Short
ในวันงานแต่งงาน คนรักของคู่หมั้นสวมชุดแต่งงานเดียวกันกับฉัน

ในวันงานแต่งงาน คนรักของคู่หมั้นสวมชุดแต่งงานเดียวกันกับฉัน

By:  ฟาไฉCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
7Chapters
6.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในวันงานแต่งงาน คนรักในความทรงจำของคู่หมั้นสวมชุดแต่งงานดีไซน์เดียวกันกับฉันและปรากฏตัวที่งานในฐานะผู้ต้อนรับแขก เมื่อเห็นพวกเขายืนด้วยกันต้อนรับแขก ฉันทำหน้านิ่งและชมพวกเขาว่าพวกเขาคู่ควรกันที่สุด คนรักในความทรงจำของเขาร้องไห้และวิ่งหนีไป เขากลับด่าใส่หน้าฉันว่าเป็นคนจู้จี้จุกจิกและใจแคบ หลังจากงานเลี้ยงเขาพาคนรักในความทรงจำของเขาไปที่ทริปฮันนีมูนของเรา ฉันไม่เถียงเลย แต่ไปนัดทำแท้งทันที

View More

Chapter 1

บทที่ 1

「深月《みづき》ちゃん。これ、あげる」

祖母は私に、白いビニール袋に入った昭和レトロな飴の缶をくれた。

白いビニール袋の上からうっすらと見えた文字は……「肝油ドロップ」

──何故?

「いらない」って言葉が喉元まで出かかった。

だめだめ、ここは孫として、”おばあちゃんの謎の贈り物”を受け取るのよ。

本当にいらなかったら、家でこっそり捨てればいい。

「ありがとう」

営業スマイル的な孫娘の笑顔、装着。

ちゃんと微笑んで受け取りましたよ?

一人暮らしのアパートの、私の部屋。

お風呂場に干していた洗濯物を片付けた頃、祖母から貰った謎の肝油ドロップ缶の存在を思い出した。

白いビニール袋から取り出す。

うわ。

ガムテープついてんじゃん。

開封済み。

うんやっぱいらない。

申し訳程度に一個ぐらい食べようか。

──蓋を開けると、ベルベットの青い箱と白い紙が二つ折りになって入っていた。

ベルベットの箱を開ける。

うわ。

箱の中には、直径1㎝はあるだろう大きなダイヤモンドが、ごついプラチナの台座に鎮座していた。

喧嘩するときに装着したら相当強そうな、痛そうなプラチナのリング。

試しに指に着けてみる。

……うん、ごつい。

そして重い。

何これ指の筋トレ?

白い紙は、カレンダーの裏紙だった。

『困ったときに使ってネ。黒瀬栄子』

黒瀬栄子。

私の祖母の名前だ。

黒瀬は母方の実家の名字。

私の名字は時國《ときくに》。

時國深月。

それが、私の名前だ。

……おばあちゃん。

私、今、困ってる。

このダイヤをどうしたらいいのよ⁈

静かにベルベットの箱に戻す。

《《そっ閉じ》》ってやつ。

カレンダーの裏に書かれたメッセージも折りたたんで、肝油ドロップの缶に入れた。

ガムテープ付きの蓋は……まあ、いいか。

このままにしておこう。

白いビニール袋はもう捨てていいよね。

どうすんのこれ。

とりあえず見なかったことにするべき?

せっかく直径1cm超えなのに。

こんなゴツい台座じゃ、どう考えても着けられない。

肝油ドロップの缶にしまう。

クローゼットの中の、引き出しになっている衣装ケースの一番奥に入れてみた。

どうすんのこれ。

現実逃避に昨日読み終わった漫画でも読んでみる?

それともダイヤの存在全無視して晩ごはんでも作ろうか。

そもそもこれ、どうしておばあちゃんは私にくれたのだろう?

