ถึงร้ายก็รัก นายมาเฟียจอมโหด25+++(ภาคต่อของป้าน่ะเมียผม25++)

ถึงร้ายก็รัก นายมาเฟียจอมโหด25+++(ภาคต่อของป้าน่ะเมียผม25++)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-06-06
โดย:  ศานิชลจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
51บท
3.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของ ป้าน่ะเมียผมนะ "ถูกใจไหมคะ" ดาราสาวหุ่นอวบอึ่มนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ตรงหว่างขาของคอนเนอร์ สองมือของเธอจับตรงหน้าขาของเขาเพื่อเป็นหลักให้เธอกลืนกินเจ้าแท่งเนื้อยักษ์อย่างอร่อยและแสนจะถูกใจเธอเป็นที่สุด "อ้าส์ ดีมาก ต้องอย่างนี้ อ้าส์ ซี้ดดด" ปากหนาครางซี้ดซ้าดด้วยความถูกอกถูกใจในดาราสาวที่เพิ่งจะมาทำหน้าที่ครั้งแรก สายตาคมก้มลงมองร่างเปลือยเปล่าของเธออารมณ์ของเขาก็ยิ่งพลุ้งพล่านจนเผลอยกมือขึ้นมากดศีรษะของเธอ "อื้มๆ อื้อๆ" ร่างอวบอิ่มที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดร่างกาย ดิ้นฝืนแรงของคอนเนอร์แต่พองามให้เขาคลายมือออกและเธอก็จับท่อนเนื้อเข้าออกในโพรงปากของเธออย่างสนุกสนาน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP 1 คอนเนอร์ 25+++

LILA

The guard shoved me out of the dark, dank cell, and I staggered and almost fell face-flat, but Erick, one of the guards, caught and steadied me. My legs and hands were bound in fetters, a large chain was snaked around my neck, and it had an extension where the guards pulled me forward as if I was a plague. I was infected to them, and they did not know what to do.

I did not defile The Alpha; neither am I a criminal. I was not even strong and had not even wolfed out. I am just a sister to Markus McKenna. Markus was my brother who almost raped the pack's Luna and killed her when she exposed him. Now, I am serving his punishment.

"Move your lazy ass, you mutt!" one of the guards yelled at me while dragging me with him.

The chain around my neck gnawed into my flesh, sending pain down my spine. Two years ago, I would have broken down. I would have fallen on my hands and knees, cried and begged for mercy, but two years of unending torture and pain only made me stronger and able to bear all the pain.

Instead of focusing on the pain and the scorn from the pack, I let those agony turn to anger and hatred. I hated this pack so much that all I dreamed of was to raze it down with all my wrath. Not that I could do anything, even if I wanted to. I did not have a wolf yet and was unsure if I would ever wolf out. My anger was useless, and could not burn them, but I still carried it in me. Despite my rage for the pack, I craved death too. I had nothing else left to live for, except for the other prisoner girl Cassie, whom I had gotten close to since she was brought into the cell where I stayed. She is the only reason I had not ended it all. The family I knew and once had were dead. My brother died in the accident that killed The Luna and her pup and put the Alpha in a coma. My Nana suffered a heart attack after hearing about my brother's death and died. I was left all alone in the world.

"Get down on your knees, stupid!" the guard, Patrick by name, yelled again, dragging me out of my thoughts.

I looked up to see the acting alpha. Beta Leo, standing, hands akimbo, staring at me. He had been the acting Alpha since the Alpha went into a coma. Everyone hated me, but his hatred for me was double, and it was none of my business because the feeling was mutual. Patrick dragged the chain around my neck, forcing me to my knees at Beta Leo's feet.

"I suggest you keep your eyes down, rogue," an elder spoke from behind the beta.

Oh, I was a rogue wolf. My brother Markus had escaped from the pack's prison, and we fled the pack that night. We lived in hiding for a month, but he had been so angry that he went back to Crescent Hills Pack, and rammed a truck into the Alpha's vehicle.

Beta Leo always wore a stern frown whenever I was in his presence, but today, he wore a smirk as if he bore news of my death. I stopped thinking about it. If today were my execution day, I would only be happy. Some warriors and elders stood behind him, all staring at me with hate.

"Finally, this abomination will be purged from us tomorrow," Beta Leo bellowed and looked around at the elders around him. "There is good news! Alpha Blaise has recovered from coma and will return to the pack tomorrow."

