เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 20 (02)
วันที่เผยแพร่:
2026-06-20 22:10:27
บทล่าสุด
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 21
“กูจะหาแพรเอง กูไหว” ฉัตรฐาดึงมือออก สองขาฝืนพาตัวเองเดินห่างไป แต่ไม่เท่าไรก็สะดุดกับก้อนหินจนล้มลง ไม่ถึงนาทีก็ขยับตัวลุกขึ้นแล้วเดินต่อ แม้จะมีเลือดออกที่ฝ่าเท้าก็ไม่สน ชายหนุ่มเดินมุ่งตรงไปยังกลุ่มชาวบ้านสามสี่คนที่มายืนดูเหตุการณ์ ก่อนจะเอ่ยถามหาหญิงสาว “เห็นผู้หญิงที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงผ้าสีดำบ้างไหมครับ” “ไม่เลยค่ะ” “ไม่เห็นนะคะ” ชาวบ้านต่างพากันส่ายหน้า แต่ก็มีท่าทีห่วงใยด้วย เพราะไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์น่าเศร้าขึ้น “ขอบคุณครับ”&
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 20 (03)
ฉัตรฐากลัวจนตัวสั่น สมองบอกให้เขารีบเดินกลับขึ้นไปอยู่บนพื้นทราย แต่หัวใจบอกให้เลิกกลัว เพราะการต้องสูญเสียคนที่รักไปน่ากลัวยิ่งกว่า ชายหนุ่มใช้สายตาแดงก่ำมองไปทั่วบริเวณ สองเท้าเดินลุยน้ำลึกลงไปเรื่อยๆ แม้ต้องหยุดข่มอาการกลัวอยู่บ่อยครั้ง กระนั้นก็ไม่คิดหันหลังกลับขึ้นฝั่ง “แพร...ออกมาหาฉันเถอะ อย่าแกล้งกันแบบนี้ ใจฉันจะขาดแล้ว” เสียงสั่นเว้าวอนขอ สองเท้ายังคงมุ่งหน้าลงน้ำไปเรื่อยๆ จนมีมือหนึ่งดึงรั้งไว้ “พอแล้วไอ้ไฉ” มัฆวานต้องลุยน้ำมาห้ามเพื่อน หากมันเดินลึกลงไปอีกจะถูกน้ำซัดจมหายไปในทะเล และนานมากแล้วที่มันไม่ได้ลงน้ำมาเช่นนี้ “กูจะหาแพรให้เจอ” ฉัตรฐาส่ายหน้า “ไอ้ไฉ” มัฆวานทำเสียงอ่อนใจ ในเมื่อห้ามไม่ได้เขาก็จะลุยน้ำช่วยมันตามหา แล้วหันไปสั่งให้ลูกน้องเรียงแถวหน้ากระดานช่วยกันตามหา โดยมีปภาวิทตามมาสมทบ รวมถึงนนทกรที่ขับรถวนกลับมา หลายจังหวะทำสีหน้าเคร่งเครียด เพราะนานมากแล้วที่แพรไหมเดินหายไปในทะเล หากหญิงสาวไม่กลับขึ้นมาก็มีเพียงไม่กี่อย่าง ฉัตรฐาฝืนส่งยิ้มขอบคุณเพื่อนและลูกน้องทุกคน แล้วหันไปกวาดตามอ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 20 (02)
