تسجيل الدخولمشاركة
6
تاريخ النشر:
2026-04-29 21:45:31พิษณุวัชร์พ่อหม้ายวัยสามสิบแปดส่งยิ้มพร้อมตักอาหารใส่จานให้แก่หญิงสาว ที่เขาประทับใจตั้งแต่แรกพบ ในวันที่เข้ามาสัมภาษณ์ และตัดสินใจรับเธอเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาฯ ทันที โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“มีอะไรหรือเปล่าคะบอส” กันธิชาเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งมองหน้าเธอ และยิ้มแปลกๆ
“เอ่อ...เปล่าครับ” พิษณุวัชร์ยกมือขึ้นแตะท้ายทอยแล้วลูบไปมาด้วยท่าทางเก้อเขินแล้วกระแอมเสียงดึงสติตัวเองกลับมาพลางเอ่ยถามหลังเห็นหญิงสาวยกน้ำขึ้นดื่ม
“คุณธิชาอิ่มแล้วหรือครับ”
“ค่ะอิ่มแล้ว เรากลับกันเลยไหมคะบอส ป่านนี้เขมคงรอธิชาแย่”
“เขมนี่หมายถึงคุณเขมจิราใช่ไหมครับ” เพราะเขามักพบเธอนั่งรับประทานอาหารกลางวันกับเขมจิราบ่อยๆ ที่ห้องอาหารบริษัท
“ใช่ค่ะ เขมนี่แหละที่แนะนำธิชามาสมัครงานที่นี่” กันธิชาเอ่ยถึงเพื่อนสาวคนสนิทด้วยรอยยิ้ม แล้วแจกแจงถึงความน่ารักเผื่อแผ่ไปให้อีกฝ่าย เขาเพียงแต่รับฟังเงียบๆ ดวงตาคมจับจ้องดวงหน้าหวานอย่างไม่รู้จักเบื่อ จนต้องกระแอมเสียงเรียกสติตัวเองกลับอีกครั้ง แล้วกวักมือเรียกพนักงานมาเช็กบิลค่าอาหาร จากนั้นพิษณุวัชร์ก็ขับรถพาหญิงสาวไปส่งที่คอนโดฯ
“ขอบคุณนะคะบอสที่ขับรถมาส่ง” กันธิชายกมือขึ้นไหว้พร้อมกล่าวขอบคุณ
“พรุ่งนี้เช้า ให้ผมมารับนะครับ”
“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ปกติธิชาก็นั่งรถเขมไปบริษัททุกวันอยู่แล้ว” หญิงสาวกล่าวปฏิเสธอย่างนิ่มนวล แม้พิษณุวัชร์จะรู้สึกผิดหวัง แต่ไม่อยากรุกอีกฝ่ายมากไปจนเป็นความหวาดกลัว
“ครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะครับ”
“ค่ะบอส” กันธิชาขานรับคำก่อนเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินหายเข้าไปในคอนโดฯ ในระหว่างที่กำลังก้าวเข้าไปในลิฟต์อยู่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ดังขึ้น เธอจึงรีบหยิบขึ้นมาดูเบอร์ก่อนรับสาย
“สวัสดีค่ะพี่ตรี” กันธิชากล่าวทักทายอดีตหัวหน้าที่เธอเคารพนับถือเสียงใส ซึ่งไม่ได้ติดต่อกันหลังถูกปลดออกจากงาน
“พี่โทร.มารบกวนเวลาพักผ่อนธิชาหรือเปล่าจ๊ะ”
“เปล่าค่ะคุยได้ พี่ตรีมีอะไรหรือคะ ถึงได้โทร.มาเวลานี้”
“เอ่อ...ท่านประธานให้พี่โทร.มาตามธิชากลับมาทำงานที่บริษัท”
“เอ...คุณชัญญาเธอปลดธิชาออกจากงานแล้ว จะตามตัวธิชากลับไปทำงานอีกทำไมคะ” กันธิชารู้สึกคลางแคลงสงสัยไม่น้อย
