Masukหลังเสร็จงานจากสถานสงเคราะห์ พิษณุวัชร์ก็อาสาขับรถมาส่งกันธิชาที่คอนโดฯ เช่นเคย แม้จะถูกหญิงสาวปฏ
หลังเสร็จงานจากสถานสงเคราะห์ พิษณุวัชร์ก็อาสาขับรถมาส่งกันธิชาที่คอนโดฯ เช่นเคย แม้จะถูกหญิงสาวปฏิเสธความสัมพันธ์มานับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็ตาม ซ้ำร้ายไปกว่านั้นเธอยังมีชายคนอื่นซุกซ่อนอยู่ในใจ ทำให้เขาต้องยอมรับความเป็นจริง และขอทำหน้าที่พี่ชายที่จะปกป้องดูแลน้องสาวคนนี้ตลอดไป ซึ่งกันธิชาก็รู้สึกยินดีระคนโล่งอกที่เจ้านายหนุ่มไม่โกรธเคืองอะไรตนอย่างที่คิด“ขอบคุณนะคะคุณณุ ที่อุตส่าห์สละเวลาขับรถมารับมาส่ง”“พี่ครับ ธิชาลืมไปแล้วหรือไงว่าเราตกลงเป็นอะไรกัน”“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ก็ธิชายังไม่ชินนี่คะ” หญิงสาวหันมายิ้มตาหยีจนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นขยี้ศีรษะเล็กเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “เอ่อ...ธิชาว่าจะซื้อรถสัก” เธอเอ่ยขึ้นราวขอคำปรึกษา“แล้วธิชาอยากได้รถแบบไหนล่ะ”“ธิชาอยากได้รถเล็กๆ ค่ะ จะเอาไว้ขับไปทำงาน” กันธิชาตัดสินใจซื้อรถเพราะไม่อยากรบกวนใครโดยเฉพาะพิษณุวัชร์และที่สำคัญเธออยากมีรถส่วนตัวไว้ขับไปสถานสงเคราะห์ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์“อืม...งั้นวันจันทร์ช่วงบ่ายๆ เราค่อย
“ก็ทำกับเขาไว้มาก ไหนจะหลอกเพื่อนเขาอีกใครอยากให้เข้าใกล้อีกล่ะ พ่อก็เคยเตือนแล้วว่าหนูธิชาเป็นคนดี แต่ก็ไม่ยอมรับฟัง งานนี้จะโทษใครไม่ได้ แล้วกับหนูเขมล่ะแกยังรักเธออยู่หรือเปล่า”“ผมไม่เคยรักคุณเขมครับ”“อ้าว...แล้วแกรักใคร หรือว่าหนูยูโกะ” เจ้าสัวพงษ์เทพเอ่ยถึงสาวแดนปลาดิบที่เพิ่งเดินทางมาเป็นแขกของที่บ้าน“ไม่ครับ ผมกับยูโกะเราเป็นเพียงเพื่อนกันเท่านั้น”“งั้นก็คงเป็นหนูธิชาสินะ จะทำอะไรก็รีบๆ ทำ หาโอกาสปรับความเข้าใจกับหนูธิชาซะ ช่วงนี้พ่อเห็นคุณณุตามไปที่สถานสงเคราะห์ทุกสัปดาห์ไหนจะลูกสาวเขาอีกล่ะ หนูเอมมี่น่ะติดหนูธิชาแจอย่างกับลูกติดแม่”ตั้งแต่ได้ไปที่สถานสงเคราะห์บ่อยครั้ง ทำให้ได้เจอพิษณุวัชร์กับบุตรสาวจึงรู้จักคุ้นเคยกันดี เขาเองก็เอ็นดูเด็กหญิงเอมมิกาไม่น้อย พานอยากมีหลานขึ้นมา“คือผม...ไม่รู้จะง้อเธอยังไงแล้วครับคุณพ่อ” ปรเมศวร์เอ่ยอย่างเหนื่อยใจ ความผิดที่สร้างไว้มันมากจนไม่แน่ใจว่าชาตินี้กันธิชาจะให้อภัยตนหรือเปล่า“ถ้าแกรักหนูธิชาจริ
“คุณณุหรือ” เขมจิราขมวดคิ้วถามอย่างแปลกใจ พลางคิดทบทวน“ใช่ เขาเจอแกที่ไนต์คลับ กำลังถูกผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาลวนลามเลยช่วยไว้ แกไม่ควรไปที่นั่นคนเดียวมันไม่ปลอดภัย” กันธิชาอดไม่ได้ที่จะกล่าวตักเตือน จนลืมไปว่าเธอกับเขมจิราทะเลาะกันจนตัดขาดความเป็นเพื่อนกันไปแล้ว เขมจิรานิ่งเงียบไปทำให้เริ่มรู้สึกตัวว่าพูดมากเกินไป“เอ่อ...ฉันขอโทษที่ยุ่งเรื่องของแกมากเกินไป นอนพักเถอะพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ ห้องยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันเข้ามาทำความสะอาดทุกอาทิตย์” เมื่อไม่เห็นอีกฝ่ายพูดอะไรกันธิชาจึงลุกขึ้น แต่เขมจิราคว้าแขนไว้เสียก่อน“ธิชาอยู่คุยกับฉันสักห้านาทีสิ”“อืม...ว่ามาสิ” กันธิชานั่งลงพร้อมรอฟัง คิดว่าเขมจิราคงอยากจะเคลียร์ปัญหาเรื่องปรเมศวร์กับตน“ทำไมแกไม่ยอมบอกฉันเรื่องรูป”“รูปอะไร” กันธิชาถามอย่างตื่นตระหนกใจ“รูปที่ถูกคุณเมศวร์แบล็กเมล์ แล้วยังเรื่องข่มขู่ต่างๆ รวมถึงเรื่องฉันด้วย แกทำไมไม่บอกธิชา แกเก็บไว้ทำไม” เขมจิราถามพร้อมจ้องหน้าร