The atmosphere erupted with excitement when the alpha's recovery and return were announced. My heart sank into my abdomen for some unknown reason. I had never seen Alpha Blaise and did not know what he was like. I was not sure if I should be happy about his recovery, but my decision was made by the next statement from Beta Leo.

"At long last, he will execute this abomination from us."

The crowd cheered. I was an abomination to them anyway, and my execution will do them good. At least they would be free of me. There will be no one to torture again.

"Let every pack member hear the news and gather on The Hill tomorrow. There, Alpha Blaise will state his verdict." Another uproar, accompanied by claps from everyone. "Release her to do her chores, but make sure you keep an eye on her; she has a knack for running away."

The guards removed my chains and led me away from the elders. Once I was released to the pack, Agatha, the Alpha's cousin with two black braids, threw a bunch of clothes at me. I did not take these things to heart before, but since I would die soon, there was no need to be quiet. I allowed the clothes to fall and trampled on them. The look on Agatha's face was iconic, and I enjoyed it. They saw me as weak because I had not wolfed out, but I refused to answer that. Agatha walked up to me and slapped me hard on the face. It stung badly because I could still feel the pain of the other slaps on my face.

"How dare you trample on my dresses?!" Agatha yelled.

A little crowd had gathered around, watching what was going on. The bitches in this pack were mean, but Agatha was the meanest and always got away with everything because she was Alpha's cousin. I wanted her to feel the pain she had caused me for two years, the pain and humiliation I bore for something I knew nothing about. Without caution, I punched her face, breaking her nose. She yelped in surprise and staggered back, holding her nose as blood ran down her nostrils. Shrieks from other girls filled the air around me.

"Did you just punch me?" Agatha asked with fire in her eyes.

I didn't feel very sorry, so I punched again. I wish I had a wolf; I would have torn a chuck out of her in front of everyone. Agatha shrieked, making the other girls come at me. They could half shift— their only weapon against me, so they did that. They lunged at me, tearing my flesh with their claws, beating the life out of me, until some guards came to my rescue, pulling the girls away from me. I rose to my knees, and Patrick landed a heavy slap on my cheek. Blood spurted out of my mouth, and I crashed to the ground, using my hands to cover what little remained of my clothes.

"Do you not know your position, rogue? How dare you raise a hand on an Alpha Blood?"

I wiped the blood from my lips. I am not sorry and will do it again if they try me. I did not deserve this, and I will prove to them all that I am not weak.

"Answer me!" Patrick barked.

"That's enough, Patrick. She has received enough punishment for that already." That was Erick again. "I will take her back to her cell now until Alpha Blaise arrives."

Erick is the only guard who had been nice to me, and he was keeping most of my possessions. He was my brother's friend and had been my saviour since I was taken captive. He knew the truth behind my brother's accusations, and he was the only one that believed Markus was innocent, not until he killed The Alpha's family. I did not really trust him because if he knew the truth about my brother, he should have stood up for him when all that accusation was going on.

He grabbed my arm, helping me stand and led me away from the centre of the scene, covering me with his coat. My whole body ached from the attack from the other she-wolves, but his jacket was heavy on me.

"What was that? What came over you?" he whispered through gritted teeth once we were out of the Pack's sight.

"I will die anyway. Why not let them kill me now?"