“ไม่ใช่คุณชัญญาหรอกจ้ะ แต่เป็นคุณปรเมศวร์ลูกชายคนโตของเจ้าสัวพงษ์เทพ ธิชาคงรู้จากคุณวัฒน์มาบ้างแล้ว”
“ค่ะคุณวัฒน์เคยพูดถึงให้ฟังเหมือนกัน”
จากคำบอกเล่าของอนุวัฒน์ ปรเมศวร์มีปัญหากับเจ้าสัวพงษ์เทพผู้เป็นบิดา สาเหตุเพราะท่านตัดสินใจแต่งงานกับหญิงสาวคราวลูกอย่างชัญญา ทำให้ปรเมศวร์รับไม่ได้ก่อนจะตัดสินใจทิ้งทุกอย่างที่เมืองไทยไปอยู่ที่ญี่ปุ่น
“แต่ถึงยังไงธิชาคงกลับไปทำงานด้วยไม่ได้หรอกค่ะ เพราะธิชาได้งานใหม่แล้ว”
“ว้า.... น่าเสียดายจัง พี่คงโทร.มาช้าไป แล้วธิชาได้งานใหม่ที่ไหนล่ะ ตำแหน่งอะไร ดีเท่าที่นี่หรือเปล่า” จิตตรีพยายามหว่านล้อมหวังดึงอดีตลูกน้องสาวมือดีกลับมาทำงานด้วย
“ธิชาได้งานที่บริษัทผลิตรถยนต์ ทำงานตำแหน่งเลขาฯ ประธานบริษัทค่ะพี่ตรี”
“พี่ดีใจด้วยนะที่ธิชาได้งานใหม่ แถมยังได้ตำแหน่งที่ดีไม่ต้องมาเป็นผู้ช่วยเลขาฯ เหมือนที่ผ่านมา” จิตตรีรู้สึกยินดีกับอดีตลูกน้องสาวที่กำลังเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แต่ก็แอบเสียดายนิดๆ เพราะกันธิชาทำงานเก่ง สามารถแบ่งเบาภาระเธอได้มากทีเดียว
“ตำแหน่งไหนธิชาก็ทำได้ค่ะ แต่บอสให้โอกาสธิชา ทั้งที่รู้ว่าธิชาเพิ่งถูกปลดออกจากงาน ขอโทษด้วยนะคะพี่ตรี” กันธิชากลัวอดีตหัวหน้าจะโกรธ ที่ปฏิเสธไม่กลับไปทำงานตำแหน่งผู้ช่วยเพราะได้งานที่ดีกว่า
“พี่เข้าใจดีจ้ะ ไม่ต้องคิดมาก งั้นพี่ไม่รบกวนเวลาพักผ่อนธิชาแล้วจ้า อ้อ...ว่างๆ แวะมากินข้าวที่บ้านบ้างนะหนูดีบ่นคิดถึง”
“ได้ค่ะพี่ตรี” หญิงสาวขานรับก่อนวางสายลง เป็นจังหวะเดียวกับประตูลิฟต์เปิดออกตรงชั้นที่เธอพัก จากนั้นก็ก้าวเท้าออกมาเดินตรงไปยังห้องพักของตนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวลิฟต์ และล้วงคีย์การ์ดมาเปิดประตูเข้าไป ทันทีที่โผล่หน้าเข้าไปในห้อง เขมจิราก็รีบเดินเข้ามาหาพร้อมกับรัวคำถาม
“ทำไมกลับมาช้านักล่ะธิชา แล้วบอสทำอะไรแกหรือเปล่า” เขมจิราหมุนร่างเพื่อนรักประหนึ่งว่าสำรวจความเสียหาย
“คิดมากอีกแล้วเขม บอสเป็นคนดีและเป็นสุภาพบุรุษไม่ต้องห่วง แม้แต่ปลายก้อยก็ไม่ได้แตะมือฉัน” กันธิชาหัวเราะกับท่าทางเป็นห่วงเกินเหตุของอีกฝ่าย
“อะไรทำงานด้วยกันไม่เท่าไหร่ก็ไว้ใจเขาแล้วเหรอ
ธิชา” เขมจิราส่ายหน้าให้กับคนหัวอ่อน ใครพูดดีด้วยหน่อยก็เชื่อเขาไปหมด
“ก็ดูแล้วไม่น่ามีอะไรนี่ อย่ามองโลกในแง่ร้ายแบบนั้นสิแก”
“ดูอย่างคุณวัฒน์สิสุภาพบุรุษมาก กลับกลายไปเป็นชู้กับเมียของพ่อตัวเองหน้าตาเฉย คนเรามันต้องดูนานๆ บอสน่ะเป็นพ่อหม้ายลูกติด ที่เนื้อหอมมากที่สุดเลยตอนนี้ มีผู้หญิงมาเสนอตัวให้ถึงที่บริษัทไม่ซ้ำหน้าเชียวล่ะ” เขมจิราลืมตัวตอกย้ำถึงความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้น จนอีกฝ่ายสะอึกไปเลยทีเดียว
