บทที่ 7 : ใจดีเพื่อให้ตายใจ

เครื่องบินเจ็ตส่วนตัว กัลลิแวนท์ ทะยานสู่ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่เหนือแผ่นดินอเมริกา แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามาในห้องโดยสารหรูหรา สร้างบรรยากาศที่สงบเงียบผิดจากความตึงเครียดที่ปกคลุมอยู่ระหว่างคนทั้งสอง

คอสโม่นั่งทำงานอยู่ด้านหน้าสุด เขาดูราวกับถูกผนึกอยู่ในโลกของตัวเอง แผ่รัศมีแห่งอำนาจที่เย็นชาออกมาจนแม้แต่เสียงเครื่องยนต์ก็ไม่อาจกลบได้

เอื้องทรายพยายามอย่างยิ่งที่จะจดจ่ออยู่กับแท็บเล็ตในมือ ข้อมูลทางธุรกิจจำนวนมหาศาลที่ต้องทำความเข้าใจก่อนลงจอดที่ลอสแอนเจลิสเรียกร้องสมาธิอย่างหนัก แต่ร่างกายของเธอกลับไม่ยอมเชื่อฟัง

ภาพในแท็บเล็ตเริ่มหมุน...

อาการ มึนหัว และ คลื่นไส้ เริ่มโจมตีเธออย่างหนัก มันเป็นผลพวงจากการอดนอนมาเกือบ 24 ชั่วโมง ความเครียดจากการเผชิญหน้ากับความตายในอุบัติเหตุ รถชนในอดีต ภาพที่พ่อคอหักตายคาพวงมาลัย การถูกดูถูกเหยียดหยามเมื่อคืน และการปะทะทางอารมณ์ที่รุนแรงเมื่อช่วงสาย ทุกอย่างประดังเข้ามาพร้อมกัน

ริมฝีปากที่ถูกกัดจนช้ำของเธอแห้งผาก เธอพยายามกลืนน้ำลายลงคอเพื่อระงับอาการคลื่นไส้ แต่ก็ทำได้ยากลำบาก เอื้องทรายยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ พลางพิงศีรษะกับเบาะอย่างเงียบ ๆ เพียงเสี้ยววินาทีเพื่อพักสายตา

ความเงียบที่กินเวลานานผิดปกติทำให้คอสโม่ต้องเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป เขาไม่เคยเห็นเอื้องทรายที่ดูหมดสภาพขนาดนี้ ปกติเธอจะแข็งกร้าวและพร้อมโต้ตอบเสมอ แต่ตอนนี้เธอดูซีดเผือดราวกับกระดาษ และนั่งนิ่งจนน่าแปลกใจ

“เป็นอะไร” เขาถามเสียงห้วน ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดสีดำจ้องมองอย่างจับผิด ไม่ใช่ความเป็นห่วง

เอื้องทรายตกใจกับเสียงของเขา เธอรีบยืดตัวขึ้นตรงอีกครั้งทันที แต่การเคลื่อนไหวที่ฉับพลันทำให้โลกทั้งใบหมุนคว้าง ภาพในสายตาของเธอพร่ามัวจนต้องรีบคว้าขอบที่นั่งไว้

“เปล่าค่ะ” เธอพยายามพูดให้เสียงปกติที่สุด แต่น้ำเสียงของเธอกลับแหบพร่าและสั่นเครือออกมาอยู่ดี“แค่... มีอาการเพลียเล็กน้อย ดิฉันจะจัดการตารางงานให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงค่ะ”

คอสโม่ถอดแว่นกันแดดออก แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ของเธอ

“โกหก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดดูไม่ออกหรือไงว่าเธอกำลังจะหน้ามืด”

เขาใช้ปลายนิ้วเย็นเฉียบแตะที่แก้มของเธออย่างหยาบคาย ใบหน้าของเอื้องทรายร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อถูกสัมผัส “ไข้ขึ้นเหรอ หรือแค่แสดงละครเพื่อเรียกร้องความสงสาร”