“พนักงานที่บริษัทน่ะ เห็นเขามานั่งดื่มคนเดียวเลยเป็นห่วง” พิษณุวัชร์พูดไม่ทันขาดคำก็มีชายหนุ่มวัยรุ่นสองคนเดินไปนั่งขนาบข้างพยายามลวนลาม แต่เขมจิราเบี่ยงตัวหลบแม้จะอยู่ในสภาพมึนเมา“ฉันขอตัวสักครู่นะ” พิษณุวัชร์กล่าวจบก็สาวเท้าเดินตรงไปหาเขมจิราด้วยความเป็นห่วง“หยุดแตะต้องผู้หญิงเดี๋ยวนี้”“แกจะมายุ่งอะไรด้วย”“จะไม่ยุ่งด้วยได้ยังไง ก็ในเมื่อคนที่แกกำลังลวนลามเป็นเมียฉัน” พิษณุวัชร์จำต้องพูดออกไปแบบนั้น แล้วคว้าร่างเขมจิรามายืนข้างๆ“คุณณุ” หญิงสาวพึมพำเบาๆ ทำให้ฝ่ายนั้นยอมล่าถอยไป เพราะดูแล้วทั้งคู่จะรู้จักกันจริงๆ ไม่กล้าเสี่ยงให้เป็นปัญหา“เธอมานั่งดื่มนานหรือยัง” พิษณุวัชร์ถามบาร์เทนเดอร์“ได้ชั่วโมงแล้วครับ ดื่มไวน์แค่สี่แก้ว แต่ท่าทางภรรยาคุณจะคออ่อน” บาร์เทนเดอร์หนุ่มกล่าวจบพิษณุวัชร์จึงหยิบธนบัตรจากกระเป๋ามาจ่ายค่าเครื่องดื่มให้หญิงสาว แล้วแวะไปบอกเพื่อนๆ ว่าขอตัวพาหญิงสาวไปส่งที่ห้องพัก“คุณเขม คุณเขมจิรา&rdqu
“ค่ะคุณหนู เฉลาไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย”“ถ้าไม่มีอะไรแล้วธิชาขอตัวกลับก่อนนะคะ” กันธิชารู้ตัวว่าหมดหน้าที่จึงเอ่ยขอตัว“ไม่ได้นะคะ ป้าทำอาหารไว้ให้คุณธิชาเพียบเลยค่ะ และกำลังทำบัวลอยไข่หวานแต่เกิดเรื่องเสียก่อน คุณธิชาไปช่วยป้าทำหน่อยสิคะ” ป้าเฉลาเอ่ยชวนแล้วเดินเข้ามาดึงแขนลุกขึ้น ทำให้กันธิชาไม่กล้าปฏิเสธ จนต้องยอมเดินตามแม่บ้านสูงวัยเข้าไปในห้องครัว ปรเมศวร์แอบมองตามหลังหญิงสาวตาละห้อย“น่าเสียดาย” เจ้าสัวพงษ์เทพบ่นพึมพำออกมาจนบุตรชายขมวดคิ้วเชิงสงสัยแล้วหันมาถาม“เสียดายอะไรหรือครับคุณพ่อ”“ก็เสียดายหนูธิชาน่ะสิที่ไม่ได้มาเป็นสะใภ้ และคงหมดสิทธิ์ไปแล้วด้วย เพราะแกดันไปคบกับเพื่อนของเขา”“ผมกับคุณเขมเราเลิกกันแล้วครับ” ถึงไม่มีคำว่าขอเลิก แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าก็เด่นชัดทุกอย่าง“เอ...เกิดอะไรขึ้น เมื่อวานที่คุยกันแกไม่บอกพ่อเรื่องนี้เลย”“เมื่อเช้านี้เองครับคุณพ่อ”“เกิดอะไรขึ้นเมศวร์” เจ
“จริงๆ ไม่น่าลำบากเลยนะคะ” กันธิชาระบายยิ้มออกมายามนึกถึงความเมตตาของหญิงชราที่มีต่อตน แล้วเดินตามเจ้าของบ้านออกมายังที่ห้องรับแขก เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับชัญญากลับเข้ามาในบ้านถึงกับปรี่ร่างเข้ามาหาทั้งคู่ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ“เธอมาทำอะไรที่นี่กันธิชา”“ฉันมาเยี่ยมคุณลุง”“มาเยี่ยมหรือมาทำอะไรกันแน่ ท่านขาอย่าเชื่อแม่นี่เลยนะคะ เขาจงใจใส่ร้ายญา” คนที่มีชนักติดหลังร้อนรนเข้าไปเกาะแขนสามีคราวพ่อเพื่อแก้ต่าง เพราะคิดว่ากันธิชาคงมาบอกเรื่องความสัมพันธ์ลับๆ ของตนกับอนุวัฒน์ให้เจ้าสัวพงษ์เทพทราบ แล้วอธิบายเสียงสั่นรัว“ญากับคุณวัฒน์เราไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่กันธิชาเล่า เธอต้องการใส่ร้ายญาค่ะ”“แต่หนูธิชาไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำเลยนะ”“หมายความว่า...” ชัญญาอ้าปากค้าง“เธอกับนายวัฒน์รวมหัวกันทรยศหักหลังฉันจริงๆ ใช่ไหม” เจ้าสัวพงษ์เทพตวาดใส่ภรรยาสาวดังลั่นห้องรับแขก จนกันธิชาต้องบอกให้ใจเย็นๆ เพราะกลัวท่านจะช็อก“คุณลุงคะ ธิชาว่าคว






![คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