أحدث فصل
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 82
ปรเมศวร์โน้มใบหน้าลงแนบกับกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบาราวกับปุยเมฆแล้วสอดลิ้นที่ร้อนผะผ่าวเข้าไปสำรวจรอบๆ โพรงปากนุ่ม ก่อนลิ้นของทั้งสองจะเกี่ยวตวัดดูดซับความหอมหวานของกันและกันทั้งหนักหน่วงและเร่าร้อนไปในคราเดียวกันในขณะนั้นมือเรียวเล็กเริ่มลูบคลำร่างกำยำสะเปะสะปะเผลอไปสัมผัสความแข็งแกร่งที่ร้อนผ่าว จนชักมือขึ้นมาราวกับถูกของร้อน แต่ถูกชายหนุ่มดึงกลับลงไปแตะที่เดิม“อืม...มันคิดถึงเธอแทบขาดใจ”“ฮื้อ...ไม่เอาคุณเมศวร์” กันธิชาใจหวิวเมื่อแตะสัมผัสส่วนกลางกายของสามี แต่ดูมันจะดิ้นสู้กับมือเธอเหลือเกิน และเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาวิงวอน เขาถึงยอมปล่อยมือเธอออกมาเพราะไม่อยากบังคับเธอให้ทำอะไรที่ฝืนใจตัวเอง แต่แอบน้อยใจอยู่ลึกๆ ที่หญิงสาวทำเหมือนรังเกียจมัน เสี้ยววินาทีต่อมาต้องชะงักงันเมื่อเธอเอื้อมมือลงไปสัมผัสมันอีกครั้งอย่างแผ่วเบา จนชายหนุ่มเหลือบสายตามองเธอด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนบดขยี้จูบเรียวปากนุ่มอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนกว่าทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา ปลายนิ้วแกร่งบรรจงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบนผิวเนียนละเอียดไม่เว้นแม้แต่ตารางเดียว จากนั้นกลับมาหยุด
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 81
“ก็ได้ค่ะ” กันธิชาจำต้องพยักหน้าคล้อยตามเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขาในวันสำคัญ ก่อนพาร่างเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนและผ้าขนหนู ปรเมศวร์จึงสาวเท้าเดินตามหญิงสาวไปแต่ปรากฏว่าประตูถูกล็อกจากด้านใน นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเขามีกุญแจสำรอง เมื่อไขเข้าไปพบว่าหญิงสาวกำลังพยายามเอื้อมมือมาด้านหลังเพื่อรูดซิปชุดแต่งงาน ชายหนุ่มจึงรีบสาวเท้าเข้าไปช่วยพร้อมจรดริมฝีปากอุ่นลงบนแผ่นหลังขาวเนียนอย่างแผ่วเบา ก่อนชุดจะร่วงลงไปกองกับพื้น“เข้ามาทำไมคุณเมศวร์ ไม่เห็นหรือว่าฉันกำลังจะอาบน้ำ...” กันธิชาเอียงหน้าถามไม่ทันจบประโยค ก็ถูกริมฝีปากอุ่นโน้มลงมาทาบบนเรียวปากอย่างแนบแน่น เพราะไม่อยากตอบคำถามใดๆ ให้เสียเวลา