"Stop being irrational, Lila. Stay calm until you hear what Alpha Blaise has to say." He let the other guards bind me again and shove me back into my cell.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
51
EP 1 คอนเนอร์ 25+++
"รีบทำหน้าที่ของเธอซะ โรซี่"ร่างใหญ่นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวด้านในสุดของห้องทำงานที่อยู่ชั้นบนสุดของผับที่ใหญ่ที่สุดของอังกฤษ วันนี้เขามีนัดกับโรซี่นางแบบที่เขาเรียกหาอยู่เป็นประจำจนจำชื่อเธอได้ขึ้นใจและเพราะเธอถึงใจเขาถึงได้เรียกหา"คุณต้นอย่ารีบร้อนสิคะ เรื่องแบบนี้ต้องใจเย็นๆ เดี๋ยว"เธอเดินนวยนาดเข้ามาภายในห้องที่แสนคุ้นเคยเพราะได้มาที่นี่เป็นประจำ ร่างบางถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นอย่างเย้ายวนแต่ทุกอย่างก็ต้องหยุดลงกลางอากาศ"ออกไป"ชื่อเล่นของเขาที่ไม่เคยมีใครเรียกเพราะมันคือเรื่องส่วนตัวที่สุด คนที่จะเรียกได้คือคนในครอบครัวเท่านั้นข้อนี้คนรอบกายเขารู้ดี และเธอคนนี้ก็ก้าวล้ำเส้นของคู่นอนมากเกินไปก็ไม่สมควรจะอยู่ต่อไป"อะไรกันคะ อยู่ดีๆ ก็มาไล่กัน"นางแบบสาวรีบหยิบเสื้อที่กองอยู่กับพื้นขึ้นมาใส่อย่างรีบร้อนตามเสียงที่ไล่เธออย่างรุนแรงเพราะเธอไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไล่เธอทั้งที่เธอก็เคยเป็นที่ถูกอกถูกใจเขาจนถูกเรียกขึ้นเตียงมาแล้วหลายรอบ"บอกให้ออกไป แล้วอย่าเสนอตัวมานอนกับฉันอีก"เขาเกลียดคนที่ไม่รู้หน้าที่ขอตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ และมีผู้หญิงอีกมากมายที่พร้อมจะเสนอตัวให้เขาเพราะอย่างนั้นก
อ่านเพิ่มเติม
EP 2 ไอลิน
"พวกคุณเป็นใคร"ยังไม่ทันที่สองสาวจะเดินถึงหน้าประตูบ้าน กลุ่มผู้ชายที่มีกันห้าคนก็พากันพังประตูเข้ามาสะก่อน ไอลินรีบอุ้มน้องสาวขึ้นมาแนบอกเอาไว้เพราะกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้นโดยไม่คิดถึงตัวเองที่เป็นเพียงแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ"ไสหัวออกไปจากที่นี้ซะ"ชายคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับส่งสัญญาณให้ที่เหลือเดินเข้าไปด้านในบ้านของไอลินเพื่อสำรวจดูทรัพย์สินที่พ่อแม่ของไอลินเอามาจำนองในวงพนันว่ายังอยู่ครบไหมตามคำสั่งของหัวหน้าเขาอีกที"นี้มันเรื่องอะไรกัน"ไอลินกอดน้องสาวของเธอเอาไว้แน่น มันกำลังเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอกับน้องอีกแค่พ่อกับแม่จากไปอย่างกะทันหันมันก็แย่มากพอแล้วนี่ยังจะมีคนใจร้ายเข้ามาถึงในบ้านโดยไม่พูดอะไรสักคำนอกจากไล่เธอกับน้องออกจากบ้านของตัวเอง"จะบอกให้เอาบุญแล้วกัน พ่อกับแม่เธอติดหนี้การพนัน และสุดท้ายก่อนที่สองคนนั้นจะตายดันเอาทั้งบ้านทั้งร้านอาหารกิ๊กก๊อกมาจำนองไว้"มีผีพนันคนเอเชียไม่กี่คนที่เข้าออกที่บ่อนทำให้พวกเขาจำพ่อกับแม่ของไอลินได้ดี และขึ้นใจเพราะสองคนนั้นเล่นพนันแบบทุ้มไม่อั้นจนลืมนึกถึงตัวเอง"ไม่จริง พ่อกับแม่ไม่มีทางทำแบบนั้น"พ่อกับแม่ของเธอไม่มีทางยุ่งเกี่ยวกับการ
