LOGINหญิงสาวอดเงยมองหน้าเขาไม่ได้ เมื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนกว้าง ตอนนี้เธออยากจะล้มตัวลงนอนแล้วเต็มทน เพราะเหนื่อยทั้งกายที่โดนใช้งานหนักมาตลอดวัน ไหนจะเหนื่อยใจที่โดนย่ำเหยียดศักดิ์ศรีเอาอีก มันมากเกินไปจนกว่าที่เธอจะรับไหวแล้ว พลังกาย พลังใจ และพลังสมอง ถูกใช้อย่างหนักหน่วงเหลือเกินวันนี้ และก
“อืม…”กวิสราถึงกับครางในลำคออย่างหมดทางสู้ เมื่อเขาบดจูบลงมาอีก จุมพิตอันเร่าร้อนแสนเร้าใจนั่น ทำให้เธอกำลังหลงลืมตัวปล่อยให้เขาสำรวจไปถึงไหนต่อไหน แขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้เป็นหลัก ตัวอ่อนเอนไปกับอกกว้างราวกับว่าจุมพิตของเปลวตะวัน ได้สูบเอาเรี่ยวแรงของเธอให้หายไปด้วยอะไรกันนี่...กวิสราถามกับตัวเองอย
“นวดให้หน่อยสิ”“เอ่อ...”กวิสรากัดริมฝีปาก นี่มันจะมากเกินไปแล้วไหมนะ กับการยอมทำตามคำสั่งของเธอ หญิงสาวอกใจระทึกไปหมดแทบจะเต้นโลดออกมานอกอก แต่ก่อนที่เธอจะทันคิดตอบโต้เขาและปฏิเสธการต้องยอมจำทนในภาวะเชลยถึงขั้นนั้น ร่างสูงก็หมุนตัวเองมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบดุดันนั้น ตอนนี้มันกำลังฉายประกาย
“ต้มน้ำเสร็จหรือยัง อยากอาบน้ำแล้ว”เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม ร่างบางที่ตอนนี้เปียกซ่กไปหมดทั้งตัว หนาวจนสั่น เรือนร่างที่เห็นว่าเพรียวบาง ตอนนี้เริ่มอวดความอวบอิ่มเมื่อเนื้อผ้าบางส่วนกระชับรูปร่างงดงามเย้ายวนนั่น จนคนที่ทำเสียงเคร่งใส่เธอต้องลอบกลืนน้ำลาย เมื่อเห็นความงดงามที่ซ่อนอยู่ของดอกไม้สวยยวนใจดอ
“อ้อ...” ชายหนุ่มกอดอกแล้วหรี่ตา พลางเอ่ยเสียงเย็น“ประชด... ประชดประชัน ช่างประชดแบบนี้ยิ่งกว่าเวลาด่าฉันอีกนะ ยายใบหนาด เอาอีกสักสิบไร่ดีไหม”“...”หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างแล้วหุบฉับ พลางตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ ไม่ยอมพูดจาตอบโต้กับเขาอีกเลย ดูเหมือนว่าไม่ว่าเธอจะพูดดีพูดร้าย เปลวตะวันก็จะหาเรื่องเธอ
เสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดี ที่ดังมาจากคนร่างสูงใหญ่ ที่กำลังนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ ด้วยท่าทางสบายอารมณ์สุดๆ ข้างๆ มีโต๊ะเล็ก พร้อมทั้งน้ำผลไม้ รวมถึงขนมขบเคี้ยววางอยู่ เขาทำราวกับว่านอนอยู่ริมทะเล ไม่ใช่นอนอยู่ริมไร่ชาที่ใหญ่โตกว้างขวางและสวยงาม ทำให้คนที่กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่มองแบบค้อนๆ ก่อนจะปา
“พี่เมฆ เลิกซักคุณเขาเถอะค่ะ”กณิกาพูดเสียงปรามๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้กับรุ่งภพ ที่ประทับใจในรอยยิ้มหวานละไมนั่นอีกแล้ว เฮ้อ...คนอะไรหน้าหวานแล้วก็ยังยิ้มหวาน จะหวานไปถึงไหนกันล่ะเนี่ย ทำไมต้องมาเป็นน้องสาวของแม่สาวแสบนั่นด้วยหนอ แม่สาวน้ำผึ้ง ชายหนุ่มคิดในใจพลางยิ้มตอบเธอ“ขอบคุณนะคะ ที่มาส่งข่าวของพี
แนะนำตัวเองไปแบบนั้นแล้วรุ่งภพก็อยากจะเขกหัวตัวเอง เอ่อหนอ...ปลอมตัวทั้งทีเอาชื่อเท่ห์ๆ กว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไงกันนะนายรุ่ง แต่เอาเถอะว่ะ ก็แค่เจอสองคนนี่แป๊บเดียว แต่ว่า...สายตาคมกริบยังเผลอมองอ้อยอิ่งไปที่ใบหน้าเนียนหวาน ที่ตอนนี้กำลังจ้องมองเขาเขม็ง ไม่รู้เป็นอะไรแหะ เขาชักอยากจะรู้จักใครบางคนให
“พี่เมฆ เราจะทำยังไงกันดีคะ พี่เตยหายไปแบบนี้ ตองจะทำยังไงดี เราจะทำยังไงกันดี”เสียงหวานใสพร่ำซ้ำ ๆ กลับไปกลับมา เมื่อเจ้าตัวไม่มีสติเหลือนัก ด้วยความเป็นห่วงพี่สาว กณิกาไม่ได้นอนเลยทั้งคืน เหมือนกันกับเมธิชัย หากแต่คนหลังเขายังมีสติดีกว่าหญิงสาวนัก ชายหนุ่มมองนาฬิกา ก่อนจะถอนใจ พลางกัดริมฝีปาก แล้
“รู้ถึงความผิดของตัวเองแล้วใช่ไหมคนสวย”เปลวตะวันจ้องเขม็งมองเธอ แม่มดร้าย...คำนี้มันเหมาะสมกับคนตรงหน้ายิ่งหนัก แม่มดร้ายในคราบของนางฟ้าเจ้าเสน่ห์ชัดๆ เขาไม่มีทางหลงใหลไปกับหน้าตางดงามนี้หรอก ไม่มีทางจะทำเหมือนที่เพื่อนของเขาล้อเลียนไว้ เพราะเขามองเห็นความเลวร้ายที่ซ่อนซุกอยู่ภายใต้ใบหน้างดงามราวกั







