INICIAR SESIÓNหญิงสาวอดเงยมองหน้าเขาไม่ได้ เมื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนกว้าง ตอนนี้เธออยากจะล้มตัวลงนอนแล้วเต็มทน เพราะเหนื่อยทั้งกายที่โดนใช้งานหนักมาตลอดวัน ไหนจะเหนื่อยใจที่โดนย่ำเหยียดศักดิ์ศรีเอาอีก มันมากเกินไปจนกว่าที่เธอจะรับไหวแล้ว พลังกาย พลังใจ และพลังสมอง ถูกใช้อย่างหนักหน่วงเหลือเกินวันนี้ และก
“อืม…”กวิสราถึงกับครางในลำคออย่างหมดทางสู้ เมื่อเขาบดจูบลงมาอีก จุมพิตอันเร่าร้อนแสนเร้าใจนั่น ทำให้เธอกำลังหลงลืมตัวปล่อยให้เขาสำรวจไปถึงไหนต่อไหน แขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้เป็นหลัก ตัวอ่อนเอนไปกับอกกว้างราวกับว่าจุมพิตของเปลวตะวัน ได้สูบเอาเรี่ยวแรงของเธอให้หายไปด้วยอะไรกันนี่...กวิสราถามกับตัวเองอย
“นวดให้หน่อยสิ”“เอ่อ...”กวิสรากัดริมฝีปาก นี่มันจะมากเกินไปแล้วไหมนะ กับการยอมทำตามคำสั่งของเธอ หญิงสาวอกใจระทึกไปหมดแทบจะเต้นโลดออกมานอกอก แต่ก่อนที่เธอจะทันคิดตอบโต้เขาและปฏิเสธการต้องยอมจำทนในภาวะเชลยถึงขั้นนั้น ร่างสูงก็หมุนตัวเองมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบดุดันนั้น ตอนนี้มันกำลังฉายประกาย
“ต้มน้ำเสร็จหรือยัง อยากอาบน้ำแล้ว”เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม ร่างบางที่ตอนนี้เปียกซ่กไปหมดทั้งตัว หนาวจนสั่น เรือนร่างที่เห็นว่าเพรียวบาง ตอนนี้เริ่มอวดความอวบอิ่มเมื่อเนื้อผ้าบางส่วนกระชับรูปร่างงดงามเย้ายวนนั่น จนคนที่ทำเสียงเคร่งใส่เธอต้องลอบกลืนน้ำลาย เมื่อเห็นความงดงามที่ซ่อนอยู่ของดอกไม้สวยยวนใจดอ
“อ้อ...” ชายหนุ่มกอดอกแล้วหรี่ตา พลางเอ่ยเสียงเย็น“ประชด... ประชดประชัน ช่างประชดแบบนี้ยิ่งกว่าเวลาด่าฉันอีกนะ ยายใบหนาด เอาอีกสักสิบไร่ดีไหม”“...”หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างแล้วหุบฉับ พลางตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ ไม่ยอมพูดจาตอบโต้กับเขาอีกเลย ดูเหมือนว่าไม่ว่าเธอจะพูดดีพูดร้าย เปลวตะวันก็จะหาเรื่องเธอ
เสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดี ที่ดังมาจากคนร่างสูงใหญ่ ที่กำลังนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ ด้วยท่าทางสบายอารมณ์สุดๆ ข้างๆ มีโต๊ะเล็ก พร้อมทั้งน้ำผลไม้ รวมถึงขนมขบเคี้ยววางอยู่ เขาทำราวกับว่านอนอยู่ริมทะเล ไม่ใช่นอนอยู่ริมไร่ชาที่ใหญ่โตกว้างขวางและสวยงาม ทำให้คนที่กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่มองแบบค้อนๆ ก่อนจะปา
“นึกยังไงถึงพาผมกับน้องษามาดินเนอร์ ครับพี่ปรัชญ์”วรปรัชญ์ลดเมนูลง พร้อมกับยิ้มให้กับคนถาม รอยยิ้มนั้นเลยไปถึงสตรีสาว หน้าตาหวานน่ารักราวกับตุ๊กตาที่นั่งข้างๆ ท่าทางของเธอบอบบาง และน่าถนอม ใบหน้ารูปหัวใจ ผมยาวหยักศกจนถึงกลางหลัง เรือนผมคาดที่คาดผมสีน้ำตาลเข้ม อวดรูปหน้าจิ้มลิ้ม เรือนร่างบอบบางอยู่ใ
กวิสรามองนาฬิกาข้อมือเรือนเล็ก ที่บอกเวลาเกือบบ่ายสองโมงครึ่งอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย นายจ้างของเธอเลทเวลาไปแล้วเกือบสองชั่วโมง หลังจากที่เธอโทรศัพท์ไปนัดแนะตามเบอร์โทรศัพท์ ที่ได้มาจากผลิดา เสียงหวานของสตรีที่อยู่ปลายสายฟังดูอ่อนเยาว์ และผิดคาดจากที่เธอคิดไว้ ว่าจะต้องได้ยินเสียงทรงอำนาจบอกความเป็นเจ้
“พี่เตยวันนี้กลับค่ำจังเลยค่ะ”เสียงใสหวานดังขึ้นต้อนรับทันที ที่กวิสราก้าวเข้าไปในบ้านของครอบครัว ‘ปองทิวา’ เบ้านทาวเฮ้าส์สองชั้น พื้นที่ขนาด 22 ตารางวา เป็นสมบัติที่บิดาและมารดาทิ้งไว้ให้กับพวกเธอ และมันก็เคยเป็นภาระของกวิสรา จนต้องทำให้หญิงสาวต้องมาทำงานเสี่ยง แต่ผลตอบแทนคุ้มค่า ให้เพียงเสน่ห์เล่
“งานนี้เงินดีมากๆ เลยนะเตย รับรองว่าคุ้มค่ามาก”มือเรียวเคลือบปลายเล็บด้วยสีแดงกำมะหยี่ วางซองเอกสารลงตรงหน้าหญิงสาวใบหน้าสวยหวาน เย้ายวนตา นัยน์ตาคมเฉี่ยวฉายประกายหวานระยับขณะช้อนตามองหน้าคนพูด แม้ว่าเธอจะแต่งกายง่ายๆ ด้วยเสื้อไหล่ล้ำโชว์ไหล่ขาวนวลสีดำสนิท และกางเกงยีนสีเข้มขาเดฟ เน้นรูปร่างอรชรอวบ