อ่านเพิ่มเติม
EP 3 เสียงของญาลิน
"หนูญา นั่งรอตรงนี้นะ อย่าออกไปไหน เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อน"ไอลินเดินหางานมาทั้งวันและเธอก็โชคดีได้งานใหม่ภายในวันนั้น แต่โชคร้ายเธอต้องแอบพาน้องสาวเข้ามาทางหลังร้านเพื่อซ่อนตัวไม่ให้ใครเห็นไม่งั้นเธอโดนไล่ออกแน่เพราะที่นี้เป็นบาร์ที่มีกฎเกณฑ์มากโดนเฉพาะกับเด็กน้อยอย่างญาลินที่ห้ามเข้ามาเด็ดขาด"พี่ไอ"เด็กสาวที่ต้องนั่งอยู่บนกล่องเก็บของตรงมุมมืดของทางเดินที่มีซอกให้หลบอยู่พอดีกับตัวของญาลินเริ่มกลัวกับสถานที่ที่ไม่คุยเคย เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้คนเดียว"ไม่งอแงนะคนเก่ง เดี๋ยวพี่มา แล้วคืนนี้เราไปนอนโรงแรมกัน"เธอหวังเพียงแค่ได้เงินค่าแรงของที่นี่เพื่อไปหาที่นอนให้น้อง แล้วค่อยคิดหางานใหม่ที่สามารถเอาญาลินไปทำงานได้ จะได้ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังแบบนี้"จริงนะ หนูญาไม่อยากนอนหนาวอีกแล้ว"เด็กน้อยเริ่มมีรอยยิ้มบนใบหน้า เธอแทบไม่อยากจะกลับไปที่สถานีรถไฟอีกแล้วมันหนาวจนนอนแทบไม่หลับ"จริงสิจ๊ะ รอพี่ตรงนี้นะ"ไอลินจำต้องทิ้งน้องสาวของเธอเอาไว้เพื่อที่จะหาเงินถึงจะห่วงมากเพียงใดแต่เธอก็ต้องเลือกทำในสิ่งที่ดีที่สุดเผื่อญาลิน"ที่ผับกูก็มีเหล้ากิน มึงจะเสือกมานั่งทำอะไรที่บาร์นี้มิทราบไอ้แดเนียล"คอ
อ่านเพิ่มเติม
EP 4 พนักงานใหม่
​"ไม่ร้องน๊า คนเก่งของพี่ไอ"ไอลินนั่งปลอบน้องสาวที่ร้องไห้ไม่ยอมหยุดเพราะยังตกใจ จนเธอเองอยากจะร้องตามไม่รู้ว่าชีวิตต้องเจออะไรที่มันหนักหนาขนาดนี้จนเธอเองคิดหาหนทางแทบจะไม่ได้อยู่แล้วนะ ร่างที่ใหญ่กว่าเด็กหญิงตัวน้อยโผเข้ากอดกันเพื่อปิดบังน้ำตาของเธอที่เริ่มไหล"แต่พวกเขาเอาหนูสกปรกมาใส่หนูญา"ญาลินจำเหตุการณ์ได้ดี เธอเชื่อฟังพี่สาวเป็นอย่างดีนั่งอยู่กับที่ไม่ดื้อไม่ซนแต่ไม่รู้ทำไมถึงมีคนเอาหนูสกปรกที่แสนน่ากลัวมาใส่ตัวเธอจนญาลินวิ่งหนีหนูตัวนั้นให้ปั่นป่วนไปทั้งร้านอาหารที่พี่สาวของเธอทำงานอยู่"พวกเรามาไกลจากพวกเขาแล้ว ไม่มีใครทำอะไรหนูญาของพี่ได้อีกแล้วนะ เงียบนะคะคนสวย"เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเหมือนกันคนพวกนั้นถึงได้แกล้งน้องสาวของเธอจนเธอโดนไล่ออกทั้งทีเริ่มงานได้ไม่กี่ชั่วโมงและไม่ได้รับเงินค่าแรงที่เธอแสนจะอยากได้มาอีกด้วย"หนูญาขอโทษพี่ไอนะคะ""ขอโทษพี่ทำไม""หนูญาทำให้พี่ไอต้องโดนไล่ออก""พี่โดนไล่ออกเอง หนูญาไม่ผิดสะหน่อย"ไอลินไม่เคยคิดโทษน้องสาวของเธอแม้แค่น้อยไม่ว่าเหตุการณ์จะร้ายแรงแค่ไหนทุกอย่างมันก็ไม่ได้เริ่มมาจากญาลินเด็กน้อยที่แสนบอบบางคนนี้"ส่งหนูญาไปอ