スマホが光った。

母からのLINEだ。

『もらった?』

『ダイヤのこと?』

『そう。おばあちゃんがね、深月にあげたいって話してたの』

『これ、お母さんが貰わなくて良かったの?』

『お母さんが貰ったら、お父さんに取られちゃったかもしれないでしょ』

……否定できない。

3年前に亡くなった父は、宝飾品や株に価値を見出さない人だった。

「現金じゃないなら、そんなの死に金だ!俺に任せてみろ。すぐ倍にしてやる!」

そんなことを平気で言う人だった。

なんで母がこの父と結婚したのかは未だにわからない。

当時お見合いをしたとしか聞いていない。

このダイヤを私が貰うことについて、母と祖母との間で話がついているなら、それでいいや。

母の話によると、黒瀬の祖父は昭和当時、かなりのバブリーだったそうで。

「大きなダイヤが欲しい」と外商さんに話したところ、このダイヤの指輪が出てきたらしい。

当時小学生だった母は、その指輪をこっそり着けて習字教室に行ったり、デパートに行っていたらしい。

怖すぎる。

小学生当時のうちの母、こんなでかいダイヤの指輪つけて出歩くとか。

このサイズだと、そもそも本物だって周りの大人は思わなかったのかもしれない。

ガラス玉に見えたとか。

社会人3年目、一人暮らしのOLのアパートの部屋に、宝石箱なんて無い。

──司《つかさ》にだけは、見られない方がいい。

藤崎《ふじさき》司。

2歳下の、私の彼氏。

最近手癖の悪さが露呈してきた。

ATMで下ろしたはずの一万円札。

2枚あったはず。

絶対にあったはずなのに、司が部屋に泊まって朝起きたら減っていた。

代引きの荷物のために下ろしたはずのお金。

まだ宅急便が来ていないのに減っているのは明らかにおかしい。

先日、司が盗んだことを前提として会話していたら「そりゃ盗《と》ったけど」と自白した。

あれ以来、司をこの家に呼んでいない。

でも問題がひとつ。

司は、この部屋の合鍵を持っている。

だからあのダイヤは、絶対に司に見つかってはいけない。

おばあちゃん、謎の肝油ドロップ缶に入れておいてくれてありがとう。

これなら、衣装ケースの奥深くにあっても、司にはバレないもんね。

自分の家なんだけどな。

何で隠さなきゃいけないんだろう。

家の中に泥棒がいる。

そういうことだ。

何で付き合ってるかって?

わからない。

もうよくわからない。

いなくなったら寂しいから?

「──いや深月。それ、別れた方がいいって」

職場の食堂。

大学からの友達で同僚の高瀬《たかせ》環《たまき》は顔をしかめた。

ダイヤの話をしたわけではない。

「最近一緒に食事するとき、財布すら出さなくなった。毎回私が奢らされてる」ってこぼしただけだった。

「うん、そうだよね……」

私の抱いていた違和感は間違っていなかったか。

第三者から見ても、司の行動はおかしい。

「そうですよ。深月先輩は、もっと大事にしてくれる彼氏の方が似合いますって」

4月入社の新卒ちゃん、小川《おがわ》日菜《ひな》も続いた。

配属されてすぐ、私が教育係に任命された。

まだ私3年目なんだけど。

いいのかな?

