บทที่ 11 น้องข้าใครอย่าแตะ

เวลาต่อมา

เกมการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ทั้งสองทีมเปลี่ยนกันเป็นฝ่ายรุกอย่างไม่ยอมน้อยหน้า ต่างฝ่ายต่างผลัดกันทำประตูอย่างไม่มีใครยอมใคร

กองเชียร์ข้างสนามช่วยกันส่งเสียงให้กำลังใจ

หลังจบเกมทั้งสองทีมเสมอกันไปสามประตูต่อสาม นักกีฬาทั้งสองทีมทยอยเดินออกมาจากสนาม บรรดาแฟนสาวที่มานั่งรอต่างกรูเข้าไปถ่ายรูปคู่กับแฟนหนุ่มของตัวเอง จากนั้นทุกคนก็รวมทีมกันแล้วถ่ายรูปหมู่

นับดาวนั่งหน้าละห้อยน้อยใจ เธอไม่มีใครให้ถ่ายรูปด้วยเลยสักคน

“นับดาว”

ณดลตะโกนเรียกน้องสาวพร้อมกับกวักมือไว ๆ นับดาวเลิกคิ้วสงสัย จากนั้นพี่ชายก็พูดต่อ

“มาถ่ายรูปด้วยกันดิ”

เธอลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปในสนาม ยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่นานเพราะไม่รู้จะไปยืนตรงไหนดี แล้วมีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พวกพี่เขาเรียกให้มาถ่ายรูปด้วย

“ทำไมไปยืนเตี้ยอยู่ตรงนั้น มานี่”

ณดลพูดพลางเอื้อมมือไปดึงคนตัวเล็กเข้ามา ให้เธอยืนด้านหน้าตรงกลางระหว่างเขากับโอม

“ฝั่งนี้ขยับเข้ามาชิด ๆ หน่อยครับ”

เสียงตากล้องตะโกนบอกพร้อมกับโบกมือให้อีกฝั่งขยับเข้ามา ทุกคนเบียดเสียดจนร่างเล็กเซถลาไปกระทบกับร่างสูงของโอม ชายหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวหญิงสาวให้ขยับเข้ามาชิดกับเขา

หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรัวแรงจากการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่ม

“หนึ่ง สอง สาม”

แชะ!

ทุกคนเปลี่ยนท่าทางไปเรื่อย ๆ ตามเสียงกดชัตเตอร์ ต่างจากนับดาวที่ยังยืนเหวออยู่ท่าเดิม เธอยืนตัวแข็งทื่อตั้งแต่ถูกโอมโอบเอวเอาไว้

หลายวันผ่านไป

@สนามกีฬา

การแข่งขันฟุตบอลกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พวกของณดลลงแข่งในประเภททีมประชาชน พวกเขาลงเล่นเพื่อความสนุกสนานและมีการเดิมพันอีกนิดหน่อย ไม่ได้จริงจังอะไรมากมายจะแพ้ก็ได้ชนะก็ดี

นักกีฬาเริ่มเข้าสู่สนาม ด้านข้างเนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่เข้ามาเชียร์ให้กำลังใจ

นับดาวนั่งอยู่กับริสา เห็นเพื่อนสาวบ่นให้ฟังว่าความสัมพันธ์กับแฟนหนุ่มเริ่มสั่นคลอนมาสักพัก ริสารู้สึกว่าแฟนของเธอเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน ชวนไปไหนก็อ้างไม่ว่างตลอด งานเยอะบ้าง เรียนหนักบ้าง ร้อยแปดเหตุผลที่ฝ่ายชายหยิบยกมาอ้าง นับดาวอยากให้เพื่อนได้ผ่อนคลายจึงชวนมานั่งดูหนุ่ม ๆ เตะฟุตบอลด้วยกัน

“ได้มานั่งดูคนหล่อเตะบอลอย่างนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ สบายใจขึ้นเยอะเลย”

ริสาพูดพลางคลี่ยิ้มดวงตาจ้องนิ่งไปยังนักกีฬากลางสนาม

“ดีแล้ว อย่าไปคิดมากเลย อีพี่คิมมันคงเรียนหนักแหละยิ่งเป็นช่วงใกล้จบด้วย” นับดาวปลอบใจ