“ดิฉันไม่ได้แสดงละครค่ะ” เอื้องทรายข่มใจพูด “ดิฉันแค่...อดนอนมาทั้งคืน”

คำว่า 'อดนอน' ทำให้ความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับมาในหัวของคอสโม่ เขาจำได้ว่าเธอต้องนั่งหลับอยู่ในสภาพยับเยินจนกระทั่งเช้า แต่แทนที่จะรู้สึกสำนึกผิด เขากลับรู้สึกถึงชัยชนะที่เด็ดขาด

“นั่นคือผลของความดื้อรั้นและการขัดคำสั่งของฉัน” คอสโม่พูดอย่างเฉยชา “ฉันไม่สนใจว่าเธอจะตายหรือไม่ตาย ตราบใดที่เธอยังมีลมหายใจอยู่ เธอก็ต้องทำตามหน้าที่ที่ฉันมอบหมาย”

เขายื่นมือไปหยิบแท็บเล็ตออกจากมือของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว แล้ววางมันลงบนโต๊ะข้างๆ

ท่าทีที่เปลี่ยนไปนี้ทำให้เอื้องทรายเกิดความสับสนอย่างรุนแรง ทำไมจู่ๆ เขาถึงทำตัวเหมือนห่วงใย หากเขาต้องการทรมานเธอจริง การปล่อยให้เธอทำงานต่อไปทั้งที่อาการแย่ลงน่าจะเป็นสิ่งที่ซาดิสม์กว่า หรือเขาแค่ต้องการให้เธอสมบูรณ์แบบเพื่อไปรับใช้เขาต่อหน้าสาธารณชนที่ลอสแอนเจลิส

 เขาใจดีกับเธอทำไม คำสั่งของเขาไม่ได้หมายความว่าเธอต้องทนทุกข์จนกว่าจะตายไปเลยเหรอ หรือนี่คือแผนใหม่ ที่ต้องการให้เธอตายใจ ในความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และมีน้ำใจจอมปลอมของเขา

“ไปนอนซะ” คอสโม่หันหลังให้เธอแล้วเดินกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดราวกับสั่งเครื่องยนต์กลไก

 “แต่ไม่ใช่เพราะฉันใจดี... แต่เพราะฉันไม่ต้องการให้ลูกน้องไร้ประสิทธิภาพอย่างเธอมาทำลายงานสำคัญของฉัน”

คอสโม่คว้าแขนของเอื้องทรายแล้วกระชากให้เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างไม่ใยดี แขนของเขาแข็งแกร่งและเย็นเฉียบราวกับเหล็กกล้า เขาเดินนำเธอไปยังห้องพักส่วนตัวบนเครื่องบินที่ถูกจัดไว้สำหรับเขาเท่านั้น

เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องพักที่หรูหราและกว้างขวาง เอื้องทรายก็ถูก ผลัก เข้าไปอย่างแรงจนเซถลา

ห้องพักถูกตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม มีเตียงขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าลินินสีขาวสะอาดตา พร้อมชุดเครื่องนอนหนานุ่ม มันเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่เขาไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามาก่อน

“พักผ่อนซะ” เขาสั่งด้วยสายตาที่เย็นชา “ฉันจะปลุกเธอหนึ่งชั่วโมงก่อนเครื่องลง เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเป็น 'ผู้จัดการส่วนตัว' ที่สมบูรณ์แบบของฉันที่แอลเอ”

คอสโม่ยืนกอดอกพิงกรอบประตู จ้องมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและความรังเกียจ เอื้องทราย รู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความเมตตา แต่เป็นการยื่นเชือกให้เธอหายใจเพื่อรอวันถูกแขวนคอ เธอกัดฟันแน่น

ดี... เธอจะพักผ่อนให้เต็มที่ และจะทำให้เขาต้องเสียใจที่ตัดสินใจ 'เมตตา' เธอในครั้งนี้ พี่คอสโม่