อ่านเพิ่มเติม
EP 5 ความลับไม่มีในโลก
"ฉันคุมห้องนี้ ไม่มีใครรู้หรอก"เจ้านายของเขาไม่เคยสนใจห้องล้างแก้วที่แสนจะงานเยอะนี้หรอก คอนเนอร์สนใจแต่ห้องเก็บเหล้าที่เอาไว้บริการลูกค้าเท่านั้น"ขอบคุณนะคะ"ไอลินตกลงทำงานนี้เพราะยังไงถ้าถูกจับได้เธอก็แค่โดนไล่ออกอีกรอบหนึ่งแค่นั้น แต่คืนนี้อย่างน้อยก็ขอแค่ได้ค่าแรงเพิ่มขึ้นอีกนิดจะได้ไปเช่าห้องนอนกับญาลินแทนที่ห้องนอนในสถานีรถไฟ"ตัวเล็กมานั่งตรงนี้ อย่าดื้อ"เบสหาที่นั่งให้เด็กผู้หญิงตัวเล็ก เขารู้ว่าอยู่ตรงไหนแล้วจะไม่มีใครมาพบเพราะเขาเป็นหัวหน้าของการ์ดทั้งหมดรองจากคอนเนอร์ และเขาก็ชักจะถูกชะตากับเด็กน้อยคนนี้สะแล้วด้วยสิไอลินรีบเรียนรู้งานและทำทุกอย่างด้วยความขยันถึงแม้จะไม่เคยลำบากแบบนี้มากก่อนก็ตามแต่เพื่อความอยู่รอดของเธอกับญาลินต่อให้ลำบากกว่านี้เธอก็ทำขอแค่ได้เงินทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางไอลินมาเริ่มงานเร็วกว่าคนอื่นนิดหน่อยในทุกวันและกลับช้ากว่าทุกคนเพื่อรอเบสมาจ่ายค่าแรงให้เธอ จนตอนนี้จะครบอาทิตย์ที่เธอมาทำที่ผับโดยที่เจ้าของผับไม่รู้เรื่องด้วยเลย"ไปทางหลังผับ กูอยากจะแกล้งไอ้แดเนียลมันสะหน่อย"คอนเนอร์สั่งคนขับรถของเขาให้ขับอ้อมไปทางหลังผับเพื่อหาอะไรสนุกๆ ทำสะหน
อ่านเพิ่มเติม
EP 6 ช่วยด้วย
"ปล่อยฉันนะ""กรี้ดดดด ปล่อยพี่ไอนะ"ไอลินที่กำลังนั่งกอดญาลินอยู่ไม่ทันได้ระวังตัว เธอถูกผู้ชายร่างใหญ่สามคนที่เนื้อตัวสกปรกมีกลิ่นเหม็นสาบเข้ามาจับตัวเธอและน้องสาวให้แยกออกจากกัน หนึ่งในนั้นจับตัวญาลินเอาไว้ไม่ยอมให้เด็กน้อยวิ่งเข้าไปหาพี่สาวที่ถูกอีกสองคนจับตัวเอาไว้ แต่สองพี่น้องก็พยายามดิ้นให้หลุดจากคนพวกนั้น"หุบปาก"ผู้ชายคนหนึ่งที่จับตัวญาลินแยกออกมาจากพี่สาวของเธอ ตะคอกใส่เด็กหญิงเสียงดังลั่นสถานีรถไฟที่แทบจะไม่มีใครจนญาลินตกใจเนื้อตัวสั่นพูดอะไรไม่ออกด้วยความกลัวพร้อมกับน้ำตาที่ไหนอาบสองแก้มอย่างน่าสงสาร"อย่าทำอะไรน้องสาวฉันนะ"ไอลินไม่เคยคิดจะห่วงตัวเองแต่ที่เธอห่วงมากที่สุดคือญาลินเด็กน้อยที่ถูกผู้ชายใจร้ายตะคอกใส่โดยที่เธอเข้าไปช่วยอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งมองน้องสาวไอลินก็ยิ่งร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั่น"อีนี่ฤทธิ์เยอะจริงว่ะ มึงจับมันไว้ดีๆ "ร่างใหญ่ที่อัดยาเสพติดเข้าร่างกายอย่างเต็มสูบเริ่มตาลายยืนไม่อยู่หันไปสั่งเพื่อนอีกคนที่ก็มีสภาพไม่ต่างจากกันสักเท่าไรให้จับตัวไอลินที่ดิ้นไม่ยอมหยุด"ปล่อยฉันนะ"ไอลินดิ้นสุดแรงที่เธอมีเพื่อให้หลุดออกจากมือใหญ่ที่จับแขนเธอเอาไว้
