บทที่ 32 : กับดักสองน่านน้ำ

"แล้ว... คุณอาทาริกล่ะคะ เขาดูช่วยงานพ่อเยอะมากเลย" เธอลองหยั่งเชิง

ดอน แค่นยิ้ม "ทาริกน่ะเหรอ... เขาเป็นคนหัวหมอ แทะเก่งเหมือนหนู แต่ก็ยังอยู่ในสายตาพ่อเสมอ ทรายถามแบบนี้... มีอะไรที่ทำงานหรือเปล่า"

เอื้องทรายนิ่งไปอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจยังไม่บอกเรื่องงบการเงินตอนนี้ "เปล่าค่ะ... ทรายแค่เห็นว่าเขามีคอนเนคชันต่างชาติเยอะดี โดยเฉพาะแถบลาสเวกัส ทรายเลยสงสัยว่าเรามีหุ้นส่วนแถวนั้นด้วยเหรอ"

"เราไม่มี... แต่เขาอาจจะมี" ดอน วางช้อนแล้วสบตาลูกสาวอย่างจริงจัง "ฟังพ่อนะทราย... พ่อรู้ว่าลูกฉลาด และลูกคงเห็นอะไรบางอย่างในสมุดบัญชีนั่นแล้ว พ่อจะปล่อยให้ลูกจัดการในส่วนของรีสอร์ตไปก่อน ถือว่าเป็นแบบทดสอบสุดท้าย แต่ถ้าวันไหนที่แกเอาไม่อยู่ ให้บอกพ่อทันที พ่อจะจัดการส่งพวกหนูสกปรกไปลงนรกด้วยมือพ่อเอง"

คำพูดของพ่อทำให้เอื้องทรายรู้ว่า ดอน เอ็นริเก้เองก็ 'ไม่โง่' เขาอาจจะรอจังหวะให้หนอนบ่อนไส้เผยตัวออกมาเองเช่นกัน

คืนนั้น เอื้องทรายกลับเข้าห้องพักพร้อมความรู้สึกที่หนักอึ้งกว่าเดิม เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความหาคอสโม่ "พี่คอสโม่... ระวังตัวด้วยนะคะ วรัทมันฝังรากไว้ที่นี่ลึกกว่าที่ทรายคิด ทรายจะพยายาม