教育係なんて引き受けて。

課長に言われたときは少し抵抗があった。

やっと自分の仕事が、少し余裕を持ってできるようになったばかりなのにって。

言いくるめられた感はあった。

でも、日菜ちゃんが慕ってくれているのがわかるから、引き受けて良かったと思っている。

環は環で、商品開発部の人達からよく声を掛けられている。

営業よりも開発を志望していた環は、そのうち商品開発部に異動するんだろうな。

希望はずっと出しているらしい。

環がいなくなったら、私は少し不安だ。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
7 Chapters
บทที่ 1
จนกระทั่งเสร็จสิ้นทุกอย่างกลับถึงบ้านก็เป็นเวลากลางคืนแล้วแสงจันทร์สีขาวส่องเข้ามาในห้องนั่งเล่น ทำให้ทั้งห้องดูเย็นยะเยือกฉันฝืนตัวเองกลับไปที่ห้อง มองเห็นคำว่า ‘ความสุข' สีแดงสดที่ติดอยู่ในห้องรู้สึกขบขันริบบิ้นบนเตียงยังไม่ได้เก็บ แต่วันนี้ฉันเหนื่อยมากจึงแค่ดึงริบบิ้นออกและทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆขณะชาร์จโทรศัพท์มือถือ ฉันก็ "พอดี" เห็นโพสต์จากไล่วเชียนเชียน[โชคดีที่คุณมาถึง ไม่เสียเวลาในการพบกัน]รูปภาพเป็นภาพของเซียฮั่นเฟิงกอดเธอ ทั้งสองมองตากันอย่างลึกซึ้ง ใกล้จะจูบกันแล้ว และสวมแหวนคู่ถ้าเป็นเมื่อก่อน พอเห็นแบบนี้ ฉันคงวิ่งไปขอคำอธิบายจากเขาทันทีแต่ตอนนี้ ฉันแค่เงียบๆ แล้วปิดโทรศัพท์พลิกตัวนอนหลับหลังจากนั้นหลายวัน ฉันไม่ได้รับข้อความจากเซียฮั่นเฟิงเลยแต่บ่อยครั้งที่เห็นโพสต์เกี่ยวกับเขาจากไล่วเชียนเชียนพวกเขาจูบกัน ถ่ายรูปกัน ช็อปปิ้งด้วยกัน...ฉันไม่สนใจและติดต่อทนายความเพื่อเตรียมตัวหย่าฉันกับเซียฮั่นเฟิงอยู่ด้วยกันมานาน 8 ปี ตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยจนถึงตอนนี้แม้ว่าจะเพิ่งจัดงานแต่งงาน แต่จริงๆ แล้ว เราสองคนแต่งงานกันตั้งแต่หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย
Read more
บทที่ 2
ฉันมองไปที่ข้อมือของไล่วเชียนเชียนที่ใส่กำไลหยกมูลค่าหลายล้านอย่างนิ่ง ๆ แล้วพูดตรง ๆ ไปที่ตาของเซี่ยหานเฟิง"ความหมายตามตัวอักษร คุณเอากำไลไปให้คนอื่น แล้วเอาของขวัญเสริมมาให้ฉันนี่คุณคิดว่าฉันแค่สมควรได้ของขวัญเสริมเหรอ?"เซียฮั่นเฟิงคงไม่คิดว่าฉันจะพูดเรื่องของขวัญเสริมออกมาหน้าตา เขาดูตกใจและอึดอัดไปชั่วขณะแต่ไล่วเชียนเชียนรีบพูดเสียงเศร้า"พี่สาวอย่าโกรธเลยนะ กำไลวงนี้คือพี่ฮั่นเฟิงเห็นว่าฉันชอบมาก เขาถึงให้ฉัน ถ้าพี่สาวไม่พอใจจริง ๆ ฉันจะคืนให้ก็ได้ค่ะ""อย่าทะเลาะกับพี่ฮั่นเฟิงเลยนะ มันไม่คุ้มค่า"เธอพูดอย่างนั้น แต่มือของเธอไม่ขยับไปไหนเลย เพียงแค่มองเซียฮั่นเฟิงอย่างน่าสงสาร น้ำตาหยดลงมาเซียฮั่นเฟิงเห็นแบบนั้น ก็รีบเข้าไปกอดไล่วเชียนเชียนแน่นและมองฉันด้วยสายตาที่ไม่พอใจ"เชียนเชียน อย่าฟังเธอเลย กำไลให้คุณแล้ว ก็เป็นของคุณครับ""เธอแค่อย่างนี้ ชอบคิดมากและขี้บ่น"ฉันมองไปที่พวกเขาแล้วไม่พูดอะไร แค่หันกลับไปมองที่คอมพิวเตอร์ข้างหน้า เห็นแบบนั้น เซียฮั่นเฟิงยิ่งโกรธขึ้นกว่าเดิมเขาก็พาไล่วเชียนเชียนเดินออกไปอย่างเด็ดขาด พร้อมกับเดินผ่านประตูไปเขายังเปิดประตูออกแรง
Read more
บทที่ 3