“ไม่จริงหรอก แพรก็แค่ลืมโทรศัพท์ไว้ตรงนี้” ฉัตรฐาส่ายหน้าเร็วไวใส่ความคิดหนึ่งที่แวบเข้ามา ประกายตาสั่นไหวอยู่ไม่น้อย แล้วหันมองลูกน้องอีกสองคนที่เดินตามมาสมทบ “พวกผมตามหาคุณแพรไม่เจอเลยครับ” “ไปตามหาจนกว่าจะเจอ” ฉัตรฐาออกคำสั่ง แล้วหันไปมองลูกน้องที่เป็นคนวิ่งไปรายงาน “ส่วนมึงอยู่รอตรงนี้เผื่อแพรกลับมา” “ครับ” สิ้นคำชายหนุ่มก็เดินวกกลับไปที่บ้าน บางทีแพรไหมอาจจะกลับไปที่นั่นแล้วก็เป็นได้ ทว่าสิ่งที่พบยังคงเหมือนเดิม แต่เขาก็ไม่ลดละในการตามหา ร่วมครึ่งชั่วโมงต่อมาก็เดินวนกลับไปยังจุดที่โทรศัพท์มือถือถูกวางทิ้งไว้ “คุณแพรไม่ได้กลับมาที่นี่ครับ” คำตอบนั้นทำให้เขาพลิกตัวหมายจะเดินไปตามหาต่อ ทว่ามัฆวานเดินตรงเข้ามาหาเสียก่อน “ได้เรื่องไหมไอ้มัฆ” “อื้อ” มัฆวานพยักหน้าช้าๆ สีหน้ามีความกังวลอยู่มาก ขณะสายตาเฝ้ามองเพื่อนที่กำลังรอฟังคำตอบ “กล้องวงจรปิดเห็นคุณแพรเดินออกมาทางประตูด้านหลัง เธอออกมาเองและเดินตรงมาทางนี้” กล้องวงจรปิดด้านหลังบ้านจับภาพได้ว่าแพรไหมใช้จังหวะ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 20
บทที่ 20 “แพร….” ฉัตรฐาส่งเสียงตะโกนเรียกขาน สีหน้ามีความวิตก ไม่รู้ว่าเวลานี้หญิงสาวอยู่ที่ใด แล้ววิ่งไปดูตรงประตูด้านหลังอีกรอบ หลังวิ่งสำรวจไปทั่วบริเวณบ้านแล้ว เขาพบว่าประตูไม่ได้มีรอยงัดแงะ แสดงว่าผู้อยู่ด้านในเป็นคนเปิดประตู แล้วก้าวเท้าออกไปด้วยตัวเอง “แพร...แพรไหม” ฉัตรฐามองหาหญิงสาว ส่วนลูกน้องก็กระจายกำลังกันออกตามหา ชั่วครูหนึ่งก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง “เกิดอะไรขึ้นไอ้ไฉ” มัฆวานที่ได้ยินเสียงตะโกนเรียกก้องไปทั่วพื้นที่รีบปรี่ออกจากบ้านตรงมาดู “แพรหายไป” ฉัตรฐาร้องบอก ความเป็นห่วงและกังวลเพิ่มพูนทวี เกรงว่าหญิงสาวจะได้รับอันตราย “อะไรนะ เดี๋ยวกูเรียกลูกน้องมาถามให้” ลูกน้องสองคนของเขาเฝ้าที่บริเวณทางเข้าทางออกอยู่ ขณะนั้นก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้น “หรือว่าไอ้ธาดามันจะแอบมาพาคุณแพรไป” ฉัตรฐาหน้าเข้มกว่าเดิม เพราะที่เพื่อนออกความเห็นก็มีสิทธิ์เป็นไปได้ มันอาจจะล่อแพรไหมให้เดินออกจากบ้านไป คิดได้ดังนั้นก็รีบต่อสายหาปภาวิท “ตอนนี้ไอ้ธาดาอยู่ไหนไอ้ปาล์ม” “มันอยู่ที่บังกะโล
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 19 (06)