“จะว่าไปแล้วเพื่อนพี่ชายแกก็งานดีทุกคนเลยเนอะ ฉันละอิจฉาแกจัง ได้อยู่ท่ามกลางหนุ่มหล่อตั้งห้าคนแน่ะ”

ริสายกมือขึ้นมาเท้าคางตัวเองขณะพูด ดวงตาเป็นประกายกับภาพในจินตนาการ จะดีแค่ไหนกันถ้ามีหนุ่มหล่อทั้งห้ามาห้อมล้อมอย่างนับดาว

“ห้าคนแล้วยังไง ที่ฉันอยากได้มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละย่ะ”

นับดาวทำท่าระริกระรี้ ใครก็ไม่ดีเท่าพี่โอมของเธอทั้งนั้น

“จ้า”

ริสาลากเสียงสูงราวกับประชดประชัน เบะปากใส่เพื่อนด้วยความหมั่นไส้

ทว่าขณะกวาดตามองไปรอบสนาม ดวงตาก็สะดุดเข้ากับคนที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี แฟนหนุ่มที่พวกเธอเพิ่งพูดถึงเมื่อกี้กำลังนั่งนัวเนียกับสาวสวยคนหนึ่งอยู่อีกฝั่งของสนามฟุตบอล

ใบหน้าของริสาขึ้นสีแดงก่ำด้วยความโกรธจัด แววตาดุดันจ้องเขม็งไปยังคนที่เธอเรียกเต็มปากเต็มคำว่าแฟน แต่ตอนนี้เขากลับทำตัวเหมือนเป็นแฟนคนอื่น

ไหนบอกว่าไม่ว่าง ไหนบอกว่างานเยอะ ไหนบอกว่าเรียนหนัก แท้ที่จริงแล้วคำพูดพวกนั้นมันเป็นเพียงข้ออ้างที่เอาไว้หลอกเธอเท่านั้น

“มีอะไรเหรอ”

นับดาวถามเพื่อนอย่างสงสัย ก่อนจะหันไปมองเหมือนกัน ผู้ชายที่นั่งนัวเนียกับสาวสวยอยู่อีกฝั่งมันคือพี่คิมหันต์แฟนของริสาไม่ผิดแน่

“ไอ้เลว”

เธอด่าแฟนเพื่อนด้วยความโมโห

ริสาลุกขึ้นแล้วเดินตรงเข้าไปหา นัยน์ตาสวยจ้องหน้าคิมหันต์ราวกับจะเอาเรื่องให้ได้

“ไอ้พี่คิม”

ริสาเรียกชื่อแฟนหนุ่มเสียงดังจนเขาสะดุ้ง หน้าเจื่อนหันขวับอย่างเลิ่กลั่กลนลาน ริสามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ปกติไม่เห็นจะมาสักที

คิมหันต์ลุกขึ้นแล้วเดินตรงปรี่เข้าหาแฟนสาว จากนั้นก็รีบพูดเพื่อเอาใจ

“ริสา! มาได้ไงจ๊ะ”

เม็ดเหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าซีดเซียวจนเปียกชุ่ม สองมือเอื้อมมาจับมือของแฟนสาวตั้งใจจะพูดคำหวานหว่านล้อม แต่ผู้หญิงอีกคนกลับเดินมากอดแขนอีกข้างเอาไว้

“คนนี้ใครเหรอคะพี่คิม”

“คนนี้เป็น...เอ่อ...น้องสาวของพี่เองจ้ะ ชื่อริสา”

คิมหันต์คงเห็นว่าริสาเคยยอมทุกอย่างเลยได้ใจ จึงแนะนำไปว่าเธอเป็นแค่น้องสาว กลับไปค่อยหาทางง้อเธอแป๊บเดียวเดี๋ยวริสาก็หายโกรธ แต่ทว่าครั้งนี้มันไม่เหมือนกับทุกครั้ง

“น้องพ่อมึงสิไอ้สารเลว”