อ่านเพิ่มเติม
EP 7 ฉันช่วยเธอ25++ (เปิดซิงเลือดสาด)
"ได้เรื่องหรือยังวะไอ้เบส"เขาขับรถออกมาตามทางที่นิ้วเล็กๆ ของเด็กขอเงินนั่นชี้มา แต่ด้วยความเร็วเกินไปทำให้เขาต้องกลับรถมาดูตามซอยเล็กๆ ที่น่าจะมีรถคันนั้นจอดอยู่แต่มันก็ยังไม่เจอจนเขาทนไม่ไหวอยากจะให้เรื่องนี้จบไปสักทีจะได้กลับไปหาความสุขกับผู้หญิงของเขาที่ผับไม่อยากจะมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระแบบนี้จนต้องโทรหาเบสเร่งงานที่เพิ่งจะสั่งไป"คนของเรายังไม่เจอข้อมูลเลยครับ""กูเจอแล้ว"สายโทรศัพท์ถูกตัดทิ้ง สายตาคมดุจพญาเหยี่ยวมองเห็นรถคันที่มีสภาพเหมือนกับที่เด็กญาลินคนนั้นพูดมันจอดอยู่ในซอยเล็กที่ไม่มีผู้คน มันเป็นซอยที่เขาเองยังแทบจะไม่อยากมาเพราะมันเป็นที่มั่วสุมของคนเสพยาสถานที่ที่น่ารังเกียจสกปรกเป็นที่สุดคอนเนอร์จอดรถทิ้งเอาไว้แล้วเดินเท้าเปล่าเข้าซอยไป เขาไม่อยากจะเป็นจุดเด่นให้พวกขี้ยาแห่กันมาดูรถของเขาจนช่วยยัยตัววุ่นนั้นไม่สำเร็จและยังอาจจะต้องทำสีรถใหม่ทั้งคันเพราะทั้งซอยนี้ก็ไม่น่าจะมีใครปกติสภาพตึกเก่าสองข้างทางภายในซอยไม่น่าเดินเข้ามาเลยด้วยซ้ำกลิ่นไหมโชยเข้าจมูกเพื่อต้อนรับผู้มาเยือนอย่างชวนอ้วก ร่างใหญ่ที่กำลังเดินลัดเลาะแทบอยากจะกลับออกไปถ้าไม่เพราะมีคำว่าแม่แพรหลุดออ
อ่านเพิ่มเติม
EP 8 ใจร้าย
"พ่อค่ะ แม่ค่ะ ช่วยไอด้วย"น้ำตาไหลอาบสองแก้ม ปากเล็กเรียกหาคนที่คิดถึงสุดหัวใจเพราะมองไม่เห็นใครอีกแล้วไอลินตื่นขึ้นมาในช่วงเย็นของอีกวัน ร่างเล็กนอนอยู่เพียงลำพังในห้องนอนที่ไม่รู้จักหันไปทางไหนก็ไม่เจอใครมีเพียงความเงียบเท่านั้นที่อยู่เป็นเพื่อนเธอใบหน้าหวานแสนอ่อนล้ากำลังร้องไห้ เธอไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้างความจำสุดท้ายของเธอคือเขาผู้ชายใจร้ายที่ไล่เธอทุกครั้งที่เจอหน้ากันเข้ามาช่วยแล้วทุกอย่างก็จางหายไปหญิงสาวเดินลงจากเตียงไม่ไหวได้แต่กอดตัวเองร้องไห้จนหมดแรงหลับลงไปอีกรอบพร้อมร่างกายที่บอบช้ำไปทั้งตัว ไอลินไม่รู้เลยว่าตื่นขึ้นมาอีกครั้งเธอจะเป็นยังไงร่างใหญ่ที่ไปนอนอีกห้องหนึ่งแล้วเดินกลับเข้ามาตอนหัวค่ำเพื่อจะพาตัวปัญหาไปหาพ่อของเขาและน้องสาวของเธอ เขายอมรับว่าบทรักเมื่อคืนทำให้เขามีความสุขกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมา แต่คนอย่างเขาก็ไม่คิดจะนอนกกกอดแม่สาวบริสุทธิ์นี้หรอกนะเพราะเขาไม่คิดผูกมัดกับใครเกมส์จบทุกอย่างก็จบเหมือนกัน"ใส่เสื้อผ้า แล้วออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว"เขาคิดไม่ผิดจริงๆ ว่าเธอคงจะมารยานอนรอให้เขาเข้ามาเห็นใจเหมือนพวกเสียตัวครั้งแรกน่าสมเพชสะไม่มีบุญเท่า