เซียฮั่นเฟิงคืนหนึ่งไม่กลับฉันไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะมันไม่ใช่ครั้งแรกแล้วแค่ตอนที่กำลังล้างหน้าอยู่ ฉันเห็นเซียฮั่นเฟิงที่กลับมาพร้อมกับอาหารเช้า และไล่วเชียนเชียน ที่เดินตามหลังเขาเมื่อเห็นฉันออกมา เขาวางอาหารเช้าลงบนโต๊ะ แล้วอธิบายอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้น"เมื่อคืนเล่นจนดึกเกินไป เชียนเชียนกลัวอยู่คนเดียวเลย ผมเลยพาน้องกลับไป""มันดึกแล้ว ผมก็เลยนอนที่บ้านน้องทั้งคืนครับ"ไล่วเชียนเชียน ขยับไปจับแขนเซียฮั่นเฟิง พูดออกมาด้วยท่าทียั่วยุ"ใช่ค่ะ พี่สาวไม่โกรธใช่ไหมคะ?"ฉันพยักหน้าไม่พูดอะไรเซียฮั่นเฟิงดูเหมือนจะรู้สึกถึงความเย็นชาของฉัน วางอาหารเช้าลงบนโต๊ะ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"เธอเคยบอกว่าอยากไปดูหนังเรื่องใหม่ใช่ไหม?""วันนี้ผมมีเวลา พาเธอไปดูนะครับ"หนังเรื่องนั้นออกฉายแล้วได้รับคำชมมากมาย ฉันเคยขอให้เขาไปหลายครั้งแต่เซียฮั่นเฟิงมักจะปฏิเสธเขามักจะบอกว่ามีงานที่บริษัทมากแต่ไม่นาน ฉันก็เห็นเขาจากโพสต์ในของไล่วเชียนเชียน [ภาพยนตร์ที่ดีที่สุด แน่นอนว่าคู่ควรกับเธอที่ดีที่สุด]ในภาพไม่มีการแสดงใบหน้า แต่แค่เห็นมือที่จับกันแน่นสิบนิ้ว ถึงจะไม่เห็นหน้า ฉันก็ย
Read more
บทที่ 4
"เซินหมิงจู ผมบอกเธอแล้ว""เธอไม่สามารถใช้การตั้งครรภ์เป็นข้ออ้างในการอาละวาดได้ รีบขอโทษเชียนเชียนเดี๋ยวนี้!""ไม่อย่างนั้นเราก็ไปหย่ากันตอนนี้เลย!"ทันทีที่เขาพูด ฉันก็ถูกทำให้หัวเราะออกมาด้วยความโกรธ และหยิบเอกสารการหย่าร้างที่เตรียมไว้แล้วจากกระเป๋า แล้วโยนมันลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา"ไปเถอะ เราสามารถไปหย่ากันได้ตอนนี้เลย"เซียฮั่นเฟิงมองเอกสารการหย่าร้างบนโต๊ะ สายตาของเขาทันทีเปลี่ยนไปเขาจ้องมองฉันด้วยสีหน้าเครียด"หมิงจู ในท้องของเธอยังมีลูกอยู่""ตอนนี้เธอแค่มีความรู้สึกไวในช่วงตั้งครรภ์ แค่ชั่วขณะเดียว ฉันสามารถให้อภัยเธอได้"ฉันมองเขาด้วยสายตาเย็นชา และหลังจากผ่านไปนานฉันถึงได้พูดออกมา"เซียฮั่นเฟิง ฉันทำอะไรไปเพราะอารมณ์ชั่วขณะใช่ไหม เธอคงรู้ดีที่สุด"สีหน้าของเซียฮั่นเฟิงแข็งทื่อ ทันใดนั้นไล่วเชียนเชียนก็จะพูดอะไร แต่เขาก็ขัดเธอทันที"เชียนเชียน พวกเรามีเรื่องต้องคุยกัน เธอไปก่อนเถอะ"ไล่วเชียนเชียนยังอยากจะพูดอะไร แต่เมื่อเห็นการแบ่งทรัพย์สินในเอกสารหย่าร้าง เธอก็เบิกตากว้างขึ้น กำลังจะด่าออกมา แต่ก็ถูกเซียฮั่นเฟิงผลักออกไปที่ประตูทันทีแทบจะทันทีที่เธอเดินไปถึงหน้
Read more
บทที่ 5
เขาคว้าข้อมือฉันอย่างโกรธเกรี้ยว"ทัศนคติของคุณเป็นอย่างไร? ฉันเป็นพ่อของลูก! ผมคือสามีของคุณ! ทำไมผมถึงไม่สมควรได้รับผลการตรวจของลูก!"ฉันอยากจะดึงมือของฉันกลับ แต่เซียฮั่นเฟิงคว้ามือของฉันไว้แน่น และฉันก็ทุบหน้าของเขาไปหนึ่งที"เซียฮั่นเฟิง! คุณสมควรเป็นพ่อของลูกเหรอ!"เซียฮั่นเฟิงน่าจะโกรธฉันมาก เขาคว้าข้อมือของฉันแน่นและพูดออกมาอย่างโมโห"ผมจะไม่สมควรเหรอ! ผมบอกคุณแล้ว เซินหมิงจู ถึงแม้ว่าเราจะหย่ากัน ฉันจะเอาเด็กไปเลี้ยงให้ได้! ตอนนั้นคุณจะไม่เจอลูกของคุณอีก! ผมคือ…"เขายังพูดไม่ทันจบ พ่อของฉันก็กลับมาแล้วจากการเติมน้ำ เมื่อเห็นฉากนี้ เขาก็ซัดหมัดไปที่หน้าเซียฮั่นเฟิงทันที"ผมจะบอกคุณให้รู้ว่า ลูกหายไปนานแล้ว!""คุณยังอยากได้สิทธิ์การเลี้ยงดูลูกอีกเหรอ ไปหามันในถังขยะเถอะ!"