登入“ให้ธิชาเข้าไปช่วยดีกว่าค่ะ จะได้เสร็จไวๆ” กันธิชากล่าวอาสาช่วยอีกแรง สาวรุ่นพี่จึงหั
“อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ อีกเด็ดขาดนะ” กันธิชาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจ คิดว่าเขาเลิกยุ่งกับเธอตั้งแต่คบกับเขมจิราเสียอีก แต่ถึงอย่างไรเธอจะไม่มีทางให้เกิดขึ้นอีกและจะไม่มีวันทรยศเพื่อนรักอย่างเด็ดขาด“ฉันทำอะไรเธอ คิดลึกไปเปล่าเนี่ย หรือคิดถึงสัมผัสฉัน” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ แล้วเงียบไปจนถึงคอนโดฯ“จะลงมาดีๆ หรือให้ฉันอุ้ม” ปรเมศวร์กล่าวข่มขู่ เมื่อหญิงสาวนั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถ“คุณสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำอะไรฉัน”“โอเคฉันจะไม่ทำอะไรเธอ ถ้าเธอไม่ลุกขึ้นมาปลุกปล้ำฉัน” ชายหนุ่มกล่าวเย้าจนอีกฝ่ายสะบัดค้อนให้“เรามีเรื่องต้องตกลงกัน” ปรเมศวร์กล่าวเสียงขรึม แววตาจริงจังทำให้หญิงสาวยอมเดินตามเขาขึ้นไปยังที่ห้องพัก ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดปรเมศวร์ก็คว้าร่างบางมากอดไว้จนเธอตกใจพยายามผลักไส“ไหนคุณสัญญาแล้วไงคุณปรเมศวร์”“ฉันแค่อยากกอดเธอเท่านั้น” ชายหนุ่มพึมพำด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าจนหญิงสาวต้องยอมสงบนิ่งปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้นครู่ใหญ่ จนกระทั่งจูงมือเธอไปนั่งที่โซฟา
“สปาเกตตีย่ะฝีมือยายธิชา นี่ถ้าไม่ติดว่าธิชามีงานทำฉันคงลงทุนเปิดร้านอาหารให้แล้ว” พีรพลกล่าวจบก็ก้มหน้าทานต่อโดยลืมไปว่าเขมจิราพาแฟนหนุ่มมาด้วย จากวินาทีแรกที่ปรเมศวร์เห็นกันธิชานั่งอยู่กับผู้ชายตามลำพังในห้องพักก็เกิดความไม่พอใจขึ้นมา“ธิชายังมีสปาเกตตีเหลือพอให้ฉันกับคุณเมศวร์กินหรือเปล่า”“หมดแล้วจ้า แต่เดี๋ยวฉันเข้าไปทำให้ใหม่”“แล้วแกจะหิ้วท้องมากินที่ห้องทำไมยายเขมแทนที่จะแวะกินที่ห้างให้เรียบร้อย”“ก็คุณเมศวร์น่ะสิ บอกว่าอยากกินฝีมือฉัน หลังออกจากโรงหนังเราก็แวะไปซื้อของสดที่ตลาดกันเลย”เขมจิราชูอาหารสดที่ซื้อมา กันธิชาเข้ามารับของไว้แล้วเดินหายไปในห้องครัวเพื่อทำสปาเกตตี“เอาไว้ทำวันหลังก็ได้ครับ” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เขมจิราจึงถือโอกาสแนะนำแฟนหนุ่มให้รู้จักเพื่อนรัก พีรพลไม่รอช้าเอื้อมมือไปแตะทำความรู้จักชายหนุ่มด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊าลืมตัวไปชั่วขณะ ด้วยน้ำเสียงกิริยาต่างๆ ของอีกฝ่าย ทำให้อารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของเขาค่อยๆ สงบลงปรเมศวร์เห
“เดี๋ยวธิชา แกช่วยพาคุณเมศวร์ไปอาบน้ำหน่อยสิ ฉันจะลงไปหาซื้อเสื้อตัวใหม่ให้กับคุณเมศวร์ก่อน” เขมจิรากล่าวจบก็เดินออกไปจากห้องพักพร้อมกระเป๋าสตางค์ เพียงคล้อยหลังไปเท่านั้นกันธิชาก็หมุนตัวกลับเดินเข้าไปในห้องนอนทันที แต่ไม่ทันได้ปิดประตูปรเมศวร์ก็สอดขาแกร่งเข้ามาขวางประตูเอาไว้ก่อนดันตัวเดินเข้ามายืนอยู่กลางห้องอย่างถือวิสาสะ“นี่คุณจะเข้ามาทำไม”“คุณเขมบอกให้เธอพาฉันมาอาบน้ำไม่ใช่หรือ” ชายหนุ่มเอ่ยพลางปลดกระดุมเสื้อ“ใช่ แต่คุณต้องไปอาบน้ำที่ห้องยายเขมโน่น เดี๋ยวฉันพาไป”กันธิชาเดินนำออกมาก่อนยืนหยุดรอที่หน้าห้องนอนของเขมจิรา เมื่อไม่เห็นชายหนุ่มเดินตามออกมาจึงกลับไปเรียกด้วยท่าทางโมโห ก็พบว่าปรเมศวร์อยู่ในสภาพเกือบเปลือยทำเอาหญิงสาวรีบหันหลังให้ทันที แต่แล้วต้องมาสะดุ้งตกใจเมื่อร่างใหญ่มายืนซ้อนด้านหลัง และกำลังเอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อให้“ไปอาบน้ำกันนะ” ปรเมศวร์กระซิบบอกเสียงพร่าข้างๆ ใบหู“ไม่! คุณอยากอาบก็ไปอาบเองสิ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสั่น“แต่เธอเป็นคนทำใ