ริสาตะโกนด่าพลางง้างมือขึ้นมาฟาดหน้าคิมหันต์จนหน้าหันสมชื่อ

คิมหันต์โมโหจัด ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองริสาอย่างแค้นเคือง ผู้ชายอกสามศอกอย่างเขาจะยอมให้ผู้หญิงตบต่อหน้าสาธารณชนได้ไง อย่างน้อยก็ต้องแสดงให้ใครต่อใครได้เห็นว่าเขาไม่ได้กระจอก

มือหนาง้างขึ้นตั้งท่าจะตบหน้าเธอสักฉาด สั่งสอนที่ริอ่านมาตบหน้าเขา

“นี่มึงกล้าตบกูเหรอ อีริสา” เขากัดฟันกรอดขณะพูด

นับดาวรีบเข้าไปช่วยดึงรั้งเรียวแขนของคิมหันต์ ก่อนจะใช้เรี่ยวแรงที่มีอยู่น้อยนิดล็อกผู้ชายตัวโตเอาไว้ ให้เพื่อนสาวของเธอจัดการได้อย่างถนัด

“มึงมายุ่งอะไรด้วยวะ”

คิมหันต์สะบัดตัวอย่างแรงจนหลุด ใบหน้าดุดันหันมาจ้องเขม็งนับดาวแล้วชี้หน้า ก่อนจะผลักเธออย่างแรงจนร่างเล็กเซถลาล้มลงไปกองกับพื้น

อีกด้านหนึ่ง

การแข่งขันฟุตบอลกำลังเริ่มขึ้นในช่วงครึ่งหลัง แต่เสียงเอะอะโวยวายก็ดังมากจนรบกวนการแข่งขัน ทุกคนต่างหันมาสนใจเหตุการณ์นอกสนาม

เมื่อเห็นว่านับดาวกำลังมีเรื่อง ทุกคนพากันวิ่งกรูออกมาจากสนามอย่างพร้อมเพรียง

“ไอ้สัตว์! มึงจะทำอะไรน้องกูวะ”

ณดลวิ่งมาพร้อมกับตะโกนด่า ใบหน้าของพี่ชายเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดนูนออกมา ใครมันกล้ามาแตะต้องน้องสาวสุดที่รักของเขา เขาจะอัดมันให้เละคาตีน

ณดลตั้งท่าง้างหมัดมาแต่ไกล ทว่าในจังหวะนั้นเท้าของโอมก็ลอยแซงเขาไป ฝ่าเท้าเรียวยาวที่สวมใส่รองเท้าสตั๊ดประทับลงบนยอดอกของคิมหันต์จนเซถลาหงายหลัง จากนั้นโอมก็ตามไปขึ้นคร่อมแล้วปล่อยหมัดใส่หน้าไม่ยั้ง คิมหันต์ไม่มีแม้แต่โอกาสจะตั้งหลัก

เพื่อนทุกคนวิ่งเข้ามาช่วยกัน ก่อนจะหยุดชะงักงันเมื่อเห็นว่าโอมจัดการคนเดียวซะอยู่หมัด

“ไอ้โอมพอแล้ว เดี๋ยวแม่งก็ตายห่าหรอก”

ตั้งใจว่าจะออกมาช่วยจัดการ กลับกลายเป็นว่าต้องมาช่วยกันห้ามโอมเสียอย่างนั้น

โอมไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่าย ๆ นับดาวเห็นท่าไม่ดีจึงเข้าไปช่วยห้ามอีกแรง เธอเอาตัวเองเข้าไปขวางพร้อมกับกอดรั้งตัวโอมเอาไว้

“พี่โอม พอเถอะค่ะ”

โอมจึงมีท่าทีสงบลง

คิมหันต์ร่างกายบอบช้ำ นอนดิ้นทุรนทุรายแล้วส่งเสียงร้องครวญคราง มือหนาเอื้อมมากอดขาริสาเพื่อขอความเห็นใจให้ช่วยพยุงเขาลุกขึ้น

ริสาสลัดขาแล้วขยับออกมาพร้อมทั้งสบถด่า

“ไปตายซะ”