“ถือว่าแพรขอ...ได้ไหม” หญิงสาวร้องขอเสียงเบา เธอมึนงงไปหมดแล้วว่าตนเองกำลังเจอกับเรื่องอะไร “งั้นฉันจะให้คนมาดูแลเธอ” ฉัตรฐามองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย เห็นชัดว่าหญิงสาวมีความหวาดระแวงฝังตัวอยู่ ทั้งที่ไม่อยากถอยห่างแต่ก็จำต้องทำ “แพรไม่อยากให้ใครมาเฝ้าแพรทั้งนั้น” แพรไหมบอกเสียงหนัก ระแวงไปหมดแล้ว “ฉัน...ก็ได้” เขาไม่ได้คิดจะกักขัง แค่อยากให้แพรไหมปลอดภัยก็เท่านั้น แล้วจำใจทำตามคำขอ ด้านคนตัวเล็กหมุนตัวเดินหายเข้าไปในห้องนอนอย่างเร็วไว เพราะหัวใจใกล้จะระเบิดเต็มที “มึงออกไปจากบ้านกู” ฉัตรฐาชี้นิ้วไล่ศัตรู ดวงตาดุกร้าว เขาจะไม่ยอมให้มันมาใส่ร้ายกันแบบนี้แน่ แล้วมองเลยไปยังชาญณรงค์ รวมถึงลูกน้องของเขาและเพื่อนที่มายืนเตรียมพร้อม หากมีการปะทะกันเกิดขึ้น “กูก็ไม่ได้อยากอยู่นักหรอก แต่กูจะมาพาคุณแพรไปจากคนอย่างมึงให้ได้ ส่วนคนของมึง กูขอดูแลไปก่อนละกัน เดี๋ยวมันจะถูกฆ่าเหมือนไอ้สัญ” ธาดาสั่งลูกน้องมาลากพาชาญณรงค์กลับไปขึ้นรถ แล้วร่างกำยำก็พลิกตัวเดินห่างออกไป คงต้องหาบ้านเช่าใกล้ๆ สักหลังไว้สแตนด์บายรอวันรับหญิงสาวกลับไป
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 19 (05)
“กูไม่ได้จัดฉาก ไม่เคยโว้ย” ธาดาตะโกนลั่น “มึงจะบอกว่าข่าวเรื่องแฟนเก่ามึงไม่ใช่เรื่องจริง?” หนนี้มัฆวานบิดปากถาม ถ้ามันจะโกหกหน้าด้านๆ ก็เกินไป ในเมื่อมีหลักฐานขนาดนั้น “ข่าวน่ะเรื่องจริง ยัยนั่นถูกทำร้ายกักขังก็เรื่องจริง แต่ไม่ใช่แฟนกู แฟนพี่ชายกูต่างหาก” ธาดาร้องอธิบาย หัวใจมีอาการเจ็บลึกร่วมด้วยเมื่อนึกถึงลูกชายคนโปรดของบิดา ต่างจากเขาที่เป็นลูกชัง “ที่จริงแล้วกูกับยัยเด็กนั่นถูกหมายตาไว้ให้เป็นคู่หมั้นกัน เลยถูกจับให้ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ แต่พี่ชายกูแอบหมายตาเด็กนั่นไว้เหมือนกัน มันก็เลยแกล้งสร้างสถานการณ์หลอกให้หลงเชื่อใจ ให้ตกหลุมรัก แล้วฟาดเขาอยู่เงียบๆ แต่พอไม่ได้ดั่งใจมันก็ทำร้าย กักขังเขา จนเขาทนไม่ไหวขอเลิก แล้วข่าวก็หลุดออกไป “แต่มันดันหลุดไปเป็นชื่อกู โดยที่พ่อของกูก็สั่งให้กูรับหน้าแทน เพราะพี่ชายกูเป็นหน้าเป็นตาของบริษัท ไม่อยากให้มีผลกระทบ” ธาดามีแววตาสั่นระริกยามพูดถึงบิดาที่รักลูกไม่เท่ากัน พี่ชายก็ชอบสร้างเรื่องแล้วโยนมาให้เขารับผิดแทน และยังมีเรื่องไอ้หลงที่มาตามฆ่าเขาอีก แท้จริงแล้วคนที่มันคว
บางทีคุณอาจจะชอบ