เซียฮั่นเฟิงมองมาที่ฉันด้วยความไม่เชื่อ มือของเขาสั่นเล็กน้อย เขาชี้มาที่ฉันแล้วอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทันใดนั้น ไล่วเชียนเชียนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาก็โผล่มาและตะโกนออกมาอย่างอ่อนแรง"พี่ฮั่นเฟิง..."คราวนี้ เซียฮั่นเฟิงไม่ตอบกลับ แต่มองมาที่ฉันด้วยสายตาแดงก่ำพ่อของฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขามากเก
Read more
บทที่ 6
หลังจากที่พวกเขาทั้งหมดจากไป แม่ของฉันมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่ไม่พอใจ"หมิงจู ลูกคิดจะกลับไปอยู่กับเซียฮั่นเฟิงอีกครั้งจริงๆ หรือ?""ลูกกลัวว่าหลังจากการหย่าร้างจะไม่มีที่ไป แต่ไม่ต้องห่วง""แม้ว่าลูกจะหย่าร้าง พ่อแม่ก็สามารถเลี้ยงดูลูกได้"ฉันมองไปที่แม่ของฉันด้วยความรู้สึกบางอย่าง ดวงตาของฉันเต็มไปด้วยน้ำตาโดยไม่รู้ตัว แต่ยังคงปฏิเสธที่จะพูด"แม่ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่กลับไปอยู่กับเซียฮั่นเฟิงแน่นอน ฉันมีเหตุผลของตัวเองค่ะ"แม่ของฉันอยากจะพูดอะไรอีก แต่เมื่อมองเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของฉัน เธอก็เงียบและไม่ได้พูดอะไรแค่ส่ายหัวอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรในวันถัดมา เซียฮั่นเฟิงไม่ได้ติดต่อกับไล่วเชียนเชียนอีกต่อไปเขาลบข้อมูลติดต่อทั้งหมดและบล็อกไล่วเชียนเชียนตรงหน้าฉันเขาเริ่มโทรหาฉันทุกวัน กลัวว่าฉันจะทำอะไรผิดพลาดจนกระทั่งฉันออกจากโรงพยาบาล และเดินตามเซียฮั่นเฟิงกลับไปที่บ้านของเราในระหว่างนั้น ไล่วเชียนเชียนมาหาเขาหลายครั้ง แต่เขาปฏิเสธแต่ฉันรู้ว่าเขาทนไม่ไหวไม่นานหลังจากนั้นก็มาถึงวันที่ฉันต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลวันก่อนตรวจที่โรงพยาบาล ฉันมองไปที่เซียฮั่นเฟิงที่ดูเหมือ
Read more
บทที่ 7
เมื่อฉันได้รับใบหย่า ฉันรู้สึกสบายใจไปทั่วร่างกายทันทีโดยไม่คำนึงถึงสีหน้าของเซียฮั่นเฟิง ฉันก็เดินออกจากสำนักงานทะเบียนขณะที่ฉันกำลังจะเดินไปที่ประตู เซียฮั่นเฟิงก็จับข้อมือของฉันไว้ฉันหันกลับไปมองเขา และเห็นว่าเขามองมาที่ฉันด้วยสีหน้าที่อ่อนล้า ดวงตาแดง และมีท่าทางขอร้อง"หมิงจู ขอให้โอกาสผมอีกครั้งได้ไหม...""ผมสามารถทำได้ดีแน่นอน เชื่อใจผมเถอะ"ฉันไม่สนใจเขาเลย แต่สะบัดข้อมือเขาออกทันทีและมองเขาด้วยความภูมิใจ"คุณเซีย กำลังพูดอะไรอยู่ เราหย่ากันแล้ว คุณต้องการโอกาสอะไรคะ"เซียฮั่นเฟิงดูเหมือนจะอยากพูดอะไร แต่ฉันไม่สนใจที่จะฟังฉันออกจากบริษัทไปตามที่ตกลงกับเซียฮั่นเฟิงจากนั้นฉันก็ไปที่เมืองเจียงเฉิงคนเดียว ซึ่งเคยคิดไว้ว่าเป็นสถานที่สำหรับฮันนีมูนฉันเคยจินตนาการถึงภาพที่จะขับรถไปเมืองนี้กับเซียฮั่นเฟิงหลายครั้ง แต่เมื่อมาที่นี่จริง ๆฉันพบว่าคน ๆ หนึ่งก็สามารถมีช่วงเวลาที่ดีได้ฉันไปหลายที่และได้สัมผัสกับวัฒนธรรมและผู้คนที่หลากหลาย พร้อมทั้งได้ลิ้มรสอาหารท้องถิ่นที่แปลกใหม่ทิวทัศน์ระหว่างทางทำให้ฉันรู้สึกว่าการเดินทางนี้คุ้มค่าเมื่อถึงเวลาที่ฉันกลับไปอีกครั้ง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status