทธิ์เลือกคบเพื่อนด้วยตัวเอง ทั้งยังมีวิจารณญาณมากพอที่จะแยกแยะผิดชอบชั่วดี สำหรับฉือเทียนหลิน ถึงแม้เธอจะไม่ได้คลุกคลีกับเขามากนัก แต่เธอก็มองออกว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร อีกอย่าง มาตรฐานของคำว่าคนเลวคืออะไรกันล่ะ? ต้องฆ่าคน วางเพลิง หรือปล้นชิงวิ่งราวอย่างนั้นเหรอ? เอาเป็นว่า การที่เธอคบหาเป็นเพื่อนกับฉือเทียนหลินแบบเรียบง่ายธรรมดามันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย ไม่

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status