อ่านเพิ่มเติม
EP 9 อัศวินมาแล้ว
"พี่ไอ"ญาลินพยายามเรียกพี่สาวที่กอดเธออยู่แต่ไอลินก็ไม่ยอมตอบ มีแต่เพียงความเงียบและไอร้อนจากพิษไข้ของไอลินที่ห่อหุ้มตัวญาลินเอาไว้ เด็กน้อยเริ่มน้ำตาคลอไม่คิดว่าพี่สาวจะอาการหนักแบบนี้"พี่ไอตื่นๆ ๆ "ไอลินที่คอยกอดน้องสาวของเธออยู่คลายอ้อมกอดออก ร่างเล็กค่อยๆ เอนลงกับเก้าอี้ของสถานีรถไฟ ญาลินรีบกอดพี่สาวของเธอเอาไว้หนูน้อยมองไม่เห็นใครที่พอจะช่วยเธอกับพี่ได้เลยนอกจากอ้อมกอดเล็กๆ ของเธอที่คงจะพอคลายหนาวให้ไอลินได้บ้าง"หนูญาขอยืมก่อนนะคะ"ญาลินคิดถึงใครที่ไม่ควรคิดถึงได้ มือเล็กรีบล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพายใบเล็กของไอลินเพื่อหยิบเงินออกมาเธอจะต้องหาคนมาช่วยพี่สาวของเธอให้ได้ไม่ว่าจะอยากลำบากแค่ไหนและเขาคนนั้นต้องมาช่วยแน่นอนญาลินวิ่งไปทั่วสถานีรถไฟที่ไร้ผู้คนเพราะตอนนี้เวลาล่วงเลยจนจะเข้าวันใหม่อีกแล้ว เด็กหญิงตัวเล็กกำลังหาอะไรมายืนเพื่อเพิ่มความสูงของเธอให้เท่ากับตู้โทรศัพท์พอให้เธอจะยกหูขึ้นมาโทรได้"ขอยืมก่อนนะคะ"ญาลินเดินหาจนเจอเก้าอี้ตัวเล็กที่เธอพอลากออกมาไหว ใบหน้ากลมของสาวน้อยเปื้อนรอยยิ้มแห่งความดีใจถึงจะเหนื่อยแต่ก็ได้พบหนทางช่วยพี่สาวของเธอ"พี่ชาล๊อต"ญาลินตัดสินใจโทรหา
อ่านเพิ่มเติม
EP 10 แค่มาเยี่ยม
เช้าที่แสนน่าเบื่ออีกวันของคอนเนอร์วันนี้เขาต้องตามพ่อมาที่โรงพยาบาลแต่เช้าเพราะต้องเข้าประชุมแทนพี่ชายและน้องชายของเขา ใบหน้าหล่อเหลากำลังบอกบุญไม่รับอยู่ในห้องทำงานกับเอกสารกองโต"มึงว่ามา มันมีอะไรด่วนถึงต้องมารายงานกูตอนนี้"ร่างใหญ่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของสมาร์ทกำลังนั่งอ่านรายงานที่เขาโดนทั้งน้องชายและพี่ชายสั่งมาให้อ่านก่อนเข้าประชุมอย่างเร่งรีบก็ต้องชะงักลงเพราะไอ้ลูกน้องตัวดีรีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา"คือชาล๊อตอยู่ที่นี้ครับนาย มันพาผู้หญิงที่นายเคยช่วยเอาไว้มารักษาพร้อมกับเด็กห้าขวบคนนั้นครับ""ไอ้ชาล๊อต มึงกล้ามากนะมาถึงถิ่นของกู"มือใหญ่ตบโต๊ะทำงานดังลั่นกรามใหญ่ขบเข้าหากันแน่นเพียงเพราะคำพูดของลูกน้องที่เขาใช้ให้ไปทำงานสำคัญเอ่ยเข้าหูมาเท่านั้น"นายครับได้เวลาเข้าประชุมแล้ว นายใหญ่ให้มาตาม"บอดี้การ์ดมือขวาอย่างเบสเดินเข้ามาตามผู้เป็นนายตามคำสั่งของนายใหญ่ทั้งทีรู้อยู่แก่ใจว่านายเขากำลังฟังเรื่องอะไรอยู่แต่เขาก็อยากขัดเพื่อจะได้ช่วยผู้หญิงน่าสงสารคนหนึ่ง"มึงไปเฝ้าไอ้ชาล๊อตไว้"เขาไล่ลูกน้องที่เขามารายงานให้กลับไปทำหน้าที่ตามเดิมเพราะเขาไม่ไว้ใจไอ้คนที่มันชอบลอบกัดอย่างชาล๊อต
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status