หญิงสาวอึกอักเล็กน้อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนค่อยๆ หลับตาพริ้มลงรับจุมพิตของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันนั้นฝ่ามือใหญ่ก็เลื่อนมาเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มเบาๆ เพียงอึดใจต่อมาก็พลิกร่างหันมาเผชิญหน้า“พี่จะทำให้คืนนี้เป็นคืนพิเศษที่น่าจดจำสำหรับเรา” ปรเมศวร์เอ่ยพลางถอดชิ้นเล็กออกจากเรือนร่างของหญิงสาว แม้ใจอยากจะทำอะไรต่อมิอะไรกับร่างเย้ายวนเบื้องหน้า แต่ต้อง
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 80
“ก็มันอดไม่ได้นี่”“ฉันกับพี่ณุก็แค่เจ้านายกับลูกน้อง ทีคุณล่ะยังตามเทกแคร์คุณยูโกะตั้งแต่เธอเดินทางมาถึงเชียว”“ก็ยูโกะไม่รู้จักใครในงาน ทาเคชิก็ติดธุระสำคัญมาด้วยไม่ได้ คงไม่ดีที่ปล่อยให้แขกเวิ้งว้างคนเดียว น่าเกลียดแย่” ปรเมศวร์รีบอธิบายไม่อยากให้หญิงสาวไม่สบายใจ“ก็เหมือนกับพี่ณุ ทั้งที่ไม่มีอะไรแต่คุณก็ยังจะหาเรื่องหึงหวง” กันธิชายกเรื่องนี้ขึ้นมาเปรียบเปรยให้ชายหนุ่มเข้าใจและเลิกหึงหวงตนกับพิษณุวัชร์สักที“จ้าเข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มนวลหนึ่งฟอดอย่างเอาใจ ก่อนจะได้ยินเสียงกระแอมดังขึ้นแทรกทำให้คู่บ่าวสาวต้องผละร่างออกจากกัน แล้วหันไปมองที่ต้นเสียง พบว่าเป็นยูโกะที่เดินเฉิดฉายนำหน้าสองพ่อลูกเข้ามา“หวานไม่เกรงใจใครเลยนะคะ” ยูโกะกล่าวกระเซ้าคู่บ่าวสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพอทราบว่าปรเมศวร์กำลังจะแต่งงาน ทำให้เธอตกใจไม่คาดคิดว่าปรเมศวร์จะลงเอยกับใครได้ ยิ่งรู้ว่าผู้หญิงที่โชคดีคือกันธิชายิ่งประหลาดใจเข้าไปใหญ่ จึงบังคับขู่เข็ญเขาเล่าให้ฟัง ปรเมศวร์ก็เล่าเพียงคร่าวๆ พอได้ร
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 79
“จ้า” ชายหนุ่มยิ้มแหยพลางคิดเรียบเรียงคำพูดอยู่ในใจ ปรากฏว่าอาหารมื้อนี้เขารับประทานได้น้อยมาก ผิดกับกันธิชาที่กินหมดจานไม่เหลือ“วันนี้ทำไมกินน้อยจังคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นจานข้าวของปรเมศวร์พร่องลงไปเพียงนิดเดียว“พี่เห็นเธอกินอร่อยก็อิ่มตามแล้วล่ะ เอาเค้กสักชิ้นนะ” ชายหนุ่มวางจานเค้กลงเบื้องหน้าหญิงสาว“ขอบคุณค่ะ ถ้าฉันกินแบบนี้ทุกวันคงอ้วนเป็นหมูแน่” กันธิชาบ่นแต่ก็ตักเค้กขึ้นกินไม่หยุด“ดีสิ”“อ้วนนี่นะดี”“ใช่จ้ะ ถ้าเธออ้วนแล้วจะได้ไม่มีผู้ชายคนไหนชายตาแลไง”“ต่อไปคุณก็คงเบื่อฉันใช่ไหม”“พี่บอกตรงไหนว่าเบื่อ”“ก็คุณบอกว่าอ้วนแล้วจะไม่มีผู้ชายชายตาแลไงเล่า” หญิงสาวโต้แย้งกลับไปด้วยน้ำเสียงแง่งอนจนชายหนุ่มหลุดขำ“พี่หมายถึงผู้ชายคนอื่น แต่สำหรับพี่ถึงเธอจะอ้วนถึงร้อยกิโลพี่ก็จะไม่มีทางเบื่อเธออย่างแน่นอน และยังจะรักเธอไปจนวันตาย” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงและแว
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 78
ส่วนคนเจ้าแผนการเข้ามาคุยเรื่องสถานที่จัดงานแต่งงานกับผู้จัดการโรงแรมซึ่งเป็นคนเดียวกันกับคนที่ยืนจ้องเธอหน้าโรงแรมเมื่อหลายเดือนก่อน จนมารู้ความลับที่ปรเมศวร์เคยกุเรื่องว่าเธอเป็นคนรักของเขาอีกด้วย หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้ในใจแต่ไม่กล้าแย้งอะไรขึ้นมาในเวลานี้ เพราะไม่อยากให้ปรเมศวร์เสียหน้าต่อหน้าลูกน้องจนเสียการปกครองและเขายังแนะนำเธอให้พนักงานทุกคนได้รู้จักในฐานะว่าที่นายหญิง ทำให้อดตื้นตันใจไม่ได้ที่ปรเมศวร์ให้เกียรติเธอขนาดนี้แม้กระนั้นก็ยังไม่ลืมที่เขาโกหกเรื่องเธอกับศักดิ์ชาย กระทั่งเข้ามานั่งในห้องทำงานของปรเมศวร์ ก็ไม่รอช้าเอ่ยถามข้อข้องใจทันที“นี่คุณเมศวร์ ทำไมคุณต้องโกหกคุณศักดิ์ชายว่าฉันเป็นแฟนคุณด้วย”“โกหกที่ไหน ก็เราเป็นแฟนกันจริงๆ และกำลังจะแต่งงานกันอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า”“ไม่ใช่ตอนนี้ ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน ตอนที่คุณเกลียดฉันเข้ากระดูกดำน่ะ”“อย่ารู้เลยดีกว่า” ชายหนุ่มตอบเลี่ยงๆ แล้วเฉไฉเปิดแฟ้มเอกสาร“แต่ฉันอยากรู้เพราะมันเกี่ยวข้องกับฉันเต็มๆ”“อืม...งั้นพ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 77
“รับได้สิคะ และไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือรำคาญใจที่คุณเป็นแบบนี้”“ขอบใจนะธิชา แม้ว่าความรักของเราเริ่มต้นไม่สวย แต่หลังจากนี้พี่สัญญาว่าเธอจะพบแต่สิ่งที่สวยงาม”“ฉันไม่ขออะไรมาก ขอแค่คุณรักและซื่อสัตย์กับฉันเท่านั้น”“พี่สัญญาว่าจะรักและซื่อสัตย์กับเธอคนเดียวและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด” ปรเมศวร์ยืนยันด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและมั่นคงก่อนวกกลับมาคุยเรื่องงานแต่งงาน “อืม...ธิชาคิดแพลนงานแต่งงานของเราหรือยังล่ะว่าอยากจัดแบบไหน”“ฉันอยากจัดงานแต่งงานเล็กๆ ริมชายหาด และเชิญแต่ญาติกับเพื่อนที่สนิทๆ เท่านั้นค่ะ คุณว่าดีไหม”“จะจัดงานเล็กๆ ไม่ได้หรอก เธอก็รู้นี่ว่าพี่ทำธุรกิจ รู้จักคนมากมาย”“ฉันเข้าใจค่ะ งั้นก็แล้วแต่คุณแล้วกันค่ะ” หญิงสาวพึมพำตอบเสียงแผ่วเบาๆ“งานเล็กๆ ก็งานเล็กๆ” ชายหนุ่มไม่ชอบเลยที่เห็นแววตาสดใสดูเศร้าสลดลง“เอ...แต่เมื่อกี้คุณยังบอกเลยว่าจัดงานเล็กๆ ไม่ได้”“พี่แต่งงาน