“ทำกับเธอมันจะสนุกอะไร ไม่เหมือนทำกับคุณเขม ที่ได้เห็นเธอดิ้นพล่านสนุกกว่ากันเยอะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน“ฉันคิดว่าคุณมีใจให้กับเขมเสียอีก” กันธิชาพยายามพูดให้อีกฝ่ายคิดได้และเลิกล้มแผนการนี้เสีย“เปล่า...ฉันเห็นคุณเขมเป็นแค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้น ก็ช่วยไม่ได้เธอโชคร้ายไปหน่อยที่ดันมาเป็นเพื่อนรักของเธอนะกันธิชา”“จิตใจคุณทำด้วยอะไร ถึงทำร้ายผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งได้ลงคอ”“แล้วจิตใจเธอล่ะทำด้วยอะไร ถึงทิ้งนายวัฒน์ได้ลงคอ รู้ไหมนายวัฒน์รักเธอมากแค่ไหน แต่เธอกลับเลือดเย็นทิ้งเขาไปอย่างไม่มีเยื่อใย!” ปรเมศวร์จับไหล่บางเขย่าอย่างรุนแรงด้วยความคับแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอก“จงเตรียมตัวรับผลกรรมให้ดี”ปรเมศวร์กล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป เพียงแค่นั้นกันธิชาก็ทรุดร่างลงนั่งกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ไม่คิดว่าปรเมศวร์จะเลือดเย็นได้ถึงเพียงนี้ แล้วเธอจะช่วยเพื่อนรักให้หลุดพ้นได้อย่างไรกัน&nbs
“ได้ครับ ก๋วยเตี๋ยวนี่ของโปรดเอมมี่เขาเลยนะครับ” พิษณุวัชร์เอ่ยพลางมองบุตรสาวที่กำลังสนุกสนานร้องเพลงกับพีรพลที่หน้าเวทีกว่าทั้งหมดจะลากลับก็เกือบสามทุ่ม ส่วนพีรพลกลับไปก่อนเพราะถูกมารดาโทร.ตามตัวตั้งแต่บ่าย เมื่อมาถึงที่หน้าคอนโดฯ ก็เห็นเขมจิรากำลังยืนคุยกับปรเมศวร์อยู่ข้างรถ กันธิชาแกล้งทำทีไม่เห็นแต่พิษณุวัชร์เดินเข้าไปกล่าวทักทายปรเมศวร์เสียก่อนทำให้เธอจำต้องเดินตามไปด้วย“สวัสดีครับคุณเมศวร์”“อ้าวคุณณุ ไปไหนกันมาหรือครับ” ปรเมศวร์เหลือบมองกันธิชาชั่วแวบหนึ่งก่อนถาม“ไปที่สถานสงเคราะห์บ้านต้องรักสมใจมาครับ ไปแจกของให้เด็กๆ” คำตอบของพิษณุวัชร์ทำให้เขมจิราหันไปมองกันธิชาเป็นคำถาม“คุณณุคะ ธิชาต้องขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะรู้สึกเหนื่อยๆ” กันธิชาเอ่ยแทรก เพราะไม่อยากจะยืนอยู่ตรงนี้นาน รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก“แล้วเจอกันที่บริษัทครับ” พิษณุวัชร์หันมายิ้มให้กับเลขาฯ สาว จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในคอนโดฯ เขมจิราจึงขอตัวเดินตามไปเพราะมีเรื่องค้างคาใจ เมื่อกลับเข้ามาถึง
“คุณธิชาอยากกินอะไรสั่งเลยครับ เผื่อผมด้วย”“คุณณุสั่งดีกว่าค่ะ เดี๋ยวไม่ถูกปาก”“ผมกินได้หมดครับ” ชายหนุ่มคะยั้นคะยอพร้อมส่งเมนูรายการอาหารไปให้ หญิงสาวจึงหันไปสั่งอาหารกับพนักงานมาสามอย่างพร้อมกับน้ำดื่ม ในระหว่างที่รออาหาร พิษณุวัชร์ก็ถือโอกาสเอ่ยถามถึงครูสมใจเรื่องอาการป่วย“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ วันอาทิตย์นี้ธิชาก็ตั้งใจจะไปเยี่ยมท่านที่สถานสงเคราะห์ ว่าจะไปช่วยดูแลเด็กๆ ด้วยค่ะ”“ผมขอไปด้วยได้ไหมครับ ชวนเอมมี่ไปแจกขนมให้เพื่อนๆ ด้วย”“ได้สิคะ เด็กๆ คงดีใจ นานแล้วที่ไม่มีคนใจดีเข้าไปหาเด็กๆ” กันธิชากล่าวขอบคุณพลางส่งยิ้มให้ และตั้งใจจะชวนเขมจิราไปด้วย ตั้งแต่เกิดเรื่องเธอยังไม่มีโอกาสได้เล่าเรื่องสถานสงเคราะห์ให้เขมจิราฟังเลยเมื่อถึงวันอาทิตย์ปรากฏว่าเขมจิราได้ออกจากห้องพักไปตั้งแต่เช้าตรู่ โดยแปะกระดาษโน้ตไว้ที่หน้าประตูห้องนอนบอกเพียงสั้นๆ ว่าไปเที่ยวพัทยากับปรเมศวร์ กันธิชารู้สึกหน่วงที่หัวใจอย่างบอกไม่ถูกหลังจากวันนั้นที่ปรเมศวร์ขอคบหาดูใจกับเข