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 8
“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ก็ฉันเคาะประตูเรียก แกไม่ยอมเปิดประตูนี่ ก็เลยคิดว่าโกรธ”“ตอนนั้นฉันยอมรับว่าไม่อยากพูดอะไรกับใคร โอเคต่อไปฉันจะไม่ปิดห้องหนีปัญหาอีกแล้ว”“ดีมากจ้ะ แต่ตอนนี้แกช่วยฉันคิดหน่อยสิ ว่าทำยังไงให้หายง่วง วันนี้ต้องเข้าประชุมด้วย” เขมจิราเอ่ยทั้งที่ตาแทบจะปิด แว่นที่ใส่ตกลงมาที่ปลาย
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 7
“เอ่อ...ธิชา ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันแค่”“ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ รู้สึกเหนื่อยๆ อยากพัก” กันธิชากล่าวแค่นั้นก็เดินเข้าห้องนอนไป เขมจิราแทบอยากจะยกมือตบปากตัวเอง แต่มิวายกล่าวโทษคนที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอเผลอตัวเอ่ยถึงอนุวัฒน์ขึ้นมา ก่อนสาวเท้าตรงไปยังห้องนอนของกันธิชา ปรากฏว่าเจ้าของห้องปิ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 5
ปรเมศวร์เข้ามาสานต่องานโครงการที่อนุวัฒน์ทำค้างไว้และเคลียร์ปัญหาต่างๆ ที่ชัญญาสร้างขึ้นซึ่งค่อนข้างหนักเอาการ แต่โชคดียังมีจิตตรีเลขาฯ สาวคนเก่งช่วยอีกแรง เพราะเธอรู้เกี่ยวกับข้อมูลของโครงการทั้งหมด ทำให้งานรุดหน้าไปได้อย่างรวดเร็วจนน่าพึงพอใจ“ขอบคุณมากครับคุณตรี ที่อยู่ช่วยงานจนดึกทุกว
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 4
“อืม...ไปเถอะ พ่อว่าจะไปนั่งเล่นที่สวนกล้วยไม้สักหน่อย”“ครับคุณพ่อ” ปรเมศวร์ขานรับก่อนลุกขึ้นเดินตรงไปยังชั้นสองห้องนอนเก่าของตน โดยมีสายตาเจ้าสัวพงษ์เทพมองตามหลังไปอย่างไม่สบายใจ ดูจากแววตาปรเมศวร์ยามเอ่ยถึงกันธิชาแล้วรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูก ก็ได้แต่หวังว่าบุตรชายจะไม่คิดบ้าบิ่นทำอะไรโง่ๆ
قد تعجبك أيضًا
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.2K وجهات النظرเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน80.9K وجهات النظرวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์160.5K وجهات النظرคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.7K وجهات النظرเส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ
Duangkwan311 وجهات النظرLove past รักในรอยอดีต
ไข่ดาวเบคอน104 وجهات النظرรักลวงแค้น
สายธารลับ33 وجهات النظرภารกิจรักเฉพาะกิจ (Secret Love Mission)
LUNA PINK70 وجهات النظر
